శివపురాణమ్

ప్రకృతి, బుద్ధి, అహంకారము—ఇవి గుణాలతో కూడినవి—అలాగే ఐదు సూక్ష్మ తత్త్వాలు కలిపి ఎనిమిది, ఇవే ప్రకృతిని మొదలుగా కలిగినవి అని చెప్పబడింది. ఈ ఎనిమిది ప్రకృతిలోనుంచి జనించేది శరీరం, అది కర్మ వల్ల పుట్టింది. మళ్లీ, కర్మ కారణంగా పుట్టిన ఈ శరీరం, పునః పునః జననాన్ని, కర్మను కలిగిస్తుంది. శరీరం మూడు రకాలుగా ఉంటుందని తెలుసుకో: స్థూల, సూక్ష్మ, కారణ. స్థూల శరీరం కార్యానికి కారణం; సూక్ష్మ శరీరం ఇంద్రియాల ద్వారా అనుభూతిని ఇస్తుంది. కారణ శరీరం ఆత్మకు అనుభవం కోసం ఉంటుంది, ఆత్మ కర్మ ప్రకారం. పుణ్య, పాప కర్మల ఫలితంగా, సుఖం, దుఃఖం అనుభవించబడతాయి. అందుకే, ఆత్మ కర్మ అనే గొడుగు ద్వారా పునః పునః బంధించబడుతుంది. మూడు శరీరాల కార్యాల వల్ల, ఆత్మ యంత్రం వలె తిరుగుతూ ఉంటుంది. ఈ చక్రం ఆగిపోవాలంటే, చక్రాన్ని సృష్టించిన దేవుని పూజించాలి; ప్రకృతిని మొదలుగా కలిగిన ఈ మహా చక్రం, శివుడు—ప్రకృతి కి అతీతుడు. మహాదేవుడు, చక్రాన్ని సృష్టించినవాడు, నిజంగా ప్రకృతికి అతీతుడు. పిల్లవాడు నీళ్లు తాగినట్టు, తెలుసుకుని లేదా తెలియకపోయినా, శివుడు కూడా అలాగే ప్రకృతిని అధిగమించి, అన్నింటిని పాలిస్తాడు. అన్నీ ఆయన ఆధీనంలో ఉన్నందున, ఆయనను శివుడు అంటారు. శివుడు మాత్రమే సమస్తాన్ని తెలుసు, సంపూర్ణుడు, కోరికలేని వాడు. సర్వజ్ఞత, తృప్తి, ఆదికాలపు జ్ఞానం, శాశ్వత స్వాతంత్య్రం, నిరంతర శక్తి, అనంత శక్తి—ఇవి మహాదేవుడి మానసిక రాజ్యాలు, వేదం వీటిని గుర్తిస్తుంది. అందుకే, శివుని కృప వల్ల, ప్రకృతి ప్రభావం నుండి విముక్తి లభిస్తుంది; శివుని కృప కోసం, శివుని మాత్రమే పూజించాలి. కానీ, కోరికలేని, సంపూర్ణుడైన ఆయనను ఎలా పూజించాలి? శివుని కోసం చేసిన కార్యాలు, ఆయన కృపకు కారణమవుతాయి. శివుని పూజను భక్తితో, లింగ రూపంలో లేదా ఇతర రూపాల్లో, శరీర, మనస్సు, వాక్కు, సంపదతో చేయాలి. ఈ విధంగా, ప్రకృతికి అతీతుడైన పరమ శివుడు, పూజ చేసినవారికి కృపను ప్రసాదిస్తాడు. శివుని కృప వల్ల, కర్మ మొదలుకొని ప్రకృతివరకు, కార్యాలు మన అదుపులోకి వస్తాయి. కర్మ, ప్రకృతి, కార్యాలపై నియంత్రణ కలిగినప్పుడు, అన్నీ మన ఇష్టానికి లోబడతాయి. అప్పుడు, 'ముక్తుడు' అనబడతాడు, తన స్వరూపంలో ఆనందిస్తాడు; పరమేశ్వరుని కృప వల్ల, శరీరం, కార్యాలు నియంత్రణలో ఉంటే, అతడు ప్రకాశిస్తాడు. అప్పుడు, శివలోకంలో నివసించడం 'సాలోక్య' అని అంటారు; శంభునికి సమీపాన్ని పొందడం 'సామీప్య', మరియు ఆయనకు లోబడి ఉండడం ద్వారా ఆయన స్థితిని పొందుతారు. శివునితో ఏకత్వం (సాయుజ్య) ఆయుధాదిక క్రియల ద్వారా లభిస్తుంది; మహాకృపను పొందినప్పుడు, బుద్ధి కూడా నియంత్రణలోకి వస్తుంది. కార్యానికి కారణమైన బుద్ధి ప్రకృతి సృష్టి; కానీ మహాకృప ద్వారా, ప్రకృతి కూడా నియంత్రణలోకి వస్తుంది. అప్పుడు, శివుని మానసిక రాజ్యం సులభంగా కలుగుతుంది; శివుని సర్వజ్ఞత, ఇతర శక్తులు