శివపురాణమ్

సురత్నపూర్ణం ససువర్ణతోయం సుకుంకుమాద్యం సకుశం సపుష్పమ్ ప్రదత్తమాదాయ సహేమపాత్రం ప్రశస్తమర్ఘ్యం భగవన్ప్రసీద

రత్నాలతో, బంగారంతో, నీటితో, మంచి కుంకుమతో, కుశతో, పువ్వులతో నిండిన, బంగారు పాత్రలో ఉన్న అతి ఉత్తమమైన అర్ఘ్యాన్ని సమర్పించాము. ప్రభూ! దయచేయు.

నమశ్శివాయ శాంతాయ సగణాయాదిహేతవే రుద్రాయ విష్ణవే తుభ్యం బ్రహ్మణే సూర్యమూర్తయే

శాంత స్వరూపుడైన శివునికి, గణాలతో కూడిన ఆదికారకునికి, రుద్రునికి, విష్ణువుకు, బ్రహ్మకు, సూర్యమూర్తికి నమస్కారం.

యశ్శివం మణ్డలే సౌరే సంపూజ్యైవ సమాహితః ప్రాతర్మధ్యాహ్నసాయాహ్నే ప్రదద్యాదర్ఘ్యముత్తమమ్

ఎవరైనా, శివుని సూర్యమండలంలో ఏకాగ్రతతో పూజించి, ఉదయం, మధ్యాహ్నం, సాయంత్రం ఉత్తమమైన అర్ఘ్యాన్ని సమర్పిస్తే—

ప్రణమేద్వా పఠేదేతాఞ్ఛ్లోకాఞ్ఛ్రుతిముఖానిమాన్ న తస్య దుర్ల్లభం కించిద్భక్తశ్చేన్ముచ్యతే దృఢమ్

ఈ శ్లోకాలను వినయంగా పఠించి నమస్కరిస్తే, ఇవి వేదాల సారాంశంగా ఉంటాయి. భక్తి కలిగినవారికి ఏదీ అసాధ్యం కాదు; వారు దృఢంగా విముక్తి పొందుతారు.

తస్మాదభ్యర్చయేనిత్యం శివమాదిత్యరూపిణమ్ ధర్మకామార్థముక్త్యర్థం మనసా కర్మణా గిరా

అందువల్ల, ధర్మం, కామం, అర్థం, మోక్షం కోసం మనసుతో, మాటతో, చేతలతో ఎప్పుడూ సూర్యరూపుడైన శివుని పూజించాలి.

అథ దేవాన్సమాలోక్య మణ్డలస్థో మహేశ్వరః సర్వాగమోత్తరం దత్త్వా శాస్త్రమంతరధాద్ధరః

తర్వాత, దేవతలను చూసి, వలయములో కూర్చున్న మహేశ్వరుడు అన్ని ఆగమాలకు మించిన శాస్త్రాన్ని చెప్పి, హరుడు అక్కడ నుండి అంతర్ధానం అయ్యాడు.

తత్ర పూజాధికారో ఽయం బ్రహ్మక్షత్రవిశామితి జ్ఞాత్వా ప్రణమ్య దేవేశం దేవా జగ్ముర్యథాగతమ్

అక్కడ, బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులకు పూజాధికారం ఉందని తెలుసుకుని, దేవతలు దేవేశ్వరుడికి నమస్కరించి, వచ్చిన దారిలోనే వెళ్ళిపోయారు.

అథ కాలేన మహతా తస్మిఞ్ఛాస్త్రే తిరోహితే భర్తారం పరిపప్రచ్ఛ తదంకస్థా మహేశ్వరీ

ఆ శాస్త్రం కనుమరుగైన తర్వాత చాలా కాలం గడిచినప్పుడు, భర్త మడిలో కూర్చున్న మహేశ్వరీ ఆయనను అడిగింది.

తయా స చోదితో దేవో దేవ్యా చన్ద్రవిభూషణః అవదత్కరముద్ధృత్య శాస్త్రం సర్వాగమోత్తరమ్

ఆ దేవి అడిగినప్పుడు, చంద్రభూషణుడు అయిన దేవుడు తన చేయి పైకెత్తి, అన్ని ఆగమాలకు మించిన శాస్త్రాన్ని తెలియజేశాడు.

