శివపురాణమ్

పుత్రభూతస్య వాత్సల్యాద్బ్రహ్మణః పద్మజన్మనః దేవాదీనాం యథాపూర్వమంగాని ప్రదదౌ ప్రభుః

కమలంలో జన్మించిన బ్రహ్మను తన కుమారుడిగా భావించి, ప్రభువు దేవతలకు మునుపటిలా అవయవాలను తిరిగి ఇచ్చాడు.

ప్రథమాద్యైశ్చ యా దేవ్యో దండితా దేవమాతరః తాసామపి యథాపూర్వాణ్యంగాని గిరిశో దదౌ

ముందుగా శిక్షించబడిన దేవమాతలకు కూడా, గిరీశుడు మునుపటిలా అవయవాలను తిరిగి ఇచ్చాడు.

దక్షస్య భగవానేవ స్వయం బ్రహ్మా పితామహః తత్పాపానుగుణం చక్రే జరచ్ఛాగముఖం ముఖమ్

కాని దక్షునికి మాత్రం, బ్రహ్మదేవుడు అతని పాపానికి తగిన విధంగా, వృద్ధమైన మేక ముఖాన్ని ఇచ్చాడు.

సో ఽపి సంజ్ఞాం తతో లబ్ధ్వా స దృష్ట్వా జీవితః సుధీ భీతః కృతాఞ్జలిః శంభుం తుష్టావ ప్రలపన్బహు

ఆయన మళ్లీ చైతన్యం పొందిన తర్వాత, బ్రతికున్నానని తెలుసుకుని భయపడి, చేతులు జోడించి, శంభుని బహుగా విలపిస్తూ స్తుతించాడు.

జయ దేవ జగన్నాథ లోకానుగ్రహకారక కృపాం కురు మహేశానాపరాధం మే క్షమస్వ హ

జయహో ప్రభూ! జగన్నాథా! లోకాలకు అనుగ్రహం చేసే వాడవు. మహేశ్వరా! నా మీద కరుణ చూపు, నా అపరాధాన్ని క్షమించు.

కర్తా భర్తా చ హర్తా చ త్వమేవ జగతాం ప్రభో మయా జ్ఞాతం విశేషేణ విష్ణ్వాదిసకలేశ్వరః

ప్రభూ! నీవే జగత్తుకు కర్త, భర్త, హర్త. ఇప్పుడు నాకు స్పష్టంగా తెలిసింది — నీవే విష్ణువు మొదలైన అందరికీ అధిపతి.

త్వయైవ వితతం సర్వం వ్యాప్తం సృష్టం న నాశితమ్ న హి త్వదధికాః కేచిదీశాస్తే ఽచ్యుతకాదయః

ఈ సృష్టి అంతా నీవే వ్యాపించి, నీవే సృష్టించావు, నాశనం చేయలేదు. అచ్యుతుడు మొదలైనవారిలో ఎవ్వరూ నీకంటే పైవారు కారు, ప్రభూ!

తం తథా వ్యాకులం భీతం ప్రలపంతం కృతాగసమ్

అతడు భయంతో, మనసు కలవరపడి, స్పష్టంగా మాట్లాడలేక, తప్పు చేసినవాడిగా ఉండిపోయాడు.

తథోక్త్వా బ్రహ్మణస్తస్య పితుః ప్రియచికీర్షయా గాణపత్యం దదౌ తస్మై దక్షాయాక్షయమీశ్వరః

అలా చెప్పి, తన తండ్రి బ్రహ్మను సంతుష్టిపర్చాలని కోరిన పరమేశ్వరుడు, ఆ దక్షాయణికి గణనాయకత్వాన్ని ఎప్పటికీ లభించేటట్లు అనుగ్రహించాడు.

తుష్టువుః ప్రశ్రయా వాచా శంకరం గిరిజాధిపమ్

వారు వినయంతో, మృదువైన మాటలతో గిరిజాపతియైన శంకరుని స్తుతించారు.

జయ శంకర దేవేశ దీనానాథ మహాప్రభో కృపాం కురు మహేశానాపరాధం నో క్షమస్వ వై

జయహో శంకరా! దేవతల అధిపతీ! దయామయుడా! బాధితులకు ఆశ్రయమైన మహాప్రభూ! మాకు కృప చూపించి, మహేశ్వరా, మా తప్పును నిజంగా క్షమించు.

