వృక్షపాదుని కుమారుడు ఉపమణ్యు, తన మామగారి కుమారుడు తృప్తిగా పాలు తాగిన తరువాత, ఆనందంగా తన తల్లితో మాట్లాడాడు. “అమ్మా, మహాశుభవంతురాలైన తపస్విని, నాకు ఆవు పాలు ఇవ్వండి. నేను కొంత, వేడి పాలను తాగను. నాకు చాలా తీపిగా ఉండే పాలు కావాలి,” అని కోరాడు. తన కుమారుడి మాటలు విని, తపస్వి అయిన వృక్షపాదుని భార్య, దుఃఖంతో నిండిపోయింది. ఆ దుఃఖంలో, తన కుమారుడిని ప్రేమతో కౌగిలించుకొని, తన పేదరికాన్ని గుర్తుచేసుకుంటూ, బాధతో విలపించింది. అప్పటికప్పుడు మరిచిపోతూ, మళ్లీ మళ్లీ గుర్తుచేసుకుంటూ, ఉపమణ్యు “ఇవ్వండి, ఇవ్వండి” అని పదే పదే అడిగాడు; ఆ బాలుడు రుద్రుడిలా ప్రకాశించాడు. తన కుమారుడి పట్టుదలను గుర్తించిన తపస్వి, అతని కోరికను శాంతింపజేయడానికి మంచి మార్గాన్ని ఆలోచించింది. ఆమె, అడవిలో దొరికిన కొన్ని ధాన్యాలను నూరి, వాటిని నీటిలో కలిపి, మృదువుగా మాట్లాడింది. “రా, రా నా బిడ్డా,” అని ప్రేమగా పిలిచి, బాధతో అతన్ని కౌగిలించుకొని, ఆ కలిపిన పాలను ఇచ్చింది. తల్లి ఇచ్చిన కలపాలను తాగిన ఉపమణ్యు, తీవ్రంగా బాధపడుతూ, “ఇది పాలు కాదు,” అని చెప్పాడు. అతనిని చూసిన తల్లి, దుఃఖంతో, అతని తలని వాసించి, కమలములాంటి కన్నులను చేతితో తుడిచి, ఇలా చెప్పింది: “స్వర్గంలో, పాతాళంలో, రత్నాలతో నిండిన నదులు ఉన్నాయి; కానీ అదృష్టం లేని వారు, శివభక్తి లేని వారు వాటిని చూడరు. రాజ్యం, స్వర్గం, మోక్షం, లేదా పాలతో తయారైన ఆహారం—ఈ ప్రియమైనవి శివుడు ప్రసన్నమైతేనే లభిస్తాయి. భవుని కృప వల్లే అన్నీ కలుగుతాయి; ఇతర దేవతల అనుగ్రహం వల్ల ఏమీ కలుగదు. ఇతర దేవతలకు భక్తి చూపేవారు, బాధతో, మాయలో తిరుగుతారు. మనము ఎప్పుడూ అడవిలో నివసిస్తున్నాము; ఇక్కడ పాలు ఎలా దొరుకుతాయి? పాలకు మార్గం ఏముంది, బిడ్డా? మనం అడవిలో జీవిస్తున్నాము. తీవ్ర పేదరికం వల్ల, అదృష్టం లేక, నీకు కలిపిన, నీటితో కలిపిన పాలను ఇచ్చాను. నీ మామగారి ఇంట్లో, నీవు కొంత స్వచ్ఛమైన, తీపిగా, మరిగించిన పాలను తాగావు; దాని రుచిని తెలుసుకొని, ఇప్పుడు అదే రుచిని గుర్తు చేసుకుంటున్నావు. ‘ఇది ఇవ్వబడిన పాలు కాదు’ అని ఏడుస్తూ, నన్ను దుఃఖంలో పడేస్తున్నావు; శంభు కృప లేకుండా, నీకు పాలు రావు. సాంబా మరియు ఆయన సహాయకులకు భక్తితో సమర్పించేది—అదే సర్వసంపదకు కారణం. ఇప్పుడు, మహాదేవుని ధనంతో పూజించలేదు; ఆయన కోరిన వారికి ఫలితాలను ఇస్తాడు. ఇక్కడ, ధనాన్ని పొందాలని శివుని పూజించలేదు; అందుకే పేదరికంలో ఉన్నాము, నీకు పాలు లేవు. మునుపటి జన్మలో శివునికి సమర్పించినదే