శివపురాణమ్

ఆస్థాయ విపులం రూపం వారాహమమితం విధిః పృథివ్యుద్ధరణార్థాయ ప్రవివేశ రసాతలమ్

అదంతా విస్తారమైన, అపారమైన వరాహ రూపాన్ని ధరించి, భూమిని పైకి తీయడానికి సృష్టికర్త రసాతలంలోకి ప్రవేశించాడు.

స తదా శుశుభే ఽతీవ సూకరో గిరిసంనిభః లింగాకృతేర్మహేశస్య పాదమూలం గతో యథా

ఆ సమయంలో, ఆ వరాహం పర్వతాన్ని పోలినట్టు ప్రకాశిస్తూ, లింగాకారంలో ఉన్న మహేశ్వరుని పాదాల వద్దకు చేరినట్టు వెలిగింది.

తతస్స సలిలే మగ్నాం పృథివీం పృథివీంధరః ఉద్ధృత్యాలింగ్య దంష్ట్రాభ్యామున్మమజ్జ రసాతలాత్

తర్వాత భూమిని మునిగిన నీటిలోంచి పైకి ఎత్తి, తన దంతాలతో ఆలింగనం చేసి, భూమిని రసాతలంలోంచి పైకి తీసుకొచ్చాడు.

తం దృష్ట్వా మునయస్సిద్ధా జనలోకనివాసినః ముముదుర్ననృతుర్మూర్ధ్ని తస్య పుష్పైరవాకిరన్

అతన్ని చూసి మునులు, సిద్ధులు, జనలోక వాసులు ఆనందించి, నృత్యం చేసి, అతని తలపై పుష్పాలు చల్లారు.

వపుర్మహావరాహస్య శుశుభే పుష్పసంవృతమ్ పతద్భిరివ ఖద్యోతైః ప్రాశురంజనపర్వతః

పుష్పాలతో కప్పబడిన మహావరాహుని శరీరం, పతించు జ్యోతిర్లాంటి పురుగు వెలుతురుతో మెరిసే నల్ల పర్వతంలా కనిపించింది.

తతః సంస్థానమానీయ వరాహో మహతీం మహీమ్ స్వమేవ రూపమాస్థాయ స్థాపయామాస వై విభుః

తర్వాత, ఆ మహావరాహుడు, భూమిని తన స్థానంలో పెట్టి, తన అసలు రూపాన్ని ధరించి, భూమిని స్థిరంగా స్థాపించాడు.

పృథివీం చ సమీకృత్య పృథివ్యాం స్థాపయన్గిరీన్ భూరాద్యాంశ్చతురో లోకాన్ కల్పయామాస పూర్వవత్

భూమిని సరిచేసి, భూమిపై పర్వతాలను ఉంచి, భూ మొదలైన నాలుగు లోకాలను మునుపటిలాగే సృష్టించాడు.

ఇతి సహ మహతీం మహీం మహీధ్రైః ప్రలయమహాజలధేరధఃస్థమధ్యాత్ ఉపరి చ వినివేశ్య విశ్వకర్మా చరమచరం చ జగత్ససర్జ భూయః

అలా, మహత్తరమైన భూమిని, పెద్ద పర్వతాలతో, ప్రళయ సముద్రం మధ్యలో, క్రింద, పై భాగాల్లో స్థాపించి, విశ్వకర్మ మళ్ళీ చరాచర జగత్తును సృష్టించాడు.

సర్గం చింతయతస్తస్య తదా వై బుద్ధిపూర్వకమ్ ప్రధ్యానకాలే మోహస్తు ప్రాదుర్భూతస్తమోమయః

అతడు సృష్టిని ఆలోచిస్తూ, మనసు పెట్టి ధ్యానం చేస్తున్నప్పుడు, ఆ సమయంలో, అతని ధ్యానంలో తిమిరంతో కూడిన మోహం ప్రబలంగా ఉద్భవించింది.

తమోమోహో మహామోహస్తామిస్రశ్చాన్ధసంజ్ఞితః అవిద్యా పఞ్చమీ చైషా ప్రాదుర్భూతా మహాత్మనః

ఆ తిమిరం, మోహం, మహామోహం, తామిస్రం, అంధం అని పిలవబడే అవిద్య — ఇవన్నీ ఆ మహాత్ముని నుండి ఉద్భవించాయి.