మఖపాల మఖాధీశ మఖవిధ్వంసకారక కృపాం కురు మశానాపరాధం నః క్షమస్వ వై

యజ్ఞాన్ని కాపాడువాడా! యజ్ఞాధిపతీ! యజ్ఞాన్ని నాశనం చేసేవాడా! శ్మశానవాసుడా! మాకు దయచూపి, మా అపరాధాన్ని నిజంగా క్షమించు.

దేవదేవ పరేశాన భక్తప్రాణప్రపోషక దుష్టదణ్డప్రద స్వామిన్కృపాం కురు నమో ఽస్తు తే

దేవతల దేవా! పరమేశ్వరా! భక్తుల ప్రాణాలను పోషించేవాడా! దుష్టులకు శిక్షనిచ్చేవాడా! స్వామీ! మాకు కృపచూపు, నీకు నమస్కారం.

త్వం ప్రభో గర్వహర్తా వై దుష్టానాం త్వామజానతామ్ రక్షకో హి విశేషేణ సతాం త్వత్సక్తచేతసామ్

ప్రభూ! నీవు దుష్టుల గర్వాన్ని, నిన్ను తెలియని వారి అహంభావాన్ని తొలగించేవాడవు. నీపై మనస్సు పెట్టిన సజ్జనులను నీవు ప్రత్యేకంగా రక్షిస్తావు.

అద్భుతం చరితం తే హి నిశ్చితం కృపయా తవ సర్వాపరాధః క్షంతవ్యో విభవో దీనవత్సలాః

నీ కార్యాలు నిజంగా అద్భుతమైనవి. నీ దయ వల్ల అన్ని అపరాధాలు క్షమించబడతాయి. నీ మహిమ బాధితులపై చూపే ప్రేమే.

ఇతి స్తుతో మహాదేవో బ్రహ్మాద్యైరమరైః ప్రభుః స భక్తవత్సలస్స్వామీ తుతోష కరుణోదధిః

బ్రహ్మ మొదలైన అమరులు ఇలా స్తుతించగా, భక్తులకు ప్రీతికరుడైన, కరుణాసముద్రుడైన మహాదేవుడు సంతోషించాడు.

చకారానుగ్రహం తేషాం బ్రహ్మాదీనాం దివౌకసామ్ దదౌ నరాంశ్చ సుప్రీత్యా శంకరో దీనవత్సలః

ఆయన బ్రహ్మ మొదలైన దేవతలకు అనుగ్రహాన్ని ప్రసాదించాడు. బాధితులకు మిత్రుడైన శంకరుడు, మానవులకు కూడా ఆనందంతో వరాలు ఇచ్చాడు.

స చ తతస్త్రిదశాఞ్ఛరణాగతాన్ పరమకారుణికః పరమేశ్వరః అనుగతస్మితలక్షణయా గిరా శమితసర్వభయః సమభాషత

తర్వాత, పరమకరుణామయుడైన పరమేశ్వరుడు, తన చిరునవ్వుతో వారి భయాన్ని తొలగించి, ఆశ్రయానికి వచ్చిన దేవతలతో మాట్లాడాడు.

యదిదమాగ ఇహాచరితం సురైర్విధినియోగవశాదివ యన్త్రితైః శరణమేవ గతానవలోక్య వస్తదఖిలం కిల విస్మృతమేవ నః

దేవతలు విధి ఆజ్ఞతో చేసిన ఈ కార్యమంతా, మీరు ఆశ్రయానికి వచ్చినందున, అది అంతా నిజంగా మర్చిపోయినట్లే.

తదిహ యూయమపి ప్రకృతం మనస్యవిగణయ్య విమర్దమపత్రపాః హరివిరించిసురేన్ద్రముఖాస్సుఖం వ్రజత దేవపురం ప్రతి సంప్రతి

కాబట్టి మీరు కూడా, హరి, విరిఞ്ചి, ఇంద్రుడు మొదలైనవారి నాయకత్వంలో, మనసులో ఎలాంటి సంకోచం లేకుండా, ఆనందంగా దేవతల నగరానికి వెళ్ళండి.

