శివపురాణమ్

ఒకసారి, గురువు శిష్యునికి మంత్రదోషాల నివారణ కోసం జపంతో మూడు ఆహుతులు సమర్పించాడు. ఆ తరువాత, మళ్లీ దేవదేవుడైన శంభుని ఆరాధించి, మంత్రదోషాల శుద్ధికి ప్రార్థనలు చేశాడు. మానసిక జపంతో కూడా మూడు ఆహుతులు సమర్పించి, మండలంలో అంబాసమేతుడైన శంభుని పూజించి, మళ్లీ మూడు ఆహుతులు సమర్పించాడు. అనంతరం, గురువు కరముల్ని జోడించి ప్రార్థించాడు: “ప్రభూ! మీ కృపవల్ల ఇతని ఆరు మార్గాల శుద్ధి పూర్తయింది. కనుక, ఇతడిని మీ పరమ, అక్షయమైన లోకానికి నడిపించండి.” ఇలా దేవునికి తెలియజేసి, మునుపటిలాగే నాడుల ముద్రణ చేసి, భూతశుద్ధిని ప్రారంభించాడు. స్థిర, చంచలమైనవి, చల్లదనం, వేడితనం — ఇవన్నీ ఒక్కటే అని, అవన్నీ వ్యాపించి ఉన్నాయని ధ్యానిస్తూ, భూతశుద్ధియజ్ఞాన్ని నిర్వహించాడు. భూతగంధాలను తెంపి, వాటి అధిపతులతో కలిసి వాటిని విడిచిపెట్టి, పరమ శివునితో ఏకత్వంగా జపం చేయడం ద్వారా భూతాలను పవిత్రం చేశాడు. తన శరీరాన్ని శుద్ధి చేసి, దహనం చేసి, అమృతబిందువులతో నింపి, ఆ తరువాత తాను శుద్ధ మార్గాలతో కూడిన కొత్త దేహాన్ని నిర్మించుకున్నాడు. ఆ ప్రారంభంలో, తన స్వంత మార్గంలోని పవిత్రమైన శాంత్యతీత శక్తిని, శాంతిబిందువులో శిష్యుని తలపై ప్రతిష్ఠించాడు. ఆ జ్ఞానాన్ని, గొంతు నుండి క్రిందికి క్రమంగా ప్రతిష్ఠించి, మోకాళ్ల వద్ద, మళ్లీ మరింత క్రింద కూడా స్థాపించాడు; అలాగే, తనలోని శక్తిని ఉపసంహరించుకుంటూ ధ్యానించాడు. తన స్వంత బీజాక్షరాలతో, సూత్రమంత్రంతో, శివస్వరూపాన్ని యుక్తమైన ముద్రలతో హృదయకమలంలో ఆవిష్కరించి, దేవతను ఆహ్వానించి పూజించాడు. శిష్యునిలో శివనిత్యత్వాన్ని, శివతదాత్మ్యాన్ని ఆహ్వానించి, ఆ శిశువుకు శివప్రభతో కూడిన దివ్యగుణాలను ప్రసాదించాడు. “అణిమాదులైన సిద్ధులు సంతుష్టి చెందుగాక” అని మూడు ఆహుతులు సమర్పించి, మళ్లీ ఆ గుణాలను శిష్యునికి ప్రసాదించాడు. అనంతరం, సర్వజ్ఞత, తృప్తి, ఆద్యాంతరహితమైన జ్ఞానం, నిర్బంధ శక్తి, స్వాతంత్ర్యం, అనంతత్వం, మరియు స్వయంగా శక్తిని ప్రసాదించాడు. ఆ తరువాత, దేవుని అనుమతి పొంది, ప్రధాన పాత్రలతో పాటు ఇతర పాత్రలతో అభిషేకం చేసాడు; హృదయంలో దేవదేవుని ధ్యానిస్తూ, క్రమంగా ఆచరించాడు. తర్వాత, శిష్యుని కూర్చోబెట్టి, మునుపటిలాగే శివుని పూజించి, శివుని అనుమతి పొంది, శైవజ్ఞానాన్ని బోధించాడు. అక్కడ, ఓంకారంతో మొదలయ్యే, నమఃతో ముగిసే, శివ-శక్తి-ఏక్యంతో కూడిన మంత్రాన్ని, అలాగే శక్తివిద్యను శిష్యునికి బోధించాడు. ఆ మంత్రానికి ఋషి, ఛందస్సు, దేవత, శివ-శక్తి స్థితి, ఆహుతులతో కూడిన పూజ, శంభుస్థానాలను వివరించాడు. మళ్లీ దేవదేవుని పూజించి, “నేను చేసిన అన్ని మంగళకార్యాలను మీరు స్వీకరించండి” అని శివునికి తెలియజేశాడు. గురువు, శిష్యునితో కలిసి భూమిపై దండవతంగా దేవునికి నమస్కరించి, మండలంనుంచి, అగ్నినుంచి శిష్యుని విరమింపజేశాడు. తర్వాత, సభలో ఉన్న పూజార్హులైన వారందరిని