శివపురాణమ్

ఉత్పాట్య చోత్పాట్యగృహాణి కేచిత్సజాలవాతాయనవేదికాని విక్షిప్య విక్షిప్య జలస్య మధ్యే కాలాంబుదాభాః ప్రమథా నినేదుః

ఎవరైనా కిటికీలు, తలుపులు, వేదికలతో కూడిన ఇళ్లను పెకిలించి, వాటిని నీటిలోకి విసిరేశారు; ఆ ప్రమథగణాలు మేఘాల్లా నలుపుగా గర్జించారు.

ఉద్వర్తితద్వారకపాటకుడ్యం విధ్వస్తశాలావలభీగవాక్షమ్ అహో బతాభజ్యత యజ్ఞవాటమనాథవద్వాక్యమివాయథార్థమ్

తలుపులు, గోడలు, మేడలు అన్నీ తలకిందులై, ధ్వంసమైపోయి, ఆ యజ్ఞవాటిక అర్థం లేని మాటలా, నిరాశ్రయంగా పడి పోయింది.

హా నాథ తాతేతి పితుః సుతేతి భ్రతర్మమామ్బేతి చ మాతులేతి ఉత్పాట్యమానేషు గృహేషు నార్యో హ్యానాథశబ్దాన్బహుశః ప్రచక్రుః

ఇళ్లను పెకిలిస్తున్నప్పుడు, ఆడవారు 'ఓ రక్షకుడా! ఓ నాన్నా! ఓ కుమారుడా! ఓ అన్నా! ఓ తల్లీ!' అని పలుమార్లు ఆర్తనాదాలు చేశారు.

తతస్త్రిదశముఖ్యాస్తే విష్ణుశక్రపురోగమాః సర్వే భయపరిత్రస్తాదుద్రువుర్భయవిహ్వలాః

అప్పుడు విష్ణువు, ఇంద్రుడు ముందుండి, మిగతా ప్రధాన దేవతలందరూ భయంతో వణిగి అక్కడినుంచి పారిపోయారు.

నిజైరదూషితైరంగైర్దృష్ట్వా దేవానుపద్రుతాన్ దండ్యానదండితాన్మత్వా చుకోప గణపుంగవః

తమ శరీరాల్లో తప్పు లేకపోయినా, దేవతలు బాధపడుతూ, దోషులు శిక్షించబడకపోవడాన్ని చూసి, గణాల నాయకుడు కోపంతో నిండిపోయాడు.

తతస్త్రిశూలమాదాయ శర్వశక్తినిబర్హణమ్ ఊర్ధ్వదృష్టిర్మహాబాహుర్ముఖాజ్జ్వాలాః సముత్సృజన్

అప్పుడు అతడు అన్ని శక్తులను అదుపు చేసే త్రిశూలాన్ని పట్టుకుని, తల పైకెత్తి, గొప్ప బాహువులతో, నోటిలోంచి అగ్ని జ్వాలలు వెదజల్లుతూ నిలిచాడు.

అమరానపి దుద్రావ ద్విరదానివ కేసరీ తానభిద్రవతస్తస్య గమనం సుమనోహరమ్

అతడు దేవతలను కూడా సింహంలా ఏనుగులను తరిమినట్టు తరిమాడు; అతడు ముందుకు వచ్చేటప్పుడు అతని నడక ఎంతో ఆకర్షణీయంగా కనిపించింది.

వారాణస్యేవ మత్తస్య జగామ ప్రేక్షణీయతామ్ తతస్తత్క్షోభయామాస మహత్సురబలం బలీ

వారాణసిలో మత్తులో ఉన్నవాడిలా, అతడు అందరికీ ఆశ్చర్యంగా కనిపించాడు; ఆ తరువాత అతడు తన బలంతో దేవతల గొప్ప సేనను కలవరపరిచాడు.

మహాసరోవరం యద్వన్మత్తో వారణయూథపః వికుర్వన్బహుధావర్ణాన్నీలపాండురలోహితాన్

పెద్ద సరస్సులో మత్తులో ఉన్న ఏనుగు నాయకుడిలా, అతడు నీలం, తెలుపు, ఎరుపు రంగులతో అనేక విధాలుగా తళుకులిచ్చాడు.

