శివపురాణమ్

శివపురాణంలోని ఈ పవిత్ర శ్లోకాలలో, పరమేశ్వరుని భక్తి మరియు ఆరాధన యొక్క మహిమను మనకు వివరంగా చెప్పబడింది. ఎవరు కోపముతో ఉన్నా, లేక కోపాన్ని జయించినవారైనా, ఒకవేళ వారు ఒక్కసారి అయినా శివుని స్తోత్రంతో భజించితే, లేదా మాయలో పడి తప్పిపోయినా, వారు తప్పకుండా మోక్షాన్ని పొందుతారని స్పష్టంగా చెప్పబడింది. ఆరు అక్షరాల మంత్రంతో లేదా స్తోత్రమంత్రంతో శివభక్తులు శివుని ఆరాధిస్తే, వారు సాధించకపోయినా, సాధించినవారిగా పరిగణించబడతారు. బ్రహ్మభాగంతో గానీ, హంసతో గానీ, వారు విముక్తులవుతారు. ఈ కారణంగా, ఎల్లప్పుడూ శివుని పూజను భక్తితో, స్తోత్రమంత్రంతో చేయాలని సూచించబడింది. రోజుకు ఒకసారి, రెండుసార్లు, మూడుసార్లు, లేక ఎప్పుడైనా—శివపూజను నిరంతరం చేయాలి. మహాదేవుని ఆరాధించే వారిని తాము స్వయంగా ప్రభువులుగా భావించాలి. కేవలం జ్ఞానంతో, లేదా స్వయంతో కూడిన సాధనతో మాత్రమే శివుని ఆరాధించలేరు. ఈ లోకంలో, మనుష్య జన్మను పొందినవారు, శివుని పూజ చేయకపోతే, వారు ఎన్నో జన్మలు దుఃఖసాగరంలో తిరుగుతూ ఉంటారు. అలాంటి జన్మ ఫలించదు, ఎందుకంటే అది మోక్షానికి దారి తీసేది కాదు. కానీ, అరుదైన మానవ జన్మను పొంది, పినాకధారి శివుని ఆరాధించే వారికి మాత్రమే జన్మ ఫలిస్తుంది. భవుని భక్తిగా, మనస్సు భవునిపై నిలిపిన వారు, మానవులలో శ్రేష్ఠులు, వారు తమ జన్మను సార్థకం చేసుకున్నారు. భవుని స్మరణలో నిమగ్నమైనవారు దుఃఖాన్ని అనుభవించరు. వారికి సుఖమైన ఇళ్ళు, కామవస్తువులు, స్త్రీలు, సంపద మొదలైన అనేక భోగాలు—ఇవి శివపూజ ఫలితంగా, భోగాలను కోరేవారికి లభిస్తాయి. వారు ఎప్పుడూ హరుని పదపద్మాలను కోరుకుంటారు. వారికి శుభం, సౌందర్యం, ప్రకాశవంతమైన రూపం, మంచి స్వభావం, త్యాగంతో మృదువైన మనస్సు, ధైర్యం, ఖ్యాతి—ఇవన్నీ లభిస్తాయి. ఈ విధంగా, శివుని కోరికతో, మనస్సు పూర్తిగా ఆయనవైపు నిలిపి, ఇతర విషయాలన్నింటినీ విడిచిపెట్టి, శివపూజను చేయాలి. ఎందుకంటే జీవితం వేగంగా గడుస్తుంది, యవ్వనం కూడా త్వరగా పోతుంది, వ్యాధి కూడా అకస్మాత్తుగా వస్తుంది. మరణం రాకముందు, వృద్ధాప్యం చేరకముందు, ఇంద్రియాలు బలహీనపడకముందే, పినాకధారి శంకరుని పూజించాలి. మూడు లోకాలలో శివపూజకు సమానమైన ధర్మం మరొకటి లేదు. ఈ విషయం తెలుసుకుని, శివునికి ద్వారపూజ, తెర, పరిచారకులకు నైవేద్యాదులు సమర్పిస్తూ, శ్రద్ధగా సదాశివుని ఆరాధించాలి. ఎప్పుడూ ఉత్సవాన్ని నిర్వహించాలి. శక్తి ఉన్నంతవరకు, అనుగ్రహ సమయాల్లో, నైవేద్యానంతరం తానేనా, లేక పరిచారకుడైనా శివుని పూజించాలి. అనుగ్రహ పరిచారకులకు క్రమంగా నైవేద్యం ఇచ్చి, వాద్యాలతో బయటికి వెళ్లి, ఆ దిశను ఎదుర్కొని నిలబడాలి. పుష్పాలు, ధూపం, దీపం, అన్నం, నీరు సమర్పించాలి. తరువాత, మహావేదికపై తూర్పు దిశను ఎదుర్కొని సమర్పణ చేయాలి. ఆ తరువాత, దేవునికి సమర్పించిన అన్నాదులను, మిగిలినవన్నీ చండునికి అంకితం చేయాలి. నియమించిన