ఈ శివపురాణంలోని మహా శ్లోకాల సారాన్ని మనం కథగా అనుసరించుకుంటే, ఇలా unfolds అవుతుంది: శివుడు పరమాత్మ, ఆయనను మాత్రమే ఆధారంగా చేసుకున్న అద్భుత మహాత్ములు, బ్రహ్మ, విష్ణు, దేవతాధిపతుల స్థాయిని కూడా గడ్డి తలమానికిలా భావిస్తారు. ఆత్మజ్ఞానాన్ని కోరే వారు, అపవిత్రమైన బుద్ధి, భౌతిక బలం, పురుషబలం, గుణాధిపతుల అధికారాన్ని పూర్తిగా త్యజించాలి. చివరికి, ఎక్కువగా చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు – పరమ శ్రేయస్సును పొందటానికి ఒక్క మార్గం, మనస్సును శివునిలో లీనమయ్యేలా చేయడం, ఏ కారణంతో అయినా సరే. ఈ విధంగా, శ్రీకంఠుడు, పరమాత్మ అయిన శివుడు, ప్రపంచాల శ్రేయస్సుకోసం జ్ఞానసారాన్ని సంక్షిప్తంగా వివరించాడు. ఈ జ్ఞానసంక్షిప్తంలో వేదాలు, శాస్త్రాలు, ఇతిహాసాలు, పురాణాలు, విజ్ఞానాలు, విశదమైన వ్యాఖ్యానాలు అన్నీ సమగ్రంగా ఉన్నాయి. జ్ఞానం, జ్ఞేయం, ఆచరించాల్సినది, అర్హత, సాధన, లక్ష్యం – ఈ ఆరు అంశాలు ఇందులో నిగ్రహించబడ్డాయి. గురువు ద్వారా అనుమతించబడిన జ్ఞానం తెలుసుకోవాలి; బంధం, ఆత్మ, ప్రభువు – ఇవి గ్రహించాలి. లింగారాధన వంటి కర్మలు, భక్తి, అనుమతి ఉన్నవారు కూడా చేయాలి. సాధనాలుగా శివమంత్రం మొదలైనవి, లక్ష్యంగా శివతో సమానత్వం. ఈ ఆరు సూత్రాల జ్ఞానం ద్వారా సర్వజ్ఞత కలుగుతుంది. మొదట, యజ్ఞాదిక కర్మలు భక్తితో, తన శక్తి మేరకు చేయాలి. శివుని బాహ్యంగా పూజించిన తరువాత, అంతరంగంగా, మనస్సులో పూజ చేయాలి. ఎవరి ఆనందం లోపలే ఉంటుందో, బాహ్యంగా కాదు, వారి పుణ్యబలం వల్ల, బాహ్య కర్మ అవసరం లేదు. జ్ఞానామృతంలో తృప్తి పొందిన, శివభక్తి కలిగిన ఆత్మకు, కర్తవ్యమేదీ ఉండదు – లోపలైనా, బయటైనా. కాబట్టి, బాహ్య-అంతరంగ కర్మలను మెల్లగా విడిచి, జ్ఞానంతో గ్రహించాల్సినదాన్ని గ్రహించాలి; అజ్ఞానాన్ని కూడా త్యజించాలి. మనస్సు శివునిపై కేంద్రీకరించకపోతే, కర్మ చేసినా ప్రయోజనం లేదు; కేంద్రీకరించితే, కర్మ చేసినా అవసరం లేదు. కాబట్టి, కర్మలు చేయబడినా, చేయబడకపోయినా, లోపలైనా, బయటైనా, ఎలాగైనా, మనస్సును శివునిలో స్థాపించాలి. శివునిలో స్థిరమైన మనస్సు, బుద్ధి కలిగినవారికి, పరమానందం ప్రతిచోటా కలుగుతుంది – ఇక్కడా, అక్కడా. "ఓం నమః శివాయ" మంత్రంతో, సిద్ధులు లభిస్తాయి; అందుకే, అన్ని లోకాలకు అధిపత్యం కోసం దీన్ని ఉపాసించాలి. ఇక్కడ, ఓ మహర్షీ, సర్వజ్ఞుడు, సర్వజ్ఞానసముద్రుడా! "ఓం నమః శివాయ" అనే పంచాక్షరి మంత్ర మహిమను నిజంగా వినాలనుకుంటున్నాను అని అడుగుతాడు. ఆ మంత్ర మహిమను కోట్ల సంవత్సరాలు చెప్పినా పూర్తిగా వివరించలేరు; అందుకే, సంక్షిప్తంగా విను. వేదంలో, శైవశాస్త్రాలలో, ఈ షడక్షరి మంత్రం శివభక్తులకు అన్ని ఫలితాలను ఇస్తుంది. అక్షరాలు తక్కువైనా, అర్థం లోపల గొప్పదిగా ఉంది; వేదసారం, మోక్షాన్ని ప్రసాదిస్తుంది, శివుని ఆజ్ఞతో స్థాపించబడింది, సందేహమేమీ లేదు – ఇది శివస్వరూపమే. వివిధ సిద్ధులతో, దివ్యంగా, ప్రజలకు ఆనందాన్ని కలిగించేలా, దీని అర్థం నిశ్చయంగా, లోతుగా