శివపురాణమ్

అలబ్ధాలబ్ధ ఏవేహ కోటికోటిగుణాధికః తస్మాల్లబ్ధ్వైవ మాం దేవి మన్త్రేణానేన పూజయేత్

ఇక్కడ పొందినా, పొందకపోయినా, అతడు కోట్ల కోట్ల రెట్లు గొప్పవాడు. అందుకే, ఓ దేవి, నన్ను పొందినవాడు ఈ మంత్రంతో నన్ను పూజించాలి.

లబ్ధ్వా సంపూజయేద్యస్తు మైత్ర్యాదిగుణసంయుతః బ్రహ్మచర్యరతో భక్త్యా మత్సాదృశ్యమవాప్నుయాత్

పొందినవాడు, స్నేహితత్వం వంటి మంచి లక్షణాలతో, బ్రహ్మచర్యంలో నిష్టతో, భక్తితో నన్ను పూజిస్తే, అతడు నా వంటి స్థితిని పొందుతాడు.

కిమత్ర బహునోక్తేన భక్తాస్సర్వేధికారిణః మమ పఞ్చాక్షరే మంత్రే తస్మాచ్ఛ్రేష్ఠతరో హి సః

ఇంకా ఎక్కువగా చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు. నా భక్తులందరికీ అన్నీ సాధ్యమే. వారిలో అయిదు అక్షరాల మంత్ర భక్తుడు అత్యుత్తముడు.

పఞ్చాక్షరప్రభావేణ లోకవేదమహర్షయః తిష్ఠంతి శాశ్వతా ధర్మా దేవాస్సర్వమిదం జగత్

అయిదు అక్షరాల మంత్ర మహిమ వల్లే లోకాలు, వేదాలు, మహర్షులు, శాశ్వత ధర్మాలు, దేవతలు, ఈ జగత్తంతా నిలిచివున్నాయి.

ప్రలయే సమనుప్రాప్తే నష్టే స్థావరజంగమే సర్వం ప్రకృతిమాపన్నం తత్ర సంలయమేష్యతి

ప్రళయం వచ్చినప్పుడు, స్థావరజంగమమయిన అన్నీ నశించినపుడు, సమస్తం మూల ప్రకృతిలోకి చేరి, అందులో కలిసిపోతుంది.

ఏకో ఽహం సంస్థితో దేవి న ద్వితీయో ఽస్తి కుత్రచిత్ తదా వేదాశ్చ శాస్త్రాణి సర్వే పఞ్చాక్షరే స్థితాః

అప్పుడు నేను ఒక్కడే మిగిలుంటాను, ఓ దేవి. మరొకరు ఎక్కడా ఉండరు. ఆ సమయంలో వేదాలు, అన్ని శాస్త్రాలూ అయిదు అక్షరాల మంత్రంలోనే నిలిచిపోతాయి.

తే నాశం నైవ సంప్రాప్తా మచ్ఛక్త్యా హ్యనుపాలితాః తతస్సృష్టిరభూన్మత్తః ప్రకృత్యాత్మప్రభేదతః

అవి నశించవు, ఎందుకంటే అవి నా శక్తితో కాపాడబడతాయి. ఆ తరువాత సృష్టి నన్నుంచి, ప్రకృతి-ఆత్మల వైవిధ్యంతో ఉద్భవిస్తుంది.

గుణమూర్త్యాత్మనాం చైవ తతోవాంతరసంహృతిః తదా నారాయణశ్శేతే దేవో మాయామయీం తనుమ్

అప్పుడు, అంతరంగ గుణాల లయమయ్యే సమయంలో, గుణస్వరూపుడైన నారాయణుడు మాయతో కూడిన శరీరాన్ని ధరించి విశ్రాంతి చెందుతాడు.

ఆస్థాయ భోగిపర్యంకశయనే తోయమధ్యగః తన్నాభిపంకజాజ్జాతః పఞ్చవక్త్రః పితామహః

ఆయన, జలమధ్యంలో పాము మీద మంచంపై పడుకుని ఉండగా, ఆయన నాభిలోని కమలంలో నుంచి ఐదు ముఖాలున్న బ్రహ్ముడు జన్మించాడు.

