శివపురాణమ్

ప్రతివారం బుధవారం వచ్చినప్పుడు, జ్ఞానులు విష్ణువును పెరుగు అన్నంతో భక్తిగా పూజించాలి. అలా చేయడం వల్ల ఎప్పుడూ కుమారులు, స్నేహితులు, భార్యలు మొదలైన వారు పెరుగుతారు. దీర్ఘాయుష్షు కోరికతో గురువారంలో పవిత్ర ధాగ, వస్త్రం, పాలు, నెయ్యి వంటి పవిత్ర పదార్థాలతో దేవతలను పూజించాలి. శుక్రవారంలో అనుభవాల కోసం, మనస్సును ఏకాగ్రతతో పెట్టి దేవతలను పూజించాలి; ఆ తరువాత బ్రాహ్మణులను ఆరు రుచులతో కూడిన భోజనంతో తృప్తిపరిచాలి. మహిళలకు సంతోషం కలిగించేందుకు శుభ్రమైన వస్త్రాలు వంటి మంగళకరమైన వస్తువులను ఇవ్వాలి. అకాలమరణం తొలగించేందుకు, శనివారంలో జ్ఞానులు రుద్రుడు మరియు ఇతర దేవతలను పూజించాలి. నువ్వులని అగ్నిలో హోమం చేసి, దానాలు చేసి, నువ్వులతో చేసిన భోజనాన్ని ఇచ్చి దేవతలను పూజిస్తే ఆరోగ్యాది ఫలితాలు లభిస్తాయి. ప్రతి రోజు దేవతల పూజలో, ప్రత్యేక పూజలో, స్నానంలో, దానంలో, పారాయణంలో, హోమంలో, బ్రాహ్మణులను తృప్తిపరిచే కార్యాల్లో, తిథి-నక్షత్ర సంయోగాల్లో, ప్రతి దేవతా పూజలో, వారాలలో—ఈ సర్వజ్ఞుడైన జగన్నాథుడు తన ప్రతి రూపంలో, స్థలం, కాలం, పాత్రను బట్టి, ఆరోగ్యం మొదలైన ఫలితాలను అందరికి ప్రసాదిస్తాడు. పదార్థం, విశ్వాసం, ఆచారం, మరియు శ్రేష్ఠతను బట్టి దేవుడు ఆరోగ్యాన్ని ఇతర ఫలితాలను ప్రసాదిస్తాడు. శుభప్రారంభంలో, దుష్టకాల ముగింపులో, మరియు జన్మనక్షత్రంలో గృహస్థుడు ఆదిత్యుడు మొదలైన నవగ్రహాలను పూజించి ఆరోగ్య, ఐశ్వర్యాలను పొందాలి. అందువల్ల, దేవతా పూజ అన్ని కోరికల ఫలితాలను ఇస్తుంది—బ్రాహ్మణులకు వేద మంత్రాలతో, ఇతరులకు తాంత్రిక విధానాలతో. ఎవరికైనా సాధ్యమైనంతగా, వారంలో ఏడు రోజులు, శుభఫలితాలను కోరేవారు దేవతలను ఎల్లప్పుడూ పూజించాలి. ధనవంతులు ధనంతో, దరిద్రులు తపస్సుతో దేవతలను పూజించాలి; మరియు ఎప్పుడూ విశ్వాసంతో ధర్మాన్ని ఆచరించాలి. ఇలా అనేక సుఖాలను అనుభవించిన తరువాత, భూమిపై జన్మించి, నీడ, నీరు, బ్రహ్మనిష్ఠ, పుణ్యసంపాదన వంటి ఫలితాలను పొందుతారు. ధనవంతుడు ఎప్పుడూ తన ధనాన్ని అనుభవాల కోసం ఉపయోగించాలి; సమయానుకూలంగా, పుణ్యపాపాల ఫలితంగా జ్ఞానం లభిస్తుంది. ఓ ద్విజులారా, ఈ అధ్యాయాన్ని వినేవారు, చదివేవారు లేదా వినిపించడంలో సహాయపడేవారు, దేవతలకు యజ్ఞం చేసిన ఫలితాన్ని పొందుతారు. అప్పుడు, శౌనకాది ఋషులు సూతుడిని అడిగారు: ‘‘ఓ సూతా, ప్రాంతాల గురించి, యజ్ఞాదుల ఫలితాలకు సమానమైన పవిత్ర గృహం గురించి వివరంగా చెప్పుము.’’ దానికి సూతుడు ఇలా వివరించాడు: ఒక సాధారణ గృహానికి పదింతలు గొప్పది గోవు శాల; దానికి పదింతలు గొప్పది జలాశయం ఒడ్డున; దానికి పదింతలు గొప్పది బిల్వ, తులసి, అశ్వత్థ వృక్షాల మూలము. దాని తరువాత, ఆలయం పదింతలు గొప్పది; దాని తరువాత తీర్థతీరం పదింతలు; దాని తరువాత పవిత్ర నదీ తీరం పదింతలు గొప్పది. ఆ తరువాత ఏడు గంగా నదుల తీరాలు పదింతలు గొప్పవి—అవి: గంగా, గోదావరి, కావేరి, తామ్రపర్ణి, సింధు, సరయూ, రేవా. ఆ తరువాత సముద్రతీరం పదింతలు గొప్పది; దాని తరువాత పర్వతశిఖరం పదింతలు గొప్పది. ఇవన్నిటికంటే, మనస్సు ఆనందించేది ఎక్కడైతే ఉంటుందో, ఆ స్థలం అత్యుత్తమమైంది. అటువంటి ప్రదేశంలో యజ్ఞ, దానం మొదలైన వాటికి సంపూర్ణ ఫలం లభిస్తుంది. కృతయుగంలో సంపూర్ణ ఫలం లభిస్తుంది; త్రేతాయుగంలో మూడొంతులు; ద్వాపరయుగంలో సగం; కలియుగంలో పావు; అంతకంటే ఎక్కువైనప్పుడు ఇంకా తక్కువ ఫలం. శుద్ధమైన మనస్సున్న వారికి శుభదినం సమాన ఫలితాన్ని ఇస్తుంది; సూర్యుడు సంక్రాంతి సమయంలో పది రెట్లు ఫలం లభిస్తుంది. విషువత్తులో, అయనాంతంలో, మృగశిర సంక్రమణంలో, చంద్రగ్రహణంలో—ప్రతి ఒక్కదానిలో పది రెట్లు ఫలం లభిస్తుంది. అందులోనూ, సూర్యగ్రహణ సమయం అత్యుత్తమ కాలంగా భావించబడుతుంది. ఆ సమయంలో సూర్యుడు, జగత్తు రూపమైన వాడు, విషపరిచేయబడతాడు; ఇది వ్యాధిని తొలగిస్తుంది. అందువల్ల, ఆ విషాన్ని శాంతిపరచటానికి స్నానం, దానం, పారాయణం చేయాలి; ఆ సమయం పుణ్యప్రదమైనది. తన జన్మనక్షత్రంలో, వ్రతాంతంలో, సూర్యుని ఉత్సాహ సమానంగా ఫలం లభిస్తుంది. మహాత్ములతో కలిసే సమయం కోటి సూర్యగ్రహణాల సమానంగా ఫలితాన్ని ఇస్తుంది. తపస్సులో నిష్ఠ కలిగినవారు, జ్ఞానంలో స్థిరమైనవారు, యోగులు, త్యాగులు—ఇవారే పూజకు అర్హులు; వారు పాపనాశానికి కారణం. ఇరవై నాలుగు లక్షల గాయత్రీ జపం చేసిన బ్రాహ్మణుడు పూర్ణ ఫలాన్ని ప్రసాదించగలిగే ఉత్తమ పాత్ర. ‘‘పతనంనుంచి రక్షించేది’’ కాబట్టి శాస్త్రంలో ‘‘పాత్ర’’ అనే పదం వాడబడింది; అది దాతను పాపం నుండి రక్షిస్తుంది. గాయత్రీ కూడా ‘‘పతనంనుంచి రక్షించేది’’ కాబట్టి అలా పిలవబడింది. ఈ లోకంలో ధనం లేనివాడు ఇతరుల కోసమై ఇవ్వడు. కానీ, తాను పవిత్రుడై, ఇతరుల కోసమై ధనం ఇచ్చేవాడు నిజంగా పవిత్రాత్మ, యజ్ఞద్వారా ఇతరులను రక్షించగలడు. గాయత్రీ పారాయణంతో పవిత్రుడైన బ్రాహ్మణుడే నిజమైన బ్రాహ్మణుడు. అందువల్ల, దానం, పారాయణం, హోమం, పూజ, అన్ని కార్యాల్లో బ్రాహ్మణుడే అర్హుడు. ఆహారానికి పాత్ర ఆకలిగొన్నవారే, వారు స్త్రీ అయినా పురుషుడైనా సరే. సరైన సమయంలో, శాంతమైన, ఉత్తమ బ్రాహ్మణుడిని ఆహ్వానించి, ప్రీతి కలిగించే, శిక్షణ ఇచ్చే పదాలను ఇవ్వాలి. కోరికతో ఇచ్చిన దానం సంపూర్ణ ఫలాన్ని ఇస్తుంది; అడిగినప్పుడు ఇచ్చిన దానం, దాని ఉద్దేశ్యాన్ని బట్టి ఫలితాన్ని ఇస్తుంది. సేవ చేసినవారికి ఇచ్చిన దానం వారి పాదాలకు చేరే ఫలితాన్ని ఇస్తుంది. కేవలం జన్మతో బ్రాహ్మణుడికి, అతను దరిద్రుడైతే, ఇచ్చిన దానాన్ని ఉత్తమ ద్విజులు ప్రశంసిస్తారు. ఈ లోకంలో అనుభవానికి ఇచ్చిన ధనం పదేళ్ళు ఫలితాన్ని ఇస్తుంది; వేదపారాయణ బ్రాహ్మణుడికి ఇచ్చితే స్వర్గంలో పదేళ్ళు ఫలం; గాయత్రీ పారాయణంలో ఉన్నవారికి సత్యలోకంలో పదేళ్ళు ఫలం; విష్ణుభక్త బ్రాహ్మణుడికి ఇచ్చిన దానం వైకుంఠప్రాప్తిని ఇస్తుంది.