శివపురాణమ్

తచ్చ విధ్వస్తకలశం భగ్నయూపం గతోత్సవమ్ ప్రదీపితమహాశాలం ప్రభిన్నద్వారతోరణమ్

ఆ యజ్ఞవేదిక మొత్తం నాశనం అయింది; పాత్రలు విరిగిపోయాయి, యూపాలు పగిలిపోయాయి, ఉత్సవం ఆగిపోయింది, మహామంటపం కాలిపోయింది, గేట్లు, తోరణాలు ధ్వంసమయ్యాయి.

ఉత్పాటితసురానీకం హన్యమానం తపోధనమ్ ప్రశాన్తబ్రహ్మనిర్ఘోషం ప్రక్షీణజనసంచయమ్

దేవతల సైన్యం పూర్తిగా చెదరిపోయింది, తపస్సు చేసే వారు హతమయ్యారు, బ్రహ్మఘోషం ఆగిపోయింది, అక్కడ ఉన్న జనసమూహం తగ్గిపోయింది.

క్రన్దమానాతురస్త్రీకం హతాశేషపరిచ్ఛదమ్ శూన్యారణ్యనిభం జజ్ఞే యజ్ఞవాటం తదార్దితమ్

ఆ యజ్ఞవాటిక దుర్ఘటనతో శూన్యమైన అడవి లా మారింది; అక్కడ దుఃఖంతో ఏడుస్తున్న ఆడవారు మాత్రమే మిగిలి, వారి సేవకులు అందరూ హతమయ్యారు.

శూలవేగప్రరుగ్ణాశ్చ భిన్నబాహూరువక్షసః వినికృత్తోత్తమాంగాశ్చ పేతురుర్వ్యాం సురోత్తమాః

శూలాల దెబ్బలకు చేతులు, తొడలు, ఛాతీలు విరిగిపోయి, తలలు కోసిపడిన దేవతలలో ఉత్తములు భూమిపై పడిపోయారు.

హతేషు తేషు దేవేషు పతితేషుః సహస్రశః ప్రవివేశ గణేశానః క్షణాదాహవనీయకమ్

వెయ్యలాది దేవతలు హతమై పడిపోయినప్పుడు, గణాధిపతి వెంటనే యజ్ఞాగ్నిలో ప్రవేశించాడు.

ప్రవిష్టమథ తం దృష్ట్వా భద్రం కాలాగ్నిసంనిభమ్ దుద్రావ మరణాద్భీతో యజ్ఞో మృగవపుర్ధరః

ఆ భయంకరుడు, కాలాగ్ని లాంటి వాడు లోపలికి వచ్చినదాన్ని చూసి, యజ్ఞం మరణానికి భయపడి, మృగరూపంలో పారిపోయింది.

స విస్ఫార్య మహచ్చాపం దృఢజ్యాఘోషణభీషణమ్ భద్రస్తమభిదుద్రావ విక్షిపన్నేవ సాయకాన్

అప్పుడు భద్రుడు తన గొప్ప విల్లు బలంగా ఎక్కించి, భయంకరమైన ధ్వని చేస్తూ, బాణాలు వదులుతూ అతని వెంట పరిగెత్తాడు.

ఆకర్ణపూర్ణమాకృష్టం ధనురమ్బుదసంనిభమ్ నాదయామాస చ జ్యాం ద్యాం ఖం చ భూమిం చ సర్వశః

విల్లు పూర్తిగా చెవివరకూ లాగి, మేఘగర్జన లాంటి శబ్దం చేస్తూ, ఆ జ్య ధ్వని ఆకాశం, అంతరిక్షం, భూమి అంతటా మారుమోగింది.

తముపశ్రిత్య సన్నాదం హతో ఽస్మీత్యేవ విహ్వలమ్ శరణార్ధేన వక్రేణ స వీరో ఽధ్వరపూరుషమ్

ఆ ఘోరమైన ధ్వనికి తట్టుకోలేక, 'నేను హతుడనయ్యాను' అని భయంతో తికమకపడిన యజ్ఞపురుషుని, ఆ వీరుడు వంకరగా వదిలిన అరబాణంతో గాయపరిచాడు.