ప్రవర్తితం చ తల్లోకే నియోగాత్పరమేష్ఠినః మయాగస్త్యేన గురుణా దధీచేన మహర్షిణా

పరమేశ్వరుని ఆజ్ఞతో, ఆ శాస్త్రాన్ని నేనూ, గురువైన అగస్త్యుడూ, మహర్షి దధీచీ కూడా లోకంలో ప్రచారం చేసాము.

స్వయమప్యవతీర్యోర్వ్యాం యుగావర్తేషు శూలధృక్ స్వాశ్రితానాం విముక్త్యర్థం కురుతే జ్ఞానసంతతిమ్

తానే శూలాన్ని ధరించి, యుగాల మార్పులలో భూమికి అవతరించి, తన భక్తుల విమోచన కోసం జ్ఞాన పరంపరను స్థాపిస్తాడు.

ఋభుస్సత్యో భార్గవశ్చ హ్యంగిరాః సవితా ద్విజాః మృత్యుః శతక్రతుర్ధీమాన్వసిష్ఠో మునిపుంగవః

ఋభువు, సత్యుడు, భార్గవుడు, అంగిరసుడు, సవిత, ద్విజులు, మృత్యువు, శతక్రతువు అనే ధీమంతుడు, మునులలో శ్రేష్ఠుడైన వసిష్ఠుడు,

సారస్వతస్త్రిధామా చ త్రివృతో మునిపుంగవః శతతేజాస్స్వయం ధర్మో నారాయణ ఇతి శ్రుతః

సారస్వతుడు, త్రిధామా, త్రివృత్ అనే మునిశ్రేష్ఠుడు, శతతేజ, స్వయంగా ధర్ముడు, నారాయణుడు అని వేదాంతంలో వినిపిస్తుంది.

స్వరక్షశ్చారుణిర్ధీమాంస్తథా చైవ కృతంజయః కృతంజయో భరద్వాజో గౌతమః కవిరుత్తమః

స్వరుడు, రక్షుడు, జ్ఞానవంతుడైన ఆరుణి, కృతంజయుడు, కృతంజయుడు, భరద్వాజుడు, గౌతముడు, ఉత్తమ కవి,

వాచఃస్రవా మునిస్సాక్షాత్తథా సూక్ష్మాయణిః శుచిః తృణబిందుర్మునిః కృష్ణః శక్తిః శాక్తేయ ఉత్తరః

వాచఃశ్రవా అనే ముని, శుద్ధుడైన సూక్ష్మాయణి, తృణబిందు అనే ముని, కృష్ణుడు, శక్తి, శాక్తేయుడు అనే ఉత్తముడు,

జాతూకర్ణ్యో హరిస్సాక్షాత్కృష్ణద్వైపాయనో మునిః వ్యాసావతారాఞ్ఛృణ్వంతు కల్పయోగేశ్వరాన్క్రమాత్

జాతూకర్ణుడు, ప్రత్యక్షంగా హరిదేవుడు, కృష్ణద్వైపాయనుడు అనే ముని; వీరు వ్యాసావతారాలను, యోగేశ్వరులను వరుసగా వినండి.

లైంగే వ్యాసావతారా హి ద్వాపరాం తేషు సువ్రతాః యోగాచార్యావతారాశ్చ తథా శిష్యేషు శూలినః

లింగపంథాలో, ద్వాపరయుగంలో వ్యాసుని అవతారాలు శుద్ధాచారులు; అలాగే యోగాచార్యుల అవతారాలు, శూలధారి శిష్యులు కూడా ఉన్నారు.

తత్ర తత్ర విభోః శిష్యాశ్చత్వారః స్యుర్మహౌజసః శిష్యాస్తేషాం ప్రశిష్యాశ్చ శతశో ఽథ సహస్రశః

ప్రతి చోటా ప్రభువు శిష్యులు నలుగురు, వారు మహాశక్తివంతులు; వారి శిష్యులు, వారి శిష్యుల శిష్యులు వందల, వేల సంఖ్యలో ఉంటారు.

