శివపురాణమ్

తతస్త్రిపురహా ప్రాహ హైమవత్యాః ప్రియేచ్ఛయా వీరభద్రం మహాబాహుం వాచా విపులనాదయా

తర్వాత, త్రిపుర సంహారుడు అయిన పరమేశ్వరుడు, హేమవతికి ప్రేమతో, గంభీరమైన స్వరంతో మహాబాహువైన వీరభద్రునితో మాట్లాడాడు.

ప్రాచేతసస్య దక్షస్య యజ్ఞం సద్యో వినాశయ భద్రకాల్యా సహాసి త్వమేతత్కృత్యం గణేశ్వర

'ప్రచేతసుని కుమారుడైన దక్షుని యజ్ఞాన్ని, భద్రకాళితో కలిసి వెంటనే నాశనం చేయు. ఇదే నీ పని, గణపతీశ్వరా.'

అహమప్యనయా సార్ధం రైభ్యాశ్రమసపీపతః స్థిత్వా వీక్షే గణేశాన విక్రమం తవ దుఃసహమ్

'నేను కూడా ఆమెతో కలిసి రైభ్యుని ఆశ్రమంలో ఉండి, నీ అసాధారణ పరాక్రమాన్ని చూచుతాను, గణపతీశ్వరా.'

వృక్షా కనఖలే యే తు గంగాద్వారసమీపగాః సువర్ణశృంగస్య గిరేర్మేరుమందరసంనిభాః

కనఖల ప్రాంతంలో, గంగాద్వారానికి దగ్గరగా ఉన్న వృక్షాలు, బంగారు శిఖరాలు కలిగిన మేరు, మందర పర్వతాలను పోలి మెరిసిపోతున్నాయి.

తస్మిన్ప్రదేశే దక్షస్య యుజ్ఞః సంప్రతి వర్తతే సహసా తస్య యజ్ఞస్య విఘాతం కురు మా చిరమ్

అక్కడే ఇప్పుడు దక్షుని యజ్ఞం జరుగుతోంది. వెంటనే ఆ యజ్ఞాన్ని అడ్డుకో, ఆలస్యం చేయకు.

ఇత్యుక్తే సతి దేవేన దేవీ హిమగిరీన్ద్రజా భద్రం భద్రం చ సంప్రేక్ష్య వత్సం ధేనురివౌరసమ్

దేవుడు ఇలా చెప్పిన తరువాత, హిమగిరిపుత్రిక అయిన దేవి, ఆ భద్రను, ఆవు తన కుందెను చూసే విధంగా ప్రేమతో చూశింది.

ఆలింగ్య చ సమాఘ్రాయ మూర్ధ్ని షడ్వదనం యథా సస్మితా వచనం ప్రాహ మధురం మధురం స్వయమ్

ఆమె అతన్ని ఆలింగనం చేసి, తలపై ముద్దాడి, చిరునవ్వుతో తీయగా, మృదువుగా మాటలు చెప్పింది.

వత్స భద్ర మహాభాగ మహాబలపరాక్రమ మత్ప్రియార్థం త్వముత్పన్నో మమ మన్యుం ప్రమార్జక

'నా ప్రియమైన భద్రా, మహాభాగుడవు, మహాపరాక్రమవంతుడవు. నీవు నా కోపాన్ని తొలగించేందుకు నా కోసమే పుట్టావు.'

యజ్ఞేశ్వరమనాహూయ యజ్ఞకర్మరతో ఽభవత్ దక్షం వైరేణ తం తస్మాద్భింధి యజ్ఞం గణేశ్వర

'యజ్ఞకర్మలో మునిగిపోయిన దక్షుడు, యజ్ఞేశ్వరుని ఆహ్వానించలేదు. అందుకే, గణపతీశ్వరా, శత్రుత్వంతో అతని యజ్ఞాన్ని ధ్వంసం చేయు.'

యజ్ఞలక్ష్మీమలక్ష్మీం త్వం భద్ర కృత్వా మమాజ్ఞయా యజమానం చ తం హత్వా వత్స హింసయ భద్రయా

'నా ఆజ్ఞతో, భద్రా, యజ్ఞానికి ఉన్న శుభాన్ని అశుభంగా మార్చు. భద్రతో కలిసి యజమానుడిని సంహరించు, నా బిడ్డా.'

