శ్రీకరాయ దదౌ దేవః స్వీయం పదమనుత్తమమ్ సుదర్శనమరక్షస్త్వం నృపమండలభీతితః
శ్రీకరునికి తన పరమస్థానాన్ని భగవంతుడు ఇచ్చాడు. సుదర్శనా! నరపతుల వలయానికి నీవు అజేయుడవు.
మేదురం తారయామాస సదారం చ ఘృణానిధిః శారదాం విధవాం చక్రే సధవాం క్రియయా భవాన్
కరుణాసముద్రుడు మేధురుని అతని భార్యతో పాటు రక్షించాడు. నీ కార్యంతో, ముందుగా వితంతువైన శారదకు మళ్లీ భర్తను కలిగించావు.
భద్రాయుషో విపత్తిం చ విచ్ఛిద్య త్వమదాః సుఖమ్ సౌమినీ భవబన్ధాద్వై ముక్తా ఽభూత్తవ సేవనాత్
భద్రాయుషుని దురదృష్టాన్ని తొలగించి, నీవు అతనికి సుఖాన్ని ఇచ్చావు. సౌమినీ నీ సేవ వల్ల భవబంధనాల నుంచి విముక్తురాలైంది.
త్వం శంభో కహరీశాశ్చ రజస్సత్త్వతమోగుణైః కర్తా పాతా తథా హర్తా జనానుగ్రహకాంక్షయా
శంభూ! నదుల అధిపతీ! రాజస, సత్త్వ, తమోగుణాల ద్వారా నీవే సృష్టికర్త, పోషకుడు, సంహారకుడు; ప్రజల క్షేమం కోరి ఈ కార్యాలు చేస్తావు.
సర్వగర్వాపహారీ చ సర్వతేజోవిలాసకః సర్వవిద్యాదిగూఢశ్చ సర్వానుగ్రహకారకః
నీవు సమస్త గర్వాన్ని పోగొట్టి, అన్ని తేజస్సును వెలిగించేవాడవు. నీవు అన్ని విద్యల్లో అంతర్లీనంగా ఉన్నావు, అందరికీ అనుగ్రహాన్ని ప్రసాదించేవాడవు.
త్వత్తః సర్వం చ త్వం సర్వం త్వయి సర్వం గిరీశ్వర త్రాహి త్రాహి పునస్త్రాహి కృపాం కురు మమోపరి
నీ నుండి అన్నీ ఉత్పన్నమవుతాయి, నీవే అన్నీ; నీలోనే అన్నీ ఉన్నాయి, ఓ గిరీశ్వరా! నన్ను రక్షించు, రక్షించు, మళ్లీ రక్షించు; నా మీద కరుణ చూపు.
అథాస్మిన్నన్తరే బ్రహ్మా ప్రణిపత్య కృతాంజలిః ఏవం త్వవసరం ప్రాప్య వ్యజ్ఞాపయత శూలినే
ఆ సమయంలో బ్రహ్మ తన చేతులు జోడించి నమస్కరించి, ఆ అవకాశం దక్కించుకుని త్రిశూలధారినికి ప్రార్థన చేశాడు.
జయ దేవ మహాదేవ ప్రణతార్తివిభంజన ఈదృశేష్వపరాధేషు కో ఽన్యస్త్వత్తః ప్రసీదతి
జయహో దేవా! మహాదేవా! నమస్కరించినవారి కష్టాలను తొలగించేవాడవు. ఇలాంటి తప్పుల్లో నీకంటే మరెవరు క్షమించగలరు?
లబ్ధమానో భవిష్యంతి యే పురా నిహితా మృధే ప్రత్యాపత్తిర్న కస్య స్యాత్ప్రసన్నే పరమేశ్వరే
పూర్వం యుద్ధంలో ఓడిపోయినవారు, భవిష్యత్తులోనూ అవుతారు. పరమేశ్వరుడు ప్రసన్నుడైతే ఎవరికైనా తిరిగి లభించదా?
యదిదం దేవదేవానాం కృతమన్తుషు దూషణమ్ తదిదం భూషణం మన్యేత అంగీకారగౌరవాత్
దేవదేవతలు యుద్ధంలో చేసిన తప్పు, నీ ఆమోదాన్ని గౌరవించి, అది అలంకారంగా భావించాలి.
