శివపురాణమ్

ఏవముక్త్వా స భగవాన్సూర్యకోటిసమప్రభః ఈశానస్స వరాన్దత్త్వా తత్రైవాన్తర్దధే హరః

ఇలా చెప్పి, కోటి సూర్యుల్లా ప్రకాశించే భగవంతుడు, వరాలు ఇచ్చి, అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు.

ఉపమన్యుః ప్రసన్నాత్మా ప్రాప్య తస్మాద్వరాద్వరాన్ జగామ జననీస్థానం సుఖం ప్రాపాధికం చ సః

ఉపమన్యు హృదయం సంతోషంతో నిండిపోయి, ఆ మహావరాలు పొంది, తన తల్లి దగ్గరకు వెళ్లి, ఇంకా ఎక్కువ ఆనందాన్ని పొందాడు.

నమస్సమస్తసంసారచక్రభ్రమణహేతవే గౌరీకుచతటద్వన్ద్వకుంకుమాంకితవక్షసే

సమస్త లోకచక్రం తిరుగడానికి కారణమైనవాడికి, గౌరీ కుచయుగాల కుంకుమతో వక్షస్సు అలంకరించబడినవాడికి నమస్కారం.

ఉక్త్వా భగవతో లబ్ధప్రసాదాదుపమన్యునా నియమాదుత్థితో వాయుర్మధ్యే ప్రాప్తే దివాకరే

ఇలా చెప్పి, భగవంతుని అనుగ్రహంతో, ఉపమన్యు నియమాన్ని పూర్తిచేసి, సూర్యుడు మధ్యలో ఉన్నప్పుడు లేచాడు.

ఋషయశ్చాపి తే సర్వే నైమిషారణ్యవాసినః అథాయమర్థః ప్రష్టవ్య ఇతి కృత్వా వినిశ్చయమ్

నైమిశారణ్యంలో నివసించే ఆ ఋషులు అందరూ, ఈ విషయాన్ని అడగాలని నిర్ణయించుకుని, మనసులో సంకల్పించుకున్నారు.

కృత్వా యథా స్వకం కృత్యం ప్రత్యహం తే యథా పురా భగవంతముపాయాంతం సమీక్ష్య సముపావిశన్

వారు ప్రతిరోజూ తమ పనులు మునుపటిలా పూర్తిచేసి, భగవంతుడు వస్తున్నాడని చూసి, గౌరవంగా కూర్చున్నారు.

అథాసౌ నియమస్యాంతే భగవానమ్బరోద్భవః మధ్యే మునిసభాయాస్తు భేజే కౢప్తం వరాసనమ్

తర్వాత, నియమం పూర్తయిన తరువాత, ఆ భగవంతుడు, వాయువు జనుడైనవాడు, మునుల సభ మధ్యలో సిద్ధంగా ఉన్న ఉత్తమ ఆసనంలో కూర్చున్నాడు.

సుఖాసనోపవిష్టశ్చ వాయుర్లోకనమస్కృతః శ్రీమద్విభూతిమీశస్య హృది కృత్వేదమబ్రవీత్

ప్రపంచమంతా పూజించే వాయువు, సుఖంగా కూర్చుని, భగవంతుని మహిమను హృదయంలో నిలిపి, ఇలా అన్నాడు.

తం ప్రపద్యే మహాదేవం సర్వజ్ఞమపరాజితమ్ విభూతిస్సకలం యస్య చరాచరమిదం జగత్

సర్వజ్ఞుడైన, ఎవరికీ ఓడని మహాదేవుని ఆశ్రయిస్తాను. ఆయన శక్తితోనే ఈ చరాచర జగత్తు ఉంది.

ఇత్యాకర్ణ్య శుభాం వాణీమృషయః క్షీణకల్మషాః విభూతివిస్తరం శ్రోతుమూచుస్తే పరమం వచః

ఆ మంగళమైన వాక్యాన్ని విని, పాపాలు తొలగిన ఋషులు, ఆయన మహిమను పూర్తిగా వినాలని, పరమమైన మాటలు చెప్పారు.

