శివపురాణమ్

శివయోగుల మహిమను వివరిస్తూ, ఈ కథ ఇలా సాగుతుంది: వేదజ్ఞులైన ద్విజాతుల కోటి మందిని పూజించడ ద్వారా లభించే ఫలితాన్ని, శివయోగికి ఒక్క దానమిచ్చినా పొందవచ్చు. యజ్ఞాలు, హోమాలు, తీర్థయాత్రలు ద్వారా పొందే ఫలితాన్ని, శివయోగులు అన్నదానము ద్వారా సమస్త ఫలితాలను పొందుతారు. కానీ, శివయోగులను అవమానించేవారు మరియు వారి మాటలు వినేవారు, యమధర్మరాజుని అధీనంలో ఉన్న నరకాలకు పడతారు. అవమానాన్ని మాట్లాడేవాడు తప్పు చేస్తే, వినేవాడు ఇంకా అధిక పాపాన్ని అనుభవిస్తాడు; అందుకే శివయోగులను భక్తితో పూజించే వారు శివుడి అనంత యోగానుభూతిని, అపార భోగాలను తెలుసుకుంటారు. భోగాలను కోరేవారు, శివభక్తి గల యోగులను పూజించాలి. శివయోగులకు ఆశ్రయం, అన్నం, పానీయాలు, పడకలు, వస్త్రాలు వంటి సేవలు అందించడంవల్ల, వారి యోగశక్తి పాపాల ముద్రను తట్టుకోదు. వారు బియ్యం గింజలవలె దృఢంగా, పాపానికి లోనవ్వరు; కమలపత్రం నీటిని మెత్తనట్టు, శివయోగులు బాధలతో కలుషితమవ్వరు. శివయోగి ఎక్కడ నివసిస్తే, ఆ స్థలం పవిత్రంగా మారుతుంది; ఇప్పటికే పవిత్రమైన స్థలం అయితే మరింత పవిత్రత లభిస్తుంది. అందుకే, జ్ఞానులు అన్ని కర్తవ్యాలను వదిలి, శివయోగాన్ని ఆచరించాలి, అన్ని దుఃఖాలను తొలగించేందుకు. శివయోగి యోగఫలాన్ని పొందిన తర్వాత, లోకాల క్షేమాన్ని కోరుతూ, స్వేచ్ఛగా భోగాలు అనుభవించవచ్చు లేదా ఇక్కడే ఉండవచ్చు. లేదా, లోకభోగాన్ని తేలికగా భావించి, విరాగయోగం ద్వారా, తన ఇష్టానికి ప్రకారం, కర్మబంధనాల నుంచి విముక్తుడవవచ్చు. మరణం సమీపంలో ఉందని, లేదా దుర్లక్షణాలు కనిపిస్తే, యోగాన్ని ప్రారంభించాలనుకున్న మానవుడు, శివ పవిత్రస్థలంలో శరణు పొందాలి. అక్కడ, స్థిరమైన మనస్సుతో జీవితం విడిచినా, రోగం లేకపోయినా, ఇతర కారణాలు లేకపోయినా, స్వేచ్ఛగా బయలుదేరిపోతాడు. ఉపవాసం ద్వారా, శివాగ్నిలో శరీరాన్ని సమర్పించడం ద్వారా, లేదా శివ తీర్థాల పవిత్ర జలాల్లో శరీరాన్ని ముంచడం ద్వారా, శివశాస్త్రాల ప్రకారం జీవితం విడిచినా, అతడు విముక్తుడవుతాడు; దీనిలో సందేహం లేదు. ఉపవాసం వంటి విధానాలతో, శివతత్త్వంలో స్థిరమైన మనస్సుతో మరణించడం ఉత్తమంగా భావించబడుతుంది. శివను అవమానించేవాడిని హతమార్చి, లేదా తానే బాధపడుతూ జీవితం విడిచినవాడు, పునర్జన్మ పొందడు. శివను అవమానించేవాడిని హతమార్చలేక, తానే మరణించినవాడు, వెంటనే తన కుటుంబంలోని ఇరవై ఒక తరాలకు విముక్తిని ప్రసాదిస్తాడు. శివ కోసం, లేదా శివభక్తుడి కోసం, జీవితం విడిచినవాడికి, మోక్ష మార్గంలో అతనికి సమానుడు ఎవ్వరూ లేరు. అందుకే, అతడి సంసారబంధం