శివపురాణమ్

స్వాహాదేవ్యాస్తథా దేవో దక్షిణం నాసికాపుటమ్ చకర్త కరజాగ్రేణ వామం చ స్తనచూచుకమ్

అలాగే స్వాహాదేవికి కూడా దేవుడు తన వేలిగోరుతో కుడి ముక్కు రంధ్రాన్ని, ఎడమ వక్షోజపు ముద్దను కోసేశాడు.

భగస్య విపులే నేత్రే శతపత్రసమప్రభే ప్రసహ్యోత్పాటయామాస భద్రః పరమవేగవాన్

భద్రకాళి అపార వేగంతో, భగుడి పెద్ద పద్మపుష్పం వంటి కళ్లను బలవంతంగా పీకి వేసింది.

పూష్ణో దశనరేఖాం చ దీప్తాం ముక్తావలీమివ జఘాన ధనుషః కోట్యా స తేనాస్పష్టవాగభూత్

తన విల్లుతో పూషణుని మెరిసే ముత్యాల దండలా ఉన్న పళ్ల వరుసను కొట్టి, అతడు స్పష్టంగా మాట్లాడలేని స్థితికి వచ్చాడు.

తతశ్చంద్రమసం దేవః పాదాంగుష్ఠేన లీలయా క్షణం కృమివదాక్రమ్య ఘర్షయామాస భూతలే

తర్వాత ఆ దేవుడు, చంద్రుడిని కీటకంలా తన పెద్దవేలితో కొద్దిసేపు నొక్కి, నేలపై రుద్దాడు.

శిరశ్చిచ్ఛేద దక్షస్య భద్రః పరమకోపతః క్రోశంత్యామేవ వైరిణ్యాం భద్రకాల్యై దదౌ చ తత్

భద్రకాళి పరాక్రమంతో కోపంగా డక్షుని తలను కోసి, వైరిణీ అరుస్తుండగా ఆ తలనూ భద్రకాళికే ఇచ్చింది.

తత్ప్రహృష్టా సమాదాయ శిరస్తాలఫలోపమమ్ సా దేవీ కండుకక్రీడాం చకార సమరాంగణే

ఆ తల తాళిపండు లా గుండ్రంగా ఉండగా, ఆ దేవత ఆనందంతో తీసుకుని యుద్ధరంగంలో బంతి ఆట ఆడింది.

తతో దక్షస్య యజ్ఞస్త్రీ కుశీలా భర్తృభిర్యథా పాదాభ్యాం చైవ హస్తాభ్యాం హన్యతే స్మ గణేశ్వరైః

తర్వాత డక్షుని యజ్ఞపత్నిని, ఆమె భర్తలతో కూడి ఉన్న బొమ్మలా, గణాధిపతులు తమ చేతులతో, కాళ్లతో కొట్టారు.

అరిష్టనేమినే సోమం ధర్మం చైవ ప్రజాపతిమ్ బహుపుత్రం చాంగిరసం కృశాశ్వం కశ్యపం తథా

అరిష్టనేమి, సోముడు, ధర్ముడు, ప్రజాపతి, బహుపుత్రుడు, ఆంగిరసుడు, కృశాశ్వుడు, కశ్యపుడు కూడా—

గలే ప్రగృహ్య బలినో గణపాః సింహవిక్రమాః భర్త్సయంతో భృశం వాగ్భిర్నిర్జఘ్నుర్మూర్ధ్ని ముష్టిభిః

శక్తివంతమైన గణులు, సింహంలా అడుగులు వేసి, వారి గొంతు పట్టుకుని, కఠినంగా మాటలు చెప్పి, తలపై ముష్టులతో కొట్టారు.

ధర్షితా భూతవేతాలైర్దారాస్సుతపరిగ్రహాః యథా కలియుగే జారైర్బలేన కులయోషితః

భూతాలు, వేటాళులు దేవతల భార్యలు, పిల్లలను బలవంతంగా పట్టుకున్నారు. కలియుగంలో దుర్మార్గులు మంచి ఇంటి మహిళలను ఎలా బాధిస్తారో అలా జరిగింది.