ఉక్తం భగవతా వృత్తముపమన్యోర్మహాత్మనః క్షీరార్థేనాపి తపసా యత్ప్రాప్తం పరమేశ్వరాత్

భగవంతుడు ఉపమన్యు మహాత్ముని కార్యాలను, పరమేశ్వరుని తపస్సుతో పాలను పొందిన విషయాన్ని వివరంగా చెప్పాడు.

దృష్టో ఽసౌ వాసుదేవేన కృష్ణేనాక్లిష్టకర్మణా ధౌమ్యాగ్రజస్తతస్తేన కృత్వా పాశుపతం వ్రతమ్

వాసుదేవుడు, కలుషరహితమైన కార్యాలు చేసే కృష్ణుడు, ధౌమ్యుని ముందుగా అనుసరించి, పాశుపత వ్రతాన్ని ఆచరించాడని చూశాడు.

ప్రాప్తం చ పరమం జ్ఞానమితి ప్రాగేవ శుశ్రుమ కథం స లబ్ధవాన్ కృష్ణో జ్ఞానం పాశుపతం పరమ్

ఆయన పరమ జ్ఞానాన్ని పొందాడని మేము ముందే విన్నాము. కృష్ణుడు ఆ పాశుపత పరమ జ్ఞానాన్ని ఎలా పొందాడో చెప్పండి.

స్వేచ్ఛయా హ్యవతీర్ణోపి వాసుదేవస్సనాతనః నిందయన్నివ మానుష్యం దేహశుద్ధిం చకార సః

వాసుదేవుడు, శాశ్వతుడు, తన ఇష్టానుసారం అవతరించి, మానవ జన్మను తక్కువగా చూసినట్టు, శరీరాన్ని పవిత్రం చేసుకున్నాడు.

పుత్రార్థం హి తపస్తప్తుం గతస్తస్య మహామునేః ఆశ్రమం మునిభిర్దృష్టం దృష్టవాంస్తత్ర వై మునిమ్

కుమారుని కోసం తపస్సు చేయాలని ఆ మహాముని ఆశ్రమానికి వెళ్లి, అక్కడ మునులు చూసి, ఆ మునిని దర్శించాడు.

భస్మావదాతసర్వాంగం త్రిపుండ్రాంకితమస్తకమ్ రుద్రాక్షమాలాభరణం జటామండలమండితమ్

ఆయన దేహమంతా బస్మంతో పూతపడి, తలపై మూడు గీతలు, రుద్రాక్ష మాల అలంకారం, జటామండలంతో అలంకృతుడై ఉన్నాడు.

తచ్ఛిష్యభూతైర్మునిభిశ్శాస్త్రైర్వేదమివావృతమ్ శివధ్యానరతం శాంతముపమన్యుం మహాద్యుతిమ్

ఆ ముని చుట్టూ ఆయన శిష్యులైన మునులు, వేదాన్ని శాస్త్రాలు చుట్టినట్టు, శాంతుడైన, మహాతేజోవంతుడైన ఉపమన్యుడు శివధ్యానంలో లీనమై ఉన్నాడు.

నమశ్చకార తం దృష్ట్వా హృష్టసర్వతనూరుహః బహుమానేన కృష్ణో ఽసౌ త్రిః కృత్వా తు ప్రదక్షిణామ్ స్తుతిం చకార సుప్రీత్యా నతస్కంధః కృతాఞ్జలిః

ఆయన్ని చూసి, కృష్ణుడు ఆనందంతో ఒంట్లో రోమాలు నిక్కబొడుచుకొని, గౌరవంతో నమస్కరించి, మూడుసార్లు ప్రదక్షిణ చేసి, ఆనందంతో కృతజ్ఞతతో కూర్చుని, చేతులు జోడించి స్తుతించాడు.

తస్యావలోకనాదేవ మునేః కృష్ణస్య ధీమతః నష్టమాసీన్మలం సర్వం మాయాజం కార్మమేవ చ

ఆ మునిని కేవలం దర్శించడం వల్లే, జ్ఞానవంతుడైన కృష్ణునిలో ఉన్న మాయా, కర్మ సంబంధమైన మలము అంతా నశించిపోయింది.

