శివపురాణమ్

శివుని అనుగ్రహాన్ని పొందడానికి, శివుని పూజను నియమానుసారం శ్రద్ధతో చేయాలి. శివుని కర్మలు, శివుని తపస్సు, శివ మంత్ర జపం—ఇవన్నీ ఎల్లప్పుడూ ఆచరించాలి. శివ జ్ఞానాన్ని, శివ ధ్యానాన్ని రోజురోజుకు మరింత లోతుగా సాధించాలి. మేలుకొని ఉండటం మొదలుకొని మరణించేవరకు, శివ ధ్యానంలోనే కాలాన్ని గడపాలి. ఇప్పుడు శివ పూజ పద్ధతిని, లింగాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని వివిధ విధాలుగా వివరించమని అన్నారు. అందుకు నేను శ్రద్ధగా శ్రవణం చేయమని ద్విజులకు చెప్పాను. లింగముల మధ్య మొదటిది ప్రణవమే; అది సమస్త కోరికలను తీర్చే శ్రేష్ఠమైనది. సూక్ష్మ రూపంగా ప్రణవమే (ఓం) అవ్యక్తంగా ఉంటుంది; స్థూల లింగం మాత్రం ప్రత్యక్షంగా కనిపించే రూపం, ఇది ఐదు అక్షరాల మంత్ర రూపంలో ప్రసిద్ధి చెందింది. ఈ రెండు రూపాలకు పూజ, తపస్సు నేరుగా మోక్షాన్ని ప్రసాదిస్తాయి. ఇవి పురుష, ప్రకృతి స్వరూపాలు; ఇంకా అనేక ఇతర లింగాలు కూడా ఉన్నాయి. ఆ లింగాలను పూర్తిగా వివరించగలిగేది పరమేశ్వరుడే తప్ప మరెవ్వరూ కాదు. అయితే భూమిలో ఉద్భవించిన లింగాలను నేను వివరించబోతున్నాను. స్వయంభూ లింగం మొదటిది, బిందు లింగం రెండవది; స్థాపిత లింగం, చలించే లింగం మూడవది, నాలుగవది; గురు లింగం అయిదవది. దేవతలు, ఋషులు తపస్సు చేసి శర్వుడు (శివుడు) సంతృప్తి చెంది, తన ఉనికిని స్థాపించడానికి నాద రూపంగా ఆ విత్తనాన్ని భూమిలో ఉంచాడు. అది మొక్కలా భూమిని చీల్చి వెలుగులోకి వచ్చింది; అలా స్వయంగా ఉద్భవించినది స్వయంభూ లింగంగా పిలవబడింది. ఆ లింగాన్ని పూజిస్తే, అది బంగారం, వెండి, ఇతర లోహాలు, లేదా మట్టితో చేసినదైనా సరే, జ్ఞానం సహజంగా పెరుగుతుంది. స్వయంగా చేతితో గీసిన లింగాన్ని, పవిత్రమైన ప్రణవ మంత్రంతో, యంత్ర లింగంగా పిలుస్తారు. దానిని గీసిన తర్వాత, ప్రతిష్ఠ చేసి, ఆహ్వానం చేసి పూజ చేయాలి. బిందు, నాదంతో కూడిన స్థిరమైనది లేదా చలించేది, ధ్యానంతో నిర్మించబడిన లింగమే శివునికి ప్రీతికరమైనది. దీనిపై ఎలాంటి సందేహం లేదు. ఎక్కడ శంభుని పట్ల విశ్వాసం ఉంటే, అక్కడే ఆయన ఫలితాన్ని ప్రసాదిస్తాడు—స్వయంగా గీసిన యంత్ర లింగమైనా, స్థిరమైనా, సహజమైన రూపమైనా. శంభుని పూజను పదహారు విధాలుగా ఆహుతులతో చేయాలి. స్వయంకృషితో పరిపాలనను పొందుతారు; సాధన ద్వారా జ్ఞానం కలుగుతుంది. ఆత్మసాక్షాత్కారార్థంగా, దేవతలు, ఋషులు, మంత్రంతో, స్వయంగా చేతితో, పవిత్రమైన వృత్తంలో (మండలంలో) పవిత్ర లింగాన్ని సృష్టిస్తారు. పవిత్ర ధ్యానంతో స్థాపించిన లింగమే అత్యుత్తమమైనది; దాన్ని పౌరుష లింగం అంటారు, స్థాపితమైనదిగా చెప్పబడుతుంది. ఆ లింగాన్ని ఎప్పటికప్పుడు పూజిస్తే, మానవులపై పరిపాలనను పొందుతారు—మహా బ్రాహ్మణులు, రాజులు, ధనవంతులు కూడా. విశ్వకర్మ చేత నిర్మించబడి మంత్రంతో ప్రతిష్ఠించబడిన లింగాన్ని స్థాపిత, సహజ లింగంగా అంటారు; ఇది భౌతిక లోకంలోని