శివపురాణమ్

తతః ప్రసన్నచేతస్కః సుప్రణమ్య కృతాంజలిః యయాచే స వరం విప్రో దేవదేవాన్మహేశ్వరాత్

తర్వాత సంతోషంతో, చేతులు జోడించి, గాఢంగా నమస్కరించి, ఆ బ్రాహ్మణుడు మహేశ్వరుని దగ్గర వరం కోరాడు.

ప్రసీద దేవదేవేశ ప్రసీద పరమేశ్వర స్వభక్తిన్దేహి పరమాన్దివ్యామవ్యభిచారిణీమ్

దేవదేవా, పరమేశ్వరా, దయచూపు. నాకు పరమమైన, దివ్యమైన, ఎప్పటికీ మారని భక్తిని దయచేయి.

శ్రద్ధాన్దేహి మహాదేవ ద్వసమ్బన్ధిషు మే సదా స్వదాస్యం పరమం స్నేహం సాన్నిధ్యం చైవ సర్వదా

మహాదేవా, నీతో సంబంధం ఉన్నవారిపై ఎప్పుడూ నాకు శ్రద్ధను కలిగించు. నీ సేవలో పరమమైన ప్రేమ, ఎప్పటికీ నీ సన్నిధానం నాకు దయచేయి.

ఏవముక్త్వా ప్రసన్నాత్మాహర్షగద్గదయా గిరా సతుష్టావ మహాదేవముపమన్యుర్ద్విజోత్తమః

ఇలా చెప్పి, హర్షంతో మనసు నిండిపోయి, ఆనందంతో గొంతు కట్టుకుని, ఉత్తమ బ్రాహ్మణుడు ఉపమన్యు మహాదేవుని స్తుతించాడు.

దేవదేవ మహాదేవ శరణాగతవత్సల ప్రసీద కరుణాసింధో సామ్బ శంకర సర్వదా

దేవదేవా! మహాదేవా! శరణు వచ్చినవారిని కాపాడేవాడా! కరుణాసముద్రా! అంబతో కూడిన శంకరా! ఎప్పుడూ దయ చూపించు.

ఏవముక్తో మహాదేవః సర్వేషాం చ వరప్రదః ప్రత్యువాచ ప్రసన్నాత్మోపమన్యుం మునిసత్తమమ్

అలా ఉపమన్యు ప్రార్థించిన తరువాత, అందరికీ వరాలు ఇచ్చే మహాదేవుడు, సంతోషంతో మునులలో శ్రేష్ఠుడైన ఉపమన్యునితో మాట్లాడాడు.

వత్సోపమన్యో తుష్టో ఽస్మి సర్వం దత్తం మయా హి తే దృఢభక్తో ఽసి విప్రర్షే మయా విజ్ఞాసితో హ్యసి

బిడ్డ ఉపమన్యూ! నేను సంతోషించాను. నీకు కావలసినది అన్నీ ఇచ్చాను. నీవు నాకు దృఢమైన భక్తుడివి, ఉత్తమ మునివరా! నేను నిన్ను పరీక్షించాను.

అజరశ్చామరశ్చైవ భవ త్వన్దుఃఖవర్జితః యశస్వీ తేజసా యుక్తో దివ్యజ్ఞానసమన్వితః

నీవు ఎప్పటికీ వృద్ధాప్యం రాని, మరణం తెలియని వాడవు కావాలి. బాధలు లేకుండా, కీర్తి కలిగి, తేజస్సుతో, దివ్యజ్ఞానం కలిగి ఉండాలి.

అక్షయా బాన్ధవాశ్చైవ కులం గోత్రం చ తే సదా భవిష్యతి ద్విజశ్రేష్ఠ మయి భక్తిశ్చ శాశ్వతీ

నీ బంధువులు, వంశం, గోత్రం ఎప్పటికీ నశించవు, ఉత్తమ ద్విజా! నాకు నీ భక్తి శాశ్వతంగా ఉంటుంది.

సాన్నిధ్యం చాశ్రమే నిత్యం కరిష్యామి ద్విజోత్తమ ఉపకంఠం మమ త్వం వై సానన్దం విహరిష్యసి

నీ ఆశ్రమంలో నేను ఎప్పుడూ నా సన్నిధిని ఇస్తాను, ఉత్తమ బ్రాహ్మణా! నువ్వు నా దగ్గర ఆనందంగా నివసిస్తావు.

