శివపురాణమ్

శివపురాణంలోని ఈ భాగంలో శివలింగ ప్రతిష్ఠ, ఆరాధన విధానాలు, వాటి ఫలితాల గురించి పరమ పవిత్రంగా వివరించబడింది. ముందుగా, దేవాలయంలో అత్యంత మంగళకరమైన శివబేరను ప్రతిష్ఠించాలి. ఈ బేరను పంచాక్షరీ మంత్రంతో ఉత్సవ సందర్భాల్లో బయటకు తీసుకెళ్లడానికి ఏర్పాటు చేయాలి. గురువుల నుండి స్వీకరించిన లేదా సత్స్వభావులచే పూజించబడిన బేరను ప్రతిష్ఠించడం ఉత్తమం. లింగం మరియు బేర రెండింటిని పూజించినవారికి శివపదవి లభిస్తుంది. ఇక్కడ లింగం రెండు రకాలుగా చెప్పబడింది—చలించని (అచల) మరియు చలించే (చల) లింగం. అచల లింగంగా చెట్లు, పొదలు మొదలైనవి చెప్పబడ్డాయి; చల లింగంగా పురుగు, కీటకాది జీవులు చెప్పబడ్డాయి. అచల లింగానికి సేవ చేయాలి, చల లింగానికి నైవేద్యాదులు సమర్పించాలి. జ్ఞానులు శివారాధనను అన్ని రకాల ఆనందంతో, ప్రేమతో చేయాలని చెప్పారు. లింగపు పీఠం మాయతో తయారైనది, కానీ లింగం స్వచ్ఛమైన చైతన్య స్వరూపం. శంకరుడు ఉమాదేవిని మడిలో పెట్టుకుని నిలుచున్నట్లు, లింగం కూడా ఎప్పుడూ పీఠాన్ని మౌనంగా ధరించి ఉంటుంది. ఈ విధంగా మహాలింగాన్ని ప్రతిష్ఠించిన తరువాత, దానిని పుష్పాది సమర్పణలతో పూజించాలి. ప్రతిరోజూ తన శక్తికి తగిన విధంగా పూజ చేయాలి; ధ్వజారోహణాది కార్యాలాగే పూజను నిర్వహించాలి. శివపదవి నేరుగా ప్రసాదించే లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించాలి. చల లింగానికి పదహారు విధాలుగా నైవేద్యాది సమర్పించాలి. పూజను క్రమంగా, ఆహ్వానం, ఆసనం, అర్ఘ్యం, పాద్యంతో ప్రారంభించాలి. ఆపై ఆచమనం, అభిషేకం, వస్త్రధారణ, గంధ, పుష్ప, ధూప, దీప, నైవేద్య సమర్పణ చేయాలి. దీపారాధన, తాంబూలం, నమస్కారం, ఉత్సర్జన, లేదా అర్ఘ్యాది సమర్పణ అనంతరం నైవేద్యాన్ని సమర్పించాలి. అభిషేకం, నైవేద్యం, నమస్కారం, తర్పణం—ఇవి శక్తి మేరకు, క్రమంగా చేయాలి. ఇవన్నీ శివపదవిని ప్రసాదిస్తాయి. లింగం మానవ నిర్మితమైనదైనా, వైదికమైనదైనా, దైవస్వరూపమైనదైనా, స్వయంభువైనదైనా, ప్రతిష్ఠితమయినదైనా, అపూర్వమైనదైనా, వాటికి తగిన విధంగా పూజ చేయాలి. పూజలో ఉపయోగించిన ప్రతి వస్తువుకు తగిన ఫలితం లభిస్తుంది. ప్రదక్షిణ, నమస్కారం చేసినవారు శివపదవిని పొందుతారు. నిబంధన ప్రకారం లింగాన్ని కేవలం దర్శించినా శివత్వం లభిస్తుంది. మట్టి, గోమయం, పుష్పాలు, మల్లె, పండ్లతో లింగాన్ని తయారుచేసి పూజించినా ఫలితం లభిస్తుంది. బెల్లం, వెన్న, విభూతి, అన్నం వంటి వాటితో లింగాన్ని తయారుచేసి, శ్రద్ధతో పూజించాలి. కొందరు తమ బొటనవేలు మీద కూడా లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించి పూజించాలని కోరుకుంటారు. లింగారాధనలో ఎక్కడా నిషేధం లేదు. శివుడు చేసే ప్రయత్నానికి తగిన ఫలితాన్ని ఎక్కడైనా ప్రసాదిస్తాడు. లింగాన్ని దానం చేయడం, లింగానికి కిరీటం సమర్పించడం కూడా శివపదవిని ఇస్తుంది. శ్రద్ధతో శివభక్తునికి లింగాన్ని ఇచ్చినవారికి శివత్వం లభిస్తుంది. లేకపోతే, ప్రణవాన్ని పది వేలసార్లు జపించవచ్చు. ప్రతి సంధ్యాకాలంలో వెయ్యిసార్లు జపించినా శివపదవి లభిస్తుంది. జప