శివపురాణమ్

ఒకప్పుడు మహా మునులలో శ్రేష్ఠుడైన ముని, పరమ దయతో కూడిన ఆ పరమేశ్వరుని ఆరాధన గురించి విచారించాడు. అప్పుడా జ్ఞానవంతుడు ఇలా వివరించాడు: “దయ ద్వారా ఆరాధకుడు అంతర్గత రాజ్యాన్ని పొందుతాడు. కాబట్టి, మునిశ్రేష్ఠుడా, అంతరానందాన్ని పొందేందుకు శివుని ఆరాధన చేయాలి. శివలింగాన్ని తండ్రి, తల్లి స్వరూపాలుగా భావించి పూజించాలి. భర్గ అనే పదం పురుషస్వరూపాన్ని సూచిస్తుంది; అదే భర్గ ప్రకృతిని కూడా సూచిస్తుంది. అనుబంధంగా, గర్భస్థ శక్తి అంతర్ముఖంగా, అప్రకటితంగా ఉన్నది పురుషుడు; అంతర్ముఖంగా, ప్రకటితంగా ఉన్నది ప్రకృతి. గర్భస్థం పురుషుడు, ఎందుకంటే అతడే సృష్టికర్త. పురుషుడు ప్రకృతితో ఏకమై ఉన్నప్పుడు, మొదటి జననం కలుగుతుంది. ప్రకృతి ప్రకటితమైనప్పుడు, రెండో జననం కలుగుతుంది. జననంతో జన్మించిన జీవి మరణాన్ని పొందుతాడు; ఇది పురుషుని నుంచే ఉద్భవిస్తుంది. లేకపోతే, మాయ వల్ల జననం తప్పదు. పుట్టినదంతా కాలంతో నశించిపోతుంది. అందుకే, దేహధారి జీవి అని పిలుస్తారు. జననం ఆత్మను బంధించేస్తుంది; అందుకే ‘జీవ’ అని అంటారు. ఈ జన్మబంధాన్ని తొలగించాలంటే, జన్మచిహ్నాన్ని—అంటే శివలింగాన్ని—పూజించాలి. ‘భం’ అంటే అభివృద్ధి చెందడం, అందువల్ల ‘భగ’ అనేది మూలాధారం. సాధారణ పదాలతో, సహజ మార్గాల్లో, ఇంద్రియ సుఖాల ద్వారా ఇది ప్రకృతిగా అర్థమవుతుంది. ‘భగ’ యొక్క ప్రాథమిక అర్థం అనుభవం. ఇది ప్రధాన అర్థంగా వినిపిస్తుంది. ప్రధాన భగ ప్రకృతే; శివుడు భగవంతుడిగా పిలవబడతాడు. ఆ శివుడు అనుభూతిని ప్రసాదించేవాడు; మరెవ్వరూ ఇలాంటి అనుభూతిని ప్రసాదించజాలరు. భగాధిపతిని జ్ఞానులు ‘భర్గ’ అని కూడా పిలుస్తారు. లింగం భగంతో కలిసినప్పుడు, లేదా భగం లింగంతో ఏకమై ఉన్నప్పుడు, ఇహపర లోకాల్లో అనుభూతికి, నిత్యానుభూతికే కారణమవుతుంది. శివుని లింగాన్ని మహాదేవునిగా భావించి పూజించాలి. సూర్యుడు జగత్తుకు కర్త; ఆ చిహ్నం సృష్టి నుండే ఉద్భవిస్తుంది. లింగార్థాన్ని తెలియజేసే చిహ్నాన్ని ‘లింగం’ అంటారు. లింగం వ్యక్తిగత లక్ష్యాన్ని సూచిస్తుంది, ఎందుకంటే అది శివునితో ఏకమవుతుంది. శివ, శక్తి లక్షణాల ఏకతను ‘లింగం’ అంటారు. తన స్వంత చిహ్నాన్ని పూజిస్తే తృప్తి కలుగుతుంది; లింగచిహ్నపు ఫలితం పోదు. జననం మొదలుకొని లింగచిహ్నపు ఫలితాన్ని తొలగించవచ్చు. బాహ్య, అంతర్భాగీయంగా, పదహారు విధాలుగా శివలింగాన్ని సాధారణ జనులు, సహజ మార్గాల్లో పూజించాలి. సూర్యుని దినాన పూజ చేయడం జననాన్ని తొలగిస్తుంది. మొదటి రోజున మహాలింగాన్ని పవిత్ర మంత్రంతో పూజించాలి. ఆ మొదటి రోజున, పంచగవ్యాలతో అభిషేకం చేయడం విశేషంగా చెప్పబడింది: గోమయం, గోమూత్రం, పాలు, పెరుగు, నెయ్యి. పాలుతో పాటు, తేనె, చెరకు రసం వంటి పదార్థాలను విడిగా నైవేద్యంగా సమర్పించాలి; ఇవన్నీ మంత్రంతో సమర్పించాలి. శబ్దలింగం మంత్రం; నాదలింగం స్వయంభు; బిందులింగం యంత్రం; ‘మ’ అక్షరం స్థాపితమైనది. ‘ఉ’ అక్షరం చలనలింగం; ‘అ’ గురువు స్వరూపం. ఈ ఆరు