శివపురాణమ్

పుణ్యకర్మాపి కిం కుర్యాత్త్వదీయాజ్ఞానపేక్షయా అజా ప్రజ్ఞా పురాణీ చ త్వమేవ పరమేశ్వరీ

పుణ్యమైన పనులు చేసే వారు కూడా నీ ఆజ్ఞతోనే చేస్తారు. నీవే జన్మలేని, పురాతనమైన జ్ఞానస్వరూపిణి, పరమేశ్వరి.

త్వదధీనా హి సర్వేషాం బంధమోక్షవ్యవస్థితిః త్వదృతే పరమా శక్తిః సంసిద్ధిః కస్య కర్మణా

ప్రతివారికీ బంధనమూ, మోక్షమూ నీ ఆధీనంలోనే ఉన్నాయి. నీవు లేకుండా ఎవరి కర్మకు పరమ శక్తి లేదా సిద్ధి లభిస్తుంది?

త్వమేవ వివిధా శక్తిః భవానామథ వా స్వయమ్ అశక్తః కర్మకరణే కర్తా వా కిం కరిష్యతి

నీవే అనేక రూపాల శక్తివంతురాలు. జీవులు ఏ పని చేసినా, నీవు లేకుండా ఏ కర్త ఏమి చేయగలడు?

విష్ణోశ్చ మమ చాన్యేషాం దేవదానవరక్షసామ్ తత్తదైశ్వర్యసమ్ప్రాప్త్యై తవైవాజ్ఞా హి కారణమ్

విష్ణువు, నేను, ఇతర దేవతలు, దానవులు, రాక్షసులు — అందరికీ వారి వారి అధికారాలు నీ ఆజ్ఞ వల్లే లభిస్తాయి.

అతీతాః ఖల్వసంఖ్యాతా బ్రహ్మాణో హరయో భవాః అనాగతాస్త్వసంఖ్యాతాస్త్వదాజ్ఞానువిధాయినః

ఎన్నో బ్రహ్మలు, విష్ణువులు, శివులు గతంలో ఉన్నారు. ఇంకా ఎన్నో రాబోతున్నారు. అందరూ నీ ఆజ్ఞను అనుసరిస్తున్నారు.

త్వామనారాధ్య దేవేశి పురుషార్థచతుష్టయమ్ లబ్ధుం న శక్యమస్మాభిరపి సర్వైః సురోత్తమైః

దేవతల దేవీ! నిన్ను ఆరాధించకుండా, మేము లాంటి వారు కూడా పురుషార్థ చతుష్టయాన్ని పొందలేము.

వ్యత్యాసో ఽపి భవేత్సద్యో బ్రహ్మత్వస్థావరత్వయోః సుకృతం దుష్కృతం చాపి త్వయేవ స్థాపితం యతః

బ్రహ్మ స్థితి, స్థావర స్థితి ఒకేసారి మారిపోవచ్చు. పుణ్యమూ, పాపమూ నీవే నిర్ణయించేవి.

త్వం హి సర్వజగద్భర్తుశ్శివస్య పరమాత్మనః అనాదిమధ్యనిధనా శక్తిరాద్యా సనాతనీ

నీవే శివుని పరమాత్ముడి ఆదిశక్తి. నీవు ఆది, మధ్య, అంతం లేని శాశ్వత శక్తివంతురాలు. ఈ జగత్తు అంతటినీ నీవే పోషిస్తున్నావు.

సమస్తలోకయాత్రార్థం మూర్తిమావిశ్య కామపి

ఈ లోక ప్రయాణానికి నీవు ఏదో రూపం ధరించి అవతరిస్తావు.

అతో దుష్కృతకర్మాపి వ్యాఘ్రో ఽయం త్వదనుగ్రహాత్ ప్రాప్నోతు పరమాం సిద్ధిమత్ర కః ప్రతిబన్ధకః

కాబట్టి, ఈ పులి పాపాలు చేసినా, నీ అనుగ్రహంతో పరమ సిద్ధిని పొందగలదు. దానికి ఏమి అడ్డంకి?