సిసృక్షమాణో లోకాంస్త్రీన్న సక్తో హ్యసహాయవాన్ మునీన్దశ ససర్జాదౌ మానసానమితౌజసః

మూడు లోకాలను సృష్టించాలనే ఆకాంక్షతో, అసక్తిగా, సహాయం లేకుండా, తన మనస్సులోంచి పది మహర్షులను అపారమైన తేజస్సుతో ముందుగా సృష్టించాడు.

తేషాం సిద్ధివివృద్ధ్యర్థం మాం ప్రోవాచ పితామహః మత్పుత్రాణాం మహాదేవ శక్తిం దేహి మహేశ్వర

వారి సిద్ధి, అభివృద్ధి కోసం బ్రహ్మదేవుడు నన్ను ఇలా అడిగాడు: 'మహాదేవా! నా కుమారులకు శక్తిని ప్రసాదించు, మహేశ్వరా!' అని.

ఇత్యేవం ప్రార్థితస్తేన పఞ్చవక్త్రధరో హ్యహమ్ పఞ్చాక్షరాణి క్రమశః ప్రోక్తవాన్పద్మయోనయే

అలా ఆయన కోరినప్పుడు, నేను ఐదు ముఖాలతో ఉండి, పద్మయోనికి ఐదు అక్షరాలను క్రమంగా ఉపదేశించాను.

స పఞ్చవదనైస్తాని గృహ్ణంల్లోకపితామహః వాచ్యవాచకభావేన జ్ఞాతవాన్మాం మహేశ్వరమ్

లోకాల పితామహుడు ఐదు ముఖాలతో ఆ అక్షరాలను స్వీకరించి, పదార్థ సంబంధంతో నన్ను మహేశ్వరుడిని తెలుసుకున్నాడు.

జ్ఞాత్వా ప్రయోగం వివిధం సిద్ధమంత్రః ప్రజాపతిః పుత్రేభ్యః ప్రదదౌ మంత్రం మంత్రార్థం చ యథాతథమ్

వివిధ ప్రయోగాలను గ్రహించిన బ్రహ్మదేవుడు, మంత్రసిద్ధుడై, ఆ మంత్రాన్ని, దాని అర్థాన్ని తన కుమారులకు యథాతథంగా ఇచ్చాడు.

తే చ లబ్ధ్వా మంత్రరత్నం సాక్షాల్లోకపితామహాత్ తదాజ్ఞప్తేన మార్గేణ మదారాధనకాంక్షిణః

వారు, లోకాల పితామహుడి నుండి మంత్రరత్నాన్ని నేరుగా పొందినవారు, ఆయన చెప్పిన మార్గాన్ని అనుసరిస్తూ, నా ఆరాధనకు ఆసక్తి చూపారు.

మేరోస్తు శిఖరే రమ్యే ముంజవాన్నామ పర్వతః మత్ప్రియః సతతం శ్రీమాన్మద్భక్తై రక్షితస్సదా

మేరుపర్వత శిఖరంపై ముంజవత్ అనే పర్వతం ఉంది. అది నాకు ఎప్పుడూ ప్రియమైనది, మహిమాన్వితమైనది, నా భక్తుల చేత ఎల్లప్పుడూ రక్షించబడుతుంది.

తస్యాభ్యాశే తపస్తీవ్రం లోకం స్రష్టుం సముత్సుకాః దివ్యం వర్షసహస్రం తు వాయుభక్షాస్సమాచరన్

అక్కడ సమీపంలో, లోకసృష్టికి ఉత్సాహంగా, వారు దివ్యమైన వెయ్యేళ్ళపాటు గాఢమైన తపస్సు చేసి, గాలినే ఆహారంగా తీసుకున్నారు.

తేషాం భక్తిమహం దృష్ట్వా సద్యః ప్రత్యక్షతామియామ్ ఋషిం ఛందశ్చ కీలం చ బీజశక్తిం చ దైవతమ్

వారి భక్తిని చూసి, నేను వెంటనే ప్రత్యక్షమై, ఋషి, ఛందస్సు, కీలకం, బీజశక్తి, దైవతంతో కూడి ప్రత్యక్షమయ్యాను.

న్యాసం షడంగం దిగ్బంధం వినియోగమశేషతః ప్రోక్తవానహమార్యాణాం జగత్సృష్టివివృద్ధయే

లోకసృష్టి అభివృద్ధి కోసం, నేను వారికి షడంగ న్యాసం, దిక్బంధనం, అన్ని విధాల వినియోగాలను సంపూర్ణంగా ఉపదేశించాను.

