శివపురాణమ్

అస్యాః పరమవిద్యాయాస్స్వరూపమధునోచ్యతే ఆదౌ నమః ప్రయోక్తవ్యం శివాయ తు తతః పరమ్

ఇప్పుడు ఈ పరమ విద్య యొక్క స్వరూపాన్ని వివరించబడుతుంది: మొదట 'నమః' అని పలకాలి, తరువాత 'శివాయ' అని, ఆ తరువాత మిగతావన్నీ.

సైషా పఞ్చాక్షరీ విద్యా సర్వశ్రుతిశిరోగతా సర్వజాతస్య సర్వస్య బీజభూతా సనాతనీ

ఇది ఐదు అక్షరాల విద్య, అన్ని వేదాల శిరస్సులో ఉన్నది, అన్ని ప్రాణులకూ, సమస్తానికి మూలబీజమైన శాశ్వతమైనది.

ప్రథమం మన్ముఖోద్గీర్ణా సా మమైవాస్తి వాచికా తప్తచామీకరప్రఖ్యా పీనోన్నతపయోధరా

మొదట నా నోటినుండే ఉద్భవించిన ఈ విద్య, నా స్వీయ వాక్కు, కరిగిన బంగారంలా ప్రకాశవంతంగా, పుష్టిగా, ఎత్తైన వక్షోజాలతో ఉంటుంది.

చతుర్భుజా త్రినయనా బాలేందుకృతశేఖరా పద్మోత్పలకరా సౌమ్యా వరదాభయపాణికా

ఆమెకు నాలుగు చేతులు, మూడు కళ్ళు, బాలచంద్రుడిని కిరీటంగా ధరించి, పద్మం, నీలోత్పలాన్ని పట్టుకుని, శాంతస్వరూపిణిగా, వరదాభయహస్తాలతో ఉంటుంది.

సర్వలక్షణసంపన్నా సర్వాభరణభూషితా సితపద్మాసనాసీనా నీలకుంచితమూర్ధజా

ఆమె అన్ని లక్షణాలతో, అన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించబడినది, తెల్ల పద్మంపై ఆసీనంగా, నీలవర్ణపు వంకర జుట్టుతో ఉంటుంది.

అస్యాః పఞ్చవిధా వర్ణాః ప్రస్ఫురద్రశ్మిమండలాః పీతః కృష్ణస్తథా ధూమ్రః స్వర్ణాభో రక్త ఏవ చ

ఈమెకు ఐదు విధాల రంగులు ఉంటాయి. అవి ప్రకాశించే వలయాల్లా మెరిసిపోతుంటాయి — పసుపు, నలుపు, పొగ రంగు, బంగారు వర్ణం, ఎరుపు.

పృథక్ప్రయోజ్యా యద్యేతే బిందునాదవిభూషితాః అర్ధచన్ద్రనిభో బిందుర్నాదో దీపశిఖాకృతిః

ఈ రంగులను వేరుగా వాడాలి, కానీ బిందువు, నాదంతో అలంకరించబడితే వేరుగా అవసరం లేదు. బిందువు అరచంద్రాకారంగా ఉంటుంది, నాదం దీపపు జ్వాలలా కనిపిస్తుంది.

బీజం ద్వితీయం బీజేషు మంత్రస్యాస్య వరాననే దీర్ఘపూర్వం తురీయస్య పఞ్చమం శక్తిమాదిశేత్

ఓ సుందరీ, ఈ మంత్రంలోని అక్షరాల్లో రెండవది బీజం, నాలుగవది దీర్ఘంగా మొదలయ్యేది మూడవది, ఐదవది శక్తిగా చెప్పబడింది.

వామదేవో నామ ఋషిః పంక్తిశ్ఛన్ద ఉదాహృతమ్ దేవతా శివ ఏవాహం మన్త్రస్యాస్య వరాననే

ఈ మంత్రానికి వామదేవుడు ఋషి, పంక్తి ఛందస్సు, నేను శివుడే దేవత, ఓ సుందరీ.

గౌతమో ఽత్రిర్వరారోహే విశ్వామిత్రస్తథాంగిరాః భరద్వాజశ్చ వర్ణానాం క్రమశశ్చర్షయః స్మృతాః

ఓ సుందరీ, గౌతముడు, అత్రి, విశ్వామిత్రుడు, అంగిరసుడు, భరద్వాజుడు — ఈ ఋషులు అక్షరాల క్రమంలో గుర్తించబడ్డారు.

