శివపురాణమ్

విద్యుజ్జిహ్వం ప్రలంబోష్ఠం మేఘసాగరనిఃస్వనమ్ వసానం చర్మ వైయాఘ్రం మహద్రుధిరనిస్రవమ్

మెరుపులాంటి నాలుక, వేలాడే పెదాలు, మేఘాలు, సముద్రం గర్జన లాంటి శబ్దం, పులిచర్మం ధరించి, శరీరం అంతా రక్తం కారుతోంది.

గణ్డద్వితయసంసృష్టమణ్డలీకృతకుణ్డలమ్ వరామరశిరోమాలావలీకలితశేఖరమ్

రెండు చెంపలకు తగిలే వలయాల చెవిపోగులు, ఉత్తమ దేవతల తలల మాల తన కిరీటాన్ని అలంకరించింది.

రణన్నూపురకేయూరమహాకనకభూషితమ్ రత్నసంచయసందీప్తం తారహారావృతోరసమ్

పోరులో మోగే గొప్ప బంగారు నూపురాలు, కేయూరాలు ధరించి, రత్నాల వెలుగు మెరుస్తూ, ముత్యాల హారం తన ఛాతీని కప్పింది.

మహాశరభశార్దూలసింహైః సదృశవిక్రమమ్ ప్రశస్తమత్తమాతంగసమానగమనాలసమ్

అతని పరాక్రమం గొప్ప శరభం, పులి, సింహం లాంటి దైర్యంతో ఉండేది. అతని నడక గర్వంతో ఉన్న గొప్ప ఏనుగు నడకలా మెల్లగా, మహిమాన్వితంగా కనిపించేది.

శంఖచామరకుందేన్దుమృణాలసదృశప్రభమ్ సతుషారమివాద్రీన్ద్రం సాక్షాజ్జంగమతాం గతమ్

అతని కాంతి శంఖం, చామరము, మల్లెపువ్వు, చంద్రుడు, తామర తాడు లాంటి తెలుపుగా మెరిసింది. అతను మంచుతో కప్పబడిన పర్వతాధిపతి ప్రాణం పొంది నడుస్తున్నట్టు అనిపించాడు.

జ్వాలామాలాపరిక్షిప్తం దీప్తమౌక్తికభూషణమ్ తేజసా చైవ దీవ్యంతం యుగాంత ఇవ పావకమ్

అతని చుట్టూ అగ్ని మాలలు మెరిసాయి, ప్రకాశించే ముత్యాల అలంకారాలు ధరించాడు. అతని తేజస్సు యుగాంతంలో వచ్చే కాలాగ్ని వంటి భయంకరమైన ప్రకాశంగా వెలిగింది.

స జానుభ్యాం మహీం గత్వా ప్రణతః ప్రాంజలిస్తతః పార్శ్వతో దేవదేవస్య పర్యతిష్ఠద్గణేశ్వరః

అతను మోకాలితో నేలపై వంగి, చేతులు జోడించి నమస్కరించి, దేవదేవుడైన గణేశ్వరుని పక్కన వినయంగా నిలబడ్డాడు.

మన్యునా చాసృజద్భద్రాం భద్రకాలీం మహేశ్వరీమ్ ఆత్మనః కర్మసాక్షిత్వే తేన గంతుం సహైవ తు

కోపంతో, తన కార్యానికి సాక్షిగా తోడుగా ఉండేందుకు, మహేశ్వరుని శక్తిగా భద్రకాళిని సృష్టించాడు.

తం దృష్ట్వావస్థితం వీరభద్రం కాలాగ్నిసన్నిభమ్ భద్రయా సహితం ప్రాహ భద్రమస్త్వితి శంకరః

వీరభద్రుడు భద్రతో కలిసి, కాలాగ్ని వంటి రూపంలో నిలబడి ఉన్నాడని చూసి, శంకరుడు 'శుభముగా ఉండాలి' అని అనుగ్రహించాడు.

స చ విజ్ఞాపయామాస సహ దేవ్యా మహేశ్వరమ్ ఆజ్ఞాపయ మహాదేవ కిం కార్యం కరవాణ్యహమ్

ఆయన దేవితో కలిసి మహేశ్వరుని ప్రార్థిస్తూ, 'మహాదేవా, ఏ పని చేయమంటే నేను సిద్ధంగా ఉన్నాను, ఆజ్ఞాపించు' అని అడిగాడు.