ఇత్యాత్మనః పరం భావం స్మారయిత్వానురూపతః బ్రహ్మణాభ్యర్థితా గౌరీ తపసో ఽపి న్యవర్తత

ఇలా తన పరమ స్వరూపాన్ని గుర్తుచేసుకుని, బ్రహ్మా కోరినట్లు, గౌరీ తపస్సు నుండి విరమించింది.

తతో దేవీమనుజ్ఞాప్య బ్రహ్మణ్యన్తర్హితే సతి దేవీం చ మాతరం దృష్ట్వా మేనాం హిమవతా సహ

ఆ తరువాత బ్రహ్మ దేవిని వీడుకొని అంతరించిపోయినప్పుడు, ఆ దేవి తన తల్లి మేనాను హిమవంతుతో కలిసి చూసింది.

ప్రణమ్యాశ్వాస్య బహుధా పితరౌ విరహాసహౌ తపః ప్రణయినో దేవీ తపోవనమహీరుహాన్

తల్లిదండ్రులు విడిపోవడాన్ని తట్టుకోలేక బాధపడుతుండగా, ఆమె వారికి నమస్కరించి, పలుమార్లు ఓదార్చి, తపస్సు పట్ల ప్రేమతో ఉన్న దేవి అరణ్యంలోని ఆశ్రమాలను చేరింది.

విప్రయోగశుచేవాగ్రే పుష్పబాష్పం విముంచతః తత్తుచ్ఛాఖాసమారూఢవిహగో దీరితై రుతైః

విడిపోవడం వల్ల కలిగిన దుఃఖంలో, పువ్వుల్లాంటి కన్నీళ్లు కారుస్తూ, ఆమె తలపై ఉన్న కొమ్మలపై కూర్చున్న పక్షులు దుఃఖభరితమైన స్వరాలతో అరవసాగాయి.

వ్యాకులం బహుధా దీనం విలాపమివ కుర్వతః సఖీభ్యః కథయంత్యేవం సత్త్వరా భర్తృదర్శనే

అనేక విధాలుగా మనసు కలవరపడి, దుఃఖంతో విలపిస్తున్నట్టు, భర్తను దర్శించాలనే ఆత్రతతో ఆమె తన సఖులకు ఇలా చెప్పింది.

పురస్కృత్య చ తం వ్యాఘ్రం స్నేహాత్పుత్రమివౌరసమ్ దేహస్య ప్రభయా చైవ దీపయన్తీ దిశో దశ

ఆ పులిని తన కుమారుడిలా ప్రేమతో ముందుంచుకొని, తన దేహ ప్రకాశంతో పది దిక్కులను వెలిగించింది.

ప్రయయౌ మందరం గౌరీ యత్ర భర్తా మహేశ్వరః సర్వేషాం జగతాం ధాతా కర్తా పాతా వినాశకృత్

గౌరీ మంధర పర్వతానికి వెళ్లింది. అక్కడే ఆమె భర్త అయిన మహేశ్వరుడు, సమస్త లోకాల సృష్టికర్త, పోషకుడు, సంహారకుడు నివసించేవాడు.

కృత్వా గౌరం వపుర్దివ్యం దేవీ గిరివరాత్మజా కథం దదర్శ భర్తారం ప్రవిష్టా మన్దితం సతీ

పర్వత కుమార్తె అయిన దేవి, ఆకాశవర్ణమైన దివ్యరూపాన్ని ధరించి, అలంకారాలతో ప్రవేశించినప్పుడు, సతీ తన భర్తను ఎలా దర్శించింది?

ప్రవేశసమయే తస్యా భవనద్వారగోచరైః గణేశైః కిం కృతం దేవస్తాన్దృష్ట్వా కిన్తదా ఽకరోత్

ఆమె ప్రవేశించే సమయానికి, భవన ద్వారంలో ఉన్న గణేశులు ఏమి చేసారు? దేవుడు వారిని చూసి ఏమి చేసాడు?

ప్రవక్తుమంజసా ఽశక్యః తాదృశః పరమో రసః యేన ప్రణయగర్భేణ భావో భావవతాం హృతః

అంత గొప్ప ఆనందాన్ని నేరుగా వివరించడం సాధ్యం కాదు. ఎందుకంటే ప్రేమతో పుట్టే ఆ భావం, భావమున్నవారి హృదయాలను ఆక్రమిస్తుంది.

