శివపురాణమ్

స్వర్గాపవర్గసిద్ధ్యర్థం భాషితం యత్సుశోభనమ్ వాక్యం మునివరైః శాంతైస్తద్విజ్ఞేయం సుభాషితమ్

స్వర్గం, మోక్షం సిద్ధించేందుకు మహర్షులు, శాంతులు చెప్పిన అందమైన మాటలు, అవన్నీ మంచి మాటలుగా గుర్తించాలి.

రాగద్వేషానృతక్రోధకామతృష్ణానుసారి యత్ వాక్యం నిరయహేతుత్వాత్తద్దుర్భాషితముచ్యతే

ఆసక్తి, ద్వేషం, అబద్ధం, కోపం, కామం, తృష్ణ వంటి వాటి ప్రభావంలో చెప్పిన మాటలు నరకానికి కారణమవుతాయి. అందువల్ల అలాంటి మాటలు దుర్వాక్యమని అంటారు.

సంస్కృతేనాపి కిం తేన మృదునా లలితేన వా అవిద్యారాగవాక్యేన సంసారక్లేశహేతునా

అజ్ఞానం, మోహంతో చెప్పిన మాటలు ఎంత మృదువుగా, సుందరంగా సంస్కృతంలోనైనా ఉన్నా, అవి సంసారబాధలకు కారణమైతే వాటి ఉపయోగం ఏముంది?

యచ్ఛ్రుత్వా జాయతే శ్రేయో రాగాదీనాం చ సంశయః విరూపమపి తద్వాక్యం విజ్ఞేయమితి శోభనమ్

ఏ మాట వినగానే మానవునికి శ్రేయస్సు కలిగి, మోహాది దోషాలపై సందేహం కలిగిస్తుందో, అది ఎంత అలంకారరహితంగా ఉన్నా, దాన్ని మంగళకరమైనదిగా తెలుసుకోవాలి.

బహుత్వేపి హి మంత్రాణాం సర్వజ్ఞేన శివేన యః ప్రణీతో విమలో మన్త్రో న తేన సదృశః క్వచిత్

ఎన్ని మంత్రాలు ఉన్నా, సమస్తాన్ని తెలిసిన శివుడు రూపొందించిన పవిత్రమైన మంత్రానికి సమానమైనది మరొకటి ఎక్కడా లేదు.

సాంగాని వేదశాస్త్రాణి సంస్థితాని షడక్షరే న తేన సదృశస్తస్మాన్మన్త్రో ఽప్యస్త్యపరః క్వచిత్

వేదాలు, వాటి ఉపవేదాలు అన్నీ ఆ షడక్షరి మంత్రంలోనే నిలిచివున్నా, దానికి సమానమైనది మరొక మంత్రం లేదు.

సప్తకోటిమహామన్త్రైరుపమన్త్రైరనేకధా మన్త్రః షడక్షరో భిన్నస్సూత్రం వృత్యాత్మనా యథా

ఏడు కోట్ల మహామంత్రాలు, అనేక ఉపమంత్రాలు ఉన్నా, వాటన్నింటిలోనూ షడక్షరి మంత్రం వేరు, అది నూలు దారం లాంటి ప్రత్యేకత కలది.

శివజ్ఞానాని యావంతి విద్యాస్థానాపి యాని చ షడక్షరస్య సూత్రస్య తాని భాష్యం సమాసతః

శివుని గురించి ఉన్న అన్ని జ్ఞానాలు, విద్యాస్థానాలు, వాటన్నింటి సారాంశం షడక్షరి మంత్రానికి వ్యాఖ్యానమే.

కిం తస్య బహుభిర్మంత్రైశ్శాస్త్రైర్వా బహువిస్తరైః యస్యోన్నమః శివాయేతి మన్త్రో ఽయం హృది సంస్థితః

ఎన్ని మంత్రాలు, ఎంత విస్తృతమైన శాస్త్రాలు ఉన్నా, 'శివాయ నమః' అనే మంత్రాన్ని హృదయంలో స్థిరపరిచినవారికి వాటి అవసరం లేదు.

తేనాధీతం శ్రుతం తేన కృతం సర్వమనుష్ఠితమ్ యేనోన్నమశ్శివాయేతి మంత్రాభ్యాసః స్థిరీకృతః

'శివాయ నమః' అనే మంత్రాన్ని స్థిరంగా అభ్యసించినవారు చదివింది, వినింది, చేసినది అన్నీ ఫలప్రదంగా మారతాయి.

