శివపురాణమ్

గాయత్ర్యనుష్టుప్ త్రిష్టుప్ చ ఛందాంసి బృహతీ విరాట్ ఇన్ద్రో రుద్రో హరిర్బ్రహ్మా స్కందస్తేషాం చ దేవతాః

గాయత్రీ, అనుష్టుప్, త్రిష్టుప్, బృహతీ, విరాట్ — ఇవే ఛందస్సులు. ఇంద్రుడు, రుద్రుడు, హరి, బ్రహ్మా, స్కందుడు — వీరే వాటి దేవతలు.

మమ పఞ్చముఖాన్యాహుః స్థానే తేషాం వరాననే పూర్వాదేశ్చోర్ధ్వపర్యంతం నకారాది యథాక్రమమ్

నాకు ఐదు ముఖాలున్నాయని అంటారు. వాటి స్థానాల్లో, ఓ సుందరీ, తూర్పు మొదలుకొని పైకి, 'న'తో మొదలయ్యే అక్షరాలు క్రమంగా అమర్చబడ్డాయి.

అదాత్తః ప్రథమో వర్ణశ్చతుర్థశ్చ ద్వితీయకః పఞ్చమః స్వరితశ్చైవ తృతీయో నిహతః స్మృతః

మొదటి అక్షరం ఉచ్చారణలో సాధారణంగా ఉంటుంది, నాలుగవది రెండవది, ఐదవది స్వరితంగా, మూడవది నిహతంగా ఉంటుంది.

మూలవిద్యా శివం శైవం సూత్రం పఞ్చాక్షరం తథా నామాన్యస్య విజానీయాచ్ఛైవం మే హృదయం మహత్

మూలవిద్య, శివుడు, శైవసూత్రం, పంచాక్షరి మంత్రం, ఆయన పేర్లు — ఇవన్నీ నా గొప్ప శైవ హృదయంగా తెలుసుకో.

నకారశ్శిర ఉచ్యేత మకారస్తు శిఖోచ్యతే శికారః కవచం తద్వద్వకారో నేత్రముచ్యతే

'న' అక్షరం తల, 'మ' అక్షరం జట, 'శి' కవచం, అలాగే 'వ' కంటిగా చెప్పబడింది.

యకారో ఽస్త్రం నమస్స్వాహా వషట్ హుంవౌషడిత్యపి ఫడిత్యపి చ వర్ణానామన్తే ఽఙ్గత్వం యదా తదా

'య' అక్షరం ఆయుధం. 'నమః', 'స్వాహా', 'వషట్', 'హుం', 'వౌషట్', 'ఫట్' — ఇవి అక్షరాల చివర ఉంచినప్పుడు అవి దాని అవయవాలవైపోతాయి.

తత్రాపి మూలమంత్రో ఽయం కించిద్భేదసమన్వయాత్ తత్రాపి పఞ్చమో వర్ణో ద్వాదశస్వరభూషితః

అక్కడ కూడా ఈ మూలమంత్రంలో కొంత తేడాతో ఐదవ అక్షరం పన్నెండు స్వరాలతో అలంకరించబడి ఉంటుంది.

తాస్మాదనేన మంత్రేణ మనోవాక్కాయభేదతః ఆవయోరర్చనం కుర్యాజ్జపహోమాదికం తథా

అందువల్ల ఈ మంత్రంతో మనస్సు, వాక్కు, శరీరంతో మమ్మల్ని పూజించాలి. అలాగే జపం, హోమం మొదలైనవి చేయాలి.

యథాప్రజ్ఞం యథాకాలం యథాశాస్త్రం యథామతి యథాశక్తి యథాసంపద్యథాయోగం యథారతి

తన బుద్ధి, సమయం, శాస్త్రం, శక్తి, సామర్థ్యం, సంపద, యోగ్యత, ఇష్టం ప్రకారం చేయాలి.

యదా కదాపి వా భక్త్యా యత్ర కుత్రాపి వా కృతా యేన కేనాపి వా దేవి పూజా ముక్తిం నయిష్యతే

ఎప్పుడైనా, ఎక్కడైనా, ఎవరిచేతైనా, ఎలాగైనా భక్తితో చేసిన పూజ ముక్తికి దారి తీస్తుంది, ఓ దేవీ.