లింగాలను నిరంతరం పూజిస్తే, సందేహం లేకుండా జీవంతుడిగానే మోక్షాన్ని పొందుతాడు. భక్తితో శివుని పూజ చేస్తే జననబంధనం నుంచి విముక్తి లభిస్తుంది. రుద్రాక్ష ధరించడంలో అరడుగు ముందుకు, విభూతి ధరించడంలో మరొక అడుగు ముందుకు పోతాడు. మంత్రోచ్చారణతో మూడు అడుగులు ముందుకు పోతాడు. పూజ, సంపూర్ణ భక్తితో శివలింగాన్ని, భక్తుడిని పూజిస్తే మోక్షాన్ని పొందుతాడు. ఈ అధ్యాయాన్ని శ్రద్ధతో చదివేవారు లేదా వినేవారు శివునిపై దృఢభక్తిని పొందుతారు, ద్విజులారా! ఆ తరువాత, మునులు ఇలా అడిగారు: “మహర్షీ, ప్రణవ మహిమ, ఆరు విధాల లింగం, శివభక్తుని పూజ విశేషాన్ని చెప్పండి.” ఆపుడు ఆ ముని ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు: “తపస్వులారా, మీరు సరైన ప్రశ్న అడిగారు. దీనిని మహాదేవుడే పూర్తిగా తెలుసు; మరెవ్వరూ కాదు. ఇప్పుడు శివుని అనుగ్రహంతో నేను వివరించబోతున్నాను. శివుడు మనందరినీ రక్షించుగాక! ప్రణవాన్ని జ్ఞానులు, ప్రకృతిచేత కలిగిన సంసారసముద్రంలో పుట్టిన వారికి కొత్త పడవగా భావిస్తారు. ‘ప్ర’ అక్షరం ఐదు విధాల ప్రకటనను సూచిస్తుంది. ప్రణవం మిమ్మల్ని మోక్షానికి చేర్చే మార్గం కనుక అది మీదే అని తెలుసుకోండి. తమ స్వంత మంత్రాన్ని జపించే వారికి, యోగులకు, మంత్రారాధకులకు, ప్రణవం సమస్త కర్మలను నాశనం చేసి కొత్త దివ్యజ్ఞానాన్ని ప్రసాదిస్తుంది. అది మాయా రహితమైనది, నిత్యనూతనమైనది; ఆ ప్రణవాన్ని పరమ పవిత్రమైన సారంగా పిలుస్తారు. ప్రణవం ఎప్పటికీ నూతనంగా ఉండేదిగా జ్ఞానులు తెలుసుకుంటారు. ప్రణవాన్ని సూక్ష్మంగా, స్థూలంగా వివిధ రకాలుగా వర్ణిస్తారు. సూక్ష్మ ప్రణవం ఒక అక్షరంగా, స్థూల ప్రణవం ఐదు అక్షరాలుగా తెలుసుకోవాలి. సూక్ష్మం ఐదు ధ్వనులతో అప్రకటితంగా ఉంటుంది; స్థూలం స్పష్టమైన ధ్వనులతో ప్రకటితంగా ఉంటుంది. జీవన్ముక్తునికి, సూక్ష్మ ప్రణవమే సమస్త సారంగా ఉంటుంది. మంత్రార్థాన్ని ధ్యానిస్తూ, తన శరీరాన్ని విడిచే వరకు ధ్యానం చేయాలి. శరీరం విడిచినప్పుడు, శివునిని సంపూర్ణంగా పొందుతాడు. కేవలం మంత్రజపంతో కూడిన సాధనతో కూడా శివసాయుజ్యం తప్పకుండా లభిస్తుంది. ముప్పై ఆరు కోట్ల ప్రణవ జపంతో శివసాయుజ్యం నిశ్చయంగా లభిస్తుంది. సూక్ష్మ ప్రణవం రెండు విధాలుగా—హ్రస్వం, దీర్ఘంగా—తెలుసుకోవాలి. అది ‘అ’, ‘ఉ’, ‘మ’ అక్షరాలతో, బిందు, నాదంతో కూడి ఉంటుంది; అది శబ్ద, కాల పరిమాణాలతో కూడి ఉంటుంది. దీర్ఘ ప్రణవాన్ని యోగులు హృదయంలో స్థాపిస్తారు. హ్రస్వ ప్రణవం మూడు తత్త్వాల సారంగా, ‘మ’ అక్షరంతో ముగుస్తుంది. శివుడు, శక్తి ‘మ’ అక్షరంలో ఏకమై ఉంటారు; అది త్రిగుణస్వరూపం. అందుకే, పాపాలన్నింటిని నాశనం కోరేవారు హ్రస్వ ప్రణవాన్ని జపించాలి. భూమి, వాయువు, ఆకాశం, అగ్ని, నీరు, పది దిక్కులు—ఇవి పది విధాల ధ్వనులుగా ఉద్భవిస్తాయి; ఇవే సృష్టికి మూలధ్వనులుగా చెప్పబడతాయి.” ఈ విధంగా ఆ మహా ముని, శివుని ఆరాధన, లింగ మహిమ, ప్రణవ తత్త్వాన్ని మధురంగా, స్పష్టంగా వివరించాడు.