లభిస్తుంది, బిడ్డా; ఇతరులకు, విష్ణువుకైనా, సమర్పించినదేమీ లభించదు. తల్లి మాటలు విని, అవి నిజమైనవి, దుఃఖాన్ని తెలియజేసేవి అయినా, ఉపమణ్యు చిన్నపిల్లగా ఉన్నప్పటికీ, లోపల బాధపడలేదు; ధైర్యంగా ఇలా అన్నాడు: “సాంబా కుమారుడు నిజంగా దుఃఖంలో మరణించాడని, శంకరుడు ఉన్నాడని నమ్మితే, నీ దుఃఖాన్ని వదిలేయి, మహాశుభవంతురాలా; అన్నీ మంచిగా జరుగుతాయి. విను అమ్మా, నా మాటలు: మహాదేవుడు ఎక్కడైనా ఉంటే, ఆలస్యంగా అయినా, త్వరగా అయినా, నేను పాల సముద్రాన్ని పొందుతాను.” ఆ తెలివైన బాలుడి మాటలు విని, తల్లి, ఎంతో ఆనందంతో, అతనితో ఇలా చెప్పింది: “బిడ్డా, నీవు మంచి ఆలోచన చేసావు, నా ఆనందాన్ని పెంచావు; ఆలస్యం చేయకు—ఎప్పుడూ సాంబా సదాశివుని పూజించు. శివుడే సర్వం మీద పరమాత్మ, అంతిమ కారణం; ఆయన వల్లే ప్రపంచం సృష్టించబడింది, బ్రహ్మాదులు ఆయన సేవకులు. మనం ఆ ప్రభువు సేవకులు, ఆయన కృప వల్లే సంపద లభిస్తుంది; ఆయన తప్ప, ఇంకెవరూ లేరు—శంకరుడు, లోకానికి మేలిచేసేవాడు. ఇతర దేవతలను వదిలి, కర్మ, మనస్సు, వాక్కుతో, సాంబా మరియు ఆయన సహాయకులను, హృదయపూర్వకంగా పూజించు. దేవదేవుడు, శివుడు, వరాలను ప్రసాదించేవాడు—‘నమః శివాయ’ మంత్రం ఆయనకు ప్రత్యక్షమైనది. ఏడు కోట్ల మహామంత్రాలు, ప్రణవంతో కూడినవి, చివరకు ఆయనలో లయమై, మళ్లీ ఆయన నుంచి ఉద్భవిస్తాయి. ఆ మంత్రాలు, కృపతో లేదా కృప లేకుండా, తమ అధికారాన్ని అనుసరించి పనిచేస్తాయి; కానీ ఈ మంత్రమే, ప్రభువు ఆజ్ఞతో, అన్ని అధికారాలను కలిగి ఉంది. శివుడు తాను అన్ని రకాల వారిని రక్షించగలిగినట్లే, ఈ మంత్రం కూడా అదే చేయగలదు. ఈ మంత్రం, ఇతర మంత్రాల కంటే శక్తివంతమైనది; సంపూర్ణ రక్షణను ఇవ్వడంలో, దీనికి సమానమైనది లేదు. అందుకే, ఇతర మంత్రాలను వదిలి, ఐదు అక్షరాల మంత్రానికి భక్తిగా ఉండు; అది నాలుకపై ఉండగా, ఇక్కడ ఏదీ అసాధ్యమయినది లేదు. తక్కువ అస్త్రం కూడా, శైవులకు పరమ రక్షణ మార్గం; అది ఆ మంత్రం నుంచి ఉద్భవించిందని తెలిసి, దానికి మాత్రమే భక్తి చూపు. నీ తండ్రి నుంచి పొందిన ఉత్తమ విభూతి, శుద్ధమైనది, అగ్నిలో నిష్పత్తి చెందినది, పెద్ద ప్రమాదాలను నివారిస్తుంది. నేను నీకు మంత్రాన్ని కూడా ఇచ్చాను—నా అనుమతితో స్వీకరించు; దీన్ని జపించడమే, నీకు రక్షణను కలిగిస్తుంది. ఈ విధంగా ఉపమణ్యునికి ఉపదేశం ఇచ్చి, “శివుడు ఉండాలి” అని పలికింది; ఆ మాటలను అతని తలపై ఉంచి, వెళ్లిపోయింది. తల్లి మాటలు వినిపించుకొని, నమస్కరించి, ఉపమణ్యు తపస్సు ప్రారంభించాడు. అప్పుడు తల్లి, “దేవతలు నీకు మంగళాన్ని కలిగించాలి” అని ఆశీర్వదించింది.