శివపురాణమ్

తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా స వీరో గణకుఞ్జరః ఆరురోహ రథం దివ్యమనుగృహ్య పితామహమ్

ఆ మాటలు విన్న ఆ వీరుడు, గణపతుల నాయకుడు, పితామహుడు ఇచ్చిన దివ్యరథాన్ని ఎక్కాడు.

తథా రథవరే తస్మిన్స్థితే బ్రహ్మణి సారథౌ భద్రస్య వవృధే లక్ష్మీ రుద్రస్యేవ పురద్విషః

ఆ అద్భుతమైన రథంలో బ్రహ్మా సారథిగా ఉండగా, శుభలక్ష్మి పెరిగింది, నగర శత్రువైన రుద్రుడికి వచ్చినట్లే.

తతః శంఖవరం దీప్తం పూర్ణచంద్రసమప్రభమ్ ప్రదధ్మౌ వదనే కృత్వా భానుకంపో మహాబలః

తర్వాత మహాబలుడు భానుకంపుడు, పూర్తిగా వెలిగే చంద్రుడిలా ప్రకాశించే గొప్ప శంఖాన్ని నోటికి పెట్టుకుని ఊదాడు.

తస్య శంఖస్య తం నాదం భిన్నసారససన్నిభమ్ శ్రుత్వా భయేన దేవానాం జజ్వాల జఠరానలః

ఆ శంఖధ్వని, తారు తెగిపోతున్నట్టు వినిపించగా, భయంతో దేవతల కడుపులోని అగ్ని మండిపడింది.

యక్షవిద్యాధరాహీన్ద్రైః సిద్ధైర్యుద్ధదిదృక్షుభిః క్షణేన నిబడీభూతాః సాకాశవివరా దిశాః

యక్షులు, విద్యాధరులు, పాముల రాజులు, సిద్ధులు — యుద్ధాన్ని చూడాలని ఉత్సాహంతో ఒక్కసారిగా అన్ని దిక్కులు నిండిపోయాయి.

తతః శార్ఙ్గేణ చాపాఙ్కాత్స నారాయణనీరదః మహతా బాణవర్షేణ తుతోద గణగోవృషమ్

ఆ తర్వాత మేఘంలా నలుపుగా ఉన్న నారాయణుడు, శారంగం విల్లు చేతపట్టి, గణగోవృషాన్ని గొప్ప బాణవర్షంతో తుప్పించాడు.

తం దృష్ట్వా విష్ణుమాయాంతం శతధా బాణవర్షిణమ్ స చాదదే ధనుర్జైత్రం భద్రో బాణసహస్రముక్

విష్ణువు శక్తిని ప్రదర్శిస్తూ వందల బాణాలు వర్షించడాన్ని చూసి, భద్రుడు విజయవంతమైన విల్లు, వెయ్యి బాణాలు తీసుకున్నాడు.

సమాదాయ చ తద్దివ్యం ధనుస్సమరభైరవమ్ శనైర్విస్ఫారయామాస మేరుం ధనురివేశ్వరః

ఆ దివ్యమైన, భయంకరమైన విల్లు తీసుకుని, భద్రుడు దాన్ని మెల్లగా ఎడతెగకుండా లాగాడు, అది ఇశ్వరుడు మెరుపు పర్వతాన్ని లాగినట్లుగా అనిపించింది.

తస్య విస్ఫార్యమాణస్య ధనుషో ఽభూన్మహాస్వనః తేన స్వనేన మహతా పృథివీం సమకంపయత్

ఆ విల్లు లాగుతున్నప్పుడు గొప్ప శబ్దం వచ్చింది. ఆ శబ్దంతో భూమంతా కంపించిపోయింది.

తతః శరవరం ఘోరం దీప్తమాశీవిషోపమమ్ జగ్రాహ గణపః శ్రీమాన్స్వయముగ్రపరాక్రమః

తర్వాత గణపతుల నాయకుడు, ఉగ్రపరాక్రమంతో, అగ్ని పాము లా మెరిసే భయంకరమైన బాణాన్ని తీసుకున్నాడు.