ఏవముక్త్వా స భగవాన్సూర్యకోటిసమప్రభః ఈశానస్స వరాన్దత్త్వా తత్రైవాన్తర్దధే హరః

ఇలా చెప్పి, కోటి సూర్యుల్లా ప్రకాశించే భగవంతుడు, వరాలు ఇచ్చి, అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు.

ఉపమన్యుః ప్రసన్నాత్మా ప్రాప్య తస్మాద్వరాద్వరాన్ జగామ జననీస్థానం సుఖం ప్రాపాధికం చ సః

ఉపమన్యు హృదయం సంతోషంతో నిండిపోయి, ఆ మహావరాలు పొంది, తన తల్లి దగ్గరకు వెళ్లి, ఇంకా ఎక్కువ ఆనందాన్ని పొందాడు.

నమస్సమస్తసంసారచక్రభ్రమణహేతవే గౌరీకుచతటద్వన్ద్వకుంకుమాంకితవక్షసే

సమస్త లోకచక్రం తిరుగడానికి కారణమైనవాడికి, గౌరీ కుచయుగాల కుంకుమతో వక్షస్సు అలంకరించబడినవాడికి నమస్కారం.

ఉక్త్వా భగవతో లబ్ధప్రసాదాదుపమన్యునా నియమాదుత్థితో వాయుర్మధ్యే ప్రాప్తే దివాకరే

ఇలా చెప్పి, భగవంతుని అనుగ్రహంతో, ఉపమన్యు నియమాన్ని పూర్తిచేసి, సూర్యుడు మధ్యలో ఉన్నప్పుడు లేచాడు.

ఋషయశ్చాపి తే సర్వే నైమిషారణ్యవాసినః అథాయమర్థః ప్రష్టవ్య ఇతి కృత్వా వినిశ్చయమ్

నైమిశారణ్యంలో నివసించే ఆ ఋషులు అందరూ, ఈ విషయాన్ని అడగాలని నిర్ణయించుకుని, మనసులో సంకల్పించుకున్నారు.

కృత్వా యథా స్వకం కృత్యం ప్రత్యహం తే యథా పురా భగవంతముపాయాంతం సమీక్ష్య సముపావిశన్

వారు ప్రతిరోజూ తమ పనులు మునుపటిలా పూర్తిచేసి, భగవంతుడు వస్తున్నాడని చూసి, గౌరవంగా కూర్చున్నారు.

అథాసౌ నియమస్యాంతే భగవానమ్బరోద్భవః మధ్యే మునిసభాయాస్తు భేజే కౢప్తం వరాసనమ్

తర్వాత, నియమం పూర్తయిన తరువాత, ఆ భగవంతుడు, వాయువు జనుడైనవాడు, మునుల సభ మధ్యలో సిద్ధంగా ఉన్న ఉత్తమ ఆసనంలో కూర్చున్నాడు.

సుఖాసనోపవిష్టశ్చ వాయుర్లోకనమస్కృతః శ్రీమద్విభూతిమీశస్య హృది కృత్వేదమబ్రవీత్

ప్రపంచమంతా పూజించే వాయువు, సుఖంగా కూర్చుని, భగవంతుని మహిమను హృదయంలో నిలిపి, ఇలా అన్నాడు.

తం ప్రపద్యే మహాదేవం సర్వజ్ఞమపరాజితమ్ విభూతిస్సకలం యస్య చరాచరమిదం జగత్

సర్వజ్ఞుడైన, ఎవరికీ ఓడని మహాదేవుని ఆశ్రయిస్తాను. ఆయన శక్తితోనే ఈ చరాచర జగత్తు ఉంది.

ఇత్యాకర్ణ్య శుభాం వాణీమృషయః క్షీణకల్మషాః విభూతివిస్తరం శ్రోతుమూచుస్తే పరమం వచః

ఆ మంగళమైన వాక్యాన్ని విని, పాపాలు తొలగిన ఋషులు, ఆయన మహిమను పూర్తిగా వినాలని, పరమమైన మాటలు చెప్పారు.

