శివపురాణమ్

అస్మిన్నుపస్థితే కల్పే ప్రవృత్తే సృష్టికర్మణి మునీనాం షట్కులీనానాం బ్రువతామితరేతరమ్

ఈ యుగంలో సృష్టి కార్యం మొదలైనప్పుడు, ఆరు వంశాల మునులు పరస్పరం మాట్లాడుకున్నారు.

ఇదం పరమిదం నేతి వివాదః సుమహానభూత్ తే ఽభిజగ్ముర్విధాతారం బ్రహ్మాణం ప్రష్టుమవ్యయమ్

ఇది పరమం, ఇది కాదు అని గొప్ప వాదన కలిగింది. వారు ప్రశ్నించడానికి మారిపోని బ్రహ్మను, సృష్టికర్తను ఆశ్రయించారు.

వాగ్భిర్వినయగర్భాభిః సర్వే ప్రాంజలయో ఽబ్రువన్ త్వం హి సర్వజగద్ధాతా సర్వకారణకారణమ్

వినయంతో కూడిన మాటలతో అందరూ చేతులు జోడించి ఇలా అన్నారు: "ప్రభూ! మీరు అన్ని లోకాలకు ధాత, అన్ని కారణాలకు కారణం."

కః పుమాన్సర్వతత్త్వేభ్యః పురాణః పరతః పరః యతో వాచో నివర్తంతే అప్రాప్య మనసా సహ

అన్ని తత్త్వాలకు అతీతుడైన, పురాతనుడైన, పరముడైన ఆ పరమపురుషుడు ఎవరు? ఆయనను మాటలు, మనస్సు అందుకోలేక తిరిగి వస్తాయి.

యస్మాత్సర్వమిదం బ్రహ్మవిష్ణురుద్రేంద్రపూర్వకమ్ సహభూతేంద్రియైః సర్వైః ప్రథమం సంప్రసూయతే

బ్రహ్మ, విష్ణు, రుద్రుడు, ఇంద్రుడు మరియు అన్ని ఇంద్రియాలతో సహా ఈ సర్వం యావత్తు మొదట ఆయన నుండే ఉద్భవించింది.

ఏష దేవో మహాదేవః సర్వజ్ఞో జగదీశ్వరః అయం తు పరయా భక్త్యా దృశ్యతే నా ఽన్యథా క్వచిత్

ఈ దేవుడు మహాదేవుడు, సర్వజ్ఞుడు, జగదీశ్వరుడు. ఆయనను పరమ భక్తితో తప్ప మరే విధంగా ఎక్కడా చూడలేరు.

రుద్రో హరిర్హరశ్చైవ తథాన్యే చ సురేశ్వరాః భక్త్యా పరమయా తస్య నిత్యం దర్శనకాంక్షిణః

రుద్రుడు, హరి, హరుడు మరియు ఇతర దేవతాధిపతులు కూడా ఎప్పుడూ ఆయన దర్శనం కోసం పరమ భక్తితో ఆశపడుతుంటారు.

బహునాత్ర కిముక్తేన శివే భక్త్యా విముచ్యతే ప్రసాదాద్దేవతాభక్తిః ప్రసాదో భక్తిసంభవః యథేహాంకురతో బీజం బీజతో వా యథాంకురః

ఇంకా ఎంత చెప్పాలి? శివునికి భక్తి వల్ల ముక్తి లభిస్తుంది. కరుణ వల్ల దేవతల పట్ల భక్తి కలుగుతుంది. భక్తి వల్ల కరుణ, కరుణ వల్ల భక్తి పుట్టుకొస్తుంది. ఇది విత్తనం నుండి మొక్క, మొక్క నుండి విత్తనం పుట్టినట్లే.

తస్మాదీశప్రసాదార్థం యూయం గత్వా భువం ద్విజాః దీర్ఘసత్రం సమాకృధ్వం యూయం వర్షసహస్రకమ్

కాబట్టి, ప్రభువు కరుణ కోసం మీరు భూమికి వెళ్లి, ఓ ద్విజులారా, వెయ్యేళ్ల పాటు దీర్ఘమైన యజ్ఞాన్ని నిర్వహించండి.

అముష్యైవాధ్వరేశస్య శివస్యైవ ప్రసాదతః వేదోక్తవిద్యాసారం తు జ్ఞాయతే సాధ్యసాధనం

ఆ యజ్ఞంలో శివుని కరుణ వల్లే వేదాల్లో చెప్పిన జ్ఞానసారం, సాధ్యమైనది, సాధనమూ తెలిసిపోతాయి.