ఇతి విజ్ఞాప్యమానస్తు బ్రహ్మణా పరమేష్ఠినా విలోక్య వదనం దేవ్యా దేవదేవస్స్మయన్నివ
సృష్టికర్త బ్రహ్మ ఇలా ప్రార్థించగా, దేవదేవుడు దేవిని చూసి మృదువుగా నవ్వాడు.
పుత్రభూతస్య వాత్సల్యాద్బ్రహ్మణః పద్మజన్మనః దేవాదీనాం యథాపూర్వమంగాని ప్రదదౌ ప్రభుః
కమలంలో జన్మించిన బ్రహ్మను తన కుమారుడిగా భావించి, ప్రభువు దేవతలకు మునుపటిలా అవయవాలను తిరిగి ఇచ్చాడు.
ప్రథమాద్యైశ్చ యా దేవ్యో దండితా దేవమాతరః తాసామపి యథాపూర్వాణ్యంగాని గిరిశో దదౌ
ముందుగా శిక్షించబడిన దేవమాతలకు కూడా, గిరీశుడు మునుపటిలా అవయవాలను తిరిగి ఇచ్చాడు.
దక్షస్య భగవానేవ స్వయం బ్రహ్మా పితామహః తత్పాపానుగుణం చక్రే జరచ్ఛాగముఖం ముఖమ్
కాని దక్షునికి మాత్రం, బ్రహ్మదేవుడు అతని పాపానికి తగిన విధంగా, వృద్ధమైన మేక ముఖాన్ని ఇచ్చాడు.
సో ఽపి సంజ్ఞాం తతో లబ్ధ్వా స దృష్ట్వా జీవితః సుధీ భీతః కృతాఞ్జలిః శంభుం తుష్టావ ప్రలపన్బహు
ఆయన మళ్లీ చైతన్యం పొందిన తర్వాత, బ్రతికున్నానని తెలుసుకుని భయపడి, చేతులు జోడించి, శంభుని బహుగా విలపిస్తూ స్తుతించాడు.
జయ దేవ జగన్నాథ లోకానుగ్రహకారక కృపాం కురు మహేశానాపరాధం మే క్షమస్వ హ
జయహో ప్రభూ! జగన్నాథా! లోకాలకు అనుగ్రహం చేసే వాడవు. మహేశ్వరా! నా మీద కరుణ చూపు, నా అపరాధాన్ని క్షమించు.
కర్తా భర్తా చ హర్తా చ త్వమేవ జగతాం ప్రభో మయా జ్ఞాతం విశేషేణ విష్ణ్వాదిసకలేశ్వరః
ప్రభూ! నీవే జగత్తుకు కర్త, భర్త, హర్త. ఇప్పుడు నాకు స్పష్టంగా తెలిసింది — నీవే విష్ణువు మొదలైన అందరికీ అధిపతి.
త్వయైవ వితతం సర్వం వ్యాప్తం సృష్టం న నాశితమ్ న హి త్వదధికాః కేచిదీశాస్తే ఽచ్యుతకాదయః
ఈ సృష్టి అంతా నీవే వ్యాపించి, నీవే సృష్టించావు, నాశనం చేయలేదు. అచ్యుతుడు మొదలైనవారిలో ఎవ్వరూ నీకంటే పైవారు కారు, ప్రభూ!
తం తథా వ్యాకులం భీతం ప్రలపంతం కృతాగసమ్
అతడు భయంతో, మనసు కలవరపడి, స్పష్టంగా మాట్లాడలేక, తప్పు చేసినవాడిగా ఉండిపోయాడు.
తథోక్త్వా బ్రహ్మణస్తస్య పితుః ప్రియచికీర్షయా గాణపత్యం దదౌ తస్మై దక్షాయాక్షయమీశ్వరః
అలా చెప్పి, తన తండ్రి బ్రహ్మను సంతుష్టిపర్చాలని కోరిన పరమేశ్వరుడు, ఆ దక్షాయణికి గణనాయకత్వాన్ని ఎప్పటికీ లభించేటట్లు అనుగ్రహించాడు.
