శివపురాణమ్

యథా స్వం కర్మ కుర్వన్తి నాన్యత్కించిచ్ఛివాజ్ఞయా శబ్దాదయోపి గృహ్యంతే క్రియన్తే వచనాదయః

ప్రతి ఒక్కటి తన పనిని మాత్రమే, శివుని ఆజ్ఞతో చేస్తుంది. శబ్దాలు మొదలైనవి గ్రహించబడతాయి, మాట మొదలైన క్రియలు జరుగుతాయి.

అవిలంఘ్యా హి సర్వేషామాజ్ఞా శంభోర్గరీయసీ అవకాశమశేషాణాం భూతానాం సంప్రయచ్ఛతి

ప్రతి ఒక్కరికీ శంభువు ఆజ్ఞ అతిక్రమించలేనిది, అత్యంత గొప్పది. అది అన్ని భూతాలకు అవకాశం కల్పిస్తుంది.

ఆకాశః పరమేశస్య శాసనాదేవ సర్వగః ప్రాణాద్యైశ్చ తథా నామభేదైరంతర్బహిర్జగత్

పరమేశ్వరుని ఆజ్ఞతో ఆకాశం అన్నింటిలో వ్యాపించిఉంటుంది. అలాగే ప్రాణం మొదలైన పేరుల వేరుపాటుతో లోపల బయట ప్రపంచం ఉంటుంది.

బిభర్తి సర్వం శర్వస్య శాసనేన ప్రభఞ్జనః హవ్యం వహతి దేవానాం కవ్యం కవ్యాశినామపి

శర్వుని ఆజ్ఞతో వాయువు అన్నింటినీ మోయుతుంది. అది దేవతలకు హవ్యాన్ని, పితృదేవతలకు కావ్యాన్ని తీసుకెళ్తుంది.

పాకాద్యం చ కరోత్యగ్నిః పరమేశ్వరశాసనాత్ సంజీవనాద్యం సర్వస్య కుర్వత్యాపస్తదాజ్ఞయా

పరమేశ్వరుని ఆజ్ఞతో అగ్ని వంట మొదలైన పనులు చేస్తుంది. అదే ఆజ్ఞతో నీరు అందరికీ జీవం కల్పించడం మొదలైన పనులు చేస్తుంది.

విశ్వమ్భరా జగన్నిత్యం ధత్తే విశ్వేశ్వరాజ్ఞయా దేవాన్పాత్యసురాన్ హంతి త్రిలోకమభిరక్షతి

విశ్వేశ్వరుని ఆజ్ఞతో భూమి ఎప్పుడూ జగత్తును మోయుతుంది. ఆమె దేవతలను పోషిస్తుంది, అసురులను నాశనం చేస్తుంది, మూడు లోకాలను రక్షిస్తుంది.

ఆజ్ఞయా తస్య దేవేన్ద్రః సర్వైర్దేవైరలంఘ్యయా ఆధిపత్యమపాం నిత్యం కురుతే వరుణస్సదా

ఆయన ఆజ్ఞతో దేవేంద్రుడు, మిగతా దేవతలతో కలసి, ఎప్పుడూ నీటిపై అధికారం నిర్వహిస్తాడు. వరుణుడు వాటిని ఎల్లప్పుడూ పాలిస్తాడు.

పాశైర్బధ్నాతి చ యథా దండ్యాంస్తస్యైవ శాసనాత్ దదాతి నిత్యం యక్షేన్ద్రో ద్రవిణం ద్రవిణేశ్వరః

ఆయన ఆజ్ఞతో దోషులను పాశాలతో కట్టిపెడతాడు. ధనాధిపతి అయిన యక్షేంద్రుడు ఎల్లప్పుడూ ధనాన్ని ప్రసాదిస్తాడు.

పుణ్యానురూపం భూతేభ్యః పురుషస్యానుశాసనాత్ కరోతి సంపదః శశ్వజ్జ్ఞానం చాపి సుమేధసామ్

పుణ్యానికి అనుగుణంగా, భూతాలకు పురుషుని ఆదేశంతో సంపదను ఇస్తాడు. సుమేధస్సులకు శాశ్వత జ్ఞానాన్ని ప్రసాదిస్తాడు.

నిగ్రహం చాప్యసాధూనామీశానశ్శివశాసనాత్ ధత్తే తు ధరణీం మూర్ధ్నా శేషః శివనియోగతః

శివుని ఆజ్ఞతో దుష్టులను నియంత్రిస్తాడు. శేషుడు శివుని ఆజ్ఞతో భూమిని తన తలపై మోయడం చేస్తాడు.

యామాహుస్తామసీం రౌద్రీం మూర్తిమంతకరీం హరేః సృజత్యశేషమీశస్య శాసనాచ్చతురాననః

హరిలోని తామస స్వరూపాన్ని, క్రూరమైనది, మరణాన్ని కలిగించేదిగా చెప్పబడినదాన్ని, పరమేశ్వరుని ఆజ్ఞతో బ్రహ్మదేవుడు సృష్టిస్తాడు.

అన్యాభిర్మూర్తిభిః స్వాభిః పాతి చాంతే నిహన్తి చ విష్ణుః పాలయతే విశ్వం కాలకాలస్య శాసనాత్

తన స్వంత రూపాలతో విష్ణువు రక్షిస్తాడు, అంత్యకాలంలో నాశనం చేస్తాడు. కాలకాలుని ఆజ్ఞతో విశ్వాన్ని కాపాడుతాడు.

సృజతే త్రసతే చాపి స్వకాభిస్తనుభిస్త్రిభిః హరత్యంతే జగత్సర్వం హరస్తస్యైవ శాసనాత్

తన మూడు స్వరూపాలతో హరి సృష్టిస్తాడు, భయపడతాడు, అంత్యానికి జగత్తును నాశనం చేస్తాడు. ఇది అంతా ఆ ఆజ్ఞ వల్లే జరుగుతుంది.

సృజత్యపి చ విశ్వాత్మా త్రిధా భిన్నస్తు రక్షతి కాలః కరోతి సకలం కాలస్సంహరతి ప్రజాః

విశ్వాత్మా సృష్టి చేస్తాడు, మూడు రూపాలతో రక్షణ చేస్తాడు. కాలం అన్నింటినీ నిర్వహిస్తుంది, కాలమే సమస్త ప్రాణులను నాశనం చేస్తుంది.

కాలః పాలయతే విశ్వం కాలకాలస్య శాసనాత్ త్రిభిరంశైర్జగద్బిభ్రత్తేజోభిర్వృష్టిమాదిశన్

కాలం, కాలకాలుని ఆజ్ఞతో విశ్వాన్ని కాపాడుతుంది. మూడు భాగాలతో, తేజస్సుతో వర్షం మొదలైనవి పంపిస్తూ జగత్తును మోయుతుంది.

దివి వర్షత్యసౌ భానుర్దేవదేవస్య శాసనాత్ పుష్ణాత్యోషధిజాతాని భూతాన్యాహ్లాదయత్యపి

ఆకాశంలో సూర్యుడు దేవదేవుడి ఆజ్ఞతో వానను కురిపిస్తాడు; ఆయనే మొక్కలను పోషించి, అన్ని జీవులను ఆనందింపజేస్తాడు.

దేవైశ్చ పీయతే చంద్రశ్చన్ద్రభూషణశాసనాత్ ఆదిత్యా వసవో రుద్రా అశ్వినౌ మరుతస్తథా

చంద్రభూషణుని ఆజ్ఞతో దేవతలు చంద్రుని పానముచేస్తారు; ఆదిత్యులు, వసువులు, రుద్రులు, అశ్వినులు, మరుత్గణాలు కూడా అలాగే పానముచేస్తారు.

ఖేచరా ఋషయస్సిద్ధా భోగినో మనుజా మృగాః పశవః పక్షిణశ్చైవ కీటాద్యాః స్థావరాణి చ

ఆకాశవాసులు, ఋషులు, సిద్ధులు, భోగులు, మనుషులు, అడవి జంతువులు, పశువులు, పక్షులు, కీటకాలు, అలాగే చలించని జీవులు కూడా—

నద్యస్సముద్రా గిరయః కాననాని సరాంసి చ వేదాః సాంగాశ్చ శాస్త్రాణి మంత్రస్తోమమఖాదయః

నదులు, సముద్రాలు, పర్వతాలు, అరణ్యాలు, సరస్సులు, వేదాలు వాటి ఉపవేదాలతో, శాస్త్రాలు, మంత్రాలు, స్తోత్రాలు, యజ్ఞాదులు—

