శివపురాణమ్

ఓ కృష్ణా, పరమేశ్వరుడు శివునికి భక్తి అత్యంత రహస్యమైనది, రహస్యాల్లో రహస్యమైనది. ఈ భక్తితో, భక్తుడు నిస్సందేహంగా ముక్తిని పొందుతాడు. శివుని మంత్ర జపం, ధ్యానం, హోమం, యజ్ఞం, తపస్సు, వేదాది అధ్యయనం, దానం, అన్ని విద్యలు—ఇవి అన్నీ అంతరభావానికి, అంటే మనసులోని నిజమైన భక్తికి సహాయంగా ఉంటాయి; ఇందులో ఎటువంటి సందేహం లేదు. భక్తి లేకుండా చేసే పనులు, ఎంతటి పుణ్య కార్యాలు చేసినా, ముక్తి కలగదు; కానీ, భక్తితో ఉన్నవాడు, ఏ పనులు చేయకపోయినా, ముక్తిని పొందుతాడు. శివుని భక్తులకు, వేలాది చాంద్రాయణ వ్రతాలు, వందలాది ప్రాజాపత్య వ్రతాలు, ఇతర నెలవ్రతాలు అవసరం లేదు. భక్తి లేని మనుషులు ఈ లోకంలో, పర్వత గుహల్లో తపస్సు చేస్తారు, చిన్న ఆనందాలు కోరుకుంటారు; కానీ, నిజమైన భక్తితో ఉన్నవాడు మాత్రం ముక్తి పొందుతాడు. శుద్ధత గుణంలో చేసే పనులు ముక్తిని ఇస్తాయి; యోగులు శుద్ధతలోనే ఉంటారు. రజోగుణంలో ఉన్నవారు విజయాన్ని కోరుతూ పనులు చేస్తారు. తమోగుణంలో ఉన్న రాక్షసులు, దానవులు, ఇతరులు, లోకిక లాభాల కోసం ప్రభువును పూజిస్తారు. కానీ, భక్తిని ఆధారంగా చేసుకుని, ఎవరి స్వభావం ఏమైనా—తమోగుణం, రజోగుణం, సత్త్వగుణం—ప్రభువును పూజించే వారు శుభాన్ని పొందుతారు. భక్తి పాప సముద్రాన్ని దాటించేందుకు ఒక పడవలా ఉంటుంది; భక్తితో ఉన్నవారికి రజోగుణం, తమోగుణం అవసరం లేదు. కనీసం అత్యంత పతితుడు, అజ్ఞానుడు, అధమ జన్మలో పుట్టినవాడు అయినా, శివునికి శరణాగతి చెందితే, ఓ కృష్ణా, అతను దేవతలు, రాక్షసులందరికి పూజ్యుడవుతాడు. అందుకే, అన్ని శ్రమతో శివుని భక్తితో పూజించాలి; భక్తి లేని వారికి ఎక్కడా ఫలితం లేదు. ఇప్పుడు నేను నీకు అత్యంత రహస్యమైన ఉపదేశాన్ని చెబుతున్నాను, విను కృష్ణా; ఇది వేదాలు, శాస్త్రాలు, వేదజ్ఞుల ద్వారా నిర్ధారించబడింది. బ్రాహ్మణ హత్య చేసినా, మద్యం తిన్నా, దొంగతనం చేసినా, గురుపత్నిని అపహరించినా, తల్లి లేదా తండ్రిని హత్య చేసినా, వీరుణ్ని హత్య చేసినా, గర్భాన్ని నాశనం చేసినా—even అతి ఘోరమైన పాపాలు చేసినా—శివుని, పరమకారణమైన శివుని, భక్తితో మరియు యోగ్యమైన మంత్రంతో పూజిస్తే, ఆ పాపాలు పదివేళ్లలో, అంటే పదహారు సంవత్సరాల్లో, నెమ్మదిగా తొలగిపోతాయి. అందుకే, ఎంతటి పతితుడైనా, శివుని పూజించాలి; భక్తుడు అయితే, ఇతరులెవరూ అవసరం లేదు—భిక్షతో జీవిస్తూ, ఇంద్రియాలను నియంత్రిస్తూ ఉంటాడు. అతి ఘోరమైన పాపం చేసినా, భక్తితో, పంచాక్షరి మంత్రంతో దేవదేవుడైన శివుని పూజిస్తే, ఆ పాపం నుంచి విముక్తి పొందుతాడు. నీరు, గాలి, ఇతర కఠిన వ్రతాలతో జీవించే వారు, కేవలం వ్రతాల వల్ల శివలోకాన్ని పొందరు. కానీ, శివుని ఒక్కసారి అయినా, భక్తితో, పంచాక్షరి మంత్రంతో పూజించినవాడు, శివుని మందిరాన్ని పొందుతాడు; ఇది శివమంత్ర మహిమ. అందుకే, అన్ని తపస్సులు, యజ్ఞాలు, సంపదను దానం చేసినా, శివుని రూపాన్ని పూజించడికి దశాంశం కూడా సమానంగా ఉండదు. బంధించబడినవాడు లేదా