శివపురాణమ్

పండితులు చెప్పిన విధంగా, బాధను తొలగించేవాడు లేదా బాధకు కారణమయ్యేవాడు, దాన్ని ప్రేరేపించేవాడు రుద్రుడు అని జ్ఞానులు పిలుస్తారు. శివుడు పరమకారణం. సృష్టిలోని తత్త్వాల నుండి భూతాల వరకు, అన్ని శరీరాలలో, ఎక్కడైనా శివుడు నిరంతరంగా వ్యాపించి, విశ్రమించకుండా ఉండిపోతాడు. అందుకే ఆయనను రుద్రుడు అని అంటారు. శివుడు జగత్తుకు తండ్రి, రూపాన్ని ధరించినవారికి కూడా తండ్రే. తండ్రిగా ఉండటం వల్ల, ఆయనను సమస్త జీవుల పితామహుడిగా ప్రకటించారు. ఒక వైద్యుడు అనారోగ్యానికి కారణాన్ని తెలుసుకుని, మందులతో దాన్ని తొలగించేదిలా, అనుభూతిపై పరిపూర్ణాధికారంతో శివుడు కూడా అలాగే ఆ బాధను తొలగిస్తాడు. సంసారానికి శాశ్వతాధిపతిగా ఉండే శివుడు, దాన్ని మూలంతో సహా తొలగించే వాడు. అన్ని తత్త్వాలను తెలిసిన వారు ఆయనను సంసార వైద్యుడిగా పిలుస్తారు. పది అర్థాల జ్ఞానం పొందటానికి, ఇంద్రియాలు ఉన్నప్పటికీ, ఆయన స్థూల, సూక్ష్మ, గత, వర్తమాన, భవిష్యత్తు—అన్ని స్థితులను పూర్తిగా తెలుసుకుంటాడు. అణువులాంటి జీవాత్మలు, మాయ వల్ల కలిగే మలినతచేత తెలియకపోతారు. అన్ని విషయాలు అసత్యమైనవే అయినా, అవే జ్ఞానానికి కారణమైనా, వారు తెలియని వారే. సదాశివుడు ఏది ఉందో అది ఎలా ఉందో అలానే సులభంగా తెలుసుకుంటాడు. అందువల్ల ఆయనను సర్వజ్ఞుడని పిలుస్తారు. శివుడు పరమాత్మ, సమస్తానికి ఆత్మ. ఎప్పుడూ పరమ గుణాలతో ఏకమై ఉంటాడు. ఆయనకన్నా ఎవరూ ఉన్నారు కాబట్టి కాదు, ఆయనే పరమాత్మ. గురువు అనుగ్రహంతో ఈ అష్టనామాన్ని పొందినవాడు, శివ మొదలైన ఐదు నామాలతో ప్రారంభమయ్యే శక్తుల బంధాన్ని తెంచాలి. తన స్వధర్మాన్ని అనుసరించి, గుణాల ప్రకారం క్రమంగా త్రిమలిన్ని తొలగిస్తూ, అవే గుణాలతో—అవి వెలికితీసినవా, నిరోధించబడినవా, లేక వేరేలా ఉన్నవా—శుద్ధి చేయాలి. హృదయం, కంఠం, తాళువు, భ్రూమధ్యం, క్రౌన్ (శిరస్సు) ఈ కేంద్రాలను ఛేదిస్తూ, అష్టమూర్తిని చుట్టుముట్టి, ఆత్మను మధ్యనాడిలో నడిపించాలి. పన్నెండు వేలి పై ఉన్న చంద్రుని శివకాంతిలో కలిపి, వాక్కును లయ చేయాలి. prescribed ప్రకారం దాన్ని కలపాలి. శక్తి యొక్క అమృతవర్షంతో శరీరాన్ని అభిషేకించిన తరువాత, మళ్లీ అమరాత్మరూపమైన స్వయాన్ని హృదయంలోకి దించాలి. పన్నెండు వేలి పై ఉన్న చంద్రుని ఆవల, తెల్లని కమలంలో, భక్తులకు అనుగ్రహించే మహాదేవుడు శంకరుని దర్శించాలి. అర్ధనారీశ్వరుని, నిర్మలమైన, మధురరూపంతో, స్వచ్ఛమైన స్ఫటికంలా ప్రకాశించే, శాంతంగా, చల్లని తేజస్సుతో ఉన్న దేవుని ధ్యానించాలి. మనస్సులో దేవుని ధ్యానించి, ప్రశాంతమైన మనస్సుతో, శివుని అష్టనామంతో, భక్తిపుష్పాలతో పూజించాలి. పూజ పూర్తయిన తరువాత, మళ్లీ శ్వాస నియంత్రణ చేసి, మనస్సును స్థిరపరిచి, అష్టనామాన్ని జపించాలి. నాభిలో ఎనిమిది హవనాలు సమర్పించి, ఆపై సంపూర్ణ హవనాన్ని భక్తితో చేసి, ఎనిమిది పుష్పాలతో తుదిపూజ చేయాలి. కశాయంతో (జలంతో) తాను తానుగా అర్పించాలి. దీన్ని చేసిన తరువాత, కాలక్రమంలో పాశుపత జ్ఞానాన్ని పొందుతాడు. దాని స్థాపన, ఉత్తమ ఆచరణ, పరమయోగాన్ని సంపాదిస్తాడు. ఇవన్నీ సాధించినవాడు విముక్తుడవుతాడు—ఇందులో సందేహం లేదు. ఈ విధంగా, దేవా! పరమ పాశుపత వ్రతాన్ని గురించి మేము వినాలనుకుంటున్నాము. బ్రహ్మాది దేవతలు దీనిని ఆచరించగా, వారు పాశుపతులుగా ప్రసిద్ధి చెందారు. ఇప్పుడు నేను నీకు రహస్యంగా, పాశుపత వ్రతాన్ని, ఇది అథర్వశిరస్సు శాస్త్రంలో చెప్పిన విధంగా, అన్ని పాపాలను నశింపజేసేదిగా వివరించబోతున్నాను. ఈ వ్రతానికి ఉత్తమమైన కాలం చైత్రమాస పౌర్ణమి. స్థలం శివునికి అంకితమైనది—క్షేత్రం, తోట, అరణ్యం—శుభచిహ్నాలతో కూడినది. అక్కడ, త్రయోదశి రోజున, స్నానం చేసి, దినచర్యా కర్మలు చేసి, గురువుకు అనుమతి తీసుకుని, ఆయనను పూజించి, నమస్కరించాలి. ప్రత్యేక పూజ చేసిన తరువాత, తెల్లని వస్త్రాలు ధరించాలి, తెల్లయిన యజ్ఞోపవీతం, తెల్లని పుష్పమాలలు, తెల్లటి గంధంతో అలంకరించుకోవాలి. దర్భాసనంపై కూర్చుని, ఒక ముఠా దర్భను చేతిలో పట్టుకుని, తూర్పు లేదా ఉత్తరదిశను చూస్తూ, మూడు విధాల ప్రాణాయామం చేసి, దేవుడిని, దేవిని ఆహ్వానించే విధానాన్ని అనుసరించి ధ్యానించాలి. 'ఈ వ్రతాన్ని ఆచరిస్తున్నాను' అని సంకల్పం చేసుకుంటే, శరీరం ఉన్నంతకాలం లేదా పన్నెండు సంవత్సరాలు దీక్షగా ఉండవచ్చు. లేదా ఆ కాలానికి సగం, లేదా మళ్లీ సగం, లేదా పన్నెండు నెలలు, లేదా ఆ సగం, మళ్లీ సగం, లేదా ఒక నెల. లేదా పన్నెండు రోజులు, ఆరు రోజులు, మళ్లీ సగం, లేదా ఒక రోజు—ఇలా వ్రత కాలాన్ని నిర్ణయించుకోవచ్చు. విధిగా అగ్ని స్థాపించి, నిర్మలమైన హోమం కోసం, నెయ్యి, కష్ఠాలు, పాకం వంటి వస్తువులతో హవనాలు సమర్పించాలి. మళ్లీ పాత్రను నింపి, తత్త్వశుద్ధి కోసం, మూలమంత్రంతో, అవే కష్ఠాలు, ఇతర వస్తువులతో సమర్పించాలి. పాంచభౌతికాలు, వాటి సూక్ష్మరూపాలు, ఐదు కర్మేంద్రియాలు, జ్ఞానకర్మాల మధ్య వ్యత్యాసం, ఐదు కర్మ విభాగాలు, చర్మం మొదలైన ఏడు ధాతువులు, ఐదు ప్రాణాలు, మనస్సు, బుద్ధి, అహంకారం, వివేకం, గుణాలు, ప్రకృతి, పురుషుడు, ఆసక్తి, జ్ఞానం, శక్తులు, క్రమం, కాలం, మాయ, శుద్ధజ్ఞానం, మహేశ్వరుడు, సదాశివుడు, శక్తి, శివతత్త్వం—ఈ తత్త్వాలను వరుసగా తెలుసుకోవాలి. శుద్ధమంత్రాలతో హవనాలు సమర్పిస్తే, యజ్ఞకర్త శుద్ధుడవుతాడు; శివానుగ్రహాన్ని పొంది, నిజమైన జ్ఞానిని అవుతాడు. ఆ తరువాత, పశువుల పేడను తీసుకుని, దాన్ని ముద్దగా చేసి, మంత్రాలతో అభిషేకించి, అగ్నిలో ఉంచి, దానిని ప్రోక్షించాలి. ఆ రోజు హవనం చేసిన అన్నాన్ని తినాలి. చదివిన విధంగా, పద్నాలుగవ రోజు ఉదయాన్నే, అన్ని కర్మలు చేసి, ఆ రోజు మిగిలిన కాలం ఉపవాసంగా ఉండాలి. ప్రాతఃకాలంలో, పవిత్ర సమయానికి, ఇంతవరకు చెప్పిన విధంగా హోమం చేసి, రుద్రాగ్ని బస్మాన్ని జాగ్రత్తగా సేకరించాలి.