మయ్యాసక్తేన మనసా యత్కృతం మమ సున్దరి మత్ప్రియం చ శివం చైవ క్రమేణాప్యక్రమేణ వా

నా మీద మనస్సు పెట్టి ఏది చేసినా, ఓ సుందరీ, అది నాకు ఇష్టమైనదైతే, శుభమైతే, క్రమంగా చేసినా లేక క్రమం లేకుండా చేసినా, అది స్వీకరించబడుతుంది.

తథాపి మమ భక్తా యే నాత్యంతవివశాః పునః తేషాం సర్వేషు శాస్త్రేషు మయేవ నియమః కృతః

అయినా, నా భక్తులు పూర్తిగా బలహీనులు కానప్పుడు, వారికోసం అన్ని శాస్త్రాల్లో నేను నియమాలు ఏర్పాటుచేశాను.

తత్రాదౌ సంప్రవక్ష్యామి మన్త్రసంగ్రహణం శుభమ్ యం వినా నిష్ఫలం జాప్యం యేన వా సఫలం భవేత్

ఇప్పుడు ముందుగా మంత్రసంగ్రహాన్ని వివరించబోతున్నాను. అది లేకపోతే జపం ఫలించదు, అది ఉంటే ఫలిస్తుంది.

ఆజ్ఞాహీనం క్రియాహీనం శ్రద్ధాహీనం వరాననే ఆజ్ఞార్థం దక్షిణాహీనం సదా జప్తం చ నిష్ఫలమ్

ఓ మంగళమయినీ, ఆజ్ఞ లేకుండా, సరిగా చేయక, విశ్వాసం లేకుండా, ఉద్దేశ్యం లేకుండా, దక్షిణా ఇవ్వకుండా, ఎప్పుడూ మంత్రజపం చేసినా — అలాంటి జపానికి ఫలితం ఉండదు.

ఆజ్ఞాసిద్ధం క్రియాసిద్ధం శ్రద్ధాసిద్ధం మమాత్మకమ్ ఏవం చేద్దక్షిణాయుక్తం మంత్రసిద్ధిర్మహత్ఫలమ్

కాని, ఆజ్ఞతో, సరిగా చేయబడితే, విశ్వాసంతో, దక్షిణా కలిపి చేస్తే, ఆ మంత్రజపం విజయాన్ని ఇస్తుంది, గొప్ప ఫలితాన్ని అందిస్తుంది.

ఉపగమ్య గురుం విప్రమాచార్యం తత్త్వవేదినమ్ జాపితం సద్గుణోపేతం ధ్యానయోగపరాయణమ్

తత్వాన్ని తెలిసిన గురువును, పండితుడిని, మంచి లక్షణాలు ఉన్నవాడిని, ధ్యానయోగానికి నిబద్ధుడైనవాడిని చేరి, అతని దగ్గర మంత్రాన్ని జపించాలి.

తోషయేత్తం ప్రయత్నేన భావశుద్ధిసమన్వితః వాచా చ మనసా చైవ కాయేన ద్రవిణేన చ

మనసుతో, మాటతో, శరీరంతో, ధనంతో — శుద్ధమైన భావంతో, ఎంత సాధ్యమో అంతగా గురువును సంతుష్టిపర్చాలి.

ఆచార్యం పూజయేద్విప్రః సర్వదాతిప్రయత్నతః హస్త్యశ్వరథరత్నాని క్షేత్రాణి చ గృహాణి చ

బ్రాహ్మణుడు గురువును ఎప్పుడూ అత్యంత శ్రద్ధతో పూజించాలి; ఏనుగులు, కుదిరితే గుర్రాలు, రథాలు, రత్నాలు, భూములు, ఇళ్ళు లాంటివి సమర్పించాలి.

భూషణాని చ వాసాంసి ధాన్యాని చ ధనాని చ ఏతాని గురవే దద్యాద్భక్త్యా చ విభవే సతి

భూషణాలు, వస్త్రాలు, ధాన్యాలు, ధనం — ఇవన్నీ కూడా శక్తి ఉన్నప్పుడు భక్తితో గురువుకు ఇవ్వాలి.

