అందులోని పరమానందాన్ని నేరుగా వివరించలేరు; ఎందుకంటే ప్రేమతో పుట్టిన ఆ భావన, అనుభవించిన వారి హృదయాలను ఆక్రమిస్తుంది. దేవీ వస్తున్నదని తెలుసుకున్న ద్వారపాలకులు, ఉత్సాహంతో, ఆతురతతో ఆమెను లోపలికి అనుమతించారు. లోపలికి ప్రవేశించిన ఆమె, త్రయంబకుని దర్శించింది. ఆ దేవిని లోపల, ప్రధాన గణులు భక్తి, ప్రేమతో మాటలతో సత్కరించారు. ఆమె త్రయంబకుని ముందు నమస్కరించింది. ఆమె ఇంకా నమస్కారం నుంచి లేవకముందే, పరమేశ్వరుడు తన రెండు చేతులతో ఆమెను ఆలింగనం చేసి, గొప్ప ఆనందంతో ఆమెను చుట్టుముట్టాడు. ఆయన ఆమెను తన ఒడిలోకి తీసుకోవాలని కోరుకున్నప్పటికీ, ఆమె మొదట కుర్చీపై కూర్చుంది. కానీ ఆ కుర్చీ నుండి, ఆయన మృదువుగా నవ్వుతూ ఉన్న దేవిని తన ఒడిలోకి ఎత్తుకున్నారు. నవ్వుతూ, విస్తృతంగా తెరిచిన కళ్లతో, ఆమె ముఖాన్ని త్రాగుతున్నట్టు చూసి, ఆయన సంభాషనకు ఆసక్తిగా ముందుగా మాట్లాడాడు. "అందాలవతి! కోపం వల్ల పరిహారం దొరకని కాలం గడిచిపోయింది. నీ ఇష్టప్రకారం, కాలం కదలలేదు; నువ్వు రంగు మార్చలేదు; నీ స్వభావం నా మనస్సును ఆక్రమించి, నాకు చింతను తెచ్చింది. మన ఇద్దరి సంకల్పం కలిసినప్పుడు, అపవిత్రతకు కారణాలు లేవు; ఆ పరమమైన అనుభూతి ఎలా మరచిపోయావు? మన మధ్య సాధారణ ప్రజలలాగా అసంతృప్తికి కారణం ఉంటే, అది ప్రపంచంలో ఎక్కడా లేదు. నేను అగ్ని శిఖరంలో స్థిరంగా ఉన్నాను; నీవు సోమ శిఖరంలో ఉన్నావు; అగ్ని, సోమతో కూడిన ఈ విశ్వం మనిద్దరితో నిలిచింది. ప్రపంచ హితార్థం కోసం, మనం స్వేచ్ఛగా ఏర్పడిన శరీరాలతో కర్మలు చేస్తే, మనం విభజించబడితే, ఈ లోకం ఆధారంలేకుండా పోతుంది. మరో కారణం కూడా ఉంది; శాస్త్రోక్తంగా, పదం-అర్థం విడదీయలేనట్టు, స్థావర-జంగమ ప్రపంచం కూడా విడదీయలేనిది. నీవు నేరుగా వాక్సుధా; నేను అర్థసుధ; ఇద్దరూ అమరులు; మన మధ్య విభేదం ఎలా వస్తుంది? నీవు జ్ఞానం ప్రసాదించేవాడివి; నేను నీ జ్ఞానంతో తెలుసుకోవాల్సినవాడిని; మన స్వభావం జ్ఞానం-జ్ఞేయం; మన మధ్య విభేదం ఎలా ఉంటుంది? నేను ఈ ప్రపంచాన్ని క్రియ ద్వారా సృష్టించను; ఆజ్ఞ ద్వారా అన్నీ సిద్ధిస్తాయి; కాబట్టి ఆజ్ఞే ప్రబలమైనది. రాజాధికారం పూర్తిగా ఆజ్ఞపై ఆధారపడి, స్వతంత్రంగా ఉంటుంది; ఆజ్ఞ నుండి వేరుగా ఉంటే, నా రాజాధికారం ఎలా ఉంటుంది? మన మధ్య ఎప్పుడూ విభేదం లేదు; దేవతల అవసరాల కోసం నేను కర్మలు చేసినా, అవి కేవలం ప్రదర్శన మాత్రమే. నీకు తెలియని విషయం ఏదీ లేదు; అయినా, నీవు ఎందుకు కోపపడావు? మూడు లోకాలకు రక్షణకోసం, నీ కోపం నాపై కూడా పడింది. జీవులకు హాని కలిగించే అంశం నీలో లేదు, ప్రియమ్వదా! పరమేశ్వరుడు సత్యంగా, మృదువుగా