ముక్తుడైనా, పంచాక్షరి మంత్రంతో పూజిస్తే, భక్తుడు విముక్తుడవుతాడు; ఇందులో సందేహం లేదు. కోపం లేని వాడు లేదా కోపంతో ఉన్నవాడు అయినా, శివుని స్తోత్రంతో పూజిస్తే, పతితుడు అయినా, మాయలో ఉన్నవాడు అయినా, ఆ వ్యక్తి ముక్తుడవుతాడు. లేదా, ఆరు అక్షరాల మంత్రంతో, స్తోత్రమంత్రంతో పూజించినవాడు, కోపాన్ని జయించిన శివభక్తుడు, పొందకపోయినా, పొందినా, నిశ్చితంగా సిద్ధుడవుతాడు. ఇక్కడ, పొందని వాడు కూడా పొందినవాడిగా పరిగణించబడతాడు; ఇందులో సందేహం లేదు. బ్రహ్మ భాగంతో లేదా హంసతో, అతను విముక్తుడవుతాడు. అందుకే, ఎప్పుడూ శివుని భక్తితో, స్తోత్రమంత్రంతో పూజించాలి—రోజుకు ఒక్కసారి, రెండు సార్లు, మూడు సార్లు, లేదా ఎప్పుడైనా. మహాదేవుని పూజించే వారు, తామే ప్రభువులుగా పరిగణించాలి; శివుని, ఆనందదాయకుడైన శివుని, కేవలం జ్ఞానంతో, ఆత్మ సహాయంతో కూడా, పూజించలేరు. అతను ఈ లోకంలో, దుఃఖ సముద్రంలో, చాలా కాలం తిరుగుతాడు; అరుదైన మానవ జన్మను పొందిన వాడు, మాయలో పడిపోయి, శివుని పూజించని వాడు. అతనికి ఆ జన్మ వృథా, ఎందుకంటే అది ముక్తికి దారితీయదు; కానీ, అరుదైన మానవ జన్మను పొందినవారు, పినాకధారి శివుని పూజిస్తే—వారికి జన్మ ఫలించిందని చెప్పాలి. భవునికి భక్తితో, మనస్సును వంచిన వారు, మనుషుల్లో ఉత్తములు, వారి జీవితం సార్థకమైంది. భవుని స్మరణలో మునిగినవారు, దుఃఖాన్ని అనుభవించరు; అద్భుతమైన ఇల్లు, రజోగుణపు అలంకారాలు, స్త్రీలు—ఇవి, సంపద, చివరికి అసంతృప్తితో ముగుస్తాయి—శివుని పూజతో, గొప్ప ఆనందాలు, దేవలోకంలో అధికారాన్ని కోరేవారికి ఫలితాలు. వారు ఎప్పుడూ హరుని కమల పాదాలను కోరుకుంటారు; శుభం, సౌందర్యం, ప్రకాశవంతమైన రూపం, సద్గుణాలు, విరక్తితో మృదువైన మనస్సు—ధైర్యం, లోకంలో ఖ్యాతి—శివుని పూజించే వారికి లభిస్తాయి. అందుకే, అన్నిటిని వదిలి, శివునిపై మనస్సు నిలిపి, శివుని పూజను చేయాలి. శివుని కోరుకునే వాడు, శివపూజను చేయాలి; జీవితం త్వరగా పోతుంది, యౌవనం త్వరగా పోతుంది. వ్యాధి త్వరగా వస్తుంది; అందుకే, పినాకధారి శివుని పూజించాలి—మరణం రాకముందు, వృద్ధాప్యం రాకముందు, ఇంద్రియాలు పనిచేయడం ఆగిపోకముందు. శంకరుని పూజించాలి; మూడు లోకాల్లో శివపూజకు సమానమైన ధర్మం లేదు. దీన్ని తెలుసుకుని, సదాశివుని పూజను శ్రద్ధగా చేయాలి—ద్వారపూజ, తెరపూజ, పరిచారకులకు నైవేద్యం సమర్పించాలి. ఎప్పుడూ ఉత్సవాన్ని నిర్వహించాలి; సాధ్యమైతే, అనుగ్రహ సమయంలో పూజ చేయాలి—హోమం చేసిన తర్వాత, తానే కానీ, పరిచారకుడు అయినా కానీ. అనుగ్రహ పరిచారకులకు, క్రమంగా నైవేద్యం ఇవ్వాలి; తరువాత, సంగీత వాయిద్యాలతో బయటకి వెళ్లి, ఆ దిక్కు ఎదురుగా నిలబడాలి. పుష్పాలు, ధూపం, దీపం, భోజనం, నీరు—all సమర్పించాలి; తరువాత, మహామండపంపై, తూర్పు దిక్కు ఎదురుగా నిలబడి, సమర్పణ చేయాలి. తర్వాత, దేవునికి ముందుగా సమర్పించిన అన్నం, ఇతర పదార్థాలు—మిగిలినవి అయినా, మిగిలనివి అయినా—అన్నీ చండునికి సమర్పించాలి.