పొందినవాడు, తన స్వరూపంలో ప్రకాశిస్తాడు. ఈ సాయుజ్యాన్ని వేద, ఆగమ భక్తులు క్రమంగా సాధిస్తారు; లింగ పూజతో ప్రారంభమై, ముక్తి లభిస్తుంది. అందుకే, శివుని కృప కోసం, శివుని పూజను క్రమంగా చేయాలి; శివుని కార్యాలు, శివుని తపస్సు, శివుని మంత్ర జపం—ఎప్పుడూ చేయాలి. శివుని జ్ఞానం, ధ్యానం ఎప్పటికీ అభ్యసించాలి; నిద్ర నుండి మరణం వరకు, శివుని ధ్యానంలో కాలాన్ని గడపాలి. ఇప్పుడు, లింగ పూజ విధానాన్ని అన్ని విధాల చెప్పు. నేను లింగాల చక్రాన్ని సక్రమంగా వివరించబోతున్నాను; విను, ద్విజుడా! మొదటి లింగం ప్రణవము, ఇది అన్ని కోరికలను తీర్చుతుంది. సూక్ష్మ రూపం, నిజంగా, సూక్ష్మ ప్రణవ (ఓం), ఇది అవ్యక్తం; స్థూల లింగం, వ్యక్త రూపంలో, అది పంచాక్షరి మంత్రంగా చెప్పబడుతుంది. వీటిపై పూజ, తపస్సు నేరుగా ముక్తిని ఇస్తుంది; ఇవి పురుష, ప్రకృతి స్వభావాలు కలిగినవి, ఇంకా అనేక లింగాలు ఉన్నాయి. ఆ లింగాలను పూర్తిగా వివరించటం శివుడికే సాధ్యం, ఇతరులకు కాదు; నేనేమో భూమిలో మార్పులు పొందిన లింగాలను వివరించబోతున్నాను. స్వయంభూ లింగం మొదటి, బిందు లింగం రెండవది; స్థాపిత, చర లింగాలు మూడవ, నాలుగవవి; గురు లింగం ఐదవది. దేవతలు, ఋషులు తపస్సు చేసి శర్వుడు (శివుడు), తన ఉనికికి కోసం, ధ్వని రూప seed ను భూమిలో ఉంచాడు. భూమిని చీల్చి మొలకలా బయటకు వస్తుంది; అది స్వయంభూ లింగంగా ప్రస్ఫుటమవుతుంది. ఆ లింగాన్ని పూజిస్తే, జ్ఞానం స్వయంగా పెరుగుతుంది—ఆ లింగం బంగారం, వెండి లేదా ఇతర పదార్థాలతో తయారై ఉండొచ్చు, లేదా మట్టితో, మృత్తికతో తయారై ఉండొచ్చు. స్వయంగా చేతితో గీసిన లింగం, శుద్ధ ప్రణవ మంత్రంతో కూడి, యంత్ర లింగం అంటారు; దాన్ని గీసిన తర్వాత, స్థాపన, ఆవాహన చేయాలి. బిందు, నాదాలతో కూడిన లింగం, స్థిరమైనదా, చరమైనదా, ధ్యానం ద్వారా రూపుదిద్దుకుంటుంది; ఇది శివుడికి కనిపిస్తుంది, సందేహం లేదు. శంభుని విశ్వాసంతో పూజించిన చోట, అక్కడే ఫలాన్ని ప్రసాదిస్తాడు; చేతితో యంత్రంలో గీసినా, స్థిరంగా లేదా స్వతంత్రంగా ఉన్న రూపంలో పూజించినా. శంభుని ఆహ్వానించి, పదహారు ఉపచారాలతో పూజించాలి; స్వయంగా ప్రయత్నించి, అధికారం పొందుతారు, అభ్యాసం ద్వారా జ్ఞానం కలుగుతుంది. ఆత్మను తెలుసుకోవాలని దేవతలు, ఋషులు, మంత్రంతో, చేతితో, శుద్ధ మండలంలో శుద్ధ లింగాన్ని సృష్టిస్తారు. శుద్ధ ధ్యానంతో స్థాపించిన లింగం అత్యుత్తమంగా పరిగణించబడుతుంది; ఆ లింగం పురుష స్వభావం కలిగి, స్థాపితంగా చెప్పబడుతుంది. ఆ లింగాన్ని నిరంతరంగా పూజిస్తే, మానవుల అధికారం లభిస్తుంది—even బ్రాహ్మణులు, రాజులు, ధనవంతులు కూడా. విశ్వకర్మ చేతి ద్వారా తయారైన, మంత్రంతో స్థాపించిన లింగం స్థాపిత, స్వభావికంగా పరిగణించబడుతుంది; ఇది భౌతిక లోకంలో అనుభూతులు, శక్తులు ప్రసాదిస్తుంది. శక్తిమంతమైనది, దృఢమైనది పురుష లింగం; బలహీనమైనది, నశించేది స్వభావిక (ప్రాకృత) లింగం.