అథ కిం పరమం సాధ్యం కింవా తత్సాధనం పరమ్ సాధకః కీదృశస్తత్ర తదిదం బ్రూహి తత్త్వతః

అయితే, పరమమైన సాధ్యం ఏమిటి? దానికి అత్యుత్తమ సాధనం ఏమిటి? ఎలాంటి సాధకుడు కావాలి? దయచేసి నిజంగా చెప్పండి.

సాధ్యం శివపదప్రాప్తిః సాధనం తస్య సేవనమ్ సాధకస్తత్ప్రసాదాద్యో ఽనిత్యాదిఫలనిఃస్పృహః

శివపదాన్ని పొందడమే లక్ష్యం; దానికి సేవ చేయడమే మార్గం; ఆయన కరుణ వల్ల, నశించిపోయే ఫలితాలపై ఆశ లేకుండా ఉండేవాడే సాధకుడు.

కర్మ కృత్వా తు వేదోక్తం తదర్పితమహాఫలమ్ పరమేశపదప్రాప్తః సాలోక్యాదిక్రమాత్తతః

వేదాల్లో చెప్పిన కర్మలను చేసి, వాటి ఫలితాన్ని捐ించి, పరమేశ్వరుని స్థానాన్ని పొందుతారు; ఆ తరువాత ఆయన లోకంలో ఉండే దశలను అనుభవిస్తారు.

తత్తద్భక్త్యనుసారేణ సర్వేషాం పరమం ఫలమ్ తత్సాధనం బహువిధం సాక్షాదీశేన బోధితమ్

ప్రతి ఒక్కరి భక్తిని బట్టి పరమ ఫలం లభిస్తుంది; దానికి మార్గాలు అనేకం, వాటిని స్వయంగా ఈశ్వరుడు బోధించాడు.

సంక్షిప్య తత్ర వః సారం సాధనం ప్రబ్రవీమ్యహమ్ శ్రోత్రేణ శ్రవణం తస్య వచసా కీర్తనం తథా

ఇప్పుడు మీకు సారాన్ని, సాధనాన్ని సంక్షిప్తంగా చెబుతాను: చెవితో వినడం, నోటితో పఠించడం.

మనసా మననం తస్య మహాసాధనముచ్యతే శ్రోతవ్యః కీర్తితవ్యశ్చ మన్తవ్యశ్చ మహేశ్వరః

మనసుతో ఆలోచించడం గొప్ప సాధనమని చెప్పబడింది. మహేశ్వరుని గురించి వినాలి, జపించాలి, మనసులో ఆలోచించాలి.

ఇతి శ్రుతిప్రమాణం నః సాధనేనా ఽమునా పరమ్ సాధ్యం వ్రజత సర్వార్థసాధనైకపరాయణాః

ఇలా వేదవాక్యమే మనకు ప్రామాణిక మార్గం. దీనివల్ల పరమార్థాన్ని సాధించండి; అన్ని కార్యాల సాధనకే మీరు నిబద్ధులై ఉండండి.

ప్రత్యక్షం చక్షుషా దృష్ట్వా తత్ర లోకః ప్రవర్తతే అప్రత్యక్షం హి సర్వత్ర జ్ఞాత్వా శ్రోత్రేణ చేష్టతే

కళ్లతో ప్రత్యక్షంగా చూసినదానిపైనే ప్రజలు నడుచుకుంటారు. కాని, కనిపించని విషయాలను తెలుసుకుని, వినికిడి ద్వారా వారు వ్యవహరిస్తారు.

తస్మాచ్ఛ్రవణమేవాదౌ శ్రుత్వా గురుముఖాద్బుధః తతః సంసాధయేదన్యత్కీర్తనం మననం సుధీః

అందువల్ల మొదట వినడమే ముఖ్యమైనది. గురువు మాట విని, జ్ఞానులు తరువాత కీర్తన, మననం మొదలైన ఇతర సాధనలను చేయాలి.

క్రమాన్మననపర్యంతే సాధనే ఽస్మిన్సుసాధితే శివయోగో భవేత్తేన సాలోక్యాదిక్రమాచ్ఛనైః

ఈ సాధనను క్రమంగా, మననం వరకు పూర్తిగా సాధించినప్పుడు, శివయోగం కలుగుతుంది. దానివల్ల సాలోక్యాది ఫలితాలు ఒక్కొక్కటిగా లభిస్తాయి.