తచ్చ విధ్వస్తకలశం భగ్నయూపం గతోత్సవమ్ ప్రదీపితమహాశాలం ప్రభిన్నద్వారతోరణమ్

ఆ యజ్ఞవేదిక మొత్తం నాశనం అయింది; పాత్రలు విరిగిపోయాయి, యూపాలు పగిలిపోయాయి, ఉత్సవం ఆగిపోయింది, మహామంటపం కాలిపోయింది, గేట్లు, తోరణాలు ధ్వంసమయ్యాయి.

ఉత్పాటితసురానీకం హన్యమానం తపోధనమ్ ప్రశాన్తబ్రహ్మనిర్ఘోషం ప్రక్షీణజనసంచయమ్

దేవతల సైన్యం పూర్తిగా చెదరిపోయింది, తపస్సు చేసే వారు హతమయ్యారు, బ్రహ్మఘోషం ఆగిపోయింది, అక్కడ ఉన్న జనసమూహం తగ్గిపోయింది.

క్రన్దమానాతురస్త్రీకం హతాశేషపరిచ్ఛదమ్ శూన్యారణ్యనిభం జజ్ఞే యజ్ఞవాటం తదార్దితమ్

ఆ యజ్ఞవాటిక దుర్ఘటనతో శూన్యమైన అడవి లా మారింది; అక్కడ దుఃఖంతో ఏడుస్తున్న ఆడవారు మాత్రమే మిగిలి, వారి సేవకులు అందరూ హతమయ్యారు.

శూలవేగప్రరుగ్ణాశ్చ భిన్నబాహూరువక్షసః వినికృత్తోత్తమాంగాశ్చ పేతురుర్వ్యాం సురోత్తమాః

శూలాల దెబ్బలకు చేతులు, తొడలు, ఛాతీలు విరిగిపోయి, తలలు కోసిపడిన దేవతలలో ఉత్తములు భూమిపై పడిపోయారు.

హతేషు తేషు దేవేషు పతితేషుః సహస్రశః ప్రవివేశ గణేశానః క్షణాదాహవనీయకమ్

వెయ్యలాది దేవతలు హతమై పడిపోయినప్పుడు, గణాధిపతి వెంటనే యజ్ఞాగ్నిలో ప్రవేశించాడు.

ప్రవిష్టమథ తం దృష్ట్వా భద్రం కాలాగ్నిసంనిభమ్ దుద్రావ మరణాద్భీతో యజ్ఞో మృగవపుర్ధరః

ఆ భయంకరుడు, కాలాగ్ని లాంటి వాడు లోపలికి వచ్చినదాన్ని చూసి, యజ్ఞం మరణానికి భయపడి, మృగరూపంలో పారిపోయింది.

స విస్ఫార్య మహచ్చాపం దృఢజ్యాఘోషణభీషణమ్ భద్రస్తమభిదుద్రావ విక్షిపన్నేవ సాయకాన్

అప్పుడు భద్రుడు తన గొప్ప విల్లు బలంగా ఎక్కించి, భయంకరమైన ధ్వని చేస్తూ, బాణాలు వదులుతూ అతని వెంట పరిగెత్తాడు.

ఆకర్ణపూర్ణమాకృష్టం ధనురమ్బుదసంనిభమ్ నాదయామాస చ జ్యాం ద్యాం ఖం చ భూమిం చ సర్వశః

విల్లు పూర్తిగా చెవివరకూ లాగి, మేఘగర్జన లాంటి శబ్దం చేస్తూ, ఆ జ్య ధ్వని ఆకాశం, అంతరిక్షం, భూమి అంతటా మారుమోగింది.

తముపశ్రిత్య సన్నాదం హతో ఽస్మీత్యేవ విహ్వలమ్ శరణార్ధేన వక్రేణ స వీరో ఽధ్వరపూరుషమ్

ఆ ఘోరమైన ధ్వనికి తట్టుకోలేక, 'నేను హతుడనయ్యాను' అని భయంతో తికమకపడిన యజ్ఞపురుషుని, ఆ వీరుడు వంకరగా వదిలిన అరబాణంతో గాయపరిచాడు.

