శివపురాణమ్

ఆ ఋషులు అక్కడ నిలబడి ఉన్నప్పుడు, పద్మాసనుడైన బ్రహ్మ దేవుడు వారిని మంగళంగా ప్రశ్నించాడు. "మీ కథ నాకు తెలిసింది, ఎందుకంటే వాయుదేవుడు స్వయంగా వచ్చి మాకు వివరించాడు," అన్నాడు ఆయన. అప్పుడే దేవతాధిపతి బ్రహ్మ మరలా అడిగాడు: "వాయువు కనబడకుండా పోయిన తర్వాత మీరు ఏమి చేసారు?" అని. అప్పుడు ఆ ఋషులు, తమ స్నానాది కర్మలు ముగించుకుని, వినయంగా సమాధానం చెప్పడం ప్రారంభించారు. వారు గంగా తీరం వెంబడి పవిత్ర క్షేత్రాలకు చేసిన యాత్రను, వారణాసికి చేసిన పుణ్య ప్రయాణాన్ని, అక్కడ దేవతాధిపతులు ప్రతిష్ఠించిన లింగాలను దర్శించిన విషయాన్ని వివరించారు. అవిముక్తేశ్వర లింగాన్ని ఒకసారి అయినా భక్తితో పూజించిన తమ అనుభవాన్ని, ఆకాశంలో ప్రత్యక్షమైన ఆ మహత్తర జ్యోతి రూపాన్ని చూసిన విషయాన్ని కూడా చెప్పారు. ఆ పవిత్ర క్షేత్రంలో ఉన్న ఋషుల లయాన్ని, వారు ఆ జ్యోతి లోనికి లీనమై, తామే ఊహించిన పరమసత్యాన్ని తెలుసుకున్న విధానాన్ని కూడా వివరించారు. పునఃపునః నమస్కరించి, ఆ ఋషులు తమ అనుభవాన్ని పూర్తిగా వివరించారు. వీటన్నిటిని నాలుగు ముఖాలైన విశ్వకర్మ—బ్రహ్మ—శ్రద్ధతో విన్నాడు. ఆయన తలను స్వల్పంగా ఊపుతూ, గంభీర స్వరంతో ఇలా అన్నాడు: "మీకు ఇప్పుడు పరమ విజయ సమయం సమీపంలో ఉంది. మీరు దీర్ఘకాలం యజ్ఞాదుల ద్వారా పరమేశ్వరుడిని పూజించారు. ఇప్పుడు ఆయన మీకు అనుగ్రహించేందుకు సిద్ధంగా ఉన్నాడు; మీ కార్యఫలాన్ని ఇది సూచిస్తోంది." "వారణాసిలో మీరు ఆకాశంలో చూచిన ప్రకాశవంతమైన రూపమే పరమేశ్వరుని ప్రత్యక్ష లింగం, పరమదివ్య జ్యోతి. అక్కడ వేదవ్రత, పాశుపతవ్రత ధారిణులైన ఋషులు లయమై, పాపరహితులై, స్థిరచిత్తులై, ముక్తులయ్యారు. ఇదే విధంగా, మీరు కూడా త్వరలో ముక్తిని పొందుతారు; మీరు చూచిన ఆ జ్యోతి దీనిని సూచిస్తోంది." "ఇప్పుడు మీకు నిర్ణీత కాలం వచ్చింది. వెంటనే దేవతలచే పూజితమైన మేరు పర్వత దక్షిణ శిఖరానికి వెళ్లండి. అక్కడ నా మహానుభావుడైన కుమారుడు, మహర్షి అయిన సనత్కుమారుడు నివసిస్తున్నాడు; అతడు నందీశ్వరుని ప్రత్యక్ష దర్శనానికై ఎదురుచూస్తున్నాడు." "చాలా కాలం క్రితం, సనత్కుమారుడు పరమేశ్వరుని దర్శించినప్పటికీ, యోగీశ్వరుడిగా గర్వంతో, అజ్ఞానంతో, యథావిధిగా నమస్కరించలేదు. భయభక్తులు లేకుండా, వినయాన్ని పాటించక, లేవక, నమస్కరించకపోవడం వల్ల, కోపంతో నంది అతన్ని గొప్ప ఒంటెగా మార్చాడు." "చాలా కాలం తర్వాత, ఆ బాధతో నేను పరమేశ్వరుని, పార్వతీదేవిని పూజించి, నందిని శాంతింపజేశాను. నా ప్రయత్నంతో, అతని ఒంటెరూపం తొలగిపోయి, సనత్కుమారుడు మళ్లీ తన యౌవనస్థితిలోకి వచ్చాడు." "అప్పుడప్పుడు మహాదేవుడు చిరునవ్వుతో గణాధిపతికి ఇలా అన్నాడు: 'ఇతడు నాకు యథావిధిగా గౌరవం ఇవ్వకపోయాడు, అందుకే అతను గర్వంతో వ్యవహరించాడు. కాబట్టి, నీవే అతనికి నా పరమస్వరూపాన్ని బోధించాలి. అతడు బ్రహ్మ కుమారుడు అయినా, మాయతో నన్ను మరచిపోయాడు.'" "నేనే అతన్ని నీ శిష్యునిగా అప్పగించాను; నీవు అతనికి జ్ఞానదీక్ష ఇవ్వాలి. అతడు నీ ధర్మాధికారి అభిషేకాన్ని కూడా చేయనున్నాడు." "ఇలా చెప్పిన తర్వాత, గణాధిపతి పరమ వినయంతో ఆ ఆజ్ఞను స్వీకరించాడు. అలాగే, నా సూచనతో సనత్కుమారుడు కూడా మేరు పర్వతంపై కఠోర తపస్సు చేస్తున్నాడు—ఈ గణాధిపతిని అనుగ్రహించించుకోవడానికి." "మీరు ముందుగా అతన్ని దర్శించాలి; ఆ తర్వాత గణేశుని దర్శించండి. త్వరలోనే నందీదేవుడు అక్కడికి వచ్చి అతనికి అనుగ్రహిస్తాడు." "అలా యోగీశ్వరుడైన బ్రహ్మ ఆఘాతంగా ఆదేశించగానే, ఋషులు వెంటనే మేరు దక్షిణ శిఖరంలోని కుమారుని శిఖరానికి వెళ్లారు." అక్కడ, సముద్రంత పొడవుగల స్కందసరస్సు అనే ఒక బహు విశాలమైన సరస్సు ఉంది. ఆ సరస్సు అమృతస్వాదమైన, చల్లని, నిర్మలమైన, లోతైన, పైకి తక్కువ లోతైన నీటితో నిండింది. చుట్టూ శుద్ధ స్ఫటిక శిలలతో అలంకరించబడినది; అన్ని దిశలలోను అన్ని ఋతువుల పూలతో తీర్చిదిద్దబడిన తీరం ఉంది. ఆ సరస్సు ముసురు, నీలకమలాలు, ఎర్రకమలాలు, తారలవంటి తెల్లలీలాలతో, మేఘాలవంటి మెరిసే అలలతో, ఆకాశమే భూమిపై దిగివచ్చినట్టు కనిపించింది. అందమైన ప్రవేశ ద్వారాలు, నీలరంగు రాళ్లతో చేసిన మెట్లతో, ఎనిమిది దిశల్లో ప్రకాశించే మార్గాలు అక్కడ ఉన్నాయి. అక్కడ, స్నానం చేసి బయటికొచ్చినవారు, స్నానానికి దిగినవారు, శ్వేతయజ్ఞోపవీతాలు, తెల్ల వస్త్రాలు, వల్కలాలు ధరించి ఉన్నారు. జటాజూటాలతో, ముండలు గీయించుకున్నవారు, మూడు రేఖలతో అలంకరించుకున్న యువ తపస్వులు, విరక్తంగా చిరునవ్వులు చిందిస్తూ కనిపించారు. వారిలో కొందరు కమండలువులతో, కొందరు కమలదళాలతో చేసిన పాత్రలతో, కొందరు మంగళకర పాత్రలు, ఇతర పాత్రలు, కడాయిలు చేత పట్టుకుని ఉన్నారు. తమ కోసం, ఇతరుల కోసం, ముఖ్యంగా దేవతల కోసం, ఎప్పుడూ నూతన పుష్పాలు, పవిత్ర జలాన్ని సమర్పిస్తూ ఉన్నారు. కొంతమంది నీటిలో మునిగిన రాళ్లపై నిలబడి, తక్కువ స్థాయివారిని తాకకుండా, శుద్ధి పాటిస్తూ, విభూతి పూసుకున్న శరీరాలతో ఉన్నారు. మరికొందరు నీటిలో మునిగి, బయటికి వస్తూ, కొందరు రాళ్లమీద కూర్చుని, తిల, పుష్పాలు, కుశ తృణాలను సమర్పిస్తూ ఉన్నారు. దేవతలకు, ఋషులకు, పితృదేవతలకు తర్పణాలు చేసి, ప్రతిరోజూ స్నానానికి వచ్చే ద్విజులకు ఆ నీటిని సమర్పించేవారు. ప్రతి చోట భోజ్య పదార్థాలు, పుష్పాలు సమర్పిస్తూ, వాయిద్యాలతో, సూర్యజలాది పూజలు, ఇతర కర్మలు నిర్వహించేవారు. అక్కడక్కడ విడివిడిగా ఉన్న ఏనుగుల గుంపులు నీటిలో మునిగి, బయటికి వస్తూ కనిపించేవారు. ఇంకొన్ని చోట్ల జింకలు, కృష్ణమృగాలు, గుర్రాలు దాహంతో వచ్చేవి. మరికొన్ని చోట్ల నీలగిరి పక్షులు, మహా ఏనుగులు తాగి బయటికి వచ్చేవారు; మరికొన్ని చోట్ల ఎద్దులు తీరాన్ని తాకుతూ, పరస్పరం ఎదురుగా నిలబడి ప్రకాశించేవారు. కొన్ని చోట్ల రాజహంసల కూళ్లు, మరికొన్ని చోట్ల క్రౌంచపక్షుల అరుపులు, ఇంకొన్ని చోట్ల కోయిలల కూళ్లు, మరికొన్ని చోట్ల తేనెటీగల గుంజులు వినిపించేవి. చెట్లపై నివసించే పక్షులు స్నానం చేసి, తాగుతూ, పరస్పరం మమకారంతో, నిరంతరం కలిసిమెలిసి మాటలాడుతున్నట్టు స్వరాలు వినిపించేవి. ఈ విధంగా, ఋషులు ఆ పవిత్రమైన స్కందసరస్సు పరిసరాలను చూచి, అక్కడి పవిత్రతను, ప్రకృతి సౌందర్యాన్ని, తపస్సు పరాయణులని చూసి, మరింత భక్తితో ముందుకు సాగారు.