శివపురాణమ్

సప్త గంగా అని పండితులు ప్రకటించిన నదులు సింధు, సరయూ, రేవా కూడా ఉన్నాయి. ఈ నదుల తర్వాత సముద్ర తీర ప్రాంతం పది రెట్లు గొప్పదిగా చెప్పబడింది; ఆ తర్వాత పర్వత శిఖరం, సముద్ర తీరానికి పదిరెట్లు అధికమైనదిగా ప్రకటించబడింది. అయితే, వీటన్నింటికంటే మానసిక ఆనందాన్ని కలిగించే స్థలం అత్యుత్తమమైనదిగా గుర్తించాలి. అలాంటి స్థలంలో యజ్ఞాలు, దానాలు, తదితర కార్యాలన్నింటికి పూర్తి ఫలితం లభిస్తుంది. యుగాల ప్రకారం ఫలితాలు మారుతాయి. కృతయుగంలో పూర్తిగా ఫలితం లభిస్తుంది; త్రేతాయుగంలో మూడు వంతుల ఫలితం గుర్తించబడుతుంది; ద్వాపరయుగంలో అర్థం; కలియుగంలో క్వార్టర్ మాత్రమే, అంతకన్నా తక్కువ ఫలితం ఉంటుంది. శుద్ధమైన మనస్సు కలిగినవారికి శుభమైన, మంగళకరమైన రోజులో సమాన ఫలితం లభిస్తుంది. సూర్యుడు సంచరించే కాలంలో ఫలితం పది రెట్లు ఎక్కువగా ఉంటుందని జ్ఞానులు తెలుసుకున్నారు. విషువత సమయాల్లో, అయనాంత కాలంలో, సూర్యుడు మృగశిర నక్షత్రంలో ప్రవేశించే సమయంలో, చంద్రగ్రహణ సమయంలో—ఈ సమయాల్లో ఫలితం పది రెట్లు ఎక్కువగా ఉంటుంది. అంతేకాక, సూర్యగ్రహణ సమయంలో, ఇది సమస్త కాలాల్లో అత్యుత్తమమైనదిగా పరిగణించబడుతుంది. ఆ సమయంలో సూర్యుడు, జగత్తు రూపమైనవాడు, విషం వల్ల బాధపడతాడు; ఆ సమయంలో స్నానం, దానం, జపం చేయడం ద్వారా వ్యాధి తొలగుతుంది. కాబట్టి, ఆ విషాన్ని శాంతిచేయడానికి, స్నానం, దానం, జపం చేయాలి. ఆ సమయం పుణ్యాన్ని ప్రసాదించే కాలంగా గుర్తించబడుతుంది. తన జన్మనక్షత్రంలో, వ్రతాంతంలో, సూర్యుని ఉత్సాహాన్ని పోలిన ఫలితం లభిస్తుంది. మహాత్ములతో సాంగత్యం కలిగిన సమయం, కోటి సూర్యగ్రహణాల ఫలితాన్ని సమానం. తపస్సులో నిమగ్నమైనవారు, జ్ఞానంలో స్థిరమైనవారు, యోగులు, వ్రతస్థులు—వీరు పూజకు అర్హులు, పాప నాశనానికి కారణమైనవారు. గాయత్రి మంత్రాన్ని ఇరవై నాలుగు లక్షల సార్లు జపించిన బ్రాహ్మణుడు, పూర్ణ ఫలాన్ని అనుభవించేందుకు అర్హుడు. ‘పాత్ర’ అనే పదం శాస్త్రాల్లో ఎందుకు వాడబడిందంటే, అది పతనాన్ని నివారించడమే; దాతను పాపం నుండి రక్షించడమే పాత్ర. గాయత్రి కూడా జపకర్తను పతనానికి నుండి రక్షిస్తుంది; ధనాన్ని లేనివాడు, ఈ లోకంలో ఇతరుల కోసం ఇవ్వడు. తనంతా శుద్ధంగా ఉండి, ఇతరుల