ఇతి సురానభిధాయ సురేశ్వరో నికృతదక్షకృతక్రతురక్రతుః సగిరిజానుచరస్సపరిచ్ఛదః స్థిత ఇవామ్బరతోన్తరధాద్ధరః

దేవతలతో ఇలా చెప్పిన అనంతరం, దక్ష యజ్ఞాన్ని నాశనం చేసిన దేవతాధిపతి, గిరిజా మరియు తన అనుచరులతో అక్కడ నిలబడి, ఆకాశంలో కనిపించకుండా పోయాడు.

అథ సురా అపి తే విగతవ్యథాః కథితభద్రసుభద్రపరాక్రమాః సపది ఖేన సుఖేన యథాసుఖం యయురనేకముఖాః మఘవన్ముఖాః

అప్పుడు, వారి బాధలు తొలగిపోయి, శుభకార్యాలు జరిగిన దేవతలు, ఇంద్రుడు మొదలైనవారి నాయకత్వంలో, తాము ఇష్టమైన విధంగా ఆనందంగా వెళ్ళిపోయారు.

అన్తర్ధానగతో దేవ్యా సహ సానుచరో హరః క్వ యాతః కుత్ర వాసః కిం కృత్వా విరరామ హ

అప్పుడు దేవి, అనుచరులతో కలిసి హరుడు కనబడకుండా పోయాడు. ఆయన ఎక్కడికి వెళ్ళాడు? ఎక్కడ నివసించాడు? అక్కడ ఏమి చేశాడు?

మహీధరవరః శ్రీమాన్ మందరశ్చిత్రకందరః దయితో దేవదేవస్య నివాసస్తపసో ఽభవత్

మహిమాన్వితుడైన, అద్భుత గుహలతో అలంకరించబడిన మంద్రపర్వతం, దేవతల దేవుడైన శివునికి ఎంతో ఇష్టమైనది, ఆయన తపస్సుకు నివాసంగా మారింది.

తపో మహత్కృతం తేన వోఢుం స్వశిరసా శివౌ చిరేణ లబ్ధం తత్పాదపంకజస్పర్శజం సుఖమ్

అక్కడ శివుడు గొప్ప తపస్సు చేశాడు. ఆ పర్వతం తన శిఖరంపై శివుని మోసుకొని, ఎంతో కాలానికి ఆయన పాదధూళి స్పర్శతో కలిగే ఆనందాన్ని పొందింది.

తస్య శైలస్య సౌన్దర్యం సహస్రవదనైరపి న శక్యం విస్తరాద్వక్తుం వర్షకోటిశతైరపి

ఆ పర్వతానికి ఉన్న అందాన్ని వెయ్యి నోళ్ళు ఉన్నవాళ్లు అయినా, కోట్లాది సంవత్సరాలు చెప్పినా పూర్తిగా వివరించలేరు.

శక్యమప్యస్య సౌన్దర్యం న వర్ణయితుముత్సహే పర్వతాన్తరసౌన్దర్యం సాధారణవిధారణాత్

దాని అందాన్ని చెప్పడం సాధ్యమైనా, నేను చెప్పలేను. ఎందుకంటే, ఇతర పర్వతాల అందం సాధారణంగా ఉంటుంది, వాటితో పోల్చలేం.

ఇదన్తు శక్యతే వక్తుమస్మిన్పర్వతసున్దరే ఋద్ధ్యా కయాపి సౌన్దర్యమీశ్వరావాసయోగ్యతా

అయితే, ఒక్కటి మాత్రం చెప్పగలను: ఈ పర్వతానికి ఉన్న వైభవం, అందం దేవుడు నివసించడానికి తగినంత గొప్పగా ఉన్నాయి.

అత ఏవ హి దేవేన దేవ్యాః ప్రియచికీర్షయా అతీవ రమణీయోయం గిరిరన్తఃపురీకృతః

అందుకే దేవుడు, దేవిని సంతోషపెట్టాలని కోరుకుని, ఈ అద్భుతమైన పర్వతాన్ని తన అంతఃపురంగా చేసుకున్నాడు.