బాణోద్ధారే భుజో హ్యస్య తూణీవదనసంగతః ప్రత్యదృశ్యత వల్మీకం వివేక్షురివ పన్నగః

ఆ బాణాన్ని లాగుతున్నప్పుడు, అతని భుజం తుంణీతో కలసి, పామి బిలం నుంచి బయటికి వస్తున్నట్టు కనిపించింది.

సముద్ధృతః కరే తస్య తత్క్షణం రురుచే శరేః మహాభుజంగసందష్టో యథా బాలభుజఙ్గమః

ఆ క్షణంలో అతని చేతిలో ఉన్న బాణం, పెద్ద పాము కరిచిన చిన్న పాము లా మెరిసింది.

శరేణ ఘనతీవ్రేణ భద్రో రుద్రపరాక్రమః వివ్యాధ కుపితో గాఢం లలాటే విష్ణుమవ్యయమ్

రుద్రుని శక్తితో కూడిన భద్రుడు, దట్టమైన బాణంతో కోపంగా, అవినాశి అయిన విష్ణువుని నుదిటిపై గట్టిగా తుప్పాడు.

లలాటే ఽభిహితో విష్ణుః పూర్వమేవావమానితః చుకోప గణపేంద్రాయ మృగేంద్రాయేవ గోవృషః

నుదిటిపై తగిలిన విష్ణువు, ముందే అవమానించబడి, గణపతుల అధిపతిపై కోపంగా అయ్యాడు, ఎలాగైతే ఎద్దు సింహంపై కోపపడతాడో అలా.

తతస్త్వశనికల్పేన క్రూరాస్యేన మహేషుణా వివ్యాధ గణరాజస్య భుజే భుజగసన్నిభే

తర్వాత విష్ణువు, ఉగ్రమైన ముఖంతో, మెరుపులాంటి గొప్ప బాణంతో, గణరాజు పాములాంటి భుజంలో తుప్పాడు.

సో ఽపి తస్య భుజే భూయః సూర్యాయుతసమప్రభమ్ విససర్జ శరం వేగాద్వీరభద్రో మహాబలః

వీరభద్రుడు కూడా, అతని భుజంపై, పదివేల సూర్యుల్లా ప్రకాశించే బాణాన్ని వేగంగా వదిలాడు.

స చ విష్ణుః పునర్భద్రం భద్రో విష్ణుం తథా పునః స చ తం స చ తం విప్రాశ్శరైస్తావనుజఘ్నతుః

విష్ణువు మళ్లీ భద్రుని బాణంతో తాకగా, భద్రుడు కూడా విష్ణువుని అలాగే బాణంతో తాకాడు. బ్రాహ్మణులారా, ఇద్దరూ ఒకరినొకరు బాణాలతో దాడి చేశారు.

తయోః పరస్పరం వేగాచ్ఛరానాశు విముంచతోః ద్వయోస్సమభవద్యుద్ధం తుములం రోమహర్షణమ్

ఆ ఇద్దరూ పరస్పరం వేగంగా బాణాలు వదిలినప్పుడు, వారి మధ్య ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసే, గోoseబంపులు వచ్చేలా భయంకరమైన యుద్ధం మొదలైంది.

తద్దృష్ట్వా తుములం యుద్ధం తయోరేవ పరస్పరమ్ హాహాకారో మహానాసీదాకాశే ఖేచరేరితః

ఆ ఇద్దరి మధ్య జరిగిన ఆ ఘోరమైన యుద్ధాన్ని చూసి, ఆకాశంలో ఉన్న దేవతలు 'అయ్యో!' అని పెద్దగా అరవడం మొదలుపెట్టారు.

తతస్త్వనలతుండేన శరేణాదిత్యవర్చసా వివ్యాధ సుదృఢం భద్రో విష్ణోర్మహతి వక్షసి

అప్పుడూ భద్రుడు, అగ్ని నాలుకలా మండే ఒక బాణంతో విష్ణువు గొప్ప ఛాతీపై బలంగా కొట్టాడు.

స తు తీవ్రప్రపాతేన శరేణ దృఢమాహతః మహతీం రుజమాసాద్య నిపపాత విమోహితః

ఆ బాణం తీవ్రమైన వేగంతో పడి గట్టిగా తగిలినప్పుడు, అతడు తీవ్రమైన నొప్పితో మైమరచి నేలపై పడిపోయాడు.