అశేషామివ తామాజ్ఞాం శివయోశ్చిత్రకృత్యయోః మూర్ధ్ని కృత్వా నమస్కృత్య భద్రో గంతుం ప్రచక్రమే

శివుడు, పార్వతిదేవి ఇద్దరి ఆశీర్వాదాన్ని స్వీకరించి, భద్రుడు తల వంచి నమస్కరించి, బయలుదేరడానికి సిద్ధమయ్యాడు.

అథైష భగవాన్క్రుద్ధః ప్రేతావాసకృతాలయః వీరభద్రో మహాదేవో దేవ్యా మన్యుప్రమార్జకః

అప్పుడు ఆ పరమేశ్వరుడు కోపంతో, ప్రేతలయాలలో నివసించే వీరభద్రుడు, దేవికి కలిగిన కోపాన్ని తొలగించేవాడు, మహాదేవుడిగా ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

ససర్జ రోమకూపేభ్యో రోమజాఖ్యాన్గణేశ్వరాన్ దక్షిణాద్భుజదేశాత్తు శతకోటిగవిశ్వరాన్

ఆయన తన శరీరంలోని రోమకూపాల నుండి రోమజ అనే గణాధిపతులను సృష్టించాడు. తన కుడి భుజం నుండి లక్షలాది ఉగ్రమైన గణాలను ఉత్పత్తి చేశాడు.

పాదాత్తథోరుదేశాచ్చ పృష్ఠాత్పార్శ్వాన్ముఖాద్గలాత్ గుహ్యాద్గుల్ఫాచ్ఛిరోమధ్యాత్కంఠాదాస్యాత్తథోదరాత్

ఆయన పాదాల నుండి, తొడల నుండి, వెన్నెముక, ప్రక్కలు, ముఖం, గొంతు, రహస్యాంగం, మడమలు, తల మధ్య, మెడ, నోరు, పొట్ట నుండి కూడా మరిన్ని ప్రాణులను సృష్టించాడు.

తదా గణేశ్వరైర్భద్రైర్భద్రతుల్యపరాక్రమైః సంఛాదితమభూత్సర్వం సాకాశవివరం జగత్

ఆ భద్రులైన గణాధిపతులతో, భద్రునికి సమానమైన శౌర్యంతో, మొత్తం లోకమంతా, ప్రతి ప్రదేశం, ప్రతి ఖాళీ కూడా నిండిపోయింది.

సర్వే సహస్రహస్తాస్తే సహస్రాయుధపాణయః రుద్రస్యానుచరాస్సర్వే సర్వే రుద్రసమప్రభాః

వారు అందరూ వెయ్యి చేతులతో, ప్రతి చేతిలో వెయ్యి ఆయుధాలతో, రుద్రుని సేవకులుగా, రుద్రుని తేజస్సుతో ప్రకాశించారు.

శూలశక్తిగదాహస్తాష్టంకోపలశిలాధరాః కాలాగ్నిరుద్రసదృశాస్త్రినేత్రాశ్చ జటాధరాః

వారు త్రిశూలాలు, శక్తులు, గదలు, పరశువులు, ఖపాలాలు, రాళ్లను ధరించి, కాలాగ్నిరుద్రుని పోలి, మూడు కన్నులతో, జటలు ధరించి ఉన్నారు.

నిపేతుర్భృశమాకాశే శతశస్సింహవాహనాః వినేదుశ్చ మహానాదాఞ్జలదా ఇవ భద్రజాః

వందలాది మంది సింహాలపై కూర్చొని, ఆకాశంలో వేగంగా దిగి, మేఘాలా మ్రోగినట్టు గొప్ప శబ్దాలతో గర్జించారు, వీరే భద్రుని సంతానము.

తైర్భద్రైర్భగవాన్మద్రస్తథా పరివృతో బభౌ కాలానలశతైర్యుక్తో యథాంతే కాలభైరవః

ఆ భద్రులతో చుట్టుముట్టబడి, ఆ పరమేశ్వరుడు, శతకాలాగ్నిలతో కూడిన కాలభైరవుని లాగ, ప్రకాశించాడు.

