శివపురాణమ్

శివపురాణంలో వర్ణించబడిన ఈ ఘట్టంలో, మానవుడు సంసార బంధనాల నుండి త్వరగా విముక్తి పొందే మార్గాన్ని వివరించారు. ఎవరైనా, ఈ మార్గాలలో ఏదైనా ఒకటి అనుసరించి, తన శక్తి మేరకు ప్రయత్నించినప్పుడు, అతడి ముక్తి త్వరగా సంభవిస్తుంది. ఆరు మార్గాల శుద్ధిని సంపూర్ణంగా పొందినవాడు మరణిస్తే, పశువులవలె అతడి మరణానంతర కర్మలు చేయవలసిన అవసరం లేదు. శివాచారాన్ని లేదా శివజ్ఞానాన్ని సాధించేందుకు, తన సంతానమైనా, ఇతరులైనా, మరణించిన వారి కోసం అపవిత్రత కర్మలు పాటించరాదు. అటువంటి శివభక్తుని దేహాన్ని భూమిలో పాతవచ్చు లేదా పవిత్రమైన అగ్నితో దహించవచ్చు. లేకపోతే, ఆ దేహాన్ని నీటిలో వేసేయవచ్చు లేదా శివునికి చెందిన ప్రదేశంలో వదిలేయవచ్చు; కలప లేదా మట్టికూడా ఎలా పారేసేవారో, అలాగే. అవసరమైన ఇతర కర్మలు కూడా చేయవచ్చు. అందుబాటులో ఉన్న సద్భావనతో, శివభక్తులను సంతృప్తిపరచే విధంగా, శుభకార్యాలు మాత్రమే చేయాలి. శైవ సంపదను శైవులకు లేదా శైవ వంశానికి ఇవ్వాలి. ఈ విధంగా, ఉపమన్యునికి యాదవుని ద్వారా లభించిన జ్ఞానం, యోగాన్ని వాయువు మహర్షి ఋషులకు వివరించాడు. అతడు ఆ ఋషులకు నమస్కరించి, ఆత్మజ్ఞానంతో కూడిన వాయువు సాయంత్రం ఆకాశంలో అంతరించిపోయాడు. అంతటి తరువాత, తెల్లవారుజామున, నైమిశారణ్యంలోని తపస్వి ఋషులు యజ్ఞాన్ని ముగించుకుని, ముగింపు స్నానానికి సముదాయంగా బయలుదేరారు. ఆ సమయంలో, బ్రహ్మా ఆజ్ఞతో, సరస్వతి దేవి తానే, పవిత్రమైన, మధురమైన నదిగా ప్రవహించడం ప్రారంభించింది. ఆ సరస్వతి నదిని చూసి, ఋషులు ఆనందంతో యజ్ఞాన్ని ముగించి, అక్కడ స్నానమాచరించారు. ఆ పవిత్ర జలాలతో దేవతలను, ఇతరులను సంతృప్తిపరచి, గత సంఘటనలను స్మరించుకుంటూ వారు వారణాసి వైపు ప్రయాణం ప్రారంభించారు. అప్పుడు, హిమవత్ పాదాల నుండి దక్షిణ దిశగా ప్రవహిస్తున్న భాగీరథీ నదిని చూసి, అక్కడ స్నానమాచరించి, నదీ తీరాన్ని విడిచారు. తరువాత, వారణాసి చేరుకుని, ఆనందంతో ఉత్తర దిశగా ప్రవహిస్తున్న గంగా నదిలో స్నానం చేశారు. అవిముక్తేశ్వర లింగాన్ని దర్శించి, యథా విధిగా పూజించి, వెళ్లడానికి సిద్ధమయ్యారు. అదే సమయంలో, వారు ఆకాశంలో ప్రకాశించే ఒక అద్భుతమైన వెలుగును చూశారు. అది కోటి సూర్యుల తేజస్సుతో సమానంగా, దిక్కులన్నీ తన కాంతితో నింపింది. అప్పుడు, శతాది పాశుపత మహర్షులు, తమ శరీరాలను బస్మంతో అలంకరించుకుని, ఆ వెలుగులో కలిసిపోయారు. ఆ మహా తపస్వులు ఆ వెలుగులో లయమయ్యాక, ఆ అద్భుత కాంతి ఒక్కసారిగా అదృశ్యమైపోయింది. ఈ మహా అద్భుతాన్ని చూసిన నైమిశ ఋషులు, దాని స్వరూపాన్ని అర్థం చేసుకోలేక, బ్రహ్మావనానికి బయలుదేరారు. కానీ, అక్కడికి చేరకముందే, లోకాలను పవిత్రంగా చేసే వాయువు ఋషుల వద్ద ప్రత్యక్షమై, వారితో సంభాషణ జరిపాడు. వాయువు, శివుని, ఆయన సహచరులను గురించి విశ్వాసాన్ని, బోధనను ఋషుల్లో ప్రేరేపించాడు. అలాగే, యజ్ఞాన్ని పూర్తిచేసే విధంగా, యజ్ఞదారుల దీర్ఘ యజ్ఞాన్ని ముగించాడు. తన కార్యాన్ని బ్రహ్మా, సృష్టికర్తకు