విధంగా హోమాన్ని నిర్వహించి, మిగిలిన పూజను పూర్తిచేయాలి. తరువాత, యథావిధిగా మంత్రాన్ని జపించాలి. శివనియమప్రకారం, పెద్ద, ప్రకాశవంతమైన పాత్రలో ఎర్ర కమలాలతో అలంకరించి, దినోత్సవాన్ని నిర్వహించాలి. అక్కడ, పాశుపతాస్త్రాన్ని ఆహ్వానించి, పూజించాలి. ఆ పాత్రను అలంకరించిన బ్రాహ్మణునిపై ఉంచాలి. ఆయన్ని ఆయుధరూపంలో, మెరిసే దండను పట్టించుకుని, ఆలయం బయట, మంగళధ్వనులతో ఉంచాలి. నాట్యం, పాట, ఇతర ఉత్సవాలతో, దీపాలు, పతాకాలు మొదలైన వాటితో మూడు ప్రదక్షిణలు చేయాలి—అతి వేగంగా కానీ, చాలా నెమ్మదిగా కానీ కాకుండా. మహావేదికను మూడు సార్లు ప్రదక్షిణం చేసి, యజమాని ద్వారంలో చేతులు జోడించి నిలబడి, పునః ప్రవేశించి, ఆయుధాన్ని లోపలికి తీసుకెళ్లి, ఆ తరువాత దానిని విడిచిపెట్టాలి. ప్రదక్షిణాది కర్మలు పూర్తిచేసి, ఎనిమిది పువ్వులు తీసుకుని పూజను ముగించాలి. ఇప్పుడు, అగ్నికార్యాన్ని వివరించబడుతుంది. అది గుంతలోనైనా, నేలపై, వేదికపై, లోహపాత్రలోనైనా, కొత్త మట్టి పాత్రలోనైనా చేయవచ్చు. నియమించిన విధంగా అగ్ని స్థాపించి, సరిగ్గా సిద్ధం చేసి, అక్కడ మహాదేవుని పూజించి, హోమాన్ని నిర్వహించాలి. అగ్నికుండం రెండు ముట్టడుల వెడల్పుతో లేదా ఒక ముట్టడుతో, వృత్తంగా లేదా చతురస్రంగా ఉండవచ్చు. వేదికను కూడా మండలాకారంగా చేయాలి. అగ్నికుండం విశాలంగా, లోతుగా, మధ్యలో ఎనిమిది దళాల కమలంతో, నాలుగు వేళ్ళ ఎత్తులో, లేదా రెండు వేళ్ళ ఎత్తులో ఉండాలి. దాని ఎత్తు రెండు ముట్టడుల కంటే ఎక్కువ కాకుండా, నాభి స్థాయిలో ఉండాలి. మధ్య భాగాన్ని మధ్య వేళ్లతో కొలవాలి. చేతి కొలత ఇరవై నాలుగు వేళ్లు. దానికి మూడు, రెండు, లేదా ఒక మేఖల (బెల్ట్) ఉండవచ్చు. మృదువుగా, బలంగా, అంజూర ఆకారం లేదా ఏనుగు మద్దిరిగా, మట్టితో చేయాలి. మధ్యలో మేఖలను, పశ్చిమ లేదా దక్షిణ భాగంలో, అగ్నికంటే కొంచెం తక్కువగా, స్వల్పంగా తెరిచినట్లుగా చేయాలి. మేఖల ముందు భాగాన్ని కొంత తెరిచి ఉంచాలి. వేదిక ఎత్తుకు స్థిర నియమం లేదు—మృదువుగా లేదా ఇసుకతో తయారవచ్చు. వృత్తాన్ని పశుపురీషంతో, నీటితో తయారు చేయాలి. పాత్ర కొలత నిర్దిష్టంగా చెప్పబడలేదు. అగ్నికుండం మట్టితో చేయాలి; వేదికను పశుపురీషం, నీటితో పూతవేయాలి. చేతులు కడిగి, పాత్రను వేడి చేసి, ఇతర నీటితో చల్లాలి. తర్వాత, స్వీయ సంప్రదాయ ప్రకారం, అగ్నికుండం మొదలైన వాటిపై గుర్తులు వేయాలి. ప్రాంతాన్ని చల్లి, అగ్నికి కూర్చోవడానికి దర్భలు లేదా పువ్వులు వేసి, పూజకు, హోమానికి కావలసిన సామగ్రిని సిద్ధం చేయాలి. చేతులు కడిగి, కడగాల్సిన వస్తువులను చల్లి శుద్ధి చేయాలి. అవి రత్నాలతోనైనా, కలపతోనైనా, పండిత బ్రాహ్మణుల ఇంటివి అయినా, శుద్ధంగా సిద్ధం చేయాలి. ఇలా, శివపూజా విధానాన్ని, హోమాన్ని, వాటి విశిష్టతను, ఫలితాలను ఈ శ్లోకాల ద్వారా మనకు వివరించారు. భక్తితో, నియమంతో, శ్రద్ధతో శివుని ఆరాధన చేస్తే, మోక్షం సులభంగా లభిస్తుంది.