శివపురాణమ్

బాణోద్ధారే భుజో హ్యస్య తూణీవదనసంగతః ప్రత్యదృశ్యత వల్మీకం వివేక్షురివ పన్నగః

ఆ బాణాన్ని లాగుతున్నప్పుడు, అతని భుజం తుంణీతో కలసి, పామి బిలం నుంచి బయటికి వస్తున్నట్టు కనిపించింది.

సముద్ధృతః కరే తస్య తత్క్షణం రురుచే శరేః మహాభుజంగసందష్టో యథా బాలభుజఙ్గమః

ఆ క్షణంలో అతని చేతిలో ఉన్న బాణం, పెద్ద పాము కరిచిన చిన్న పాము లా మెరిసింది.

శరేణ ఘనతీవ్రేణ భద్రో రుద్రపరాక్రమః వివ్యాధ కుపితో గాఢం లలాటే విష్ణుమవ్యయమ్

రుద్రుని శక్తితో కూడిన భద్రుడు, దట్టమైన బాణంతో కోపంగా, అవినాశి అయిన విష్ణువుని నుదిటిపై గట్టిగా తుప్పాడు.

లలాటే ఽభిహితో విష్ణుః పూర్వమేవావమానితః చుకోప గణపేంద్రాయ మృగేంద్రాయేవ గోవృషః

నుదిటిపై తగిలిన విష్ణువు, ముందే అవమానించబడి, గణపతుల అధిపతిపై కోపంగా అయ్యాడు, ఎలాగైతే ఎద్దు సింహంపై కోపపడతాడో అలా.

తతస్త్వశనికల్పేన క్రూరాస్యేన మహేషుణా వివ్యాధ గణరాజస్య భుజే భుజగసన్నిభే

తర్వాత విష్ణువు, ఉగ్రమైన ముఖంతో, మెరుపులాంటి గొప్ప బాణంతో, గణరాజు పాములాంటి భుజంలో తుప్పాడు.

సో ఽపి తస్య భుజే భూయః సూర్యాయుతసమప్రభమ్ విససర్జ శరం వేగాద్వీరభద్రో మహాబలః

వీరభద్రుడు కూడా, అతని భుజంపై, పదివేల సూర్యుల్లా ప్రకాశించే బాణాన్ని వేగంగా వదిలాడు.

స చ విష్ణుః పునర్భద్రం భద్రో విష్ణుం తథా పునః స చ తం స చ తం విప్రాశ్శరైస్తావనుజఘ్నతుః

విష్ణువు మళ్లీ భద్రుని బాణంతో తాకగా, భద్రుడు కూడా విష్ణువుని అలాగే బాణంతో తాకాడు. బ్రాహ్మణులారా, ఇద్దరూ ఒకరినొకరు బాణాలతో దాడి చేశారు.

తయోః పరస్పరం వేగాచ్ఛరానాశు విముంచతోః ద్వయోస్సమభవద్యుద్ధం తుములం రోమహర్షణమ్

ఆ ఇద్దరూ పరస్పరం వేగంగా బాణాలు వదిలినప్పుడు, వారి మధ్య ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసే, గోoseబంపులు వచ్చేలా భయంకరమైన యుద్ధం మొదలైంది.

తద్దృష్ట్వా తుములం యుద్ధం తయోరేవ పరస్పరమ్ హాహాకారో మహానాసీదాకాశే ఖేచరేరితః

ఆ ఇద్దరి మధ్య జరిగిన ఆ ఘోరమైన యుద్ధాన్ని చూసి, ఆకాశంలో ఉన్న దేవతలు 'అయ్యో!' అని పెద్దగా అరవడం మొదలుపెట్టారు.

తతస్త్వనలతుండేన శరేణాదిత్యవర్చసా వివ్యాధ సుదృఢం భద్రో విష్ణోర్మహతి వక్షసి

అప్పుడూ భద్రుడు, అగ్ని నాలుకలా మండే ఒక బాణంతో విష్ణువు గొప్ప ఛాతీపై బలంగా కొట్టాడు.

స తు తీవ్రప్రపాతేన శరేణ దృఢమాహతః మహతీం రుజమాసాద్య నిపపాత విమోహితః

ఆ బాణం తీవ్రమైన వేగంతో పడి గట్టిగా తగిలినప్పుడు, అతడు తీవ్రమైన నొప్పితో మైమరచి నేలపై పడిపోయాడు.