విత్తశాఠ్యం న కుర్వీత యదీచ్ఛేత్సిద్ధిమాత్మనః పశ్చాన్నివేద్య స్వాత్మానం గురవే సపరిచ్ఛదమ్

తనకు విజయాన్ని కోరేవాడు ధనంలో కంజుషీ చేయకూడదు; తర్వాత తనను తాను, తన సొత్తుతో సహా గురువుకు అర్పించాలి.

ఏవం సంపూజ్య విధివద్యథాశక్తిత్వవంచయన్ ఆదదీత గురోర్మంత్రం జ్ఞానం చైవ క్రమేణ తు

ఇలా, యథాశక్తిగా, మోసంలేకుండా విధిగా పూజించి, గురువునుంచి మంత్రాన్ని, జ్ఞానాన్ని క్రమంగా స్వీకరించాలి.

ఏవం తుష్టో గురుః శిష్యం పూజకం వత్సరోషితమ్ శుశ్రూషుమనహంకారం స్నాతం శుచిముపోషితమ్

ఇలా గురువు సంతుష్టుడైతే, సేవ చేసే, అహంకారం లేని, పరిశుద్ధమైన, స్నానం చేసిన, నియమాన్ని పాటించే శిష్యునికి

స్నాపయిత్వా విశుద్ధ్యర్థం పూర్ణకుంభఘృతేన వై జలేన మన్త్రశుద్ధేన పుణ్యద్రవ్యయుతేన చ

పూర్తిగా నెయ్యితో, మంత్రపుటజలంతో, పవిత్ర పదార్థాలతో శుద్ధికోసం స్నానం చేయించాలి.

అలంకృత్య సువేషం చ గంధస్రగ్వస్త్రభూషణైః పుణ్యాహం వాచయిత్వా చ బ్రాహ్మణానభిపూజ్య చ

అతన్ని మంచి వస్త్రాలతో, గంధం, పుష్పమాలలు, అలంకారాలతో అలంకరించి, మంగళశ్లోకాలు చదివించి, బ్రాహ్మణులను సత్కరించాలి.

సముద్రతీరే నద్యాం చ గోష్ఠే దేవాలయే ఽపి వా శుచౌ దేశే గృహే వాపి కాలే సిద్ధికరే తిథౌ

సముద్రతీరంలో, నది ఒడ్డులో, గోశాలలో, దేవాలయంలో, లేక పరిశుద్ధ ప్రదేశంలో, లేదా ఇంట్లోనైనా, శుభమైన సమయాన, విజయాన్ని కలిగించే తిథిలో

నక్షత్రే శుభయోగే చ సర్వదోషవివర్జితే అనుగృహ్య తతో దద్యాజ్జ్ఞానం మమ యథావిధి

శుభమైన నక్షత్రంలో, మంగళకరమైన యోగంలో, ఎలాంటి దోషం లేకుండా, అప్పుడు గురువు యథావిధిగా జ్ఞానాన్ని ఇవ్వాలి.

స్వరేణోచ్చారయేత్సమ్యగేకాంతే ఽతిప్రసన్నధీః ఉచ్చార్యోచ్చారయిత్వా తమావయోర్మంత్రముత్తమమ్

స్వచ్ఛమైన స్వరంతో, ఒంటరిగా, ఎంతో సంతోషంగా మనసుతో, ఆ పరమ మంత్రాన్ని తానే ఉచ్చరించి, శిష్యునితో కూడా ఉచ్చరింపజేయాలి.

శివం చాస్తు శుభం చాస్తు శోభనో ఽస్తు ప్రియో ఽస్త్వితి ఏవం దద్యాద్గురుర్మంత్రమాజ్ఞాం చైవ తతః పరమ్

శుభం కలగాలి, మంగళం కలగాలి, అందం కలగాలి, ప్రీతి కలగాలి అని ఆశీర్వదిస్తూ, గురువు మంత్రాన్ని, ఆజ్ఞను ఇస్తాడు.

ఏవం లబ్ధ్వా గురోర్మంత్రమాజ్ఞాం చైవ సమాహితః సంకల్ప్య చ జపేన్నిత్యం పురశ్చరణపూర్వకమ్

ఇలా గురువు దగ్గర నుంచి మంత్రం, ఆజ్ఞను పొంది, ఏకాగ్రతతో, సంకల్పం చేసి, ముందుగా విధిగా పూజలు చేసి, ప్రతిరోజూ జపించాలి.