శివపురాణమ్

శివుని ఆశ్రమాలలో భక్తులు ఆనందంగా ఉంటారు. శివాగమాలలో చెప్పిన లక్షణాలతో ఆ ఆశ్రమాలు అలంకరించబడి ఉంటాయి. అక్కడ శాంతి, చిరునవ్వు, ఐశ్వర్యం, మంచి శీలానికి అంకితభావం కనిపిస్తుంది. శైవులు, మహేశ్వరులు, మరియు ద్విజులు అక్కడ సేవ చేస్తారు. ఎవరి సామర్థ్యానికి అనుగుణంగా, లోపల బయట, ఆలయాలు నిర్మించబడతాయి. ఆ ఆలయాలు రాయి, చెక్క, ఇటుక, లేదా మట్టి తో అయినా, పవిత్ర అరణ్యంలో లేదా పర్వతంపై అయినా, నది దగ్గర, ఆలయంలో, ఇతర ప్రాంతాల్లో, లేదా శుభమైన ఇంట్లో—even ధనవంతుడు అయినా, పేదవాడు అయినా—తన సామర్థ్యాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయకుండా, న్యాయంగా సంపాదించిన ధనంతో శివుని భక్తితో పూజించాలి. అయితే, అక్రమంగా సంపాదించిన ధనంతో కూడా శివుని భక్తితో పూజిస్తే, దోషం లేదు; ఎందుకంటే భక్తుని సంకల్పానికి పరమేశ్వరుడు బంధితుడు. కానీ, న్యాయంగా సంపాదించిన ధనంతో కూడా భక్తి లేకపోతే, ఫలం లభించదు; ఇక్కడ భక్తి ఒక్కటే కారణం. తన సామర్థ్యానికి అనుగుణంగా, తక్కువ అయినా ఎక్కువ అయినా, శివుని కోసం భక్తితో చేసినది ధనవంతుడికైనా, పేదవాడికైనా సమాన ఫలం ఇస్తుంది. తక్కువ ధనం ఉన్నవాడు కూడా భక్తితో పూజించాలి; ధనం ఎక్కువ ఉన్నవాడు, భక్తి లేకపోతే, చేయకూడదు. భక్తి లేకపోతే, శివునికి అన్నీ అర్పించినా, ఫలం పొందడు; ఇక్కడ భక్తి ఒక్కటే కారణం. తపస్సు, మహా యజ్ఞాలు, శివుని దివ్య నగరాన్ని పొందేందుకు సహాయపడవు; శివుని స్వరూపమైన భక్తి ద్వారా మాత్రమే అది సాధ్యం. ఓ కృష్ణా, పరమేశ్వరునికి భక్తి అత్యంత రహస్యమైనది; ఆ భక్తి ద్వారా భక్తుడు విముక్తి పొందుతాడని సందేహం లేదు. శివ మంత్ర జపం, ధ్యానం, హోమం, యజ్ఞం, తపస్సు, అధ్యయనం, దానం, విద్య—all these are for the sake of the inner feeling; doubtless, they are means to awaken devotion. భక్తి లేకపోతే, అన్నీ చేసినా, విముక్తి లభించదు; భక్తి ఉన్నవాడు, ఏమీ చేయకపోయినా, విముక్తి పొందుతాడు. శివ భక్తుడు ఎందుకు వేలాది చాంద్రాయణ వ్రతాలు, వందల ప్రాజాపత్య వ్రతాలు, లేదా ఇతర నెలవారీ ఉపవాసాలు చేయాలి? భక్తి లేని వారు ఈ లోకంలో, పర్వత గుహల్లో తపస్సు చేస్తారు; వారు చిన్న ఆనందాలను మాత్రమే కోరుకుంటారు. కానీ నిజమైన భక్తితో పూజించినవాడు విముక్తి పొందుతాడు. సత్వగుణంలో చేసిన కార్యం విముక్తిని ఇస్తుంది; యోగులు సత్వగుణంలో ఉంటారు. రజోగుణంలో ఉన్నవారు విజయాన్ని ఇస్తున్న కార్యాన్ని చేస్తారు. తమోగుణంలో ఉన్న రాక్షసులు, దానవులు, ఇతరులు, లోకసంపద కోసం శివుని పూజిస్తారు. భక్తిని ఆధారంగా చేసుకుని, తమోగుణం, రజోగుణం, సత్వగుణం ఏదైనా ఉన్నా, శివుని పూజించే వారు శుభాన్ని పొందుతారు. భక్తి పాప సముద్రం నుండి రక్షించే పడవలా ఉంటుంది; భక్తి ఉన్నవాడికి రజోగుణం, తమోగుణం అవసరం లేదు. క్రింది జన్మ, అత్యంత పతితుడు, అజ్ఞాని, అధముడు అయినా, శివుని శరణు చేరితే, ఓ కృష్ణా, అతను దేవతలు, రాక్షసులు అందరికీ పూజించదగినవాడు. అందుకే, అన్ని