విభ్రద్వ్యాఘ్రాజినం వాసో హేమప్రవరతారకమ్

అతడు పులిచర్మపు వస్త్రాన్ని ధరించి, అందులో బంగారు నక్షత్రాలతో అలంకరించబడ్డాడు.

వ్యచరద్దేవసంఘేషు భద్రో ఽగ్నిరివ కక్షగః తత్ర తత్ర మహావేగాచ్చరంతం శూలధారిణమ్

అతడు దేవతల సమూహాల్లో అరణ్యంలో అగ్నిలా మహిమాన్వితంగా సంచరించాడు; అక్కడక్కడా వేగంగా త్రిశూలంతో తిరిగాడు.

తమేకం త్రిదశాః సర్వే సహస్రమివ మేనిరే భద్రకాలీ చ సంక్రుద్ధా యుద్ధవృద్ధమదోద్ధతా

అందరు దేవతలు అతడిని ఒక్కడినే వెయ్యిమందిలా భావించారు; యుద్ధమదంతో ఉప్పొంగిన భద్రకాళి కోపంతో ముందుకు వచ్చింది.

ముక్తజ్వాలేన శూలేన నిర్బిభేద రణే సురాన్ స తయా రురుచే భద్రో రుద్రకోపసముద్భవః

ఆమె త్రిశూలం నుండి జ్వాలలు వెలువడుతూ, యుద్ధంలో దేవతలను గాయపరిచింది; ఆమెతో పాటు, రుద్రుని కోపం నుంచి పుట్టిన ఆ మహోన్నతుడు ప్రకాశించాడు.

ప్రభయేవ యుగాంతాగ్నిశ్చలయా ధూమధూమ్రయా భద్రకాలీ తదాయుద్ధే విద్రుతత్రిదశాబభౌ

ఆ యుద్ధంలో భద్రకాళి, యుగాంతంలో పొగతో ముదురు అయిన అగ్ని ఎలా మెరుస్తుందో అలా ప్రకాశంతో కనిపించింది. ఆమెను చూసి దేవతలు భయంతో పారిపోయారు.

కల్పే శేషానలజ్వాలాదగ్ధావిశ్వజగద్యథా తదా సవాజినం సూర్యం రుద్రాన్రుద్రగణాగ్రణీః

కాలాంతంలో శేషుని అగ్ని లోకాలను కాల్చినట్టు, భద్రకాళి రుద్రులలో ప్రధానురాలిగా, గుర్రంపై ఉన్న సూర్యునిపై దాడి చేసింది.

భద్రో మూర్ధ్ని జఘానాశు వామపాదేన లీలయా అసిభిః పావకం భద్రః పట్టిశైస్తు యమం యమీ

భద్రకాళి తన ఎడమ కాలితో సూర్యుని తలపై ఆడుకుంటూ తాకింది. కత్తులతో అగ్నిని, కటారీలతో యముడిని, యమునిని కూడా గాయపరిచింది.

రుద్రాన్దృఢేన శూలేన ముద్గరైర్వరుణం దృఢైః పరిఘైర్నిరృతిం వాయుం టంకైష్టంకధరః స్వయమ్

రుద్రులను బలమైన త్రిశూలంతో, వరుణుడిని గొప్ప ముష్టులతో, నిరృతిని ఇనుప దండాలతో, వాయువును పదునైన ఆయుధంతో భద్రకాళి తాకింది.

నిర్బిభేద రణే వీరో లీలయైవ గణేశ్వరః సర్వాన్దేవగణాన్సద్యో మునీఞ్ఛంభోర్విరోధినః

గణాధిపతి ఆ వీరుడు యుద్ధంలో శంభువుకు వ్యతిరేకంగా ఉన్న అన్ని దేవతా గణాలను, మునులను సులభంగా చిత్తు చేశాడు.

తతో దేవః సరస్వత్యా నాసికాగ్రం సుశోభనమ్ చిచ్ఛేద కరజాగ్రేణ దేవమాతుస్తథైవ చ

తర్వాత ఆ దేవుడు తన వేలి గోరు తో సరస్వతీ మాత యొక్క అందమైన ముక్కు చివరను, అలాగే దేవతామాత యొక్క ముక్కు చివరను కూడా కోసేశాడు.