సర్వాంగవ్యాధయః పశ్చాత్సర్వానందశ్చ లీయతే అభ్యాసాత్క్లేశమేతద్వై పశ్చాదాద్యంతమంగలమ్

తర్వాత శరీర వ్యాధులన్నీ, ఆనందమంతా లయమవుతాయి. అభ్యాసం వల్ల ఈ కష్టాన్ని జయించి, చివరికి ఆద్యంతమూ మంగళమే కలుగుతుంది.

మననం కీదృశం బ్రహ్మఞ్ఛ్రవణం చాపి కీదృశమ్ కీర్తనం వా కథం తస్య కీర్తయైతద్యథాయథమ్

బ్రహ్మన్, మననం ఎలా చేయాలి? వినడం ఎలా చేయాలి? కీర్తనం ఎలా చేయాలి? వీటిని యథార్థంగా చెప్పు.

పూజాజపేశగుణరూపవిలాసనామ్నాం యుక్తిప్రియేణ మనసా పరిశోధనం యత్ తత్సంతతం మననమీశ్వరదృష్టిలభ్యం సర్వేషు సాధనవరేష్వపి ముఖ్యముఖ్యమ్

పూజ, జపం, గుణాలు, రూపాలు, లీలలు మొదలైన పేర్లను యుక్తితో, మనసుతో పరిశీలించడం ఎప్పటికీ కొనసాగే మననం. ఇది ఈశ్వరుని దృష్టితో లభిస్తుంది. అన్ని ఉత్తమ సాధనాల్లో ఇది ప్రధానమైంది.

గీతాత్మనా శ్రుతిపదేన చ భాషయా వా శంభుప్రతాపగుణరూపవిలాసనామ్నామ్ వాచా స్ఫుటం తు రసవత్స్తవనం యదస్య తత్కీర్తనం భవతి సా ధనమత్ర మధ్యమ్

పాటగా, వేదవాక్యంగా లేదా మాటల ద్వారా శంభుని మహిమ, గుణాలు, రూపాలు, లీలలు మొదలైన పేర్లను రుచిగా, స్పష్టంగా స్తుతించడమే కీర్తనం. ఇది మధ్యమమైన సాధనంగా భావించబడుతుంది.

యేనాపి కేన కరణేన చ శబ్దపుంజం యత్ర క్వచిచ్ఛివపరం శ్రవణేంద్రియేణ స్త్రీకేలివద్దృఢతరం ప్రణిధీయతే యత్తద్వై బుధాః శ్రవణమత్ర జగత్ప్రసిద్ధమ్

ఏ సాధనంతో అయినా, ఎక్కడైనా శివుని గురించి మాటలను వినికిడి ఇంద్రియంతో, స్త్రీలీలలా దృఢంగా శ్రద్ధతో వినడమే లోకంలో ప్రసిద్ధమైన శ్రవణం అని జ్ఞానులు అంటారు.

సత్సంగమేన భవతి శ్రవణం పురస్తాత్సంకీర్తనం పశుపతేరథ తద్దృఢం స్యాత్ సర్వోత్తమం భవతి తన్మననం తదంతే సర్వం హి సంభవతి శంకరదృష్టిపాతే

సత్సంగతితో ముందుగా శ్రవణం కలుగుతుంది. తర్వాత పశుపతిని కీర్తించడం, అది బలపడిన తర్వాత మననం అత్యుత్తమంగా మారుతుంది. చివరికి శంకరుని కటాక్షంతో అన్నీ జరుగుతాయి.

అస్మిన్సాధనమాహత్మ్యే పురా వృత్తం మునీశ్వరాః యుష్మదర్థం ప్రవక్ష్యామి శృణుధ్వమవధానతః

ఈ సాధన మహిమ గురించి పూర్వకాలంలో మునులు చెప్పిన కథను మీకోసం నేను వివరించబోతున్నాను. శ్రద్ధగా వినండి.

పురా మమ గురుర్వ్యాసః పరాశరమునేః సుతః తపశ్చచార సంభ్రాంతః సరస్వత్యాస్తటే శుభే

పూర్వం నా గురువు వ్యాసుడు, పరాశర మహర్షి కుమారుడు, సరస్వతీ తీరంలో కలవరంతో తపస్సు చేశాడు.

గచ్ఛన్యదృఛయా తత్ర విమానేనార్కరోచిషా సనత్కుమారో భగవాన్దదర్శ మమ దేశికమ్

అక్కడికి అనుకోకుండా వెళ్తున్నప్పుడు, సూర్యకాంతి వంటి విమానంలో భగవాన్ సనత్కుమారుడు నా గురువుని దర్శించాడు.