పఞ్చధా ఽవస్థితః సర్గో ధ్యాయతస్త్వభిమానినః సర్వతస్తమసాతీవ బీజకుమ్భవదావృతః

ఆతడు ధ్యానం చేస్తూ, అహంకారంతో ఉన్నప్పుడు, ఐదు విధాలుగా ఏర్పడిన సృష్టి, అన్ని వైపులా తిమిరంతో, గింజను కుండలో పెట్టినట్టు, కప్పబడిపోయింది.

బహిరన్తశ్చాప్రకాశః స్తబ్ధో నిఃసంజ్ఞ ఏవ చ తస్మాత్తేషాం వృతా బుద్ధిర్ముఖాని కరణాని చ

బయట, లోపల ఎక్కడా వెలుగు లేకుండా, అంతా స్థిరంగా, జ్ఞానం లేకుండా పోయింది. అందువల్ల, వారి బుద్ధి, నోట్లు, ఇంద్రియాలు మూసుకుపోయాయి.

తస్మాత్తే సంవృతాత్మానో నగా ముఖ్యాః ప్రకీర్తితాః తం దృష్ట్వా ఽసాధకం బ్రహ్మా ప్రథమం సర్గమీదృశమ్

అందువల్ల, అంతరంగం మూసుకుపోయినవారు ప్రధాన వృక్షాలుగా పిలవబడ్డారు. ఆ మొదటి సృష్టి ఫలించకపోవడం చూసి బ్రహ్మ...

అప్రసన్నమనా భూత్వా ద్వితీయం సో ఽభ్యమన్యత తస్యాభిధాయతః సర్గం తిర్యక్స్రోతో ఽభ్యవర్తత

ఆ పరమాత్ముడు మనసులో అసంతృప్తిగా మారి, రెండో సృష్టిని ఆలోచించాడు. ఆయన ఆ సంకల్పం వల్ల పక్కదారి ప్రవాహంగా సృష్టి ఉద్భవించింది.

అన్తఃప్రకాశాస్తిర్యంచ ఆవృతాశ్చ బహిః పునః పశ్వాత్మానస్తతో జాతా ఉత్పథగ్రాహిణశ్చ తే

వారి లోపల వెలుగు పక్కదారిగా ఉంటుంది, బయట నుండి మూసివేయబడి ఉంటారు. అలా పశువుల స్వభావం కల జీవులు పుట్టారు; వారు సరైన మార్గాన్ని విడిచిపోతారు.

తమప్యసాధకం జ్ఞాత్వా సర్గమన్యమమన్యత తదోర్ధ్వస్రోతసో వృత్తో దేవసర్గస్తు సాత్త్వికః

ఆ సృష్టి కూడా ఫలించలేదని గ్రహించి, మరో సృష్టిని ఆలోచించాడు. అప్పుడు పైకి ప్రవహించే దివ్యమైన, పవిత్రతతో కూడిన దేవతల సృష్టి ఉద్భవించింది.

తే సుఖప్రీతిబహులా బహిరన్తశ్చ నావృతాః ప్రకాశా బహిరన్తశ్చస్వభావాదేవ సంజ్ఞితాః

వారు ఆనందంతో, సంతోషంతో నిండినవారు; లోపల బయటా ఏ మూసివేత లేదు. లోపల బయటా ప్రకాశవంతులు; స్వభావంగా అలా పిలవబడతారు.

తతో ఽభిధ్యాయతోవ్యక్తాదర్వాక్స్రోతస్తు సాధకః మనుష్యనామా సఞ్జాతః సర్గో దుఃఖసముత్కటః

ఆ తర్వాత ఆయన ధ్యానం వల్ల క్రిందకి ప్రవహించే, ఫలితమైన సృష్టి ఏర్పడింది. దీనిని మనుషుల సృష్టి అంటారు; ఇది తీవ్రమైన బాధలతో కూడి ఉంటుంది.

ప్రకాశాబహిరన్తస్తే తమోద్రిక్తా రజో ఽధికాః పఞ్చమోనుగ్రహః సర్గశ్చతుర్ధా సంవ్యవస్థితః

వారు లోపల బయటా ప్రకాశవంతులు అయినా, అంధకారం ఎక్కువగా, రజోగుణం అధికంగా ఉంటుంది. ఐదవది అనుగ్రహ సృష్టి; ఇలా నాలుగు రకాల సృష్టి స్థిరమైంది.

విపర్యయేణ శక్త్యా చ తుష్ట్యాసిద్ధ్యా తథైవ చ తే ఽపరిగ్రాహిణః సర్వే సంవిభాగరతాః పునః

విపరీతంగా శక్తి, సంతృప్తి, సిద్ధి వల్ల వీరందరూ స్వార్థం లేకుండా, పునః పంచుకునే మనసుతో ఉంటారు.