తెలియజేసి, అనుమతి పొందిన తరువాత, వాయువు తన స్థానానికి తిరిగిపోయాడు. అప్పుడు, బ్రహ్మా తన స్థానంలో కూర్చొని ఉండగా, తుంబురు, నారదులు పరస్పర పోటీతో పాటలలో తలపడటం ప్రారంభించారు. వారి సంగీతంలో ఉత్సాహాన్ని ఆస్వాదిస్తూ, బ్రహ్మా గంధర్వులు, అప్సరసలతో కలిసి సుఖంగా కూర్చున్నారు. ఆ సమయంలో, అవకాశం లేకపోవడంతో, ఋషులు ద్వారపాలకులచే బయట ఆపబడి, బ్రహ్మా నివాసానికి వెలుపల కూర్చున్నారు. తరువాత, నారదుడు తుంబురుతో సమానంగా పాటలో నైపుణ్యం సంపాదించడంతో, బ్రహ్మా అతనికి అనుమతి ఇచ్చాడు. ఇద్దరూ పరస్పర పోటీని విడిచిపెట్టి, అప్సరసలు, గంధర్వులతో కలిసి అత్యున్నత స్నేహాన్ని పొందారు. తరువాత, నకులీశ్వరుని సమక్షంలో వీణ వాయించేందుకు, నారదుడు సృష్టికర్త ఇంటిని విడిచి, మేఘంలో నుండి వెలువడే సూర్యునిలా బయలుదేరాడు. నారదుని దర్శించి, ఆరు వంశాలకు చెందిన ఋషులు అతనికి నమస్కరించి, శంభుని దర్శనానికి అవకాశాన్ని అడిగారు. నారదుడు, “ఇప్పుడు సమయం వచ్చింది, లోపలికి వెళ్లుదాం,” అని చెప్పి, ఉత్సాహంతో ఇతరులను లోపలికి తీసుకెళ్లాడు. అతడు బ్రహ్మా కోసం ద్వారంలో నిలబడిన వారికి తెలియజేసి, అండజ సంతానమైన వారు అందరూ కలిసి బ్రహ్మా ఇంట్లోకి ప్రవేశించారు. లోపలికి వెళ్లి, దూరం నుండి భూమిపై నమస్కరించి, అనుమతి పొందిన తరువాత, సమీపంలో నిలబడ్డారు. బ్రహ్మా, పద్మాసనుడైన ఆయన, వారి క్షేమాన్ని అడిగి, “మీ కథ వాయువు ద్వారా నాకు తెలిసింది,” అని అన్నారు. దేవతాధిపతి అడిగినప్పుడు, “వాయువు అంతరించాక మీరు ఏమి చేశారు?” అని, ఋషులు తమ స్నానాలను పూర్తిచేసి సమాధానమిచ్చారు. వారు గంగా పవిత్ర స్థలాలకు వెళ్లిన విషయాన్ని, వారణాసి యాత్రను, అక్కడ దేవతాధిపతులు స్థాపించిన లింగాలను దర్శించిన విషయాన్ని వివరించారు. అవిముక్తేశ్వర లింగాన్ని ఒక్కసారి అయినా పూజించిన విషయాన్ని, ఆకాశంలో కనిపించిన మహా కాంతిని కూడా చెప్పారు. అక్కడ ఋషులు లయమై, ఆ కాంతిలో కలిసిపోయిన విషయాన్ని, దాని స్వరూపాన్ని తాము అర్థం చేసుకున్న విధంగా వివరించారు. అనేకసార్లు నమస్కరించి, ఋషులు అన్నింటిని వివరంగా వివరించారు; విశ్వకర్మ, చతుర్ముఖుడు, వినిపించినది శ్రద్ధగా ఆలకించాడు. అతడు తల కొద్దిగా ఊపుతూ, గంభీరమైన స్వరంతో, “మీ అందరికీ అత్యున్నత విజయము ఇప్పుడు సమీపంలో ఉంది,” అని అన్నాడు. “మీరు దీర్ఘకాలం యజ్ఞం ద్వారా పరమేశ్వరుని పూజించారు; ఇప్పుడు ఆయన అనుగ్రహానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు, మీ క్రియలు అర్థాన్ని సూచిస్తున్నాయి.” “వారణాసిలో మీరు ఆకాశంలో చూసిన ప్రకాశం, అదే లింగం, మహేశ్వరుని పరమదివ్య తేజస్సు.” “అక్కడ, వేద మరియు పాశుపత వ్రతాలకు నిబద్ధమైన ఋషులు, ఆ కాంతిలో లయమై, ముక్తి పొందారు; వారు స్థిరంగా, దృఢంగా, పాపాల నుండి విముక్తులయ్యారు.” ఈ విధంగా, శివపురాణంలో ఋషుల యాత్ర, వారి యజ్ఞ, తపస్సు, శివుని అనుగ్రహం, ముక్తి లభించిన ఘట్టం, పవిత్రమైన, గంభీరంగా వర్ణించబడింది.