సమయంలో, మనస్సును పవిత్రం చేసే ప్రణవాన్ని 'మ'తో ముగిసే విధంగా పూజించాలి. ధ్యానం చేసేటప్పుడు మానసిక జపం చేయాలి; మౌఖిక జపం ఎప్పుడైనా చేయవచ్చు. ప్రణవంలో బిందు, నాదం కూడా తెలుసుకోవాలి. తర్వాత, పంచాక్షరీ మంత్రాన్ని భక్తితో పది వేలసార్లు లేదా ప్రతి సంధ్యాకాలంలో వెయ్యిసార్లు జపించాలి. ప్రణవంతో ప్రారంభమయ్యే మంత్రాన్ని ప్రత్యేకంగా బ్రాహ్మణులు జపించాలి. గురువు నుండి దీక్ష తీసుకుని ఫలితాన్ని పొందాలి. కలశంతో అభిషేకం, మంత్రదీక్ష, అక్షర ప్రతిష్ఠలు—ఇవి బ్రాహ్మణులలో సత్యనిష్ఠుడు, పవిత్రమనస్సు కలిగిన, విద్యావంతుడైన గురువు చేత చేయించాలి. ద్విజులకు 'నమః' మొదట్లో ఉండాలి; ఇతరులకు చివర్లో ఉండాలి; స్త్రీలకు అవసరమైతే మధ్యలో కూడా 'నమః' ఉండవచ్చు. కొంతమంది బ్రాహ్మణ స్త్రీలకు 'నమః' మొదట్లో ఉండాలని కోరుకుంటారు. ఐదు కోట్ల జపం చేసినవారు ఎప్పుడూ శివునితో సమానులు అవుతారు. లక్ష అక్షరాల మంత్రాన్ని లేదా వేర్వేరు అక్షరాలను జపించినా బ్రహ్మాది పదవులు లభిస్తాయి. మరోవైపు, లక్ష అక్షరాల జపం చేసినా శివపదవిని పొందుతారు. ఒకే దినంలో వెయ్యిసార్లు వెయ్యి, మళ్ళీ వెయ్యిసార్లు జపించినా ఫలితం లభిస్తుంది. విధిగా మంత్రాన్ని జపిస్తే సిద్ధి లభిస్తుంది. ప్రతిరోజూ బ్రాహ్మణులకు అన్నదానము చేసి, ఉదయాన్నే ఎనిమిది వేల ఎనిమిది సార్లు గాయత్రీ మంత్రాన్ని జపించాలి. బ్రాహ్మణుడు ఎప్పుడూ శివపదవిని ప్రసాదించే మంత్రాలను క్రమంగా జపించాలి; నియమాలను పాటిస్తూ వేదమంత్రాలు, స్తోత్రాలను పఠించాలి. ఒకటి, పది, వంద, వెయ్యి, పది వేలు, లక్ష—ఇవి మంత్రజపానికి సంఖ్యలు; వంద తప్ప మిగతావన్నీ ప్రాముఖ్యత కలవు. వేదపఠనం కూడా శివపదవిని ఇస్తుంది. వేర్వేరు మంత్రాలను లక్ష అక్షరాలచొప్పున జపించాలి. ఒక అక్షర మంత్రాన్ని కోటి అక్షరాల వరకు జపించి, భక్తితో మరొక వెయ్యిసార్లు జపించాలి. ఈ విధంగా, తన శక్తికి తగిన విధంగా క్రమంగా శివపదవిని పొందాలి. ఒక మంత్రాన్ని నిత్యం ఆనందంగా, మరణం వరకు జపించాలి. ఓం మంత్రాన్ని వెయ్యిసార్లు జపిస్తే శివుని అనుగ్రహంతో అన్ని కోరికలు నెరవేరతాయి. లేకపోతే, పుష్పోత్పత్తి, ఆలయం శుభ్రపరిచే పనులు చేయాలి. శివునికోసం లేదా శివుని కోసం చేసిన పనుల వల్ల శివపదవి లభిస్తుంది. ఎప్పుడూ భక్తితో శివక్షేత్రంలో నివసించాలి. మందబుద్ధి, మేధావి ఇద్దరికీ శివక్షేత్ర నివాసం భోగమూ, మోక్షమూ ఇస్తుంది. అందువల్ల, జ్ఞానులు మరణం వరకు శివక్షేత్రంలో నివసించాలి. మానవ నిర్మిత క్షేత్రంలో లింగాన్ని పూజిస్తే వంద రెట్లు పుణ్యం లభిస్తుంది; పవిత్రమైన లేదా పురాతన క్షేత్రంలో వెయ్యి స్వర్ణ ముద్రలకు సమానమైన ఫలం లభిస్తుంది. దైవ లింగంలో వెయ్యి స్వర్ణ ముద్రలకు సమాన ఫలం; స్వయంభూ క్షేత్రంలో విల్లు కొలతలో వెయ్యి రెట్లు పుణ్యం లభిస్తుంది. పవిత్ర క్షేత్రంలో ఉన్న చెరువులు, బావులు, కుంటలు—ఇవి అన్నీ శివగంగా స్వరూపంగా పరిగణించాలి; ఇది శివుని స్వయంగా చెప్పిన మాట. ఈ విధంగా, శివారాధన విధానం, లింగప్రతిష్ఠ, మంత్రజపం, క్షేత్రవాసం, వాటి ఫలితాల గొప్పతనం శివపురాణంలో వివరించబడింది.