శివపురాణమ్

నమస్కారాదిసంయుక్తం శివాయేత్యక్షరత్రయమ్ జిహ్వాగ్రే వర్తతే యస్య సఫలం తస్య జీవితమ్

యవ్వనంలో ఎప్పుడూ నమస్కారాది కర్మలతో కలిపి 'శివాయ' అనే మూడు అక్షరాలు నాలుకపై ఉండేవారికి జీవితం సార్థకమవుతుంది.

అంత్యజో వాధమో వాపి మూర్ఖో వా పండితో ఽపి వా పఞ్చాక్షరజపే నిష్ఠో ముచ్యతే పాపపంజరాత్

అంత్యజుడు అయినా, అత్యంత నీచుడు అయినా, మూర్ఖుడు అయినా, పండితుడైనా, ఎవరు పంచాక్షరి మంత్ర జపంలో స్థిరంగా ఉంటారో వారు పాపాల బంధనంనుంచి విముక్తి పొందుతారు.

ఇత్యుక్తం పరమేశేన దేవ్యా పృష్టేన శూలినా హితాయ సర్వమర్త్యానాం ద్విజానాం తు విశేషతః

ఈ విధంగా దేవి అడిగిన ప్రశ్నకు త్రిశూలధారి పరమేశ్వరుడు సమాధానం ఇచ్చాడు. ఇది సమస్త మానవులకు, ముఖ్యంగా ద్విజులకు హితకరంగా చెప్పబడింది.

కలౌ కలుషితే కాలే దుర్జయే దురతిక్రమే అపుణ్యతమసాచ్ఛన్నే లోకే ధర్మపరాఙ్ముఖే

కలియుగంలో కాలం కలుషితమై, దుర్జయంగా, దుర్లఘ్యంగా మారి, లోకం అత్యంత పాపంతో కమ్ముకొని, ధర్మాన్ని విడిచిపెట్టినప్పుడు—

క్షీణే వర్ణాశ్రమాచారే సంకటే సముపస్థితే సర్వాధికారే సందిగ్ధే నిశ్చితే వాపి పర్యయే

వర్ణాశ్రమాచారాలు క్షీణించి, కష్టకాలం వచ్చి, అన్ని అధికారాలు అనిశ్చితంగా, సందిగ్ధంగా ఉన్నప్పుడు—

తదోపదేశే విహతే గురుశిష్యక్రమే గతే కేనోపాయేన ముచ్యంతే భక్తాస్తవ మహేశ్వర

ఆ సమయంలో ఉపదేశం నిలిచిపోయి, గురుశిష్య పరంపర అంతరించిపోయినప్పుడు, మహేశ్వరా! నీ భక్తులు ఏ మార్గంలో విముక్తి పొందగలరు?

ఆశ్రిత్య పరమాం విద్యాం హృద్యాం పఞ్చాక్షరీం మమ భక్త్యా చ భావితాత్మానో ముచ్యంతే కలిజా నరాః

నా పరమమైన, హృదయానికి హత్తుకునే పంచాక్షరి మంత్రాన్ని ఆశ్రయించి, భక్తితో మనస్సు నింపుకున్న కలియుగపు మనుషులు విముక్తి పొందుతారు.

మనోవాక్కాయజైర్దోషైర్వక్తుం స్మర్తుమగోచరైః దూషితానాం కృతఘ్నానాం నిందకానాం ఛలాత్మనామ్

మనస్సు, మాట, శరీరంతో చేసిన పాపాల వల్ల అపవిత్రులై, కృతఘ్నులు, నిందకులు, మోసపూరితులు, చెప్పడం, జపించడం కూడా సాధ్యంకాని వారికీ—

లుబ్ధానాం వక్రమనసామపి మత్ప్రవణాత్మనామ్ మమ పఞ్చాక్షరీ విద్యా సంసారభయతారిణీ

లోభులు, వక్రమనస్సు ఉన్నవారు అయినా, నా పట్ల హృదయపూర్వకంగా ఉన్నవారికి నా పంచాక్షరి మంత్రం సంసారభయాన్ని దాటి రక్షిస్తుంది.

మయైవమసకృద్దేవి ప్రతిజ్ఞాతం ధరాతలే పతితో ఽపి విముచ్యేత మద్భక్తో విద్యయానయా

ఓ దేవి, నేనే ఈ భూమిపై ఎన్నోసార్లు చెప్పాను — నా భక్తుడు ఎలాగైనా తప్పిపోయినా, ఈ జ్ఞానంతో విముక్తి పొందుతాడు.