క్రమంగా సత్కరించాడు. సభ్యులతో పాటు, కర్మకాండ నిర్వహించే పురోహితులందరినీ తన శక్తికి అనుగుణంగా సత్కరించాడు; శివుని కైంకర్యాన్ని కోరేవాడు ధనంలో కంజనత్వాన్ని చూపకూడదని చెప్పాడు. ఇప్పుడు, సాధక అనే క్రియను వివరించనున్నాను; మంత్ర మహిమ, అభిషేక మహిమను నేను ఇప్పటికే వివరించాను. మునుపటిలాగే మండలంలో దేవతను పూజించి, పాత్రలో ప్రతిష్ఠించి, ఆహుతులు సమర్పించిన అనంతరం, తలపై వస్త్రంలేని శిష్యునిని భూమిపై మండలానికి తీసుకొచ్చాడు. తూర్పు భాగాన్ని మునుపటిలాగే నిర్వహించి, వంద ఆహుతులు సమర్పించి, మూలమంత్రంతో పాత్రలను సంతృప్తిపరిచాడు. మునుపటిలాగే అగ్నిని వెలిగించి, ముందు చెప్పిన విధిగా క్రమాన్ని పాటించి, మునుపటిలాగే అభిషేకం చేసి, పరమ మంత్రాన్ని బోధించాడు. అక్కడ, జ్ఞానాన్ని సంపూర్ణంగా, క్రమంగా బోధించి, శైవజ్ఞానాన్ని పుష్పాలు, నీటితో శిష్యుని చేతిలో సమర్పించాడు. పరమేశ్వరుని కృపవల్ల, ఈ మహామంత్రం ఇహపరలోకాల్లో అన్ని సిద్ధులను, ఫలితాలను ప్రసాదించగలదు. ఇలా చెప్పి, దేవుని పూజించి, శివుని అనుమతి పొంది, గురువు శిష్యునికి శివయోగ సాధన, నియమాలను బోధించాడు. గురువు ఆజ్ఞను విని, మంత్రసాధకుడు గురువు సన్నిధిలో క్రమంగా మంత్రవినియోగాన్ని ఆచరించాలి. మూలమంత్రానికి ముందుగా చేసే క్రియను పురశ్చరణ అంటారు; ఇది వినియోగంగా ముందుగా చేయవలసిన కర్మ. మోక్షాన్ని కోరేవాడు మంత్రసాధనను అతిగా చేయకూడదు; అయినా, ఇక్కడ లేదా ఎక్కడైనా ఇలా చేసినా, అది మంగళప్రదమే అవుతుంది. శుభదినంలో, పవిత్ర ప్రదేశంలో, అనసూయ సమయంలో, పళ్లు, నఖాలు శుభ్రంగా చేసుకొని, స్నానం చేసి, ప్రాతఃకర్మలు పూర్తి చేసి, సుగంధ ద్రవ్యాలు, పుష్పమాలలు, ఆభరణాలతో అలంకరించుకుని, పాగ, అంగవస్త్రము ధరించి, పూర్తిగా తెల్ల వస్త్రాలు ధరించి, దేవాలయంలో, ఇంట్లో, లేదా మరే ఆకర్షణీయ ప్రదేశంలోనైనా, మునుపు సాధించిన ఆసనంపై కూర్చొని, శైవరీతిలో శరీరాన్ని స్థిరపరిచి, శివశాస్త్రాల్లో చెప్పిన మార్గాన్ని అనుసరించి, దేవదేవుడైన నకులీశుడిని, పరమేశ్వరుని పూజించాలి. ఆయనికి పాయసం నివేదించి, క్రమంగా పూజ చేసి, ఆ దేవునికి నమస్కరించి, అనుమతి పొంది, శివమంత్రాన్ని కోటి సార్లు, లేదా అర్ధం, లేదా మళ్లీ అర్ధం, లేదా రెండు లక్షలు, లేదా లక్ష సార్లు అయినా జపించాలి. ఆ తరువాత, లవణం, అల్కలితో కొలిచి పాయసం మాత్రమే భుజించాలి; ఎల్లప్పుడూ అహింస, సహనం, శాంతి, ఆత్మనిగ్రహం పాటించాలి. పాయసం లభించనపుడు, శివుని ఆజ్ఞను అనుసరించి, పండ్లు, మూలికలు, ఇతర ఉత్తమమైన ఆహారాలను భుజించవచ్చు. వంటబియ్యం, పచ్ఛడి, ధాన్యాలు, యవలు, కూరగాయలు, పాలు, పెరుగు, నెయ్యి, మూలికలు, పండ్లు లేదా నీరు కూడా తీసుకోవచ్చు. ఇలా గురువు శిష్యునికి మంత్రదీక్ష, శుద్ధిక్రియలు, శైవజ్ఞాన బోధ, మంత్రసాధన, నియమాలు, ఆహారపద్ధతులు అన్నీ క్రమంగా వివరించి, శిష్యుని పరమేశ్వరుని అనుగ్రహానికి అర్హుడిగా తీర్చిదిద్దాడు.