మహాభయస్ఖలత్పాదం వేపన్తం విగతత్విషమ్ మృగరూపేణ ధావన్తం విశిరస్కం తదాకరోత్

మహా భయంతో అడుగులు తడబడుతూ, వణికిపోతూ, తేజస్సు కోల్పోయి, మృగరూపంలో తల లేకుండా యజ్ఞపురుషుడు పరుగెత్తాడు.

తమీదృశమవజ్ఞాతం దృష్ట్వా వై సూర్యసంభవమ్ విష్ణుః పరమసంక్రుద్ధో యుద్ధాయాభవదుద్యతః

ఆ సూర్యుని వంశజుడు ఇలా అవమానించబడినదాన్ని చూసి, విష్ణువు పరమకోపంతో యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యాడు.

తమువాహ మహావేగాత్స్కన్ధేన నతసంధినా సర్వేషాం వయసాం రాజా గరుడః పన్నగాశనః

అప్పుడు పక్షిరాజు, పాములను భక్షించే గరుడుడు, వాయువంత వేగంగా, వంగిన మోకాళ్లతో, వయస్సులో అందరికన్నా మించినవాడిగా, అతనిని తన భుజంపై ఎక్కించుకుని తీసుకెళ్లాడు.

దేవాశ్చ హతశిష్టా యే దేవరాజపురోగమాః ప్రచక్రుస్తస్య సాహాయ్యం ప్రాణాంస్త్యక్తుమివోద్యతాః

బ్రహ్మదేవుడు ముందుగా, మిగిలిన దేవతలు కూడా, అతనికి సహాయం చేయడానికి, ప్రాణాల్ని కూడా త్యాగం చేయడానికి సిద్ధమై వచ్చారు.

విష్ణునా సహితాన్దేవాన్మృగేన్ద్రః క్రోష్టుకానివ దృష్ట్వా జహాస భూతేన్ద్రో మృగేన్ద్ర ఇవ వివ్యథః

విష్ణువుతో కలిసి ఉన్న దేవతలను చూసి, భూతాధిపతి సింహం నక్కలను చూసినట్టు నవ్వాడు; అతనికి ఏమాత్రం భయం కలగలేదు.

తస్మిన్నవసరే వ్యోమ్ని సమావిరభవద్రథః సహస్రసూర్యసంకాశశ్చారుచీరవృషధ్వజః

ఆ సమయంలో, ఆకాశంలో వేల సూర్యుల్లా ప్రకాశించే, అందమైన జెండాలతో, వృషభం గుర్తుతో కూడిన రథం ప్రత్యక్షమైంది.

అశ్వరత్నద్వయోదారో రథచక్రచతుష్టయః సఞ్చితానేకదివ్యాస్త్రశస్త్రరత్నపరిష్కృతః

ఆ రథాన్ని రెండు దివ్య కుదుర్లు లాగుతున్నాయి, నాలుగు చక్రాలు ఉన్నాయి, అనేక దేవాస్త్రాలు, మణిపూసలతో అలంకరించబడి ఉంది.

తస్యాపి రథవర్యస్య స్యాత్స ఏవ హి సారథిః యథా చ త్రైపురే యుద్ధే పూర్వం శార్వరథే స్థితః

ఆ అద్భుతమైన రథానికి, మునుపటి త్రిపురాసురునితో యుద్ధంలో ఉన్నప్పుడు ఉన్నవాడే మళ్లీ సారథిగా నియమించబడ్డాడు.

స తం రథవరం బ్రహ్మా శాసనాదేవ శూలినః హరేస్సమీపమానీయ కృతాఞ్జలిరభాషత

ఆ రథాన్ని త్రిశూలధారి ఆజ్ఞతో బ్రహ్మదేవుడు హరివరకు తీసుకొచ్చి, చేతులు జోడించి ఇలా అన్నాడు.

భగవన్భద్ర భద్రాంగ భగవానిన్దుభూషణః ఆజ్ఞాపయతి వీరస్త్వాం రథమారోఢుమవ్యయః

'భద్రా! శుభాకారుడా! చంద్రభూషణుడు అయిన భగవంతుడు నీకు ఆజ్ఞాపిస్తున్నారు — ఓ వీరా! నీవు ఈ అక్షయమైన రథంపై ఎక్కు' అని చెప్పాడు.