పునః క్షణాదివోత్థాయ లబ్ధసంజ్ఞస్తదా హరిః సర్వాణ్యపి చ దివ్యాస్త్రాణ్యథైనం ప్రత్యవాసృజత్

తర్వాత కొద్దిసేపటికి హరి మళ్లీ చైతన్యం పొందాడు. వెంటనే లేచి, తనపై ఉన్నవాడిని ఎదుర్కొనడానికి అన్ని దివ్యాస్త్రాలు వదిలాడు.

స చ విష్ణుర్ధనుర్ముక్తాన్సర్వాఞ్ఛర్వచమూపతిః సహసా వారయామాస ఘోరైః ప్రతిశరైః శరాన్

విష్ణువు, బాణాల సేనాధిపతి, ఆ బాణాలన్నింటినీ భయంకరమైన ప్రతిబాణాలతో ఒక్కసారిగా అడ్డుకున్నాడు.

తతో విష్ణుస్స్వనామాంకం బాణమవ్యాహతం క్వచిత్ ససర్జ క్రోధరక్తా క్షస్తముద్దిశ్య గణేశ్వరమ్ తం బాణం బాణవర్యేణ భద్రో భద్రాహ్వయేణ తు

తర్వాత విష్ణువు, కోపంతో కళ్లూ ఎర్రబెట్టుకుని, తన పేరుతో ఉన్న బాణాన్ని అడ్డుకోకుండా గణాధిపతిని లక్ష్యంగా పెట్టి వదిలాడు. కానీ భద్రుడు, భద్రాహ్వయ అనే తన గొప్ప బాణంతో దాన్ని ఎదుర్కొన్నాడు.

అప్రాప్తమేవ భగవాఞ్చిచ్ఛేద శతధా పథి అథైకేనేషుణా శార్ఙ్గం ద్వాభ్యాం పక్షౌ గరుత్మతః

అది లక్ష్యాన్ని చేరకముందే, భగవంతుడు ఆ బాణాన్ని వంద ముక్కలుగా నడుమే కోసేశాడు. ఆపై ఒక బాణంతో శారంగ ధనుస్సును, రెండు బాణాలతో గరుత్మంతుని రెక్కలను కోసేశాడు.

నిమేషాదేవ చిచ్ఛేద తదద్భుతమివాభవత్ తతో యోగబలాద్విష్ణుర్దేహాద్దేవాన్సుదారుణాన్

అతడు కళ్లుమూసేలోపే వాటిని కోసేశాడు. అది అద్భుతంగా కనిపించింది. ఆ తర్వాత యోగబలంతో విష్ణువు తన శరీరం నుండి భయంకరమైన దేవతలను విడుదల చేశాడు.

శంఖచక్రగదాహస్తాన్ విససర్జ సహస్రశః సర్వాంస్తాన్క్షణమాత్రేణ త్రైపురానివ శంకరః

వారు చేతుల్లో శంఖం, చక్రం, గదా పట్టుకుని వేలాది మంది వచ్చారు. కానీ భద్రుడు, శంకరుడు త్రిపురాలను కాల్చినట్లే, క్షణంలో వారందరినీ కాల్చేశాడు.

నిర్దదాహ మహాబాహుర్నేత్రసృష్టేన వహ్నినా తతః క్రుద్ధతరో విష్ణుశ్చక్రముద్యమ్య సత్వరః

మహాబాహుడు తన కన్ను నుండి వచ్చిన అగ్నితో వారిని కాల్చేశాడు. దాంతో విష్ణువు ఇంకా ఎక్కువ కోపంతో, వేగంగా తన చక్రాన్ని పైకి ఎత్తాడు.

తస్మిన్వీరో సముత్స్రష్టుం తదానీముద్యతో ఽభవత్ తం దృష్ట్వా చక్రముద్యమ్య పురతః సముపస్థితమ్

ఆ సమయంలో ఆ వీరుడు దాన్ని విసిరేందుకు సిద్ధమయ్యాడు. తన ముందే చక్రాన్ని ఎత్తి సిద్ధంగా ఉన్నదాన్ని చూసి—

స్మయన్నివ గణేశానో వ్యష్టంభయదయత్నతః స్తంభితాంగస్తు తచ్చక్రం ఘోరమప్రతిమం క్వచిత్

గణేశ్వరుడు చిరునవ్వుతో, ఎలాంటి కష్టం లేకుండా దాన్ని అచలంగా నిలిపేశాడు. ఆ భయంకరమైన, అపూర్వమైన చక్రం అక్కడే కదలకుండా నిలిచిపోయింది.