అనుభూతులను, శక్తులను ప్రసాదిస్తుంది. శక్తివంతమైనది, దీర్ఘకాలికమైనది పౌరుష లింగం; బలహీనమైనది, క్షణికమైనది సహజ (ప్రాకృత) లింగం. నాభి, నాలుక, ముక్కు అంచు, కిరీటం, నడుము, మరియు మూడువెళ్లల్లోని ఇతర ప్రదేశాలలో ఉండే లింగమే అంతర్గత, చలించేది. పర్వతమే పౌరుష లింగంగా, భూమి సహజ లింగంగా చెప్పబడింది; చెట్లు మొదలైనవి పౌరుష లింగాలు, పొదలు మొదలైనవి సహజ లింగాలు. షాష్టిక (అరవై రకాల) లింగం సహజమైనదిగా, శాలి, గోధుమ, పౌరుష లింగాలుగా తెలుసుకోవాలి. పౌరుష లింగమే దైవీయమైనది, అణిమా మొదలైన ఎనిమిది సిద్ధులను ప్రసాదిస్తుంది. సహజ లింగం సతీస్త్రీలు, ధనం, ఇతర వస్తువులకు సంబంధించినదిగా భక్తులు చెబుతారు. చలించేవాటిలో మొదటిగా రస లింగం చెప్పబడింది. రస లింగం బ్రాహ్మణులకు సమస్త వరాలు ప్రసాదిస్తుంది; బాణ లింగం క్షత్రియులకు శుభదాయకంగా, మహా సామ్రాజ్యాన్ని ప్రసాదించేది. బంగారు లింగం వైశ్యులకు గొప్ప ధనం, అధికారం ఇస్తుంది; రాయి లింగం శూద్రులకు శుభదాయకంగా, పవిత్రతను ఇస్తుంది. స్ఫటిక, బాణ లింగాలు అందరికీ కోరికలను తీరుస్తాయి; స్వంతదానిది లేనప్పుడు, పరాయిదాన్నీ పూజించవచ్చు—నిషిద్ధం కాదు. స్త్రీలకు భూమిలోని లింగమే ప్రధానంగా చెప్పబడింది; చురుకైన విధవలకు స్ఫటిక లింగాన్ని ప్రశంసించారు. నిష్క్రియ విధవలకు రస లింగం విశిష్టమైనది; బాల్యం, యౌవనం, వృద్ధాప్యంలో ఉన్నవారు, శుభవ్రతులు అయినవారు కూడా. పవిత్రమైన స్ఫటిక లింగం స్త్రీలకు సమస్త అనుభూతులను ప్రసాదిస్తుంది; చురుకైనవారు పీఠంపై పూజిస్తే, భూమిపై కోరికలన్నీ నెరవేరుతాయి. చురుకైనవారు పాత్రలో అన్ని పూజలు చేయాలి; అభిషేకం, నివేదన అన్నం ద్వారా చేయాలి. పూజ అనంతరం, లింగాన్ని పాత్రలో లేదా వేరే గదిలో ఉంచాలి; నిష్క్రియులైతే, తమ ఆహారాన్ని నివేదించాలి. నిష్క్రియులైనవారికి సూక్ష్మ లింగమే ముఖ్యమైనది; విభూతితో పూజ చేసి, విభూతినే నివేదించాలి. పూజ అనంతరం, ఆ లింగాన్ని ఎప్పుడూ తలపై ఉంచాలి. విభూతి మూడు రకాలుగా చెప్పబడింది: లౌకిక, వైదిక, శైవాగ్ని నుండి వచ్చినది. లౌకిక అగ్నిలో ఉత్పన్నమైన భస్మం పదార్థాలను పవిత్రం చేయడానికి ఉపయోగపడుతుంది—మట్టి, కట్ట, లోహ వస్తువులు, ధాన్యాలు మొదలైనవి. నువ్వులు మొదలైన పదార్థాలు, వస్త్రాలు, పాతవి మొదలైనవి కూడా భస్మంతో పవిత్రం చేయాలి. కుక్కలు మొదలైనవారి వల్ల అపవిత్రమైనవారు కూడా భస్మంతో పవిత్రతను పొందాలి; నీటితో లేదా నీరు లేకుండా, యథావిధిగా భస్మాన్ని ధరించాలి. వైదిక అగ్నిలో ఉత్పన్నమైన భస్మాన్ని కర్మాంతంలో ధరించాలి; మంత్రంతో, కర్మతో ఏర్పడిన భస్మాన్ని యజ్ఞాగ్నిలో నుండి తీసుకోవాలి. ఆ భస్మాన్ని ధరించడంవల్ల, ఆ కర్మ స్వయంగా స్థాపించబడుతుంది. అఘోర మంత్రంతో బిల్వ వృక్షాన్ని కాల్చాలి. దాన్ని శివాగ్ని అంటారు; దానితో కాల్చిన దే శివాగ్ని భస్మం. మొదట పసుపు రంగు గల ఆవు పేడను, లేకపోతే సాధారణ ఆవుపేడను ఉపయోగించాలి.