గాయత్ర్యనుష్టుప్ త్రిష్టుప్ చ ఛందాంసి బృహతీ విరాట్ ఇన్ద్రో రుద్రో హరిర్బ్రహ్మా స్కందస్తేషాం చ దేవతాః

గాయత్రీ, అనుష్టుప్, త్రిష్టుప్, బృహతీ, విరాట్ — ఇవే ఛందస్సులు. ఇంద్రుడు, రుద్రుడు, హరి, బ్రహ్మా, స్కందుడు — వీరే వాటి దేవతలు.

మమ పఞ్చముఖాన్యాహుః స్థానే తేషాం వరాననే పూర్వాదేశ్చోర్ధ్వపర్యంతం నకారాది యథాక్రమమ్

నాకు ఐదు ముఖాలున్నాయని అంటారు. వాటి స్థానాల్లో, ఓ సుందరీ, తూర్పు మొదలుకొని పైకి, 'న'తో మొదలయ్యే అక్షరాలు క్రమంగా అమర్చబడ్డాయి.

అదాత్తః ప్రథమో వర్ణశ్చతుర్థశ్చ ద్వితీయకః పఞ్చమః స్వరితశ్చైవ తృతీయో నిహతః స్మృతః

మొదటి అక్షరం ఉచ్చారణలో సాధారణంగా ఉంటుంది, నాలుగవది రెండవది, ఐదవది స్వరితంగా, మూడవది నిహతంగా ఉంటుంది.

మూలవిద్యా శివం శైవం సూత్రం పఞ్చాక్షరం తథా నామాన్యస్య విజానీయాచ్ఛైవం మే హృదయం మహత్

మూలవిద్య, శివుడు, శైవసూత్రం, పంచాక్షరి మంత్రం, ఆయన పేర్లు — ఇవన్నీ నా గొప్ప శైవ హృదయంగా తెలుసుకో.

నకారశ్శిర ఉచ్యేత మకారస్తు శిఖోచ్యతే శికారః కవచం తద్వద్వకారో నేత్రముచ్యతే

'న' అక్షరం తల, 'మ' అక్షరం జట, 'శి' కవచం, అలాగే 'వ' కంటిగా చెప్పబడింది.

యకారో ఽస్త్రం నమస్స్వాహా వషట్ హుంవౌషడిత్యపి ఫడిత్యపి చ వర్ణానామన్తే ఽఙ్గత్వం యదా తదా

'య' అక్షరం ఆయుధం. 'నమః', 'స్వాహా', 'వషట్', 'హుం', 'వౌషట్', 'ఫట్' — ఇవి అక్షరాల చివర ఉంచినప్పుడు అవి దాని అవయవాలవైపోతాయి.

తత్రాపి మూలమంత్రో ఽయం కించిద్భేదసమన్వయాత్ తత్రాపి పఞ్చమో వర్ణో ద్వాదశస్వరభూషితః

అక్కడ కూడా ఈ మూలమంత్రంలో కొంత తేడాతో ఐదవ అక్షరం పన్నెండు స్వరాలతో అలంకరించబడి ఉంటుంది.

తాస్మాదనేన మంత్రేణ మనోవాక్కాయభేదతః ఆవయోరర్చనం కుర్యాజ్జపహోమాదికం తథా

అందువల్ల ఈ మంత్రంతో మనస్సు, వాక్కు, శరీరంతో మమ్మల్ని పూజించాలి. అలాగే జపం, హోమం మొదలైనవి చేయాలి.

యథాప్రజ్ఞం యథాకాలం యథాశాస్త్రం యథామతి యథాశక్తి యథాసంపద్యథాయోగం యథారతి

తన బుద్ధి, సమయం, శాస్త్రం, శక్తి, సామర్థ్యం, సంపద, యోగ్యత, ఇష్టం ప్రకారం చేయాలి.

యదా కదాపి వా భక్త్యా యత్ర కుత్రాపి వా కృతా యేన కేనాపి వా దేవి పూజా ముక్తిం నయిష్యతే

ఎప్పుడైనా, ఎక్కడైనా, ఎవరిచేతైనా, ఎలాగైనా భక్తితో చేసిన పూజ ముక్తికి దారి తీస్తుంది, ఓ దేవీ.