కోసం ధనాన్ని ఇస్తే, అతడు నిజంగా శుద్ధాత్మ, యజ్ఞ ద్వారా మనుష్యులను రక్షించేందుకు అర్హుడు. గాయత్రి జపం ద్వారా శుద్ధత పొందినవాడు, శుద్ధ బ్రాహ్మణుడు అని పిలవబడతాడు. అందువల్ల, దానం, జపం, హోమం, పూజ, అన్ని కార్యాల్లో— బ్రాహ్మణుడు దానానికి, రక్షణకు అర్హుడు; ఆకలితో ఉన్నవాడు, స్త్రీ అయినా, పురుషుడు అయినా, అన్నదానానికి అర్హుడు. ఉత్తమ బ్రాహ్మణుడిని, సమయానికి ఆహ్వానించి, అతనికి ఉపదేశకరమైన, ఆకాంక్షితమైన పదాలు లేదా అర్థాన్ని ఇవ్వాలి. ఆకాంక్షతో చేసిన దానం, పూర్తిగా ఫలితాన్ని ఇస్తుంది; ప్రశ్నకు సమాధానంగా ఇచ్చిన దానం, ఆ ప్రయోజనం ప్రకారం ఫలితాన్ని ఇస్తుంది. సేవ చేసే వ్యక్తికి దానం, అతని పాదాల వరకూ చేరే ఫలితాన్ని ఇస్తుంది; కేవలం జన్మ బ్రాహ్మణుడికి, అతడు పేదవాడైతే, దానం ఉత్తమ ద్విజులచే ప్రశంసించబడుతుంది. ఈ లోకంలో ఆనందం కోసం ఇచ్చిన ధనం, పది సంవత్సరాల ప్రయోజనం ఇస్తుంది; వేదపండిత బ్రాహ్మణుడికి ఇచ్చిన దానం, స్వర్గంలో పది సంవత్సరాల ఫలితం ఇస్తుంది. గాయత్రి జపంలో నిమగ్నమైనవారికి, సత్యలోకంలో పది సంవత్సరాల ఫలితం; విష్ణువును ఆరాధించే బ్రాహ్మణుడికి, దానం వల్ల వైకుంఠం లభిస్తుంది. శివనికి నిబద్ధత కలిగిన బ్రాహ్మణుడికి, దానం వల్ల కైలాసం లభిస్తుంది; అందువల్ల, దానం ద్వారా ప్రతి ఒక్కరు తమ తమ లోకాలకు ఆనందాన్ని కోరుకుంటారు. ఆదివారం, పదిరెట్లు అన్నాన్ని బ్రాహ్మణుడికి ఇచ్చినవాడు, తన తదుపరి జన్మలో పదేళ్ళ ఆరోగ్యాన్ని పొందుతాడు. మహా గౌరవం, ఆహ్వానం, అభిషేకం, పాదసేవ, వస్త్రాలు, సుగంధాలతో పూజ, నెయ్యి, పిండి, మధురాలు— ఆరు రుచుల భోజనం, కూరగాయలు, వాకు, చిన్న పెద్ద బహుమతులు, నమస్కారం, వీడ్కోలు, పదిరెట్లు వండిన అన్నదానం— ఆదివారం, పదిరెట్లు అన్నాన్ని పదిమంది బ్రాహ్మణులకు ఇచ్చినవాడు, వంద సంవత్సరాల ఆరోగ్యాన్ని పొందుతాడు. సోమవారం మరియు ఇతర దినాల్లో, దాన ఫలితం, ఆ రోజు యొక్క గుణానికి అనుగుణంగా, ఈ లోకంలో మరియు పరలోకంలో లభిస్తుంది. ఏడు రోజులలో, పదిరెట్లు అన్నాన్ని పదిమంది బ్రాహ్మణులకు ఇచ్చినవాడు, వంద సంవత్సరాల ఆరోగ్యాన్ని, ఇతర లాభాలను పొందుతాడు. ఈ విధంగా, ఆదివారం నాడు, నూట మంది బ్రాహ్మణులకు అన్నదానం చేసినవాడు, శర్వ లోకంలో వెయ్యేళ్ళ ఆరోగ్యాన్ని అనుభవిస్తాడు. అలాగే, వెయ్యిమంది బ్రాహ్మణులకు అన్నదానం చేసినవాడు, పది వేల సంవత్సరాలు లాభాలను పొందుతాడు; సోమవారం మరియు ఇతర దినాల్లో కూడా, జ్ఞానులు ఈ విధంగా అర్థం చేసుకోవాలి. ఆదివారం, గాయత్రి జపంతో మనస్సు శుద్ధమైనవారికి వేల సంఖ్యలో అన్నదానం చేసినవాడు, సత్యలోకంలో ఆరోగ్యం, ఇతర లాభాలను పొందుతాడు. పదివేల మందికి అన్నదానం చేసినవాడు, విష్ణు లోకాన్ని పొందుతాడు; లక్ష మందికి అన్నదానం చేసినవాడు, రుద్ర లోకాన్ని పొందుతాడు. జ్ఞానం కోరుకునేవారు, బాలులకు బ్రహ్మను ధ్యానిస్తూ అన్నదానం చేయాలి; కుమారుల కోరిక కలిగినవారు, యువకులకు విష్ణువును ధ్యానిస్తూ అన్నదానం చేయాలి. జ్ఞానాన్ని కోరుకునేవారు, వృద్ధులకు రుద్రుని ధ్యానిస్తూ అన్నదానం చేయాలి; మేధస్సు కోరుకునేవారు, బాలకులకు, స్త్రీలకు సరస్వతిని ధ్యానిస్తూ అన్నదానం చేయాలి. ఆనందాన్ని కోరుకునేవారు, యువ స్త్రీలకు లక్ష్మిని ధ్యానిస్తూ అన్నదానం చేయాలి; ఆత్మజ్ఞానం కోరుకునేవారు, వృద్ధ స్త్రీలకు పార్వతిని ధ్యానిస్తూ అన్నదానం చేయాలి. తపస్సు, భిక్ష, గురుదక్షిణ ద్వారా సంపాదించిన ధనం శుద్ధమైనదిగా పిలవబడుతుంది; అలాంటి ధనం పూర్తిగా ఫలితాన్ని ఇస్తుంది. శుద్ధమైన దానం ద్వారా లభించిన ధనం మధ్యమంగా పిలవబడుతుంది; వ్యవసాయం లేదా వ్యాపార ద్వారా సంపాదించినది, తక్కువగా పిలవబడుతుంది. క్షత్రియులు, వైశ్యులు, వీరత్వం లేదా వ్యాపార ద్వారా సంపాదించిన ధనం ఉత్తమంగా పరిగణించబడుతుంది; శూద్రులకు సేవ ద్వారా సంపాదించినది ఉత్తమంగా పరిగణించబడుతుంది. ధర్మానికి నిబద్ధమైన స్త్రీలకు, తండ్రి లేదా భర్త నుండి లభించిన ధనం; పశువులు, ఇతర దానాలు, ద్వాదశి, వసంత కాలంలో ఇచ్చినవి, క్రమంగా పరిగణించాలి. లేదా, శుభ కాలంలో, కోరికలు నెరవేరేందుకు, గోవులు, భూమి, బంగారం, నెయ్యి, వస్త్రాలు, ధాన్యాలు, బెల్లం ఇవ్వాలి. వెండి, ఉప్పు, దోసకాయలు, పన్నెండు కన్యలు, గోవులు; గోవు దానం చేస్తే, దాని పాలు, పంచగవ్యాన్ని కూడా ఇవ్వాలి. ఈ విధంగా, శాస్త్రంలోని నియమాలను పాటిస్తూ, శుద్ధమైన ధనం, సమయాన్ని, పాత్రను, కోరికను బట్టి, దానం చేయాలి; దాన ఫలితాలు యుగం, దినం, సమయం, పాత్ర, ధనం, భక్తి, కోరిక—ఇవి అన్నింటిని బట్టి మారుతాయి.