శివపురాణమ్

ఒకసారి, గురువు పట్ల శిష్యుడు ఎలా ఉండాలి, గురువు యొక్క మహత్యం ఏమిటి, మరియు శిష్యుని ధర్మం గురించి శివధర్మశాస్త్రంలో గంభీరంగా వివరించబడింది. గురువు మీద కోపం కలిగితే, మన జీవితకాలం, ఐశ్వర్యం, జ్ఞానం, మంచి పనులు అన్నీ నశించిపోతాయి. గురువు మీద కోపం కలిగించేవారికి చేసిన యజ్ఞాలు ఫలించవు. ఇక్కడ యమ, నియమాలు గురించి ఆలోచించాల్సిన అవసరం లేదు; గురువు పట్ల వ్యతిరేకంగా మాటలు చెప్పకూడదు. గురువు పట్ల మోసపూరితంగా, మనసు, చర్య, మాటలో అసత్యంగా మాట్లాడితే, అతడు రౌరవ నరకానికి వెళ్తాడు. జ్ఞాని శిష్యుడు మంచి కోరుకుంటే అసత్యంగా వ్యవహరించకూడదు; ఎల్లప్పుడూ గురువుకి ప్రయోజనకరమైన, హర్షదాయకమైన పనులు చేయాలి, గురువు చెప్పినా, చెప్పకపోయినా. గురువు సమక్షంలోనైనా, లేకపోయినా, గురువు పనులను చేయాలి; అలా చేసే శిష్యుడు నిత్యం మనసులో ఉత్సాహంగా, నియమంతో ఉంటాడు. గురువుకి ఇష్టమైన విధంగా పనిచేసే శిష్యుడు శైవధర్మానికి అర్హుడవుతాడు. గురువు ధర్మవంతుడు, జ్ఞానవంతుడు అయితే, అతడు పరమానందాన్ని తెలియజేస్తాడు. శివసత్యాన్ని తెలిసినవాడు మాత్రమే ముక్తిని ప్రసాదిస్తాడు; అంతే కాదు, ఆ సత్యమే పరమానందానికి మూలం. సత్యాన్ని తెలిసినవాడే ఆనందాన్ని తెలియజేసేవాడు; పేరుకే గురువు అని, జ్ఞానం లేకపోతే, అతడు ఆనందాన్ని ఇవ్వలేడు. ఒక రాయి ఇంకో రాయిని నదిలో దాటి తీసుకెళ్లగలదా? పడవలా? పేరుకే గురువు అని, నిజమైన జ్ఞానం లేకపోతే, ముక్తి సాధించబడదు. సత్యాన్ని తెలిసినవారు ముక్తులవుతారు, ఇతరులను కూడా ముక్తులను చేస్తారు; సత్యం లేకపోతే, జ్ఞానం లేదా స్వీయానుభూతి ఎలా వస్తుంది? అనాసక్తుడైనవాడు "పశు" అని పిలవబడతాడు; ఇతరుల చేత ప్రేరేపించబడితే, అతడు పశు స్థితిని దాటి పోకూడదు. అందుకే, ఇక్కడ సత్యాన్ని తెలిసినవాడు మాత్రమే ముక్తుడు, ముక్తి ప్రసాదించేవాడు; అన్ని లక్షణాలు ఉన్నా, అన్ని శాస్త్రాలు తెలిసినా, సత్యం లేకపోతే, అతడు అర్హుడు కాదు. అన్ని విధానాలు, కర్మలు తెలిసినా, సత్యం లేకపోతే, ఫలితం ఉండదు; జ్ఞానం అనుభవం వరకు సత్యంలోనే నడవాలి. గురువు దర్శనంతో, ఇతర మార్గాలతో, పరమానందం కలుగుతుంది; అతడి సన్నిధిలో ఉండడం వల్ల, జ్ఞానం, ఆనందం కలుగుతుంది. జ్ఞాని శిష్యుడు, ఇతర గురువులను కాకుండా, సత్యాన్ని తెలిసిన గురువును మాత్రమే ఎంచుకోవాలి. అలాంటి గురువు వినయంతో, మంచి ప్రవర్తనతో ఉన్న శిష్యులకు అనుకూలంగా ఉంటాడు. జ్ఞానం పొందే వరకు, ముక్తిని కోరేవారు గురువుని సేవ చేయాలి; జ్ఞానం వచ్చిన తర్వాత, సత్యాన్ని పట్టుకుని, గురువుని నమ్మకం కలిగి ఉండాలి. సత్యాన్ని ఎప్పుడూ వదలకూడదు, నిర్లక్ష్యం చేయకూడదు; అక్కడ ఆనందం లేదా జ్ఞానం కనీసం కొంత కూడా లేదు. ఒక సంవత్సరం తర్వాత, శిష్యుడు ఇతర గురువును ఆశ్రయించవచ్చు; కానీ కొత్త గురువు వద్దకు వెళ్లిన తర్వాత పాత గురువుని, అతడి బంధువులను, కుమారులను, ఉపాధ్యాయులను, మార్గదర్శకులను అవమానించకూడదు. అక్కడ, ముందుగా వేదాల్లో నిపుణుడైన