మయ్యాసక్తేన మనసా యత్కృతం మమ సున్దరి మత్ప్రియం చ శివం చైవ క్రమేణాప్యక్రమేణ వా

నా మీద మనస్సు పెట్టి ఏది చేసినా, ఓ సుందరీ, అది నాకు ఇష్టమైనదైతే, శుభమైతే, క్రమంగా చేసినా లేక క్రమం లేకుండా చేసినా, అది స్వీకరించబడుతుంది.

తథాపి మమ భక్తా యే నాత్యంతవివశాః పునః తేషాం సర్వేషు శాస్త్రేషు మయేవ నియమః కృతః

అయినా, నా భక్తులు పూర్తిగా బలహీనులు కానప్పుడు, వారికోసం అన్ని శాస్త్రాల్లో నేను నియమాలు ఏర్పాటుచేశాను.

తత్రాదౌ సంప్రవక్ష్యామి మన్త్రసంగ్రహణం శుభమ్ యం వినా నిష్ఫలం జాప్యం యేన వా సఫలం భవేత్

ఇప్పుడు ముందుగా మంత్రసంగ్రహాన్ని వివరించబోతున్నాను. అది లేకపోతే జపం ఫలించదు, అది ఉంటే ఫలిస్తుంది.

ఆజ్ఞాహీనం క్రియాహీనం శ్రద్ధాహీనం వరాననే ఆజ్ఞార్థం దక్షిణాహీనం సదా జప్తం చ నిష్ఫలమ్

ఓ మంగళమయినీ, ఆజ్ఞ లేకుండా, సరిగా చేయక, విశ్వాసం లేకుండా, ఉద్దేశ్యం లేకుండా, దక్షిణా ఇవ్వకుండా, ఎప్పుడూ మంత్రజపం చేసినా — అలాంటి జపానికి ఫలితం ఉండదు.

ఆజ్ఞాసిద్ధం క్రియాసిద్ధం శ్రద్ధాసిద్ధం మమాత్మకమ్ ఏవం చేద్దక్షిణాయుక్తం మంత్రసిద్ధిర్మహత్ఫలమ్

కాని, ఆజ్ఞతో, సరిగా చేయబడితే, విశ్వాసంతో, దక్షిణా కలిపి చేస్తే, ఆ మంత్రజపం విజయాన్ని ఇస్తుంది, గొప్ప ఫలితాన్ని అందిస్తుంది.

ఉపగమ్య గురుం విప్రమాచార్యం తత్త్వవేదినమ్ జాపితం సద్గుణోపేతం ధ్యానయోగపరాయణమ్

తత్వాన్ని తెలిసిన గురువును, పండితుడిని, మంచి లక్షణాలు ఉన్నవాడిని, ధ్యానయోగానికి నిబద్ధుడైనవాడిని చేరి, అతని దగ్గర మంత్రాన్ని జపించాలి.

తోషయేత్తం ప్రయత్నేన భావశుద్ధిసమన్వితః వాచా చ మనసా చైవ కాయేన ద్రవిణేన చ

మనసుతో, మాటతో, శరీరంతో, ధనంతో — శుద్ధమైన భావంతో, ఎంత సాధ్యమో అంతగా గురువును సంతుష్టిపర్చాలి.

ఆచార్యం పూజయేద్విప్రః సర్వదాతిప్రయత్నతః హస్త్యశ్వరథరత్నాని క్షేత్రాణి చ గృహాణి చ

బ్రాహ్మణుడు గురువును ఎప్పుడూ అత్యంత శ్రద్ధతో పూజించాలి; ఏనుగులు, కుదిరితే గుర్రాలు, రథాలు, రత్నాలు, భూములు, ఇళ్ళు లాంటివి సమర్పించాలి.

భూషణాని చ వాసాంసి ధాన్యాని చ ధనాని చ ఏతాని గురవే దద్యాద్భక్త్యా చ విభవే సతి

భూషణాలు, వస్త్రాలు, ధాన్యాలు, ధనం — ఇవన్నీ కూడా శక్తి ఉన్నప్పుడు భక్తితో గురువుకు ఇవ్వాలి.