తేషాం మధ్యే సమారుహ్య వృషేంద్రం వృషభధ్వజః జగామ భగవాన్భద్రశ్శుభమభ్రం యథా భవః

వారి మధ్యలో, వృషభాన్ని ఎక్కి, వృషభధ్వజుడు, భద్రుడు, మేఘాల మధ్య భవుడు ప్రకాశించినట్లు, ముందుకు సాగాడు.

తస్మిన్వృషభమారూఢే భద్రే తు భసితప్రభః బభార మౌక్తికం ఛత్రం గృహీతసితచామరః

ఆ భద్రుడు, బసిప్రభతో వృషభంపై ఎక్కినప్పుడు, ముత్యపు తెల్ల గొడుగు పట్టుకుని, స్వచ్ఛమైన తెల్ల చామరాన్ని చేతబట్టి ఉన్నాడు.

స తదా శుశుభే పార్శ్వే భద్రస్య భసితప్రభః భగవానివ శైలేన్ద్రః పార్శ్వే విశ్వజగద్గురోః

ఆ సమయంలో, భద్రుని పక్కన బసిప్రభతో ఉన్న పరమేశ్వరుడు, విశ్వగురువు పక్కన శైలేంద్రుడు ఉన్నట్టు ప్రకాశించాడు.

సో ఽపి తేన బభౌ భద్రః శ్వేతచామరపాణినా బాలసోమేన సౌమ్యేన యథా శూలవరాయుధః

అతడూ, భద్రుడు, తెల్ల చామరాన్ని చేతబట్టి, బాలచంద్రుడిలా, త్రిశూలాన్ని ధరించిన పరమేశ్వరుడు లాగా ప్రకాశించాడు.

దధ్మౌ శంఖం సితం భద్రం భద్రస్య పురతః శుభమ్ భానుకంపో మహాతేజా హేమరత్నైరలంకృతః

భద్రుని ముందు, భానుడు, బంగారు రత్నాలతో అలంకరించబడి, పవిత్రమైన తెల్ల శంఖాన్ని ఊదగా, భూమి కంపించింది.

దేవదుందుభయో నేదుర్దివ్యసంకులనిఃస్వనాః వవృషుశ్శతశో మూర్ధ్ని పుష్పవర్షం బలాహకాః

దేవతల డుండుభులు మ్రోగి, ఆకాశమంతా దివ్యధ్వనులతో నిండిపోయింది. వందలాది మేఘాలు వారి తలపై పుష్పవర్షం కురిపించాయి.

ఫుల్లానాం మధుగర్భాణాం పుష్పాణాం గంధబంధవః మార్గానుకూలసంవాహా వబుశ్చ పథి మారుతాః

పుష్పాలు వికసించి, తేనెలతో నిండిన వాటి సుగంధాన్ని మోసుకుంటూ, గాలులు మార్గాన్ని అనుకూలంగా వీచాయి.

తతో గణేశ్వరాః సర్వే మత్తా యుద్ధబలోద్ధతాః

అప్పుడు ఆ గణాధిపతులందరూ యుద్ధబలంతో మత్తుగా, గర్వంతో ముందుకు దూసుకెళ్లారు.

తదా భద్రగణాంతఃస్థో బభౌ భద్రః స భద్రయా యథా రుద్రగణాంతః స్థస్త్ర్యమ్బకోంబికయా సహ

ఆ సమయంలో, భద్రుని గణాల మధ్య భద్రుడు, భద్రయతో కలిసి ప్రకాశించాడు. అది త్రయంబకుడు, అంబికతో కలిసి రుద్రగణాల మధ్య నిలిచినట్టే.

తత్క్షణాదేవ దక్షస్య యజ్ఞవాటం రణ్మయమ్ ప్రవివేశ మహాబాహుర్వీరభద్రో మహానుగః

ఆ క్షణంలోనే, మహాబాహువైన వీరభద్రుడు, తన గొప్ప అనుచరులతో కలిసి, యుద్ధభూమిగా మారిన దక్షుని యజ్ఞవాటికలోకి ప్రవేశించాడు.