ఉక్తం భగవతా వృత్తముపమన్యోర్మహాత్మనః క్షీరార్థేనాపి తపసా యత్ప్రాప్తం పరమేశ్వరాత్

భగవంతుడు ఉపమన్యు మహాత్ముని కార్యాలను, పరమేశ్వరుని తపస్సుతో పాలను పొందిన విషయాన్ని వివరంగా చెప్పాడు.

దృష్టో ఽసౌ వాసుదేవేన కృష్ణేనాక్లిష్టకర్మణా ధౌమ్యాగ్రజస్తతస్తేన కృత్వా పాశుపతం వ్రతమ్

వాసుదేవుడు, కలుషరహితమైన కార్యాలు చేసే కృష్ణుడు, ధౌమ్యుని ముందుగా అనుసరించి, పాశుపత వ్రతాన్ని ఆచరించాడని చూశాడు.

ప్రాప్తం చ పరమం జ్ఞానమితి ప్రాగేవ శుశ్రుమ కథం స లబ్ధవాన్ కృష్ణో జ్ఞానం పాశుపతం పరమ్

ఆయన పరమ జ్ఞానాన్ని పొందాడని మేము ముందే విన్నాము. కృష్ణుడు ఆ పాశుపత పరమ జ్ఞానాన్ని ఎలా పొందాడో చెప్పండి.

స్వేచ్ఛయా హ్యవతీర్ణోపి వాసుదేవస్సనాతనః నిందయన్నివ మానుష్యం దేహశుద్ధిం చకార సః

వాసుదేవుడు, శాశ్వతుడు, తన ఇష్టానుసారం అవతరించి, మానవ జన్మను తక్కువగా చూసినట్టు, శరీరాన్ని పవిత్రం చేసుకున్నాడు.

పుత్రార్థం హి తపస్తప్తుం గతస్తస్య మహామునేః ఆశ్రమం మునిభిర్దృష్టం దృష్టవాంస్తత్ర వై మునిమ్

కుమారుని కోసం తపస్సు చేయాలని ఆ మహాముని ఆశ్రమానికి వెళ్లి, అక్కడ మునులు చూసి, ఆ మునిని దర్శించాడు.

భస్మావదాతసర్వాంగం త్రిపుండ్రాంకితమస్తకమ్ రుద్రాక్షమాలాభరణం జటామండలమండితమ్

ఆయన దేహమంతా బస్మంతో పూతపడి, తలపై మూడు గీతలు, రుద్రాక్ష మాల అలంకారం, జటామండలంతో అలంకృతుడై ఉన్నాడు.

తచ్ఛిష్యభూతైర్మునిభిశ్శాస్త్రైర్వేదమివావృతమ్ శివధ్యానరతం శాంతముపమన్యుం మహాద్యుతిమ్

ఆ ముని చుట్టూ ఆయన శిష్యులైన మునులు, వేదాన్ని శాస్త్రాలు చుట్టినట్టు, శాంతుడైన, మహాతేజోవంతుడైన ఉపమన్యుడు శివధ్యానంలో లీనమై ఉన్నాడు.

నమశ్చకార తం దృష్ట్వా హృష్టసర్వతనూరుహః బహుమానేన కృష్ణో ఽసౌ త్రిః కృత్వా తు ప్రదక్షిణామ్ స్తుతిం చకార సుప్రీత్యా నతస్కంధః కృతాఞ్జలిః

ఆయన్ని చూసి, కృష్ణుడు ఆనందంతో ఒంట్లో రోమాలు నిక్కబొడుచుకొని, గౌరవంతో నమస్కరించి, మూడుసార్లు ప్రదక్షిణ చేసి, ఆనందంతో కృతజ్ఞతతో కూర్చుని, చేతులు జోడించి స్తుతించాడు.

తస్యావలోకనాదేవ మునేః కృష్ణస్య ధీమతః నష్టమాసీన్మలం సర్వం మాయాజం కార్మమేవ చ

ఆ మునిని కేవలం దర్శించడం వల్లే, జ్ఞానవంతుడైన కృష్ణునిలో ఉన్న మాయా, కర్మ సంబంధమైన మలము అంతా నశించిపోయింది.