శివపురాణమ్

బ్రాహ్మం పాద్మం వైష్ణవం చ శైవం భాగవతం తథా భవిష్యం నారదీయం చ మార్కండేయమతః పరమ్

బ్రాహ్మం, పద్మం, వైష్ణవం, శైవం, భాగవతం, భవిష్యత్తు, నారదీయము, మార్కండేయము — ఇవే ప్రధాన పురాణాలు.

ఆగ్నేయం బ్రహ్మవైవర్తం లైంగం వారాహమేవ చ స్కాన్దం చ వామనం చైవ కౌర్మ్యం మాత్స్యం చ గారుడమ్

అగ్నేయం, బ్రహ్మవైవర్తం, లింగం, వారాహం, స్కాందం, వామనం, కూర్మం, మత్స్యం, గారుడం కూడా ఉన్నాయి.

బ్రహ్మాండం చేతి పుణ్యో ఽయం పురాణానామనుక్రమః తత్ర శైవం తురీయం యచ్ఛార్వం సర్వార్థసాధకమ్

బ్రహ్మాండపురాణం కూడా ఇందులో లెక్కించబడింది. ఇది పురాణాల పవిత్ర క్రమం. వాటిలో శైవపురాణం నాలుగవది, అది అన్ని కార్యాలను సిద్ధింపజేస్తుంది.

గ్రంథో లక్షప్రమాణం తద్వ్యస్తం ద్వాదశసంహితమ్ నిర్మితం తచ్ఛివేనైవ తత్ర ధర్మః ప్రతిష్ఠితః

ఈ గ్రంథం లక్ష పద్యాల పరిమాణంతో, పన్నెండు భాగాలుగా విభజించబడింది. ఇదంతా పరమేశ్వరుడు తానే రచించాడు. అందులో ధర్మం స్థాపించబడింది.

తదుక్తేనైవ ధర్మేణ శైవాస్త్రైవర్ణికా నరాః తస్మాద్విముకుతిమన్విచ్ఛఞ్చ్ఛివమేవ సమాశ్రయేత్

అందులో చెప్పిన ధర్మాన్ని అనుసరించే మూడు వర్ణాల ప్రజలు, మోక్షాన్ని కోరేవారు, పరమేశ్వరుడినే ఆశ్రయించాలి.

తమాశ్రిత్యైవ దేవానామపి ముక్తిర్న చాన్యథా

దేవతలు కూడా పరమేశ్వరుడిని ఆశ్రయించినప్పుడే మోక్షాన్ని పొందుతారు, వేరే విధంగా కాదు.

యదిదం శైవమాఖ్యాతం పురాణం వేదసంమితమ్ తస్య భేదాన్సమాసేన బ్రువతో మే నిబోధత

వేదాలకు సమానమైన ఈ శైవ పురాణంలో ఉన్న విభాగాలను నేను సంక్షిప్తంగా చెప్పబోతున్నాను, మీరు వినండి.

విద్యేశ్వరం తథా రౌద్రం వైనాయకమనుత్తమమ్ ఔమం మాతృపురాణం చ రుద్రైకాదశకం తథా

వీటిలో విద్యేశ్వరము, రౌద్రము, ఉత్తమమైన వినాయకము, ఔమము, మాతృ పురాణము, అలాగే రుద్ర ఏకాదశకము ఉన్నాయి.

కైలాసం శతరుద్రం చ శతరుద్రాఖ్యమేవ చ సహస్రకోటిరుద్రాఖ్యం వాయవీయం తతఃపరమ్

కైలాసము, శతరుద్రము (శతరుద్రము అనే పేరుతో కూడా), సహస్రకోటిరుద్రము, ఆ తరువాత వాయవీయము ఉన్నాయి.

ధర్మసంజ్ఞం పురాణం చేత్యేవం ద్వాదశ సంహితాః విద్యేశం దశసాహస్రముదితం గ్రంథసంఖ్యయా

ధర్మమనే పేరుగల పురాణంతో కలిపి మొత్తం పన్నెండు భాగాలు. అందులో విద్యేశ్వరము పదివేల పద్యాలుగా చెప్పబడింది.

రౌద్రం వైనాయకం చౌమం మాతృకాఖ్యం తతః పరమ్ ప్రత్యేకమష్టసాహస్రం త్రయోదశసహస్రకమ్

రౌద్రము, వినాయకము, ఔమము, మాతృక అనే పురాణము—ప్రతి ఒక్కటి ఎనిమిది వేల పద్యాలుగా ఉన్నాయి. పదమూడవది పదమూడు వేల పద్యాలు కలిగి ఉంది.

రౌద్రకాదశకాఖ్యం యత్కైలాసం షట్సహస్రకమ్ శతరుద్రం త్రిసాహస్రం కోటిరుద్రం తతః పరమ్

రౌద్ర ఏకాదశకము, కైలాసము రెండూ ఆరు వేల పద్యాలు కలిగి ఉన్నాయి. శతరుద్రము మూడు వేల పద్యాలు, తరువాత కోటిరుద్రము వస్తుంది.

సహస్రైర్నవభిర్యుక్తం సర్వార్థజ్ఞానసంయుతమ్ సహస్రకోటిరుద్రాఖ్యమేకాదశసహస్రకమ్

సహస్రకోటిరుద్రము, సమస్త విషయాల జ్ఞానంతో కూడినది, పదకొండు వేల పద్యాలు కలిగి ఉంది, వాటితో పాటు తొమ్మిది వేల పద్యాలు కలిసివున్నాయి.

చతుస్సహస్రసంఖ్యేయం వాయవీయమనుత్తమమ్ ధర్మసంజ్ఞం పురాణం యత్తద్ద్వాదశసహస్రకమ్

ఉత్తమమైన వాయవీయము నాలుగు వేల పద్యాలు కలిగి ఉంది. ధర్మమనే పురాణము పన్నెండు వేల పద్యాలు కలిగి ఉంది.

తదేవం లక్షముద్దిష్టం శైవం శాఖావిభేదతః పురాణం వేదసారం తద్భుక్తిముక్తిఫలప్రదమ్

ఇలా, శాఖలుగా విభజించబడిన శైవ పురాణము లక్ష పద్యాలు కలిగి ఉందని చెప్పబడింది. ఇది వేదాల సారం, భోగమూ మోక్షమూ ఇస్తుంది.

వ్యాసేన తత్తు సంక్షిప్తం చతుర్వింశత్సహస్రకమ్ శైవన్తత్ర పురాణం వై చతుర్థం సప్తసంహితమ్

వ్యాసుడు దీన్ని ఇరవై నాలుగు వేల పద్యాలుగా సంక్షిప్తం చేశాడు. వాటిలో శైవ పురాణము నాల్గవది, ఏడు భాగాలు కలిగి ఉంది.

విద్యేశ్వరాఖ్యా తత్రాద్యా ద్వితీయా రుద్రసంహితా తృతీయా శతరుద్రాఖ్యా కోటిరుద్రా చతుర్థికా

వాటిలో మొదటిది విద్యేశ్వరము, రెండవది రుద్ర సంహిత, మూడవది శతరుద్రము, నాల్గవది కోటిరుద్రము.

పఞ్చమీ కథితా చోమా షష్ఠీ కైలాససంహితా సప్తమీ వాయవీయాఖ్యా సప్తైవం సంహితా ఇహ

ఐదవది ఔమ సంహిత, ఆరవది కైలాస సంహిత, ఏడవది వాయవీయ సంహిత. ఇలా ఇక్కడ ఏడు భాగాలు ఉన్నాయి.

విద్యేశ్వరం ద్విసాహస్రం రౌద్రం పఞ్చశతాయుతమ్ త్రింశత్తథా ద్విసాహస్రం సార్ధైకశతమీరితమ్

విద్యేశ్వరము రెండు వేల పద్యాలు కలిగి ఉంది. రౌద్రము ఐదు వేల ఐదు వందలు, మూడవది కూడా రెండు వేల ఒక వంద ముప్పై పద్యాలు కలిగి ఉంది.