ఉంది; ఇది శివునికి చెందిన పరమమైన వాక్యము. మంత్రాన్ని సులభంగా ఉచ్చరించవచ్చు, అన్ని ఫలితాల కోసం; "ఓం నమః శివాయ" అని సర్వజ్ఞుడు అన్ని జీవులకు ప్రకటించాడు. దాని బీజం అన్నీ జ్ఞానాలకు మూలం, ప్రధాన మంత్రం, షడక్షరి, చాలా సూక్ష్మంగా, గొప్ప ప్రాముఖ్యత కలిగినది; వటవృక్ష బీజంలా తెలుసుకోవాలి. దేవుడు మూడు గుణాలకు అతీతుడుగా, సర్వజ్ఞుడుగా, అన్ని కర్మలకు అధిపతిగా, "ఓం" అనే ఒక్క అక్షరంలో శివుడు మంత్రంలో నిత్యం ఉన్నాడు, అన్నింటినీ వ్యాపించి. "ఈశాన"తో మొదలయ్యే సూక్ష్మ అక్షరాలు, ఏకాక్షర బ్రహ్మ, "నమః శివాయ" మంత్రంలో క్రమంగా స్థాపించబడ్డాయి; ఈ సూక్ష్మ షడక్షరి మంత్రంలో, శివుడు పంచబ్రహ్మ స్వరూపంగా నివసిస్తాడు. ఆయన సూచితమైనది, సూచించేవాడు – రెండింటిలోనూ తన స్వరూపంలోనే ఉన్నాడు; శివుడు అసమానమైనవాడిగా సూచితమైనవాడు, మంత్రం ఆయనను సూచించేవాడిగా గుర్తించబడుతుంది. ఈ సూచిత-సూచక సంబంధం ఆదికాలం నుండి ఉంది, ఎలా అంటే – ఈ భయంకరమైన సంసార సముద్రం ఆదికాలం నుండి ప్రవహించినట్లే. అలాగే, శివుడు ఆదికాలం నుండి సంసార బంధనానికి విముక్తిని ప్రసాదించే వాడు, ఔషధం స్వభావంగా వ్యాధికి ప్రతికారం అయినట్లే. శివుడు సంసార దోషాలకు ప్రతికారం అని గుర్తించబడతాడు; ప్రపంచాధిపతి లేకపోతే, ఇది అంధకారంలో మునిగిపోతుంది. ప్రకృతికి చైతన్యం లేక, పురుషుడికి అజ్ఞానం వల్ల, ప్రధాన తత్త్వం నుండి చివరి పరమాణువు వరకు అన్నీ అచేతనంగా ఉంటాయి. వీటిలో ఏదీ స్వయంగా కర్మ చేయదు, చైతన్య కారణం లేకుండా; ధర్మ, అధర్మ బోధన, బంధన, విముక్తి – ఇవన్నీ వివేకం ద్వారా కలుగుతాయి. సర్వజ్ఞుడు లేకుండా, ప్రాణుల సృష్టి మొదలవదు; వైద్యుడు లేకపోతే, బాధపడేవారు ఉపశమనం పొందరు. అందుకే, ఆదిలేని, సర్వజ్ఞుడు, సంపూర్ణుడు అయిన సదాశివుడు, లోకాలకు ప్రభువుగా, సంసార సముద్రంలో మునిగిన జీవులకు రక్షకుడుగా ఉన్నాడు. ఆయనకు మొదలు, మధ్య, ముగింపు లేవు; స్వభావంగా పవిత్రుడు, ప్రభువు, సర్వజ్ఞుడు, సంపూర్ణుడు; శివుడు శివశాస్త్రాల్లో తెలుసుకోవాలి. ఆయన పేరు ఈ మంత్రం; ఆయన మంత్రంలో సూచితమైనవాడు. నామ-నామీ సంబంధం వల్ల, మంత్రం పరమశివునిగా స్థాపించబడింది. ఇదే శివజ్ఞానం, ఇదే పరమస్థితి: "ఓం నమః శివాయ" అనే షడక్షరి శివవాక్యం. ఈ శైవవాక్యం ఆజ్ఞ, కేవలం స్తుతి కాదు; శివస్వరూపమే. శివుడు సర్వజ్ఞుడు, సంపూర్ణుడు, స్వభావంగా పవిత్రుడు. ఆయన లోకాలకూ హితకారుడు; ఆయన అసత్యం మాట్లాడతాడా? ఏది ఉన్నదో, దాని గుణదోషాలతో, అది స్వభావంగా ఉంది. ఏ ఫలితం సంపూర్ణంగా ఉన్నదో, సర్వజ్ఞుడు దాన్ని ప్రకటన చేస్తాడు; కామ, అజ్ఞానాదిక దోషాలు ఉన్నవాడే అసత్యం మాట్లాడతాడు. అలాంటి దోషాలు ప్రభువులో లేవు; ఆయన వేరుగా మాట్లాడతాడా? శివుడు, సర్వజ్ఞుడు, అన్ని తెలియని దోషాలకు అతీతుడు, ఆయన రూపొందించిన పవిత్ర వాక్యం ప్రామాణికమై, సందేహం లేకుండా ఉంది. ఈ విధంగా, శివుని పరమతత్త్వాన్ని, "ఓం నమః శివాయ" మంత్ర మహిమను, శివపురాణంలో పుణ్యంగా, సారంగా వివరించారు.