బ్రాహ్మణుని ఆశ్రయించి, జ్ఞానవంతుడు, మంగళప్రదుడు, హర్షదాయకమైన గురువుని పూజించాలి. అతడిని ఆనందపరచడానికి, భయాన్ని తొలగించేవారిని, కరుణతో నిండిన మనసు కలిగినవారిని, మనసు, చర్య, మాటతో సంతృప్తి పరచడానికి ప్రయత్నించాలి. శిష్యుడు గురువు సంతృప్తి చెందే వరకు పూజ చేయాలి; గురువు సంతోషిస్తే, శిష్యుని పాపాలు వెంటనే నశించిపోతాయి. అందుకే, ధనం, రత్నాలు, భూములు, ఇళ్లు, ఆభరణాలు, వస్త్రాలు, వాహనాలు, పడకలు, ఆసనాలు— ఇవన్నీ గురువుని భక్తితో, తన సామర్థ్యానికి అనుగుణంగా ఇవ్వాలి; ధనంలో మోసం చేయకూడదు, ఉత్తమ మార్గాన్ని కోరుకునే వారు. గురువే తండ్రి, తల్లి, భర్త, బంధువు, ధనం, ఆనందం, స్నేహితుడు, సహచరుడు; అందుకే, అన్నీ గురువుని సమర్పించాలి. సమర్పించిన తర్వాత, తాను, కుటుంబం, సంపదతో పాటు, నీళ్లతో, గురువుని ఆధీనంలో ఉండాలి. శివునికి, గురువు స్వరూపానికి, తాను సమర్పించాక, శిష్యుడు శైవుడవుతాడు; ఆ తర్వాత పునర్జన్మ ఉండదు. గురువు ఆశ్రయం తీసుకున్న శిష్యునిని ఒక సంవత్సరం పరీక్షించాలి; బ్రాహ్మణుడు, క్షత్రియుడు, వైశ్యుడు అయితే, రెండు లేదా మూడు సంవత్సరాలు పరీక్షించాలి. జీవితం, ధనాన్ని సమర్పించడం వంటి ఆదేశాలతో, సంక్షిప్త ఆజ్ఞలతో, ఉత్తములు, కనిష్టులు, వారి కర్మల ద్వారా వేరుచేయబడతారు. అవమానించబడినా, కొట్టబడినా, నిరాశ చెందని వారు శైవ కర్మలకు అర్హులు, నియమంతో, పవిత్రంగా ఉంటారు. అహింస, కరుణ, ఎల్లప్పుడూ మనసులో శ్రద్ధ, వినయం, బుద్ధి, అసూయ లేకపోవడం, మధురంగా మాట్లాడడం— ఇవన్నీ ఉండాలి. నేరుగా, మృదువుగా, పవిత్రంగా, నియమంగా, స్థిరమైన మనసుతో, శుద్ధమైన ప్రవర్తనతో, శివభక్తితో, ద్విజాతి వంశంలో ఉండాలి. ఇలాంటి ప్రవర్తన కలిగినవారు, మాట, మనసు, శరీరంలో శుద్ధులైన వారు, సక్రమంగా శుద్ధి చేసి, గురువు ద్వారా శివధర్మాన్ని నేర్పించాలి; ఇది శాస్త్ర నిశ్చయం. స్త్రీకి స్వయంగా శివకర్మల్లో అధికారము లేదు; భర్త ఆజ్ఞతో మాత్రమే, భర్తకు భక్తిగా ఉంటే, ఆమెకు అధికారం ఉంటుంది. భర్త లేకపోతే, కుమారుడు లేదా ఇతరుల అనుమతితో; కన్యకు తండ్రి ఆజ్ఞతో; శూద్రులు, మానవులు, ముఖ్యంగా పతితులకు— మిశ్రజాతి వారికి కర్మశుద్ధి prescribe చేయబడదు; కానీ కృత్రిమ స్థితి ఉంటే, శివునిలో, పరమ కారణంలో— పాపశుద్ధి కోసం పాదపాద్యం మరియు ఇతర పనులు చేయాలి; వారిలో, సరైన జన్మ కలిగినవారు ద్విజాతుల్లో అర్హులు. వారికి, తల్లి వంశానికి అనుగుణంగా కర్మశుద్ధి, ఇతర కర్మలు చేయాలి; తండ్రి లేదా ఇతరులు శివధర్మానికి నియమించిన కన్యను— శివభక్తునికి ఇవ్వాలి, ఇతరులకు లేదా వ్యతిరేకులకు ఇవ్వకూడదు; తప్పుగా వ్యతిరేకికి ఇచ్చితే, భర్తను ఉపదేశించాలి. అలా చేయడం సాధ్యపడకపోతే, భర్తను వదిలిపట్టి, మనసులో ధర్మాన్ని ఆచరించాలి; భర్తను వదిలి, గొప్ప మునిని వదిలిన భార్యలా, భర్తకు భక్తిగా ఉండాలి. ఆమె ముందు తన ధర్మాన్ని నెరవేర్చింది, శంకరుని తపస్సుతో పూజించింది, పాండవులు నారాయణుని తపస్సుతో పూజించినట్లుగా.