శివపురాణమ్

ఈ మహత్కారుణ్యమయమైన శివపురాణాన్ని ఎవరు నిత్యము పారాయణ చేస్తారో, లేదా శ్రద్ధతో వింటారో, వారు చేసే ప్రతి పుణ్యకార్యానికి కోటి రెట్లు ఫలం లభిస్తుంది. అందులోని శ్రీరుద్రసంహితను ఏకాగ్రతతో పారాయణ చేసే వారు, బ్రహ్మహత్య వంటి ఘోరపాపం చేసినా, కేవలం మూడు రోజుల్లో పవిత్రులు అవుతారు. భైరవమూర్తి ముందు మౌనంగా, రోజుకు మూడుసార్లు రుద్రసంహితను పారాయణ చేసే వారు, తమ ప్రతి కోరికను సఫలీకరించుకుంటారు. అలాగే, వటవృక్షం లేదా బిల్వవృక్షం చుట్టూ ప్రదక్షిణ చేస్తూ రుద్రసంహితను పారాయణ చేసినవారు బ్రహ్మహత్యపాపం నుండి విముక్తి పొందుతారు. ఈ సంహితల్లో కైలాససంహితను అత్యున్నతమైనదిగా పేర్కొన్నారు; అది బ్రహ్మస్వరూపాన్ని కలిగి ఉంటుంది, పవిత్రమైన ఓంకారార్థాన్ని ప్రత్యక్షంగా వెల్లడిస్తుంది. కైలాససంహిత మహిమను శంకరుడు పూర్తిగా తెలుసు, వ్యాసుడు అర్ధం వరకు మాత్రమే తెలుసు, నేను (సూతుడు) మాత్రం దాని సగానికి సగం మాత్రమే తెలుసు అని ద్విజులైన మునులకు చెప్పాడు. అందులోని మహిమను పూర్తిగా వివరించడం సాధ్యం కాదు, కాస్త చెప్పినంత మాత్రాన కూడా మనస్సు శుద్ధి కలుగుతుంది. ఈ భూలోకంలో, ఎటు వెతికినా, ఈ ఘోర సంహితా నాశనం చేయలేని పాపం లేదు. శివుడు ఉపనిషత్తుల సముద్రం నుండి ఆనందంగా సృష్టించి కుమారస్వామికి అందించిన ఈ సంహితను ఎవరు అమృతంగా గ్రహిస్తారో వారు నిజంగా అమరత్వాన్ని పొందుతారు. బ్రహ్మహత్య వంటి పాపాలను నివృత్తి చేసేందుకు ప్రతిజ్ఞ చేసి, ఒక్క నెల రోజులపాటు ఈ సంహితను పారాయణ చేసినవారు ఆ పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతారు. అనుచిత దానాలు స్వీకరించడం, అపవిత్ర భోజనం చేయడం, దుష్టమైన మాటలు మాట్లాడడం వలన కలిగే పాపాలు కూడా ఒక్కసారైనా ఈ సంహిత పారాయణ వల్ల నశిస్తాయి. శివాలయంలో లేదా బిల్వవనంలో ఈ సంహితను పారాయణ చేసినవారు వచనాలతో చెప్పలేని ఫలితాన్ని పొందుతారు. భక్తితో ఈ సంహితను పారాయణ చేసి, శ్రాద్ధంలో బ్రాహ్మణులను భోజనం పెట్టినవారు వారి పితృదేవతలను శంభుపదాన్ని చేరుస్తారు. చతుర్దశి రోజున ఉపవాసంగా బిల్వవృక్షమూలంలో ఈ సంహితను పారాయణ చేసినవారిని శివుడు దేవతలతో కలిసి ప్రత్యక్షంగా ఆరాధిస్తాడు. ఇంకా ఇతర సంహితలు కూడా ఉన్నాయి, అవి కూడా అభీష్టఫలాలను ప్రసాదిస్తాయి; అవన్నీ జ్ఞానవిహారంతో పరిపూర్ణంగా ఉంటాయి. ఈ విధంగా శైవపురాణం వేదసమానంగా ప్రకటించబడింది—దాన్ని మొదట శివుడే బ్రహ్మసమ్మతంగా రచించాడు. విద్యేశ, తార-రౌద్ర, వైనాయక, ఓమిక, మాతృ, పదకొండు భాగాల రుద్ర, కైలాస, శతరుద్ర—ఇవి ముఖ్యమైన పురాణాలు. కోటిరుద్ర, సహస్రకోటిరుద్ర, అలాగే ధర్మంగా ప్రసిద్ధమైన వాయవీయ—ఇవి కూడా పురాణాలలో ప్రత్యేక స్థానం పొందాయి. ఈ సంహితలు మొత్తం పన్నెండు, ఇవి అత్యున్నత పుణ్యప్రదమైనవిగా చెప్పబడ్డాయి. వాటి సంఖ్యను నేను వివరంగా చెబుతున్నాను, బ్రాహ్మణులారా, శ్రద్ధగా వినండి. విద్యేశసంహితకు పదివేల శ్లోకాలు; అలాగే