శతరుద్రన్తథా కోటిరుద్రం వ్యోమయుగాధికమ్ ద్విసాహస్రం చ ద్విశతం తథోమం భూసహస్రకమ్

శతరుద్రము, కోటిరుద్రము రెండూ రెండు వేల రెండు వందల పద్యాలు కలిగి ఉన్నాయి. అలాగే ఔమ సంహిత వెయ్యి పద్యాలు కలిగి ఉంది.

చత్వారింశత్సాష్టశతం కైలాసం భూసహస్రకమ్ చత్వారింశచ్చ ద్విశతం వాయవీయమతః పరమ్

కైలాస సంహిత వెయ్యి నలభై ఎనిమిది పద్యాలు కలిగి ఉంది. ఆ తరువాత వాయవీయ సంహిత వెయ్యి నలభై రెండు పద్యాలు కలిగి ఉంది.

చతుస్సాహస్రసంఖ్యాకమేవం సంఖ్యావిభేదతః శ్రుతమ్పరమపుణ్యన్తు పురాణం శివసంజ్ఞకమ్

సంఖ్యాప్రకారంగా, శివపురాణం అనబడే పవిత్రమైన పురాణం నాలుగు వేల శ్లోకాలతో ఉందని చెబుతారు.

చతుఃసాహస్రకం యత్తు వాయవీయముదీరితమ్ తదిదం వర్తయిష్యామి భాగద్వయసమన్వితమ్

అలాగే, వాయవీయ పురాణం కూడా నాలుగు వేల శ్లోకాలతో రెండు భాగాలుగా విభజించబడిందని ఇప్పుడు నేను చెప్పబోతున్నాను.

నావేదవిదుషే వాచ్యమిదం శాస్త్రమనుత్తమమ్ న చైవాశ్రద్ధధానాయ నాపురాణవిదే తథా

ఈ గొప్ప శాస్త్రాన్ని వేదాలు తెలియని వారికి, విశ్వాసం లేని వారికి, లేదా పురాణాల గురించి తెలియని వారికి చెప్పకూడదు.

పరీక్షితాయ శిష్యాయ ధార్మికాయానసూయవే ప్రదేయం శివభక్తాయ శివధర్మానుసారిణే

పరీక్షించబడిన శిష్యుడికి, ధార్మికుడికి, అసూయ లేని వానికి, శివభక్తుడికి, శివధర్మాన్ని అనుసరించేవారికి మాత్రమే ఇది చెప్పాలి.

పురాణసంహితా యస్య ప్రసాదాన్మయి వర్తతే నమో భగవతే తస్మై వ్యాసాయామితతేజసే

పురాణ సంపుటి నా లోకంలో స్థిరంగా ఉండేలా దయచేసిన అపారమైన తేజస్సుతో ఉన్న వ్యాస మహర్షికి నా నమస్కారాలు.

పురా కాలేన మహతా కల్పేతీతే పునఃపునః అస్మిన్నుపస్థితే కల్పే ప్రవృత్తే సృష్ఠికర్మణి

పూర్వకాలంలో, గొప్ప కాలం గడిచిపోయి ఒక యుగం ముగిసిన తర్వాత, ఈ కొత్త యుగం ప్రారంభమై సృష్టి కార్యం మొదలైంది.

ప్రతిష్ఠితాయాం వార్తాయాం ప్రబుద్ధాసు ప్రజాసు చ మునీనాం షట్కులీయానాం బ్రువతామితరేతరమ్

సమాజం స్థిరపడినప్పుడు, ప్రజలు జ్ఞానోదయమై, ఆరు వర్గాల మునులు పరస్పరం చర్చలు జరిపారు.

ఇదం పరమిదం నేతి వివాదస్సుమహానభూత్ పరస్య దుర్నిరూపత్వాన్న జాతస్తత్ర నిశ్చయః

వారిలో 'ఇది పరమం', 'అది కాదు' అని గొప్ప వాదనలు జరిగాయి. కానీ పరమసత్యం తెలుసుకోవడం కష్టమైనందున ఎలాంటి నిర్ణయం రాలేదు.