రేభ్యాశ్రమసమీపస్థస్త్ర్యంబకో ఽంబికయా సహ సమ్పశ్యతే మహాబాహో దుస్సహం తే పరాక్రమమ్

మహాబాహువా, ఋషుల ఆశ్రమం దగ్గర, మూడు కన్నులవాడు అంబికతో కలిసి నీ భయంకరమైన శౌర్యాన్ని చూశాడు.

తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా స వీరో గణకుఞ్జరః ఆరురోహ రథం దివ్యమనుగృహ్య పితామహమ్

ఆ మాటలు విన్న ఆ వీరుడు, గణపతుల నాయకుడు, పితామహుడు ఇచ్చిన దివ్యరథాన్ని ఎక్కాడు.

తథా రథవరే తస్మిన్స్థితే బ్రహ్మణి సారథౌ భద్రస్య వవృధే లక్ష్మీ రుద్రస్యేవ పురద్విషః

ఆ అద్భుతమైన రథంలో బ్రహ్మా సారథిగా ఉండగా, శుభలక్ష్మి పెరిగింది, నగర శత్రువైన రుద్రుడికి వచ్చినట్లే.

తతః శంఖవరం దీప్తం పూర్ణచంద్రసమప్రభమ్ ప్రదధ్మౌ వదనే కృత్వా భానుకంపో మహాబలః

తర్వాత మహాబలుడు భానుకంపుడు, పూర్తిగా వెలిగే చంద్రుడిలా ప్రకాశించే గొప్ప శంఖాన్ని నోటికి పెట్టుకుని ఊదాడు.

తస్య శంఖస్య తం నాదం భిన్నసారససన్నిభమ్ శ్రుత్వా భయేన దేవానాం జజ్వాల జఠరానలః

ఆ శంఖధ్వని, తారు తెగిపోతున్నట్టు వినిపించగా, భయంతో దేవతల కడుపులోని అగ్ని మండిపడింది.

యక్షవిద్యాధరాహీన్ద్రైః సిద్ధైర్యుద్ధదిదృక్షుభిః క్షణేన నిబడీభూతాః సాకాశవివరా దిశాః

యక్షులు, విద్యాధరులు, పాముల రాజులు, సిద్ధులు — యుద్ధాన్ని చూడాలని ఉత్సాహంతో ఒక్కసారిగా అన్ని దిక్కులు నిండిపోయాయి.

తతః శార్ఙ్గేణ చాపాఙ్కాత్స నారాయణనీరదః మహతా బాణవర్షేణ తుతోద గణగోవృషమ్

ఆ తర్వాత మేఘంలా నలుపుగా ఉన్న నారాయణుడు, శారంగం విల్లు చేతపట్టి, గణగోవృషాన్ని గొప్ప బాణవర్షంతో తుప్పించాడు.

తం దృష్ట్వా విష్ణుమాయాంతం శతధా బాణవర్షిణమ్ స చాదదే ధనుర్జైత్రం భద్రో బాణసహస్రముక్

విష్ణువు శక్తిని ప్రదర్శిస్తూ వందల బాణాలు వర్షించడాన్ని చూసి, భద్రుడు విజయవంతమైన విల్లు, వెయ్యి బాణాలు తీసుకున్నాడు.

సమాదాయ చ తద్దివ్యం ధనుస్సమరభైరవమ్ శనైర్విస్ఫారయామాస మేరుం ధనురివేశ్వరః

ఆ దివ్యమైన, భయంకరమైన విల్లు తీసుకుని, భద్రుడు దాన్ని మెల్లగా ఎడతెగకుండా లాగాడు, అది ఇశ్వరుడు మెరుపు పర్వతాన్ని లాగినట్లుగా అనిపించింది.

తస్య విస్ఫార్యమాణస్య ధనుషో ఽభూన్మహాస్వనః తేన స్వనేన మహతా పృథివీం సమకంపయత్

ఆ విల్లు లాగుతున్నప్పుడు గొప్ప శబ్దం వచ్చింది. ఆ శబ్దంతో భూమంతా కంపించిపోయింది.