మాట్లాడగా, ప్రేమస్వరూపులైన వారి స్వభావం ప్రకృతి నుండి పుట్టింది; ఆమె తన భర్తకు నవ్వుతూ సమాధానం చెప్పింది. అతివినయంతో, కౌశికీ వర్ణించలేని దానికంటే మరొకటి చెప్పలేదు. ఇప్పుడు నేను దేవిగారి కథను వివరించబోతున్నాను. దేవతలకు ఆ దేవిని నేను కౌశికీగా సృష్టించాను; అలాంటి కన్య ఈ లోకంలో ఎప్పుడూ లేదు, ఉండదు. ఆమె శక్తి, విజయం, విన్ధ్యలో నివాసం, మరియు శుంభ-నిశుంభను యుద్ధంలో సంహరించడం—ఇవి ఆమెకు చెందాయి. ఆమె ఎప్పుడూ ప్రపంచానికి ప్రత్యక్ష ఫలితాలను ఇస్తుంది; లోకాలకు శాశ్వత రక్షణ కోసం బ్రహ్మా ఎల్లప్పుడూ ఆమెను ప్రకటిస్తాడు. అలా దేవి మాట్లాడుతుండగా, ఆమె ఆజ్ఞతో, ఆమె సహచరుడు పులిని తీసుకువచ్చి ఆమె ముందు ఉంచాడు. పులిని చూసిన దేవి మళ్లీ ఇలా అన్నారు: "ఈ పులిని దేవతలు సాధనంగా తీసుకువచ్చారు; చూడండి, నా భక్తుల్లో ఎవ్వరూ ఇతనిలా లేరు." "ఇతడు నా పవిత్ర వనాన్ని దుష్ట గణాల నుండి రక్షించాడు; ఇతడు నిజంగా నా భక్తుడు, తన రక్షణపై నమ్మకంతో ఉన్నాడు. నీవు నీ స్వదేశాన్ని వదిలి, నా అనుగ్రహం కోసం ఇక్కడికి వచ్చావు; నాకు ప్రేమ ఉంటే, నాకు పరమమైన ప్రేమ చూపించు." నందినీ ఆజ్ఞతో, అతడు తాను, ఆ గుర్తులతో ఉన్న రక్షకులతో పాటు, ఎప్పుడూ అంతర్గృహ ద్వారంలో నిలబడి ఉంటాడు, ప్రభూ! దేవిగారి మధురమైన, ప్రేమతో కూడిన, మంగళవాక్యాలను విని, దేవుడు "నేను సంతోషించాను" అని చెప్పి, వెంటనే అతని ముందు ప్రత్యక్షమయ్యాడు. గణేశుడు, గౌరవరక్షకుడి రూపంలో, బంగారు దండ, రత్నాల తోలుతో కూడిన వస్త్రం, పాము లాంటి కత్తితో అక్కడ నిలబడ్డాడు. సోమ, మహాదేవుడు, నంది ఇద్దరూ అతని వల్ల సంతోషించగా, అతడు 'సోమనంది' అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందాడు. దేవిని సంతోషపర్చిన అనంతరం, చంద్రశిఖరుడు, అతడిని రత్నాలతో అలంకరించిన దివ్యాభరణాలతో అలంకరించాడు. తర్వాత హరుడు, చంద్రకిరీటి, గౌరీని, అందరిని ఆకర్షించే పర్వతకన్యను, గొప్ప గౌరవంతో కుర్చీపై కూర్చబెట్టి, ఉత్తమమైన ఆభరణాలతో అలంకరించాడు. దేవిని దేవుడు సత్కరిస్తుండగా ఇలా అన్నారు: "ఈ విశ్వం అగ్ని, సోమ స్వభావంతో, వాక్కు-అర్థంతో కూడినది." "రాజాధికారం పూర్తిగా ఆజ్ఞలోనే ఉంది; నీవే ఆ ఆజ్ఞ," అని చెప్పారు. దీనిని క్రమంగా, సరిగ్గా వినాలని కోరారు. అగ్ని రౌద్రీ—దహన స్వరూపం; సోమ శక్తి—అమరత్వాన్ని ప్రసాదించే శాంతిస్వరూపం. అమరమైనదే ఆ ధార; అది వెలుగు, జ్ఞానం, కళ. అన్ని సూక్ష్మ తత్త్వాల్లో, ఈ రెండు—సారం, శక్తి—ప్రవహిస్తాయి. శక్తి కర్మ రెండు విధాలుగా ఉంటుంది: ఒకటి సౌర, అగ్ని స్వభావం; అలాగే సారం కర్మ చంద్ర, జల స్వభావం.