చిచ్ఛేద చ కుఠారేణ బాహుదండం విభావసోః అగ్రతో ద్వ్యంగులాం జిహ్వాం మాతుర్దేవ్యా లులావ చ

తరువాత కఱ్తితో అగ్నిదేవుని భుజాన్ని కోసి, అందరి ముందు దేవీమాత నాలుకను రెండు వేళ్ల పొడవు వరకు తరిగేశాడు.

స్వాహాదేవ్యాస్తథా దేవో దక్షిణం నాసికాపుటమ్ చకర్త కరజాగ్రేణ వామం చ స్తనచూచుకమ్

అలాగే స్వాహాదేవికి కూడా దేవుడు తన వేలిగోరుతో కుడి ముక్కు రంధ్రాన్ని, ఎడమ వక్షోజపు ముద్దను కోసేశాడు.

భగస్య విపులే నేత్రే శతపత్రసమప్రభే ప్రసహ్యోత్పాటయామాస భద్రః పరమవేగవాన్

భద్రకాళి అపార వేగంతో, భగుడి పెద్ద పద్మపుష్పం వంటి కళ్లను బలవంతంగా పీకి వేసింది.

పూష్ణో దశనరేఖాం చ దీప్తాం ముక్తావలీమివ జఘాన ధనుషః కోట్యా స తేనాస్పష్టవాగభూత్

తన విల్లుతో పూషణుని మెరిసే ముత్యాల దండలా ఉన్న పళ్ల వరుసను కొట్టి, అతడు స్పష్టంగా మాట్లాడలేని స్థితికి వచ్చాడు.

తతశ్చంద్రమసం దేవః పాదాంగుష్ఠేన లీలయా క్షణం కృమివదాక్రమ్య ఘర్షయామాస భూతలే

తర్వాత ఆ దేవుడు, చంద్రుడిని కీటకంలా తన పెద్దవేలితో కొద్దిసేపు నొక్కి, నేలపై రుద్దాడు.

శిరశ్చిచ్ఛేద దక్షస్య భద్రః పరమకోపతః క్రోశంత్యామేవ వైరిణ్యాం భద్రకాల్యై దదౌ చ తత్

భద్రకాళి పరాక్రమంతో కోపంగా డక్షుని తలను కోసి, వైరిణీ అరుస్తుండగా ఆ తలనూ భద్రకాళికే ఇచ్చింది.

తత్ప్రహృష్టా సమాదాయ శిరస్తాలఫలోపమమ్ సా దేవీ కండుకక్రీడాం చకార సమరాంగణే

ఆ తల తాళిపండు లా గుండ్రంగా ఉండగా, ఆ దేవత ఆనందంతో తీసుకుని యుద్ధరంగంలో బంతి ఆట ఆడింది.

తతో దక్షస్య యజ్ఞస్త్రీ కుశీలా భర్తృభిర్యథా పాదాభ్యాం చైవ హస్తాభ్యాం హన్యతే స్మ గణేశ్వరైః

తర్వాత డక్షుని యజ్ఞపత్నిని, ఆమె భర్తలతో కూడి ఉన్న బొమ్మలా, గణాధిపతులు తమ చేతులతో, కాళ్లతో కొట్టారు.

అరిష్టనేమినే సోమం ధర్మం చైవ ప్రజాపతిమ్ బహుపుత్రం చాంగిరసం కృశాశ్వం కశ్యపం తథా

అరిష్టనేమి, సోముడు, ధర్ముడు, ప్రజాపతి, బహుపుత్రుడు, ఆంగిరసుడు, కృశాశ్వుడు, కశ్యపుడు కూడా—

గలే ప్రగృహ్య బలినో గణపాః సింహవిక్రమాః భర్త్సయంతో భృశం వాగ్భిర్నిర్జఘ్నుర్మూర్ధ్ని ముష్టిభిః

శక్తివంతమైన గణులు, సింహంలా అడుగులు వేసి, వారి గొంతు పట్టుకుని, కఠినంగా మాటలు చెప్పి, తలపై ముష్టులతో కొట్టారు.