ఖాదనాశ్చాప్యశీలాశ్చ భూతాద్యాః పరికీర్తితాః ప్రథమో మహతః సర్గో బ్రహ్మణః పరమేష్ఠినః

భూతాదులైన వారు తినేవారు, ఆచారం లేనివారు అని చెప్పబడతారు. మొదటి సృష్టి మహత్తత్త్వం నుండి, పరమేశ్వరుడైన బ్రహ్మ నుండి ఉద్భవించింది.

తన్మాత్రాణాం ద్వితీయస్తు భూతసర్గః స ఉచ్యతే వైకారికస్తృతీయస్తు సర్గ ఐన్ద్రియకః స్మృతః

రెండవది తత్వమాత్రల నుండి భూతాల సృష్టి, దీనిని భౌతిక సృష్టి అంటారు. మూడవది ఇంద్రియాల నుండి పుట్టినది, దీనిని ఇంద్రియ సృష్టి అంటారు.

ఇత్యేష ప్రకృతేః సర్గః సమ్భృతో ఽబుద్ధిపూర్వకః ముఖ్యసర్గశ్చతుర్థస్తు ముఖ్యా వై స్థావరాః స్మృతాః

ఇలా ప్రకృతి సృష్టి పూర్తయింది; ఇది బుద్ధి లేకుండా ఏర్పడింది. నాలుగవది ప్రధానమైన స్థావర సృష్టి, దీనిని స్థావర జీవులు అంటారు.

తిర్యక్స్రోతస్తు యః ప్రోక్తస్తిర్యగ్యోనిః స పఞ్చమః తదూర్ధ్వస్రోతసః షష్ఠో దేవసర్గస్తు స స్మృతః

పక్కదారి ప్రవాహంగా ఉన్న సృష్టి ఐదవది, అది పశువుల సృష్టి. పైకి ప్రవహించే సృష్టి ఆరవది, అది దేవతల సృష్టిగా గుర్తించబడింది.

తతో ఽర్వాక్ స్రోతసాం సర్గః సప్తమః స తు మానుషః అష్టమో ఽనుగ్రహః సర్గః కౌమారో నవమః స్మృతః

తర్వాత క్రిందకి ప్రవహించే సృష్టి ఏడవది, అది మానవ సృష్టి. ఎనిమిదవది అనుగ్రహ సృష్టి, తొమ్మిదవది కుమార సృష్టిగా పిలవబడుతుంది.

ప్రాకృతాశ్చ త్రయః పూర్వే సర్గాస్తే ఽబుద్ధిపూర్వకాః బుద్ధిపూర్వం ప్రవర్తన్తే ముఖ్యాద్యాః పఞ్చ వైకృతాః

మొదటి మూడు సృష్టులు ప్రకృతిసిద్ధంగా, బుద్ధి లేకుండా ఏర్పడతాయి. ప్రధాన సృష్టి మొదలుకొని ఐదు సృష్టులు బుద్ధితో ఏర్పడి, వికృత సృష్టులుగా పిలవబడతాయి.

అగ్రే ససర్జ వై బ్రహ్మా మానసానాత్మనః సమాన్ సనన్దం సనకఞ్చైవ విద్వాంసఞ్చ సనాతనమ్

ప్రారంభంలో బ్రహ్మ తన మనసు నుండి సమానమైన వారైన సనంద, సనక, మరియు జ్ఞానవంతుడైన సనాతనులను సృష్టించాడు.

ఋభుం సనత్కుమారఞ్చ పూర్వమేవ ప్రజాపతిః సర్వే తే యోగినో జ్ఞేయా వీతరాగా విమత్సరాః

ప్రజాపతి ముందుగా ఋభు, సనత్కుమారుని కూడా సృష్టించాడు. వీరందరూ యోగులు, రాగద్వేషాలు లేని వారు, అసూయ లేని వారు అని తెలుసుకోవాలి.

ఇశ్వరాసక్తమనసో న చక్రుః సృష్టయే మతిమ్ తేషు సృష్ట్యనపేక్షేషు గతేషు సనకాదిషు

వారి మనస్సు పరమేశ్వరునిపై ఆసక్తిగా ఉండి, సృష్టి వైపు మొగ్గ చూపలేదు. సనకాది వారు సృష్టిని పట్టించుకోకుండా వెళ్లిపోయారు.