కర్మాయోగ్యో భవేన్మర్త్యః పతితో యది సర్వథా కర్మాయోగేన యత్కర్మ కృతం చ నరకాయ హి తతః కథం విముచ్యేత పతితో విద్యయా ఽనయా

ఒక మనిషి పనులకు అర్హుడు కాక, ఎలాగైనా తప్పిపోతే, పనులకు అనర్హత వల్ల చేసిన కార్యాలు నరకానికి దారితీస్తాయి. అప్పుడు, ఈ జ్ఞానంతో ఎలా విముక్తి పొందగలడు?

తథ్యమేతత్త్వయా ప్రోక్తం తథా హి శృణు సున్దరి రహస్యమితి మత్వైతద్గోపితం యన్మయా పురా

నీవు చెప్పింది నిజమే. అందుకే, ఓ సుందరి, నేను ఒకప్పుడు రహస్యంగా ఉంచిన ఈ విషయాన్ని ఇప్పుడు విను.

సమంత్రకం మాం పతితః పూజయేద్యది మోహితః నారకీ స్యాన్న సన్దేహో మమ పఞ్చాక్షరం వినా

ఒకడు తప్పిపోయి, మాయలో పడి, మంత్రంతో నన్ను పూజించినా, నా అయిదు అక్షరాల మంత్రం లేకుండా చేస్తే, అతడు నరకానికి పోతాడనే సందేహం లేదు.

అబ్భక్షా వాయుభక్షాశ్చ యే చాన్యే వ్రతకర్శితాః తేషామేతైర్వ్రతైర్నాస్తి మమ లోకసమాగమః

నీరు లేదా గాలిని మాత్రమే భోజనం చేస్తూ, కఠిన వ్రతాలు పాటించే వారు, ఈ వ్రతాల వల్ల మాత్రమే నా లోకాన్ని పొందలేరు.

భక్త్యా పఞ్చాక్షరేణైవ యో హి మాం సకృదర్చయేత్ సో ఽపి గచ్ఛేన్మమ స్థానం మన్త్రస్యాస్యైవ గౌరవాత్

ఎవరైనా భక్తితో అయిదు అక్షరాల మంత్రంతో ఒక్కసారి నన్ను పూజించినా, ఆ మంత్ర మహిమ వల్ల అతడు నా స్థానాన్ని పొందుతాడు.

తస్మాత్తపాంసి యజ్ఞాశ్చ వ్రతాని నియమాస్తథా పఞ్చాక్షరార్చనస్యైతే కోట్యంశేనాపి నో సమః

కాబట్టి, తపస్సులు, యజ్ఞాలు, వ్రతాలు, నియమాలు — ఇవన్నీ కోటి వంతు భాగమైనా, అయిదు అక్షరాల మంత్ర పూజకు సమానం కావు.

బద్ధో వాప్యథ ముక్తో వా పాశాత్పఞ్చాక్షరేణ యః పూజయేన్మాం స ముచ్యేత నాత్ర కార్యా విచారణా

బంధనంలో ఉన్నా, విముక్తుడైనా, ఎవడు అయిదు అక్షరాల మంత్రంతో నన్ను పూజిస్తాడో, అతడు తప్పకుండా విముక్తి పొందుతాడు — ఇందులో సందేహం లేదు.

అరుద్రో వా సరుద్రో వా సకృత్పఞ్చాక్షరేణ యః పూజయేత్పతితో వాపి మూఢో వా ముచ్యతే నరః

కోపం లేకున్నా, కోపంతో ఉన్నా, ఎవడు అయిదు అక్షరాల మంత్రంతో పూజిస్తాడో, అతడు తప్పిపోయినా, మాయలో ఉన్నా, ఆ మనిషి విముక్తి పొందుతాడు.

షడక్షరేణ వా దేవి తథా పఞ్చాక్షరేణ వా స బ్రహ్మాంగేన మాం భక్త్యా పూజయేద్యది ముచ్యతే

ఓ దేవి, ఆరు అక్షరాల మంత్రంతో అయినా, అయిదు అక్షరాల మంత్రంతో అయినా, యోగ్యంగా భక్తితో నన్ను పూజిస్తే, అతడు విముక్తి పొందుతాడు.

