ఒకసారి, మహర్షులు సూతుని అత్యంత గౌరవంతో ఇలా ప్రశంసిస్తూ పలికారు: "సూతా! నీలో అపూర్వమైన కథలు, అద్భుతమైన విశేషాలు సముద్రంలో రత్నాల్లా నిల్వగా ఉన్నాయి. గతంలో జరిగినవి, భవిష్యత్తులో జరగబోయేవి, మూడు లోకాలలో ఉన్న ఏది అయినా నీకు తెలియనిది లేదు. నా విధి చిత్తముచే నీవు ఇక్కడికి వచ్చావు. ఈ కలయిక వృథా కాకుండా, మాకు మేలుచేయుము. మేము నీవద్ద నుండి పూర్వంలో శుభాశుభ సత్యాలను ఎన్నోసార్లు వినినా, మాకు తృప్తి కలగదు. మళ్ళీ మళ్ళీ వినాలనే ఆకాంక్ష కలుగుతూనే ఉంటుంది. ఇప్పుడు, ఓ జ్ఞానవంతుడైన సూతా! వినదగిన మరో రహస్యాన్ని మాకు చెప్పు. ఇది మాకు దయచేసి అనుగ్రహంగా చెప్పుము. భయంకరమైన కలియుగం వచ్చినపుడు, జనులు పుణ్యరహితులై, దుష్టచర్యలలో ఆనందిస్తూ, సత్యధర్మాలకు విరుద్ధంగా ప్రవర్తిస్తారు. వారు పరుల నింద, పరధనలో ఆసక్తి, పరస్త్రీలో మనస్సు, పరులకు హానిచేయడంలో తలమునకలై ఉంటారు. శరీరమే ఆత్మ అనుకునే మోహంలో, నాస్తికత్వంలో, జంతువులవంటి మనస్సుతో, తల్లిదండ్రులను ద్వేషిస్తూ, స్త్రీలు, దేవతలను పూజిస్తూ, కామాసక్తులుగా ఉంటారు. బ్రాహ్మణులు లోభమందు, మాయలో చిక్కుకుని, వేదాలను అమ్ముతూ, ధనార్థం చదువుతూ, మత్తులో మునిగిపోతారు. తమ కర్తవ్యాలను వదిలిపెట్టి, ఇతరులను మోసగించి, నిత్య కర్మలను నిర్లక్ష్యం చేసి, బ్రహ్మ జ్ఞానములో శూన్యులై ఉంటారు. దయలేని వారు, తాము పండితులమని భావిస్తూ, స్వీయ ఆచారవ్రతాలను నిర్లక్ష్యం చేసి, వ్యవసాయంలో నిమగ్నమై, క్రూరత్వంతో, అపవిత్ర సంకల్పాలతో ఉంటారు. అలాగే క్షత్రియులు తమ కర్తవ్యాలను వదిలిపెట్టి, దుష్టులతో కలసి, పాపకార్యాల్లో ఆనందిస్తూ, వ్యభిచారంలో నిమగ్నమై ఉంటారు. వీరత్వం లేకుండా, అడవుల్లో సంచరిస్తూ, దొంగతనానికి అలవాటుపడి, కామాసక్తులై ఉంటారు. ఆయుధ విద్యా జ్ఞానం లేకుండా, గోవులను, బ్రాహ్మణులను వదిలిపెట్టి, రక్షణ లేకుండా, ఆశ్రయహీనులై, ఎల్లప్పుడూ కామపాశంలో చిక్కిన జింకల్లా ఉంటారు. పాలన, ధర్మాచరణ లేకుండా, భోగాలలో మునిగి, పాపాత్ములై, ప్రాణుల్ని హింసించడంలో ఆనందిస్తారు. వైశ్యులు కర్మాచరణ లేకుండా, తప్పు మార్గాల్లో నడుచుకుంటూ, స్వప్రయోజనాన్ని చూస్తూ, తూకంలో, ప్రవర్తనలో మోసానికి పాల్పడతారు. గురువులకు, దేవతలకు, ద్విజులకు భక్తి లేకుండా, బుద్ధిభ్రష్టులై, బ్రాహ్మణులకు అన్నదానం చేయకుండా, కంజుషులై ఉంటారు. వైభిచారంలో, మానసిక అపవిత్రతలో, లోభమందు, మోహమందు తలమునకలై, శుభకార్యాలను, దానధర్మాలను వదిలిపోతారు. శూద్రులు బ్రాహ్మణాచరణను అనుకరిస్తూ, వెలుగు ఉన్నట్టు కనిపించినా, మూర్ఖులై, తమ కర్తవ్యాన్ని వదిలిపోతారు. తపస్సు చేసి, ద్విజుల తేజస్సును తగ్గించి, పిల్లలకు