కాలాగ్న్యాదిశివాంతాని భువనాని సహాధిపైః బ్రహ్మాండాన్యప్యసంఖ్యాని తేషామావరణాని చ

కాలాగ్ని మొదలుకొని శివునివరకు అన్ని లోకాలు, వాటి పాలకులతో పాటు, అనేక బ్రహ్మాండాలు, వాటి ఆవరణాలు కూడా—

వర్తమానాన్యతీతాని భవిష్యన్త్యపి కృత్స్నశః దిశశ్చ విదిశశ్చైవ కాలభేదాః కలాదయః

ఇప్పుడు ఉన్నవి, గతంలో జరిగినవి, భవిష్యత్తులో జరిగేవి అన్నీ, దిక్కులు, మధ్యదిక్కులు, కాల విభాగాలు, వాటి భాగాలు—

యచ్చ కించిజ్జగత్యస్మిన్ దృశ్యతే శ్రూయతే ఽపి వా తత్సర్వం శంకరస్యాజ్ఞా బలేన సమధిష్ఠితమ్

ఈ లోకంలో కనబడేది, వినబడేది ఏదైనా, అది అంతా శంకరుని ఆజ్ఞా శక్తితో స్థిరంగా ఉంది.

ఆజ్ఞాబలాత్తస్య ధరా స్థితేహ ధరాధరా వారిధరాః సముద్రాః జ్యోతిర్గణాః శక్రముఖాశ్చ దేవాః స్థిరం చిరం వా చిదచిద్యదస్తి

ఆయన ఆజ్ఞా శక్తివల్ల భూమి స్థిరంగా నిలుస్తుంది; పర్వతాలు, మేఘాలు, సముద్రాలు, నక్షత్రగణాలు, ఇంద్రుడు మొదలైన దేవతలు, చలించేవి, చలించనివి, చైతన్యమున్నవి, లేనివి అన్నీ అలాగే నిలుస్తున్నాయి.

అత్యాశ్చర్యమిదం కృష్ణ శంభోరమితకర్మణః ఆజ్ఞాకృతం శృణుష్వైతచ్ఛ్రుతం శ్రుతిముఖే మయా

కృష్ణా! శంభువు అపారమైన కార్యాలు ఎంత ఆశ్చర్యకరం! వేదం నోట వినిన ఈ విషయం నేను చెబుతున్నాను, విను.

పురా కిల సురాః సేంద్రా వివదంతః పరస్పరమ్ అసురాన్సమరే జిత్వా జేతాహమహమిత్యుత

పూర్వం ఇంద్రుడు సహా దేవతలు పరస్పరం వాదిస్తూ, యుద్ధంలో అసురులను జయించి, 'నేనే విజేత, నేనే విజేత' అని గొప్పగా చెప్పుకున్నారు.

తదా మహేశ్వరస్తేషాం మధ్యతో వరవేషధృక్ స్వలక్షణైర్విహీనాంగః స్వయం యక్ష ఇవాభవత్

అప్పుడు మహేశ్వరుడు వారి మధ్య అద్భుతమైన రూపంలో, ప్రత్యేక లక్షణాలు లేకుండా, తానే ఒక యక్షుడిగా ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

స తానాహ సురానేకం తృణమాదాయ భూతలే య ఏతద్వికృతం కర్తుం క్షమతే స తు దైత్యజిత్

ఆయన భూమిపై నుండి ఒక గడ్డి తీసుకుని ఆ దేవతలకు ఇలా అన్నాడు: 'మీలో ఎవరు దీన్ని మార్చగలరో వారే నిజమైన దైత్యజయులు.'

యక్షస్య వచనం శ్రుత్వా వజ్రపాణిః శచీపతిః కించిత్క్రుద్ధో విహస్యైనం తృణమాదాతుముద్యతః

యక్షుని మాటలు విని, వజ్రపాణి అయిన శచీపతి కొంత కోపంతో నవ్వుతూ ఆ గడ్డిని ఎత్తడానికి ప్రయత్నించాడు.

న తత్తృణముపదాతుం మనసాపి చ శక్యతే యథా తథాపి తచ్ఛేత్తుం వజ్రం వజ్రధరో ఽసృజత్

ఆ గడ్డిని చేతితో కాదు, మనసుతో కూడా ఎత్తలేకపోయాడు; అయినా దాన్ని కోయడానికి వజ్రధారి తన వజ్రాయుధాన్ని విసిరాడు.