త్వరగా తొలగిపోతుంది; ఈ మార్గాల్లో ఏదైనా ఉపయోగించి, ఏ విధంగా అయినా, ఆరు మార్గాల పరిశుద్ధిని సాధించి మరణిస్తే, అతడి కోసం ఇక్కడ పితృకర్మలు చేయాల్సిన అవసరం లేదు. శివాచరణం కోసం, లేదా శివజ్ఞానాన్ని సాధించేందుకు, తన కుమారుడికైనా, ఇతరులకు అయినా, అపవిత్రత ఆచరించకూడదు; అతడి శరీరాన్ని భూమిలో పాతినా, పవిత్రమైన అగ్నిలో దహించినా సరిపోతుంది. లేదా, నీటిలో వేసినా, శివస్థలంలో వదిలినా, కలప లేదా మట్టికట్టను పడేసినట్టు, లేదా ఇష్టమైన విధంగా శరీరాన్ని సమర్పించవచ్చు. అందులో, శుభకార్యాలు మాత్రమే చేయాలి, శివభక్తులను సంతృప్తిపరచాలి; ధనం శైవునకు చెందినదైతే, శైవులకు లేదా శైవ కుటుంబానికి ఇవ్వాలి. ఈ విధంగా, ఉపమన్యువు యాదవుని నుండి పొందిన జ్ఞానాన్ని, యోగాన్ని వాయుదేవుడు ఋషులకు వివరించాడు. అతడు, వారి వద్దకు వచ్చిన ఋషులకు నమస్కరించి, ఆత్మజ్ఞానంతో కూడిన వాయువు, సాయంకాలంలో ఆకాశంలో కలిసిపోయాడు. తర్వాత, ఉదయాన్నే, నైమిశారణ్యంలోని తపస్వి ఋషులు, యజ్ఞం పూర్తిచేసి, ముగింపు స్నానానికి బయలుదేరారు. ఆ సమయంలో, బ్రహ్మా ఆజ్ఞతో, సరస్వతి దేవి సంతోషంగా, పవిత్రమైన మధుర నదిగా ప్రవహించసాగింది. సరస్వతిని చూసి, ఋషులు ఆనందంతో, యజ్ఞాన్ని ముగించి, ఆ నదిలో స్నానం చేశారు. దేవతలను, ఇతరులను ఆ పవిత్ర జలాలతో సంతృప్తిపరచి, గత సంఘటనలను గుర్తు చేసుకుంటూ, వారణాసి వైపుగా బయలుదేరారు. అప్పుడు, హిమవత్ పాదాల నుంచి దక్షిణంగా ప్రవహిస్తున్న భాగీరథిని చూసి, అక్కడ స్నానం చేసి, ఆ తీరాన్ని విడిచారు. తర్వాత, వారణాసి చేరుకుని, ఆనందంతో, ఉత్తరంగా ప్రవహిస్తున్న గంగా నదిలో స్నానం చేశారు. అవిముక్తేశ్వర లింగాన్ని దర్శించి, పూజ చేసి, బయలుదేరుతున్న సమయంలో, ఆకాశంలో ప్రకాశవంతమైన దివ్య కాంతిని చూశారు. ఆ కాంతి, కోటి సూర్యుల వెలుగుతో సమానంగా, తన స్వీయ ప్రకాశంతో అన్ని దిక్కులను నింపింది. అప్పుడు, పాశుపత మునులు, తమ శరీరాలకు బస్మం పూసుకుని, ఆ కాంతిలో కలిసిపోయారు. ఆ మహా తపస్వులు ఆ కాంతిలో లయమవుతున్నప్పుడు, ఆ అద్భుత కాంతి క్షణంలో అదృశ్యమై, ఎప్పుడూ లేనట్టు అయిపోయింది. ఈ మహా అద్భుతాన్ని చూసిన నైమిశ ఋషులు, అది ఏమిటో తెలియక, బ్రహ్మావనానికి బయలుదేరారు. కానీ, అక్కడకు చేరేలోపు, లోకాలను పవిత్రం చేసే వాయుదేవుడు వారికి ప్రత్యక్షమయ్యాడు; ఋషులతో సంభాషణ జరిగింది. వాయుడు, శివుడి, ఆయన గణాలపై, నమ్మకం, అవగాహనను కలిగించాడు; యజ్ఞ నిర్వాహకుల దీర్ఘ యజ్ఞాన్ని పూర్తి చేశాడు. తన కార్యాన్ని బ్రహ్మాకు వివరించి, అనుమతి పొందిన వాయుదేవుడు, తన స్వస్థలానికి తిరిగిపోయాడు.