తతస్తే మంత్రమాహాత్మ్యాదృషయస్తపసేధితాః సృష్టిం వితన్వతే సమ్యక్సదేవాసురమానుషీమ్

అనంతరం, మంత్ర మహిమ వల్ల శక్తిపొందిన ఋషులు, తపస్సులో నిపుణులై, దేవతలు, అసురులు, మనుష్యుల సృష్టిని సముచితంగా నిర్వహించారు.

అస్యాః పరమవిద్యాయాస్స్వరూపమధునోచ్యతే ఆదౌ నమః ప్రయోక్తవ్యం శివాయ తు తతః పరమ్

ఇప్పుడు ఈ పరమ విద్య యొక్క స్వరూపాన్ని వివరించబడుతుంది: మొదట 'నమః' అని పలకాలి, తరువాత 'శివాయ' అని, ఆ తరువాత మిగతావన్నీ.

సైషా పఞ్చాక్షరీ విద్యా సర్వశ్రుతిశిరోగతా సర్వజాతస్య సర్వస్య బీజభూతా సనాతనీ

ఇది ఐదు అక్షరాల విద్య, అన్ని వేదాల శిరస్సులో ఉన్నది, అన్ని ప్రాణులకూ, సమస్తానికి మూలబీజమైన శాశ్వతమైనది.

ప్రథమం మన్ముఖోద్గీర్ణా సా మమైవాస్తి వాచికా తప్తచామీకరప్రఖ్యా పీనోన్నతపయోధరా

మొదట నా నోటినుండే ఉద్భవించిన ఈ విద్య, నా స్వీయ వాక్కు, కరిగిన బంగారంలా ప్రకాశవంతంగా, పుష్టిగా, ఎత్తైన వక్షోజాలతో ఉంటుంది.

చతుర్భుజా త్రినయనా బాలేందుకృతశేఖరా పద్మోత్పలకరా సౌమ్యా వరదాభయపాణికా

ఆమెకు నాలుగు చేతులు, మూడు కళ్ళు, బాలచంద్రుడిని కిరీటంగా ధరించి, పద్మం, నీలోత్పలాన్ని పట్టుకుని, శాంతస్వరూపిణిగా, వరదాభయహస్తాలతో ఉంటుంది.

సర్వలక్షణసంపన్నా సర్వాభరణభూషితా సితపద్మాసనాసీనా నీలకుంచితమూర్ధజా

ఆమె అన్ని లక్షణాలతో, అన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించబడినది, తెల్ల పద్మంపై ఆసీనంగా, నీలవర్ణపు వంకర జుట్టుతో ఉంటుంది.

అస్యాః పఞ్చవిధా వర్ణాః ప్రస్ఫురద్రశ్మిమండలాః పీతః కృష్ణస్తథా ధూమ్రః స్వర్ణాభో రక్త ఏవ చ

ఈమెకు ఐదు విధాల రంగులు ఉంటాయి. అవి ప్రకాశించే వలయాల్లా మెరిసిపోతుంటాయి — పసుపు, నలుపు, పొగ రంగు, బంగారు వర్ణం, ఎరుపు.

పృథక్ప్రయోజ్యా యద్యేతే బిందునాదవిభూషితాః అర్ధచన్ద్రనిభో బిందుర్నాదో దీపశిఖాకృతిః

ఈ రంగులను వేరుగా వాడాలి, కానీ బిందువు, నాదంతో అలంకరించబడితే వేరుగా అవసరం లేదు. బిందువు అరచంద్రాకారంగా ఉంటుంది, నాదం దీపపు జ్వాలలా కనిపిస్తుంది.

బీజం ద్వితీయం బీజేషు మంత్రస్యాస్య వరాననే దీర్ఘపూర్వం తురీయస్య పఞ్చమం శక్తిమాదిశేత్

ఓ సుందరీ, ఈ మంత్రంలోని అక్షరాల్లో రెండవది బీజం, నాలుగవది దీర్ఘంగా మొదలయ్యేది మూడవది, ఐదవది శక్తిగా చెప్పబడింది.

వామదేవో నామ ఋషిః పంక్తిశ్ఛన్ద ఉదాహృతమ్ దేవతా శివ ఏవాహం మన్త్రస్యాస్య వరాననే

ఈ మంత్రానికి వామదేవుడు ఋషి, పంక్తి ఛందస్సు, నేను శివుడే దేవత, ఓ సుందరీ.