ఇచ్ఛన్నపి సముత్స్రష్టుం న విష్ణురభవత్క్షమః శ్వసన్నివైకముద్ధృత్య బాహుం చక్రసమన్వితమ్

వదిలేయాలని కోరుకున్నా, విష్ణువు చేయలేకపోయాడు. ఊపిరాడక చేతిని పైకి ఎత్తి, ఆ చక్రాన్ని పట్టుకుని నిలిచిపోయాడు.

అతిష్ఠదలసో భూత్వా పాషాణ ఇవ నిశ్చలః విశరీరో యథాజీవో విశృఙ్గో వా యథా వృషః

అతడు అలసటతో కదలకుండా, రాయి లా నిలబడి, శరీరం శూన్యంగా, ప్రాణం లేని వాడిలా, కొమ్ములు లేని ఎద్దు లా నిలిచిపోయాడు.

విదంష్ట్రశ్చ యథా సింహస్తథా విష్ణురవస్థితః తం దృష్ట్వా దుర్దశాపన్నం విష్ణుమింద్రాదయః సురాః సమున్నద్ధా గణేన్ద్రేణ మృగేంద్రేణేవ గోవృషాః

పంజాలు చూపించే సింహంలా విష్ణువు నిలిచిపోయాడు. ఆ విష్ణువును అలా దురవస్థలో చూసిన ఇంద్రుడు, ఇతర దేవతలు గణాధిపతిచేత ప్రేరేపితులై, ఎద్దులు సింహాన్ని ఎదుర్కొనినట్లు పరుగెత్తారు.

ప్రగృహీతాయుధా యౌద్ధుంక్రుద్ధాః సముపతస్థిరే తాన్దృష్ట్వా సమరే భద్రఃక్షుద్రానివ హరిర్మృగాన్

అవారు ఆయుధాలు పట్టుకుని, కోపంతో యుద్ధానికి సిద్ధమై ముందుకు వచ్చారు. వారిని యుద్ధంలో చూసిన భద్రుడు, హరి అడవి జంతువులను చూసినట్టు, వారిని చిన్నవాళ్లుగా భావించాడు.

సాక్షాద్రుద్రతనుర్వీరో వరవీరగణావృతః అట్టహాసేన ఘోరేణ వ్యష్టం భయదనిందితః

ఆ వీరుడు, రుద్రుని స్వరూపంగా, ఉత్తమ వీరులతో చుట్టుముట్టబడి, భయంకరమైన అట్టహాసంతో నవ్వుతూ, భయమూ లేకుండా, ఎవ్వరూ ఎదుర్కోలేని వాడిగా నిలిచాడు.

తథా శతమఖస్యాపి సవజ్రో దక్షిణః కరః సిసృక్షోరేవ ఉద్వజ్రశ్చిత్రీకృత ఇవాభవత్

అలా శతముఖుని కుడి చేయి, వజ్రాయుధంతో కూడి, కొట్టేందుకు సిద్ధపడినప్పుడు, వజ్రంతో అలంకరించబడినట్టు కనిపించింది.

అన్యేషామపి సర్వేషాం సరక్తా అపి బాహవః అలసానామివారంభాస్తాదృశాః ప్రతియాంత్యుత

ఇతర దేవతలందరి చేతులు, రక్తంతో తడిసిపోయినా, అలసత్వంతో ఉన్నవారి చేతుల్లా బలహీనంగా, వారి ప్రయత్నాలు ముందుకు సాగుతుండగా క్షీణించిపోయాయి.

ఏవం భగవతా తేన వ్యాహతాశేషవైభవాత్ అమరాః సమరే తస్య పురతః స్థాతుమక్షమాః

అలా ఆ భగవంతుడు వారి మహిమ అంతటిని అడ్డగించినందున, ఆ యుద్ధంలో అమరులు అతని ఎదుట నిలబడలేకపోయారు.

స్తబ్ధైరవయవైరేవ దుద్రువుర్భయవిహ్వలాః స్థితిం చ చక్రిరే యుద్ధే వీరతేజోభయాకులాః

భయంతో కంగారుపడిన rigid అవయవాలతో వారు పారిపోయారు; యుద్ధంలో వీరత్వం, తేజస్సుతో కలిగిన కలవరంలో వారు అక్కడే నిలిచారు.