తతస్త్రిపురహా ప్రాహ హైమవత్యాః ప్రియేచ్ఛయా వీరభద్రం మహాబాహుం వాచా విపులనాదయా

తర్వాత, త్రిపుర సంహారుడు అయిన పరమేశ్వరుడు, హేమవతికి ప్రేమతో, గంభీరమైన స్వరంతో మహాబాహువైన వీరభద్రునితో మాట్లాడాడు.

ప్రాచేతసస్య దక్షస్య యజ్ఞం సద్యో వినాశయ భద్రకాల్యా సహాసి త్వమేతత్కృత్యం గణేశ్వర

'ప్రచేతసుని కుమారుడైన దక్షుని యజ్ఞాన్ని, భద్రకాళితో కలిసి వెంటనే నాశనం చేయు. ఇదే నీ పని, గణపతీశ్వరా.'

అహమప్యనయా సార్ధం రైభ్యాశ్రమసపీపతః స్థిత్వా వీక్షే గణేశాన విక్రమం తవ దుఃసహమ్

'నేను కూడా ఆమెతో కలిసి రైభ్యుని ఆశ్రమంలో ఉండి, నీ అసాధారణ పరాక్రమాన్ని చూచుతాను, గణపతీశ్వరా.'

వృక్షా కనఖలే యే తు గంగాద్వారసమీపగాః సువర్ణశృంగస్య గిరేర్మేరుమందరసంనిభాః

కనఖల ప్రాంతంలో, గంగాద్వారానికి దగ్గరగా ఉన్న వృక్షాలు, బంగారు శిఖరాలు కలిగిన మేరు, మందర పర్వతాలను పోలి మెరిసిపోతున్నాయి.

తస్మిన్ప్రదేశే దక్షస్య యుజ్ఞః సంప్రతి వర్తతే సహసా తస్య యజ్ఞస్య విఘాతం కురు మా చిరమ్

అక్కడే ఇప్పుడు దక్షుని యజ్ఞం జరుగుతోంది. వెంటనే ఆ యజ్ఞాన్ని అడ్డుకో, ఆలస్యం చేయకు.

ఇత్యుక్తే సతి దేవేన దేవీ హిమగిరీన్ద్రజా భద్రం భద్రం చ సంప్రేక్ష్య వత్సం ధేనురివౌరసమ్

దేవుడు ఇలా చెప్పిన తరువాత, హిమగిరిపుత్రిక అయిన దేవి, ఆ భద్రను, ఆవు తన కుందెను చూసే విధంగా ప్రేమతో చూశింది.

ఆలింగ్య చ సమాఘ్రాయ మూర్ధ్ని షడ్వదనం యథా సస్మితా వచనం ప్రాహ మధురం మధురం స్వయమ్

ఆమె అతన్ని ఆలింగనం చేసి, తలపై ముద్దాడి, చిరునవ్వుతో తీయగా, మృదువుగా మాటలు చెప్పింది.

వత్స భద్ర మహాభాగ మహాబలపరాక్రమ మత్ప్రియార్థం త్వముత్పన్నో మమ మన్యుం ప్రమార్జక

'నా ప్రియమైన భద్రా, మహాభాగుడవు, మహాపరాక్రమవంతుడవు. నీవు నా కోపాన్ని తొలగించేందుకు నా కోసమే పుట్టావు.'

యజ్ఞేశ్వరమనాహూయ యజ్ఞకర్మరతో ఽభవత్ దక్షం వైరేణ తం తస్మాద్భింధి యజ్ఞం గణేశ్వర

'యజ్ఞకర్మలో మునిగిపోయిన దక్షుడు, యజ్ఞేశ్వరుని ఆహ్వానించలేదు. అందుకే, గణపతీశ్వరా, శత్రుత్వంతో అతని యజ్ఞాన్ని ధ్వంసం చేయు.'

యజ్ఞలక్ష్మీమలక్ష్మీం త్వం భద్ర కృత్వా మమాజ్ఞయా యజమానం చ తం హత్వా వత్స హింసయ భద్రయా

'నా ఆజ్ఞతో, భద్రా, యజ్ఞానికి ఉన్న శుభాన్ని అశుభంగా మార్చు. భద్రతో కలిసి యజమానుడిని సంహరించు, నా బిడ్డా.'