ప్రయత్నాలతో, భక్తితో మాత్రమే శివుని పూజించాలి; భక్తి లేని వారికి ఎక్కడా ఫలం లేదు. ఇప్పుడు, ఓ కృష్ణా, నేను అత్యంత రహస్యమైన ఉపదేశాన్ని చెబుతాను; వేదాలు, శాస్త్రాలు, వేదవిదులు నిర్ధారించిన నా మాటలు విను. బ్రాహ్మణ హత్య, మద్యపానం, దొంగతనం, గురుపత్నిని అవమానించడం, తల్లి లేదా తండ్రిని హత్య చేయడం, వీరుడిని చంపడం, గర్భాన్ని నాశనం చేయడం—ఇలాంటి పాపాలు చేసినవాడు కూడా, శివుని భక్తితో, యథావిధి మంత్రంతో పూజిస్తే, పన్నెండు సంవత్సరాల్లో تدري تدريగా ఆ పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతాడు. అందుకే, పతితుడైనా, అన్ని ప్రయత్నాలతో శివుని పూజించాలి; భక్తుడు అయితే, ఇతరుల అవసరం లేదు—అన్నపానంలో జీవిస్తూ, ఇంద్రియ నియమంతో ఉంటాడు. బహు పాపం చేసినవాడు కూడా, భక్తితో, పంచాక్షరీ మంత్రంతో శివుని పూజిస్తే, ఆ పాపం నుండి విముక్తి పొందుతాడు. నీరు, గాలి, ఇతర కఠిన వ్రతాలతో జీవించే వారు, ఈ వ్రతాల alone ద్వారా శివుని లోకాన్ని పొందరు. కానీ, ఎవరు ఒక్కసారి అయినా, భక్తితో, పంచాక్షరీ మంత్రంతో శివుని పూజిస్తే, వారు శివలోకాన్ని పొందుతారు; శివమంత్ర మహిమ వల్ల. అందుకే, అన్ని తపస్సులు, యజ్ఞాలు, ధనదానం—all are not equal, even in a fraction, to the worship of Shiva’s form. బంధితుడైనా, విముక్తుడైనా, పంచాక్షరీ మంత్రంతో పూజిస్తే, భక్తుడు విముక్తి పొందుతాడు; సందేహం లేదు. కోపం లేకపోయినా, కోపంతో ఉన్నా, శివుని స్తోత్రంతో పూజిస్తే, పతితుడైనా, మాయలో ఉన్నవాడైనా, అతను విముక్తి పొందుతాడు. ఒకవేళ, ఆరు అక్షరాల మంత్రంతో లేదా స్తోత్ర మంత్రంతో, కోపాన్ని జయించిన శివ భక్తుడు పూజిస్తే, సాధించని వాడు అయినా, సాధించిన వాడు అయినా, వారు నిజంగా సిద్ధులు. ఇక్కడ, సాధించని వాడు కూడా సాధించిన వాడిగా భావించబడతాడు; బ్రహ్మ భాగంతో లేదా హంసతో, అతను విముక్తి పొందుతాడు. అందుకే, ఎప్పుడూ, ఒక్కసారైనా, రెండుసారైనా, మూడుసారైనా, అన్ని కాలాల్లో, స్తోత్ర మంత్రంతో భక్తితో శివుని పూజించాలి. శివుని పూజించే వారు, తామే ప్రభువులు అని గుర్తించాలి; శివుడు జ్ఞానంతో మాత్రమే, ఆత్మ సహాయంతో కూడా, పూజించబడడు. ఆతడు ఈ లోకంలో, దుఃఖ సముద్రంలో, చాలా కాలం తిరుగుతాడు; అరుదైన మానవ జన్మ పొందినా, మాయలో ఉన్నవాడు శివుని పూజించడు. ఆతని జన్మ ఫలించదు; విముక్తికి దారి చూపదు. కానీ, అరుదైన మానవ జన్మ పొందిన వారు, పినాకధారిని పూజిస్తే— వారికే జన్మ ఫలిస్తుంది; వారు మానవులలో ఉత్తములు, భవుని పట్ల భక్తితో, మనస్సు నమించేవారు. భవుని స్మరణలో లీనమైనవారు, దుఃఖాన్ని అనుభవించరు; ఆనందమైన ఇళ్లు, రజోగుణపు అలంకారాలు, స్త్రీలు— ధనం, చివరికి అసంతృప్తితో ముగిసే ఐశ్వర్యం—ఇవి శివుని పూజ ద్వారా, గొప్ప భోగాలు, దేవలోకంలో అధికారం కోరేవారికి లభించే ఫలాలు. ఈ విధంగా, శివుని పూజలో భక్తి ప్రధానమైనది. భక్తితో చేసిన పూజే శివుని అనుగ్రహాన్ని, విముక్తిని, ఐశ్వర్యాన్ని ఇస్తుంది.