తపఃక్షీణమలం కృష్ణముపమన్యుర్యథావిధిః భస్మనోద్ధూల్య తం మన్త్రైరగ్నిరిత్యాదిభిః క్రమాత్

తపస్సుతో కలుషం తొలగిన కృష్ణునికి, ఉపమన్యుడు విధానం ప్రకారం బస్మం చల్లుతూ, 'అగ్ని' మొదలైన మంత్రాలు పఠిస్తూ శుద్ధి చేశాడు.

అథ పాశుపతం సాక్షాద్వ్రతం ద్వాదశమాసికమ్ కారయిత్వా మునిస్తస్మై ప్రదదౌ జ్ఞానముత్తమమ్

తర్వాత, పాశుపత వ్రతాన్ని పన్నెండు నెలలు నేరుగా చేయించి, ఆ ముని అతనికి ఉత్తమమైన జ్ఞానాన్ని ప్రసాదించాడు.

తదాప్రభృతి తం కృష్ణం మునయశ్శంసితవ్రతాః దివ్యాః పాశుపతాః సర్వే పరివృత్యోపతస్థిరే

అప్పటి నుంచి, వ్రతనిష్ఠులైన దివ్య పాశుపత మునులు అందరూ కృష్ణుని చుట్టూ చేరి, ఆయన సేవలో నిమగ్నమయ్యారు.

తతో గురునియోగాద్వై కృష్ణః పరమశక్తిమాన్ తపశ్చకార పుత్రార్థం సాంబముద్దిశ్య శంకరమ్

తర్వాత, గురువు ఆజ్ఞతో, పరమశక్తి కలిగిన కృష్ణుడు కుమారుని కోసం శంభుని ధ్యానిస్తూ తపస్సు చేశాడు.

తపసో తేన వర్షాంతే దృష్టో ఽసౌ పరమేశ్వరః శ్రియా పరమయా యుక్తస్సాంబశ్చ సగణశ్శివః

ఆ తపస్సు ముగిసిన తర్వాత, పరమేశ్వరుడు అపూర్వ కాంతితో, సామ్బుడు మరియు గణాలతో కలిసి ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

వరార్థమావిర్భూతస్య హరస్య సుభగాకృతేః స్తుతిం చకార నత్వాసౌ కృష్ణః సమ్యక్కృతాంజలిః

వరప్రాప్తి కోసం, కృష్ణుడు సమర్పణతో చేతులు జోడించి, అందమైన రూపంలో ప్రత్యక్షమైన హరిని స్తుతించాడు.

సాంబం సమగణవ్యగ్రో లబ్ధవాన్పుత్రమాత్మనః తపసా తుష్టచిత్తేన దత్తం విష్ణోశ్శివేన వై

తన గణాలతో కలసి ఉండగా, తపస్సుతో తృప్తిచెందిన మనసుతో శివుడు, సామ్బుని కుమారునిగా విష్ణువుకు ప్రసాదించాడు.

యస్మాత్సాంబో మహాదేవః ప్రదదౌ పుత్రమాత్మనః తస్మాజ్జాంబవతీసూనుం సాంబం చక్రే స నామతః

మహాదేవుడు తన కుమారుడైన సామ్బుని ఇచ్చినందున, జాంబవతీ కుమారుడిగా సామ్బుననే పేరు పెట్టాడు.

తదేతత్కథితం సర్వం కృష్ణస్యామితకర్మణః మహర్షేర్జ్ఞానలాభశ్చ పుత్రలాభశ్చ శంకరాత్

ఇలా, అమితకర్మయుతుడైన కృష్ణుని గురించి, ఆ మహర్షికి జ్ఞానం లభించడం, శంకరుని ద్వారా కుమారుడు లభించడం అన్నీ వివరించబడ్డాయి.

య ఇదం కీర్తయేన్నిత్యం శృణుయాచ్ఛ్రావయేత్తథా స విష్ణోర్జ్ఞానమాసాద్య తేనైవ సహ మోదతే

ఈ కథను ఎవరైనా ప్రతిరోజూ పఠిస్తే, వింటే, వినిపిస్తే, వారు విష్ణువు జ్ఞానాన్ని పొంది, ఆయనతో కలిసి ఆనందిస్తారు.