మహాభయస్ఖలత్పాదం వేపన్తం విగతత్విషమ్ మృగరూపేణ ధావన్తం విశిరస్కం తదాకరోత్

మహా భయంతో అడుగులు తడబడుతూ, వణికిపోతూ, తేజస్సు కోల్పోయి, మృగరూపంలో తల లేకుండా యజ్ఞపురుషుడు పరుగెత్తాడు.

తమీదృశమవజ్ఞాతం దృష్ట్వా వై సూర్యసంభవమ్ విష్ణుః పరమసంక్రుద్ధో యుద్ధాయాభవదుద్యతః

ఆ సూర్యుని వంశజుడు ఇలా అవమానించబడినదాన్ని చూసి, విష్ణువు పరమకోపంతో యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యాడు.

తమువాహ మహావేగాత్స్కన్ధేన నతసంధినా సర్వేషాం వయసాం రాజా గరుడః పన్నగాశనః

అప్పుడు పక్షిరాజు, పాములను భక్షించే గరుడుడు, వాయువంత వేగంగా, వంగిన మోకాళ్లతో, వయస్సులో అందరికన్నా మించినవాడిగా, అతనిని తన భుజంపై ఎక్కించుకుని తీసుకెళ్లాడు.

దేవాశ్చ హతశిష్టా యే దేవరాజపురోగమాః ప్రచక్రుస్తస్య సాహాయ్యం ప్రాణాంస్త్యక్తుమివోద్యతాః

బ్రహ్మదేవుడు ముందుగా, మిగిలిన దేవతలు కూడా, అతనికి సహాయం చేయడానికి, ప్రాణాల్ని కూడా త్యాగం చేయడానికి సిద్ధమై వచ్చారు.

విష్ణునా సహితాన్దేవాన్మృగేన్ద్రః క్రోష్టుకానివ దృష్ట్వా జహాస భూతేన్ద్రో మృగేన్ద్ర ఇవ వివ్యథః

విష్ణువుతో కలిసి ఉన్న దేవతలను చూసి, భూతాధిపతి సింహం నక్కలను చూసినట్టు నవ్వాడు; అతనికి ఏమాత్రం భయం కలగలేదు.

తస్మిన్నవసరే వ్యోమ్ని సమావిరభవద్రథః సహస్రసూర్యసంకాశశ్చారుచీరవృషధ్వజః

ఆ సమయంలో, ఆకాశంలో వేల సూర్యుల్లా ప్రకాశించే, అందమైన జెండాలతో, వృషభం గుర్తుతో కూడిన రథం ప్రత్యక్షమైంది.

అశ్వరత్నద్వయోదారో రథచక్రచతుష్టయః సఞ్చితానేకదివ్యాస్త్రశస్త్రరత్నపరిష్కృతః

ఆ రథాన్ని రెండు దివ్య కుదుర్లు లాగుతున్నాయి, నాలుగు చక్రాలు ఉన్నాయి, అనేక దేవాస్త్రాలు, మణిపూసలతో అలంకరించబడి ఉంది.

తస్యాపి రథవర్యస్య స్యాత్స ఏవ హి సారథిః యథా చ త్రైపురే యుద్ధే పూర్వం శార్వరథే స్థితః

ఆ అద్భుతమైన రథానికి, మునుపటి త్రిపురాసురునితో యుద్ధంలో ఉన్నప్పుడు ఉన్నవాడే మళ్లీ సారథిగా నియమించబడ్డాడు.

స తం రథవరం బ్రహ్మా శాసనాదేవ శూలినః హరేస్సమీపమానీయ కృతాఞ్జలిరభాషత

ఆ రథాన్ని త్రిశూలధారి ఆజ్ఞతో బ్రహ్మదేవుడు హరివరకు తీసుకొచ్చి, చేతులు జోడించి ఇలా అన్నాడు.

భగవన్భద్ర భద్రాంగ భగవానిన్దుభూషణః ఆజ్ఞాపయతి వీరస్త్వాం రథమారోఢుమవ్యయః

'భద్రా! శుభాకారుడా! చంద్రభూషణుడు అయిన భగవంతుడు నీకు ఆజ్ఞాపిస్తున్నారు — ఓ వీరా! నీవు ఈ అక్షయమైన రథంపై ఎక్కు' అని చెప్పాడు.