అశేషామివ తామాజ్ఞాం శివయోశ్చిత్రకృత్యయోః మూర్ధ్ని కృత్వా నమస్కృత్య భద్రో గంతుం ప్రచక్రమే

శివుడు, పార్వతిదేవి ఇద్దరి ఆశీర్వాదాన్ని స్వీకరించి, భద్రుడు తల వంచి నమస్కరించి, బయలుదేరడానికి సిద్ధమయ్యాడు.

అథైష భగవాన్క్రుద్ధః ప్రేతావాసకృతాలయః వీరభద్రో మహాదేవో దేవ్యా మన్యుప్రమార్జకః

అప్పుడు ఆ పరమేశ్వరుడు కోపంతో, ప్రేతలయాలలో నివసించే వీరభద్రుడు, దేవికి కలిగిన కోపాన్ని తొలగించేవాడు, మహాదేవుడిగా ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

ససర్జ రోమకూపేభ్యో రోమజాఖ్యాన్గణేశ్వరాన్ దక్షిణాద్భుజదేశాత్తు శతకోటిగవిశ్వరాన్

ఆయన తన శరీరంలోని రోమకూపాల నుండి రోమజ అనే గణాధిపతులను సృష్టించాడు. తన కుడి భుజం నుండి లక్షలాది ఉగ్రమైన గణాలను ఉత్పత్తి చేశాడు.

పాదాత్తథోరుదేశాచ్చ పృష్ఠాత్పార్శ్వాన్ముఖాద్గలాత్ గుహ్యాద్గుల్ఫాచ్ఛిరోమధ్యాత్కంఠాదాస్యాత్తథోదరాత్

ఆయన పాదాల నుండి, తొడల నుండి, వెన్నెముక, ప్రక్కలు, ముఖం, గొంతు, రహస్యాంగం, మడమలు, తల మధ్య, మెడ, నోరు, పొట్ట నుండి కూడా మరిన్ని ప్రాణులను సృష్టించాడు.

తదా గణేశ్వరైర్భద్రైర్భద్రతుల్యపరాక్రమైః సంఛాదితమభూత్సర్వం సాకాశవివరం జగత్

ఆ భద్రులైన గణాధిపతులతో, భద్రునికి సమానమైన శౌర్యంతో, మొత్తం లోకమంతా, ప్రతి ప్రదేశం, ప్రతి ఖాళీ కూడా నిండిపోయింది.

సర్వే సహస్రహస్తాస్తే సహస్రాయుధపాణయః రుద్రస్యానుచరాస్సర్వే సర్వే రుద్రసమప్రభాః

వారు అందరూ వెయ్యి చేతులతో, ప్రతి చేతిలో వెయ్యి ఆయుధాలతో, రుద్రుని సేవకులుగా, రుద్రుని తేజస్సుతో ప్రకాశించారు.

శూలశక్తిగదాహస్తాష్టంకోపలశిలాధరాః కాలాగ్నిరుద్రసదృశాస్త్రినేత్రాశ్చ జటాధరాః

వారు త్రిశూలాలు, శక్తులు, గదలు, పరశువులు, ఖపాలాలు, రాళ్లను ధరించి, కాలాగ్నిరుద్రుని పోలి, మూడు కన్నులతో, జటలు ధరించి ఉన్నారు.

నిపేతుర్భృశమాకాశే శతశస్సింహవాహనాః వినేదుశ్చ మహానాదాఞ్జలదా ఇవ భద్రజాః

వందలాది మంది సింహాలపై కూర్చొని, ఆకాశంలో వేగంగా దిగి, మేఘాలా మ్రోగినట్టు గొప్ప శబ్దాలతో గర్జించారు, వీరే భద్రుని సంతానము.

తైర్భద్రైర్భగవాన్మద్రస్తథా పరివృతో బభౌ కాలానలశతైర్యుక్తో యథాంతే కాలభైరవః

ఆ భద్రులతో చుట్టుముట్టబడి, ఆ పరమేశ్వరుడు, శతకాలాగ్నిలతో కూడిన కాలభైరవుని లాగ, ప్రకాశించాడు.