తేషాం సంభావనాల్లోకే శైవాజ్ఞాకరణాదిభిః భాగ్యవంతో విముచ్యంతే భక్త్యా చాత్యంతభావితాః

వారి ప్రభావంతో, శైవ ఆజ్ఞలను పాటించడం వంటివాటితో, అదృష్టవంతులు పరమభక్తితో విముక్తి పొందుతారు.

యుగావర్తేషు సర్వేషు యోగాచార్యచ్ఛలేన తు అవతారాన్హి శర్వస్య శిష్యాంశ్చ భగవన్వద

ప్రతి యుగంలో యోగాచార్యుల రూపంలో శర్వుని అవతారాలు, ఆయన శిష్యులను వివరంగా చెప్పండి ప్రభూ.

శ్వేతః సుతారో మదనః సుహోత్రః కఙ్క ఏవ చ లౌగాక్షిశ్చ మహామాయో జైగీషవ్యస్తథైవ చ

శ్వేతుడు, సుతారుడు, మదనుడు, సుహోత్రుడు, కంకుడు, లౌగాక్షి, మహామాయుడు, అలాగే జైగీషవ్యుడు.

దధివాహశ్చ ఋషభో మునిరుగ్రో ఽత్రిరేవ చ సుపాలకో గౌతమశ్చ తథా వేదశిరా మునిః

దధివాహుడు, ఋషభుడు, ఉగ్రముని, అత్రి, సుపాలకుడు, గౌతముడు, వేదశిరా ముని— వీరు.

గోకర్ణశ్చ గుహావాసీ శిఖణ్డీ చాపరః స్మృతః జటామాలీ చాట్టహాసో దారుకో లాంగులీ తథా

గోకర్ణుడు, గుహావాసి, శిఖండీ అనే మరొకరు, జటామాలీ, అట్టహాసుడు, దారుకుడు, అలాగే లాంగులీ— వీరందరూ.

మహాకాలశ్చ శూలీ చ డండీ ముణ్డీశ ఏవ చ సవిష్ణుస్సోమశర్మా చ లకులీశ్వర ఏవ చ

మహాకాలుడు, శూలీ, దండీ, ముండీశుడు, సవిష్ణు, సోమశర్మ, అలాగే లకులీశ్వరుడు— వీరు.

ఏతే వారాహ కల్పే ఽస్మిన్సప్తమస్యాంతరో మనోః అష్టావింశతిసంఖ్యాతా యోగాచార్యా యుగక్రమాత్

ఈ ఇరవై ఎనిమిది మంది యోగాచార్యులు, వరాహ కల్పంలో ఏడవ మన్వంతరమందు, ప్రతి యుగంలో ఉన్నారు.

శిష్యాః ప్రత్యేకమేతేషాం చత్వారశ్శాంతచేతసః శ్వేతాదయశ్చ రుష్యాంతాంస్తాన్బ్రవీమి యథాక్రమమ్

వీరిలో ప్రతి ఒక్కరికి నలుగురు శాంతమైన మనస్సు గల శిష్యులు ఉన్నారు. శ్వేతుడు మొదలు, రుష్యుడు వరకు వారి పేర్లను క్రమంగా చెబుతాను.

శ్వేతశ్శ్వేతశిఖశ్చైవ శ్వేతాశ్వః శ్వేతలోహితః దున్దుభిశ్శతరూపశ్చ ఋచీకః కేతుమాంస్తథా

శ్వేతుడు, శ్వేతశిఖుడు, శ్వేతాశ్వుడు, శ్వేతలోహితుడు, దుందుభి, శతరూపుడు, ఋచీకుడు, కేతుమాన్— వీరు.

వికోశశ్చ వికేశశ్చ విపాశః పాశనాశనః సుముఖో దుర్ముఖశ్చైవ దుర్గమో దురతిక్రమః

వికోశుడు, వికేశుడు, విపాశుడు, పాశనాశనుడు, సుముఖుడు, దుర్ముఖుడు, దుర్గముడు, దురతిక్రముడు— వీరు.

సనత్కుమారస్సనకః సనందశ్చ సనాతనః సుధామా విరజాశ్చైవ శంఖశ్చాండజ ఏవ చ

సనత్కుమారుడు, సనకుడు, సనందుడు, సనాతనుడు, సుధామా, విరజా, శంఖుడు, అండజుడు— వీరు.