పునః క్షణాదివోత్థాయ లబ్ధసంజ్ఞస్తదా హరిః సర్వాణ్యపి చ దివ్యాస్త్రాణ్యథైనం ప్రత్యవాసృజత్

తర్వాత కొద్దిసేపటికి హరి మళ్లీ చైతన్యం పొందాడు. వెంటనే లేచి, తనపై ఉన్నవాడిని ఎదుర్కొనడానికి అన్ని దివ్యాస్త్రాలు వదిలాడు.

స చ విష్ణుర్ధనుర్ముక్తాన్సర్వాఞ్ఛర్వచమూపతిః సహసా వారయామాస ఘోరైః ప్రతిశరైః శరాన్

విష్ణువు, బాణాల సేనాధిపతి, ఆ బాణాలన్నింటినీ భయంకరమైన ప్రతిబాణాలతో ఒక్కసారిగా అడ్డుకున్నాడు.

తతో విష్ణుస్స్వనామాంకం బాణమవ్యాహతం క్వచిత్ ససర్జ క్రోధరక్తా క్షస్తముద్దిశ్య గణేశ్వరమ్ తం బాణం బాణవర్యేణ భద్రో భద్రాహ్వయేణ తు

తర్వాత విష్ణువు, కోపంతో కళ్లూ ఎర్రబెట్టుకుని, తన పేరుతో ఉన్న బాణాన్ని అడ్డుకోకుండా గణాధిపతిని లక్ష్యంగా పెట్టి వదిలాడు. కానీ భద్రుడు, భద్రాహ్వయ అనే తన గొప్ప బాణంతో దాన్ని ఎదుర్కొన్నాడు.

అప్రాప్తమేవ భగవాఞ్చిచ్ఛేద శతధా పథి అథైకేనేషుణా శార్ఙ్గం ద్వాభ్యాం పక్షౌ గరుత్మతః

అది లక్ష్యాన్ని చేరకముందే, భగవంతుడు ఆ బాణాన్ని వంద ముక్కలుగా నడుమే కోసేశాడు. ఆపై ఒక బాణంతో శారంగ ధనుస్సును, రెండు బాణాలతో గరుత్మంతుని రెక్కలను కోసేశాడు.

నిమేషాదేవ చిచ్ఛేద తదద్భుతమివాభవత్ తతో యోగబలాద్విష్ణుర్దేహాద్దేవాన్సుదారుణాన్

అతడు కళ్లుమూసేలోపే వాటిని కోసేశాడు. అది అద్భుతంగా కనిపించింది. ఆ తర్వాత యోగబలంతో విష్ణువు తన శరీరం నుండి భయంకరమైన దేవతలను విడుదల చేశాడు.

శంఖచక్రగదాహస్తాన్ విససర్జ సహస్రశః సర్వాంస్తాన్క్షణమాత్రేణ త్రైపురానివ శంకరః

వారు చేతుల్లో శంఖం, చక్రం, గదా పట్టుకుని వేలాది మంది వచ్చారు. కానీ భద్రుడు, శంకరుడు త్రిపురాలను కాల్చినట్లే, క్షణంలో వారందరినీ కాల్చేశాడు.

నిర్దదాహ మహాబాహుర్నేత్రసృష్టేన వహ్నినా తతః క్రుద్ధతరో విష్ణుశ్చక్రముద్యమ్య సత్వరః

మహాబాహుడు తన కన్ను నుండి వచ్చిన అగ్నితో వారిని కాల్చేశాడు. దాంతో విష్ణువు ఇంకా ఎక్కువ కోపంతో, వేగంగా తన చక్రాన్ని పైకి ఎత్తాడు.

తస్మిన్వీరో సముత్స్రష్టుం తదానీముద్యతో ఽభవత్ తం దృష్ట్వా చక్రముద్యమ్య పురతః సముపస్థితమ్

ఆ సమయంలో ఆ వీరుడు దాన్ని విసిరేందుకు సిద్ధమయ్యాడు. తన ముందే చక్రాన్ని ఎత్తి సిద్ధంగా ఉన్నదాన్ని చూసి—