తుష్టువుః ప్రశ్రయా వాచా శంకరం గిరిజాధిపమ్
వారు వినయంతో, మృదువైన మాటలతో గిరిజాపతియైన శంకరుని స్తుతించారు.
జయ శంకర దేవేశ దీనానాథ మహాప్రభో కృపాం కురు మహేశానాపరాధం నో క్షమస్వ వై
జయహో శంకరా! దేవతల అధిపతీ! దయామయుడా! బాధితులకు ఆశ్రయమైన మహాప్రభూ! మాకు కృప చూపించి, మహేశ్వరా, మా తప్పును నిజంగా క్షమించు.
మఖపాల మఖాధీశ మఖవిధ్వంసకారక కృపాం కురు మశానాపరాధం నః క్షమస్వ వై
యజ్ఞాన్ని కాపాడువాడా! యజ్ఞాధిపతీ! యజ్ఞాన్ని నాశనం చేసేవాడా! శ్మశానవాసుడా! మాకు దయచూపి, మా అపరాధాన్ని నిజంగా క్షమించు.
దేవదేవ పరేశాన భక్తప్రాణప్రపోషక దుష్టదణ్డప్రద స్వామిన్కృపాం కురు నమో ఽస్తు తే
దేవతల దేవా! పరమేశ్వరా! భక్తుల ప్రాణాలను పోషించేవాడా! దుష్టులకు శిక్షనిచ్చేవాడా! స్వామీ! మాకు కృపచూపు, నీకు నమస్కారం.
త్వం ప్రభో గర్వహర్తా వై దుష్టానాం త్వామజానతామ్ రక్షకో హి విశేషేణ సతాం త్వత్సక్తచేతసామ్
ప్రభూ! నీవు దుష్టుల గర్వాన్ని, నిన్ను తెలియని వారి అహంభావాన్ని తొలగించేవాడవు. నీపై మనస్సు పెట్టిన సజ్జనులను నీవు ప్రత్యేకంగా రక్షిస్తావు.
అద్భుతం చరితం తే హి నిశ్చితం కృపయా తవ సర్వాపరాధః క్షంతవ్యో విభవో దీనవత్సలాః
నీ కార్యాలు నిజంగా అద్భుతమైనవి. నీ దయ వల్ల అన్ని అపరాధాలు క్షమించబడతాయి. నీ మహిమ బాధితులపై చూపే ప్రేమే.
ఇతి స్తుతో మహాదేవో బ్రహ్మాద్యైరమరైః ప్రభుః స భక్తవత్సలస్స్వామీ తుతోష కరుణోదధిః
బ్రహ్మ మొదలైన అమరులు ఇలా స్తుతించగా, భక్తులకు ప్రీతికరుడైన, కరుణాసముద్రుడైన మహాదేవుడు సంతోషించాడు.
చకారానుగ్రహం తేషాం బ్రహ్మాదీనాం దివౌకసామ్ దదౌ నరాంశ్చ సుప్రీత్యా శంకరో దీనవత్సలః
ఆయన బ్రహ్మ మొదలైన దేవతలకు అనుగ్రహాన్ని ప్రసాదించాడు. బాధితులకు మిత్రుడైన శంకరుడు, మానవులకు కూడా ఆనందంతో వరాలు ఇచ్చాడు.
స చ తతస్త్రిదశాఞ్ఛరణాగతాన్ పరమకారుణికః పరమేశ్వరః అనుగతస్మితలక్షణయా గిరా శమితసర్వభయః సమభాషత
తర్వాత, పరమకరుణామయుడైన పరమేశ్వరుడు, తన చిరునవ్వుతో వారి భయాన్ని తొలగించి, ఆశ్రయానికి వచ్చిన దేవతలతో మాట్లాడాడు.
యదిదమాగ ఇహాచరితం సురైర్విధినియోగవశాదివ యన్త్రితైః శరణమేవ గతానవలోక్య వస్తదఖిలం కిల విస్మృతమేవ నః
దేవతలు విధి ఆజ్ఞతో చేసిన ఈ కార్యమంతా, మీరు ఆశ్రయానికి వచ్చినందున, అది అంతా నిజంగా మర్చిపోయినట్లే.