నమస్కారాదిసంయుక్తం శివాయేత్యక్షరత్రయమ్ జిహ్వాగ్రే వర్తతే యస్య సఫలం తస్య జీవితమ్

యవ్వనంలో ఎప్పుడూ నమస్కారాది కర్మలతో కలిపి 'శివాయ' అనే మూడు అక్షరాలు నాలుకపై ఉండేవారికి జీవితం సార్థకమవుతుంది.

అంత్యజో వాధమో వాపి మూర్ఖో వా పండితో ఽపి వా పఞ్చాక్షరజపే నిష్ఠో ముచ్యతే పాపపంజరాత్

అంత్యజుడు అయినా, అత్యంత నీచుడు అయినా, మూర్ఖుడు అయినా, పండితుడైనా, ఎవరు పంచాక్షరి మంత్ర జపంలో స్థిరంగా ఉంటారో వారు పాపాల బంధనంనుంచి విముక్తి పొందుతారు.

ఇత్యుక్తం పరమేశేన దేవ్యా పృష్టేన శూలినా హితాయ సర్వమర్త్యానాం ద్విజానాం తు విశేషతః

ఈ విధంగా దేవి అడిగిన ప్రశ్నకు త్రిశూలధారి పరమేశ్వరుడు సమాధానం ఇచ్చాడు. ఇది సమస్త మానవులకు, ముఖ్యంగా ద్విజులకు హితకరంగా చెప్పబడింది.

కలౌ కలుషితే కాలే దుర్జయే దురతిక్రమే అపుణ్యతమసాచ్ఛన్నే లోకే ధర్మపరాఙ్ముఖే

కలియుగంలో కాలం కలుషితమై, దుర్జయంగా, దుర్లఘ్యంగా మారి, లోకం అత్యంత పాపంతో కమ్ముకొని, ధర్మాన్ని విడిచిపెట్టినప్పుడు—

క్షీణే వర్ణాశ్రమాచారే సంకటే సముపస్థితే సర్వాధికారే సందిగ్ధే నిశ్చితే వాపి పర్యయే

వర్ణాశ్రమాచారాలు క్షీణించి, కష్టకాలం వచ్చి, అన్ని అధికారాలు అనిశ్చితంగా, సందిగ్ధంగా ఉన్నప్పుడు—

తదోపదేశే విహతే గురుశిష్యక్రమే గతే కేనోపాయేన ముచ్యంతే భక్తాస్తవ మహేశ్వర

ఆ సమయంలో ఉపదేశం నిలిచిపోయి, గురుశిష్య పరంపర అంతరించిపోయినప్పుడు, మహేశ్వరా! నీ భక్తులు ఏ మార్గంలో విముక్తి పొందగలరు?

ఆశ్రిత్య పరమాం విద్యాం హృద్యాం పఞ్చాక్షరీం మమ భక్త్యా చ భావితాత్మానో ముచ్యంతే కలిజా నరాః

నా పరమమైన, హృదయానికి హత్తుకునే పంచాక్షరి మంత్రాన్ని ఆశ్రయించి, భక్తితో మనస్సు నింపుకున్న కలియుగపు మనుషులు విముక్తి పొందుతారు.

మనోవాక్కాయజైర్దోషైర్వక్తుం స్మర్తుమగోచరైః దూషితానాం కృతఘ్నానాం నిందకానాం ఛలాత్మనామ్

మనస్సు, మాట, శరీరంతో చేసిన పాపాల వల్ల అపవిత్రులై, కృతఘ్నులు, నిందకులు, మోసపూరితులు, చెప్పడం, జపించడం కూడా సాధ్యంకాని వారికీ—

లుబ్ధానాం వక్రమనసామపి మత్ప్రవణాత్మనామ్ మమ పఞ్చాక్షరీ విద్యా సంసారభయతారిణీ

లోభులు, వక్రమనస్సు ఉన్నవారు అయినా, నా పట్ల హృదయపూర్వకంగా ఉన్నవారికి నా పంచాక్షరి మంత్రం సంసారభయాన్ని దాటి రక్షిస్తుంది.

మయైవమసకృద్దేవి ప్రతిజ్ఞాతం ధరాతలే పతితో ఽపి విముచ్యేత మద్భక్తో విద్యయానయా

ఓ దేవి, నేనే ఈ భూమిపై ఎన్నోసార్లు చెప్పాను — నా భక్తుడు ఎలాగైనా తప్పిపోయినా, ఈ జ్ఞానంతో విముక్తి పొందుతాడు.