పతితో ఽపతితో వాపి మన్త్రేణానేన పూజయేత్ మమ భక్తో జితక్రోధో సలబ్ధో ఽలబ్ధ ఏవ వా

తప్పిపోయినా, తప్పకపోయినా, నా భక్తుడు ఈ మంత్రంతో నన్ను పూజిస్తాడు. అతడు కోపాన్ని జయించినవాడైనా, కాని అయినా, పొందినవాడైనా, పొందకపోయినా.

అలబ్ధాలబ్ధ ఏవేహ కోటికోటిగుణాధికః తస్మాల్లబ్ధ్వైవ మాం దేవి మన్త్రేణానేన పూజయేత్

ఇక్కడ పొందినా, పొందకపోయినా, అతడు కోట్ల కోట్ల రెట్లు గొప్పవాడు. అందుకే, ఓ దేవి, నన్ను పొందినవాడు ఈ మంత్రంతో నన్ను పూజించాలి.

లబ్ధ్వా సంపూజయేద్యస్తు మైత్ర్యాదిగుణసంయుతః బ్రహ్మచర్యరతో భక్త్యా మత్సాదృశ్యమవాప్నుయాత్

పొందినవాడు, స్నేహితత్వం వంటి మంచి లక్షణాలతో, బ్రహ్మచర్యంలో నిష్టతో, భక్తితో నన్ను పూజిస్తే, అతడు నా వంటి స్థితిని పొందుతాడు.

కిమత్ర బహునోక్తేన భక్తాస్సర్వేధికారిణః మమ పఞ్చాక్షరే మంత్రే తస్మాచ్ఛ్రేష్ఠతరో హి సః

ఇంకా ఎక్కువగా చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు. నా భక్తులందరికీ అన్నీ సాధ్యమే. వారిలో అయిదు అక్షరాల మంత్ర భక్తుడు అత్యుత్తముడు.

పఞ్చాక్షరప్రభావేణ లోకవేదమహర్షయః తిష్ఠంతి శాశ్వతా ధర్మా దేవాస్సర్వమిదం జగత్

అయిదు అక్షరాల మంత్ర మహిమ వల్లే లోకాలు, వేదాలు, మహర్షులు, శాశ్వత ధర్మాలు, దేవతలు, ఈ జగత్తంతా నిలిచివున్నాయి.

ప్రలయే సమనుప్రాప్తే నష్టే స్థావరజంగమే సర్వం ప్రకృతిమాపన్నం తత్ర సంలయమేష్యతి

ప్రళయం వచ్చినప్పుడు, స్థావరజంగమమయిన అన్నీ నశించినపుడు, సమస్తం మూల ప్రకృతిలోకి చేరి, అందులో కలిసిపోతుంది.

ఏకో ఽహం సంస్థితో దేవి న ద్వితీయో ఽస్తి కుత్రచిత్ తదా వేదాశ్చ శాస్త్రాణి సర్వే పఞ్చాక్షరే స్థితాః

అప్పుడు నేను ఒక్కడే మిగిలుంటాను, ఓ దేవి. మరొకరు ఎక్కడా ఉండరు. ఆ సమయంలో వేదాలు, అన్ని శాస్త్రాలూ అయిదు అక్షరాల మంత్రంలోనే నిలిచిపోతాయి.

తే నాశం నైవ సంప్రాప్తా మచ్ఛక్త్యా హ్యనుపాలితాః తతస్సృష్టిరభూన్మత్తః ప్రకృత్యాత్మప్రభేదతః

అవి నశించవు, ఎందుకంటే అవి నా శక్తితో కాపాడబడతాయి. ఆ తరువాత సృష్టి నన్నుంచి, ప్రకృతి-ఆత్మల వైవిధ్యంతో ఉద్భవిస్తుంది.

గుణమూర్త్యాత్మనాం చైవ తతోవాంతరసంహృతిః తదా నారాయణశ్శేతే దేవో మాయామయీం తనుమ్

అప్పుడు, అంతరంగ గుణాల లయమయ్యే సమయంలో, గుణస్వరూపుడైన నారాయణుడు మాయతో కూడిన శరీరాన్ని ధరించి విశ్రాంతి చెందుతాడు.

ఆస్థాయ భోగిపర్యంకశయనే తోయమధ్యగః తన్నాభిపంకజాజ్జాతః పఞ్చవక్త్రః పితామహః

ఆయన, జలమధ్యంలో పాము మీద మంచంపై పడుకుని ఉండగా, ఆయన నాభిలోని కమలంలో నుంచి ఐదు ముఖాలున్న బ్రహ్ముడు జన్మించాడు.