రుద్ర, వైనాయక, ఓమిక, మాతృ పురాణాలకు ఒక్కొక్కటికి ఎనిమిది వేల శ్లోకాలు ఉన్నాయి. పదకొండు రుద్రాల సముదాయానికి పదమూడు వేల శ్లోకాలు; కైలాసానికి ఆరు వేల శ్లోకాలు; శతరుద్రానికి మూడు వేల శ్లోకాలు. కోటిరుద్రకు పదకొండు వేల శ్లోకాల మూడింతలు; సహస్రకోటిరుద్రను శ్లోకాల లెక్కలో పదికోట్ల రుద్రాల వెయ్యిరెట్లు అని పేర్కొన్నారు. వాయవీయము సముద్రానికి వంద రెట్లు; ఘర్మము సూర్యునికి వెయ్యిరెట్లు; ఇలా శైవ లెక్కల ప్రకారం వాటి మొత్తం లక్ష శ్లోకాలకు చేరింది. కానీ వ్యాసుడు వాటిని ఇరవై నాలుగు వేల శ్లోకాలుగా సంక్షిప్తం చేశాడు; వాటిలో శైవపురాణం నాల్గవది, ఏడు సంహితలు కలిగి ఉంది. మునుపు శివుడు పురాణాన్ని సృష్టించాడు, అది అసలు పదికోట్ల శ్లోకాలుగా ఉండేది, కాని సృష్టి ప్రారంభంలో చాలా భాగం మరచిపోయారు. ద్వాపరాది యుగాలలో, పూరాణాలను పదహారు భాగాలుగా విభజించి, ద్వైపాయనాది మునులు నాలుగు లక్షల శ్లోకాలకు సంక్షిప్తం చేశారు. శివపురాణం ఇరవై నాలుగు వేల శ్లోకాలతో, ఏడు సంహితలతో, వేదసమానంగా ప్రశంసించబడింది. వాటిలో మొదటిది విద్యేశ్వర, రెండవది రౌద్రీ, మూడవది శతరుద్ర, నాల్గవది కోటిరుద్ర. అయిదవది ఉమా, ఆరవది కైలాస, ఏడవది వాయవీయ; ఇలా ఏడు సంహితలు ప్రసిద్ధి చెందాయి. ఈ దివ్యమైన శివపురాణం, ఏడు సంహితలతో, బ్రహ్మసమానంగా, అత్యున్నత ఫలాన్ని ప్రసాదించేది. ఎవరైనా భక్తితో ఈ ఏడు సంహితలను సంపూర్ణంగా పారాయణ చేస్తే, వారు జీవితంలోనే ముక్తిని పొందుతారు. శ్రుతి, స్మృతి, పురాణ, ఇతిహాస, ఆగమ గ్రంథాలు నూరుపాళ్లలో ఒక భాగం కూడా ఈ శివపురాణానికి సమానం కావు. ఈ పవిత్రమైన శైవపురాణాన్ని శివుడు ప్రశంసించాడు; వ్యాసుడు దీన్ని సంక్షిప్తంగా చేయలేదు, ఎందుకంటే ఇది విశిష్టమైనది, సమస్త జీవులకు మేలు చేసేది, త్రితాపాలను తొలగించేది, సజ్జనులకు మంగళాన్ని ప్రసాదించేది. ఇక్కడ ధర్మం మాయ లేకుండా బోధించబడింది, ఇందులో ప్రధానంగా వేదాంతజ్ఞానం ఉంది; అసూయ లేని, జ్ఞానవంతులు తెలుసుకోవలసిన విషయాలు ఇందులో స్థిరంగా ఉన్నాయి, ఇందులో మానవ జీవన మూడు పురుషార్థాలు నిగూఢంగా ఉన్నాయి. శైవపురాణం నిజంగా పురాణాలలో కిరీటమణిగా ప్రకాశిస్తుంది, వేదాంత జ్ఞానంతో మెరిసిపోతుంది, పరబ్రహ్మ తత్త్వాన్ని గానిస్తుంది; అత్యున్నత భక్తితో దీనిని పారాయణ చేసే వారు లేదా వినే వారు శంభువుకు ప్రియులై, పరమపదాన్ని పొందుతారు. ఈ విధంగా సూతుని మాటలు విన్న మహర్షులు, “హే సూతా! వేదాంతసారభూతమైన, అద్భుతమైన పురాణాన్ని మాకు వివరంగా వినిపించు” అని ప్రార్థించారు. మహర్షుల మాటలు విని, సూతుడు ఆనందంతో శంకరుణ్ణి స్మరించి, మునులకు ఇలా ఉపదేశించాడు: “మహర్షులారా! నిశ్చలమైన శివుని స్మరించుకుంటూ, వేదసారమైన, పురాణసంప్రదాయానికి కట్టుబడిన శైవపురాణాన్ని వినండి. ఇక్కడ భక్తి, జ్ఞానం, వైరాగ్యమనే త్రిపద గానం ప్రేమతో ఆలపించబడుతుంది; వేదాంతం ద్వారా తెలిసే పరమార్థం స్పష్టంగా వివరించబడుతుంది.