కర్మాయోగ్యో భవేన్మర్త్యః పతితో యది సర్వథా కర్మాయోగేన యత్కర్మ కృతం చ నరకాయ హి తతః కథం విముచ్యేత పతితో విద్యయా ఽనయా

ఒక మనిషి పనులకు అర్హుడు కాక, ఎలాగైనా తప్పిపోతే, పనులకు అనర్హత వల్ల చేసిన కార్యాలు నరకానికి దారితీస్తాయి. అప్పుడు, ఈ జ్ఞానంతో ఎలా విముక్తి పొందగలడు?

తథ్యమేతత్త్వయా ప్రోక్తం తథా హి శృణు సున్దరి రహస్యమితి మత్వైతద్గోపితం యన్మయా పురా

నీవు చెప్పింది నిజమే. అందుకే, ఓ సుందరి, నేను ఒకప్పుడు రహస్యంగా ఉంచిన ఈ విషయాన్ని ఇప్పుడు విను.

సమంత్రకం మాం పతితః పూజయేద్యది మోహితః నారకీ స్యాన్న సన్దేహో మమ పఞ్చాక్షరం వినా

ఒకడు తప్పిపోయి, మాయలో పడి, మంత్రంతో నన్ను పూజించినా, నా అయిదు అక్షరాల మంత్రం లేకుండా చేస్తే, అతడు నరకానికి పోతాడనే సందేహం లేదు.

అబ్భక్షా వాయుభక్షాశ్చ యే చాన్యే వ్రతకర్శితాః తేషామేతైర్వ్రతైర్నాస్తి మమ లోకసమాగమః

నీరు లేదా గాలిని మాత్రమే భోజనం చేస్తూ, కఠిన వ్రతాలు పాటించే వారు, ఈ వ్రతాల వల్ల మాత్రమే నా లోకాన్ని పొందలేరు.

భక్త్యా పఞ్చాక్షరేణైవ యో హి మాం సకృదర్చయేత్ సో ఽపి గచ్ఛేన్మమ స్థానం మన్త్రస్యాస్యైవ గౌరవాత్

ఎవరైనా భక్తితో అయిదు అక్షరాల మంత్రంతో ఒక్కసారి నన్ను పూజించినా, ఆ మంత్ర మహిమ వల్ల అతడు నా స్థానాన్ని పొందుతాడు.

తస్మాత్తపాంసి యజ్ఞాశ్చ వ్రతాని నియమాస్తథా పఞ్చాక్షరార్చనస్యైతే కోట్యంశేనాపి నో సమః

కాబట్టి, తపస్సులు, యజ్ఞాలు, వ్రతాలు, నియమాలు — ఇవన్నీ కోటి వంతు భాగమైనా, అయిదు అక్షరాల మంత్ర పూజకు సమానం కావు.

బద్ధో వాప్యథ ముక్తో వా పాశాత్పఞ్చాక్షరేణ యః పూజయేన్మాం స ముచ్యేత నాత్ర కార్యా విచారణా

బంధనంలో ఉన్నా, విముక్తుడైనా, ఎవడు అయిదు అక్షరాల మంత్రంతో నన్ను పూజిస్తాడో, అతడు తప్పకుండా విముక్తి పొందుతాడు — ఇందులో సందేహం లేదు.

అరుద్రో వా సరుద్రో వా సకృత్పఞ్చాక్షరేణ యః పూజయేత్పతితో వాపి మూఢో వా ముచ్యతే నరః

కోపం లేకున్నా, కోపంతో ఉన్నా, ఎవడు అయిదు అక్షరాల మంత్రంతో పూజిస్తాడో, అతడు తప్పిపోయినా, మాయలో ఉన్నా, ఆ మనిషి విముక్తి పొందుతాడు.

షడక్షరేణ వా దేవి తథా పఞ్చాక్షరేణ వా స బ్రహ్మాంగేన మాం భక్త్యా పూజయేద్యది ముచ్యతే

ఓ దేవి, ఆరు అక్షరాల మంత్రంతో అయినా, అయిదు అక్షరాల మంత్రంతో అయినా, యోగ్యంగా భక్తితో నన్ను పూజిస్తే, అతడు విముక్తి పొందుతాడు.