అకాలమరణం కలిగించి, మంత్రపఠనంలో నిమగ్నమై ఉంటారు. రాళ్ళను, గ్రామదేవతలను పూజిస్తూ, నైవేద్యాల్లో ఆసక్తి చూపిస్తూ, వక్రబుద్ధితో, ద్విజులను నిందిస్తూ ఉంటారు. ధనవంతులై, పాపకార్యాల్లో నిమగ్నమై, విద్యావంతులై, కలహప్రియులై, ధర్మకథనాలు చెబుతూ, ధర్మాన్ని బలహీనపరుస్తారు. రాజులు కూడా, గర్వంతో, దాతృత్వంతో, బ్రాహ్మణసేవను తమ గొప్పతనంగా భావిస్తూ, తమ కర్తవ్యాన్ని వదిలి, మూర్ఖులై, మిశ్రమోత్పన్నులై, క్రూరబుద్ధితో, గర్వంతో, నాలుగు వర్ణాలను నాశనం చేస్తారు. మంచి కుటుంబాల్లో పుట్టి, తాము గొప్పవారమని భావిస్తూ, నాలుగు వర్ణాల్లో గందరగోళం కలిగించి, అన్ని జాతులను భ్రష్టులను చేసి, మూర్ఖులై, మంచి పనులు చేసినా, అవివేకంతో ప్రవర్తిస్తారు. స్త్రీలు కూడా భర్తలకు అవమానంగా ప్రవర్తించి, అత్తమామలకు హాని చేసి, నిర్భయంగా, అపవిత్ర భోజనంలో నిమగ్నమై ఉంటారు. మోసం, కపటంలో నిపుణులై, కామాసక్తిలో మునిగి, ఎల్లప్పుడూ వ్యభిచారంలో, భర్తల నుండి దూరమై ఉంటారు. పిల్లలు తల్లిదండ్రుల పట్ల భక్తి లేకుండా, దురుద్దేశ్యంతో, విద్యను నేర్చుకోకుండా, ఎప్పుడూ రోగాలతో బాధపడతారు. ఇటువంటి బుద్ధిభ్రమితులు, తమ కర్తవ్యాన్ని వదిలిపెట్టే వారు, ఓ సూతా! ఇహపరలోకాల్లో వారికి మార్గం ఎలా లభిస్తుంది? ఇలాంటి ఆలోచనలతో మా మనసులు ఎప్పుడూ కలవరపడుతున్నాయి. పరులను రక్షించడం కన్నా గొప్ప ధర్మం లేదు. వారి బాధను తేలికగా తొలగించేందుకు ఏ సులభమైన మార్గం ఉంది? దయచేసి, అన్ని సిద్ధాంతాలను అర్థం చేసుకునే మార్గాన్ని మాకు తెలుపుము." మహర్షుల పవిత్రమైన మనస్సులను గమనించిన సూతుడు, తన హృదయంలో శంకరుని ధ్యానిస్తూ, వారికి ఇలా సమాధానమిచ్చాడు: "ధర్మాత్ములైన మహర్షులారా! మీరు ప్రపంచ హితార్థంగా గొప్ప ప్రశ్న అడిగారు. గురుని స్మరించుకుంటూ, మీపై ప్రేమతో, నేను చెప్పబోతున్నాను—ఆశ్రద్ధగా వినండి. ఈ పరమమైన శైవ పురాణం వేదాంతసారమంతటినీ కలిగి, పాపాలను తొలగించి, పరమార్థాన్ని ప్రసాదించగలది. ఇందులో శివుని మహిమ ఎప్పుడూ విస్తరిస్తూ, కలియుగ దోషాలను నాశనం చేస్తుంది; బ్రాహ్మణులకు ధర్మ, అర్థ, కామ, మోక్ష ఫలాలను ప్రసాదిస్తుంది. ఈ శ్రేష్ఠమైన శైవ పురాణాన్ని చదివేవారు అత్యున్నత, మంగళమయమైన స్థితిని పొందుతారు. ఈ శైవ పురాణం లోకంలో ప్రకటించబడని వరకు, బ్రాహ్మణహత్య మొదలైన పాపాలు విస్తరిస్తుంటాయి—హాయ్! కలియుగ మహాప్రమాదాలు భయమేయకుండా సంచరిస్తుంటాయి—హాయ్! అన్ని శాస్త్రాలు పరస్పరం విభేదిస్తూనే ఉంటాయి—హాయ్! మహాత్ములకే శివుని తత్వాన్ని గ్రహించడం కష్టమవుతుంది—హాయ్!" ఇలా సూతుడు, మహర్షులకు శైవపురాణ మహిమను వివరిస్తూ, వారి సందేహాలకు తీర్పు చెప్పాడు.