ద్వాస్థైస్ససంభ్రమైరేవ దేవో దేవ్యాగమోత్సుకః శంకమానా ప్రవిష్టాన్తస్తఞ్చ సా సమపశ్యత

ద్వారపాలకులు దేవిని చూసేందుకు ఉత్సాహంతో, ఆందోళనతో ఆమెను లోపలికి అనుమతించారు. లోపలికి ప్రవేశించిన ఆమె, ఆయనను దర్శించింది.

తైస్తైః ప్రణయభావైశ్చ భవనాన్తరవర్తిభిః గణేన్ద్రైర్వన్దితా వాచా ప్రణనామ త్రియమ్బకమ్

భవనంలో ఉన్న గణాధిపతులు ప్రేమతో, భక్తితో వచనాలతో ఆమెను సత్కరించారు. ఆమె త్రయంబకునికి నమస్కరించింది.

ప్రణమ్య నోత్థితా యావత్తావత్తాం పరమేశ్వరః ప్రగృహ్య దోర్భ్యామాశ్లిష్య పరితః పరయా ముదా

ఆమె నమస్కరించి ఇంకా లేవకముందే, పరమేశ్వరుడు తన రెండు చేతులతో ఆమెను ఆలింగనం చేసి, అపారమైన ఆనందంతో చుట్టుముట్టాడు.

స్వాంకే ధర్తుం ప్రవృత్తో ఽపి సా పర్యంకే న్యషీదత పర్యంకతో బలాద్దేవీం సోఙ్కమారోప్య సుస్మితామ్

ఆయన తన ఒడిలో కూర్చోబెట్టాలని ఆశించినా, ఆమె మంచంపై కూర్చుంది. కానీ మంచం మీద నుండి నవ్వుతూ ఉన్న దేవిని ఆయన మృదువుగా ఒడిలోకి ఎత్తుకున్నాడు.

సస్మితో వివృతైర్నేత్రైస్తద్వక్త్రం ప్రపిబన్నివ తయా సంభాషణాయేశః పూర్వభాషితమబ్రవీత్

ఆయన చిరునవ్వుతో, విస్తృతమైన కళ్లతో ఆమె ముఖాన్ని తిలకిస్తూ, సంభాషణకు ఆసక్తిగా ముందుగా మాట్లాడాడు.

సా దశా చ వ్యతీతా కిం తవ సర్వాంగసున్దరి యస్యామనునయోపాయః కో ఽపి కోపాన్న లభ్యతే

అమ్మా, అందమైనవాడా! కోపంతో ఎలాంటి ఓదార్పు సాధ్యపడని ఆ కాలం ఇప్పుడు గడిచిపోయింది.

స్వేచ్ఛయాపి న కాలీతి నాన్యవర్ణవతీతి చ త్వత్స్వభావాహృతం చిత్తం సుభ్రు చింతావహం మమ

నీ ఇష్టంతో కూడినప్పటికీ కాలం కదలలేదు, నువ్వు వర్ణం మారలేదు. నీ స్వభావమే నా మనసును ఆకర్షించి ఆందోళనకు గురిచేసింది, మధురభ్రువా!

విస్మృతః పరమో భావః కథం స్వేచ్ఛాంగయోగతః న సమ్భవన్తి యే తత్ర చిత్తకాలుష్యహేతవః

మన ఇద్దరి సంకల్పంతో కలయిక జరిగినప్పుడు, హృదయ మలినతకు కారణాలు లేవు. అలాంటప్పుడు ఆ పరమమైన భావం ఎలా మరచిపోయావు?

పృథగ్జనవదన్యోన్యం విప్రియస్యాపి కారణమ్ ఆవయోరపి యద్యస్తి నాస్త్యేవైతచ్చరాచరమ్

సాధారణ జనుల్లా మన ఇద్దరి మధ్య కూడా ఏదైనా అప్రీతి కారణం ఉంటే, అలాంటి విషయం ఈ జగత్తులో మరెక్కడా ఉండదు.