శివపురాణమ్

ఆ సమయంలో, దేవతా మహిషీతో పాటు విరభద్రుడు మహేశ్వరునిని నమస్కరించి, "ఓ మహాదేవా! మీరు ఆజ్ఞాపించండి. నేను ఏ కార్యాన్ని చేయాలి?" అని అడిగాడు. అప్పుడే త్రిపురాంతకుడు, పార్వతీదేవిని ప్రేమించి, తన ఘనమైన స్వరంతో బలమైన భుజాలు కలిగిన విరభద్రునితో ఇలా అన్నాడు: "ప్రచేతసుడైన దక్షుడి యజ్ఞాన్ని భద్రకాలితో కలిసి వెంటనే ధ్వంసం చేయు. ఇదే నీ కార్యం, గణాధిపతీ!" ఇంకా ఇలా చెప్పాడు: "నేనూ ఆమెతో కలిసి రైభ్య మహర్షి ఆశ్రమంలో ఉంటూ, ఓ గణాధిపతీ! నీ భయంకరమైన పరాక్రమాన్ని దర్శిస్తాను." గంగా తీరంలో, కనఖల వద్ద ఉన్న ఆ చెట్లు, మేరు, మందార పర్వతాలతో పోల్చదగినవి. ఆ ప్రాంతంలోనే ఇప్పుడు దక్షుడి యజ్ఞం జరుగుతోంది. ఆలస్యం చేయకుండా ఆ యజ్ఞాన్ని వెంటనే భంగపరచు. ఈ విధంగా శివుడు ఆజ్ఞాపించిన తరువాత, హిమవంతుడి కుమార్తె అయిన దేవీ, ప్రేమతో భద్రను ఆవును తన దూడను చూసినట్లు చూశింది. ఆరు ముఖాలవాడైన భద్రను ఆలింగనం చేసి, అతని తలని ముద్దాడి, చిరునవ్వుతో మృదువైన పలుకులతో ఇలా అన్నది: "ప్రియమైన భద్రా! నీవు గొప్ప భాగ్యశాలి, పరాక్రమశాలి. నా కోపాన్ని నివారించటానికి నీవు జన్మించావు." "దక్షుడు యజ్ఞకార్యంలో మునిగిపోయి, యజ్ఞపతిని ఆహ్వానించలేదు. అందువల్ల, విరోధంతో, ఓ గణాధిపతీ! అతని యజ్ఞాన్ని నాశనం చేయు." "నా ఆజ్ఞతో, ఓ భద్రా! ఆ యజ్ఞసంపదను అపశకునంగా మార్చు; దక్షుడిని భద్రతో కలిసి సంహరించు." శివుడు, పార్వతీదేవి ఇద్దరి ఆజ్ఞను స్వీకరించిన భద్రుడు, వినయంగా తలవంచి, వెళ్లేందుకు సిద్ధమయ్యాడు. ఆ సమయంలో, భద్రకోపాన్ని శాంతించేవాడు, పిశాచాల నివాసమైన ప్రాంతాలయుడైన మహా విరభద్రుడు, కోపంతో ప్రత్యక్షమయ్యాడు. అతని చర్మ రంధ్రాల నుండి రోమజ అనే గణాధిపతులను సృష్టించాడు. కుడి భుజం నుండి కోపంగా కనిపించే వంద కోట్ల గణాలను ప్రकटించాడు. అతని పాదాలు, తొడలు, వెన్నెముక, పక్కలు, ముఖం, కంఠం, రహస్యాంగాలు, మడమలు, తల, మెడ, నోరు, పొత్తికడుపు—ప్రతి భాగం నుండీ మరెన్నో భూతగణాలను సృష్టించాడు. వీరు అందరూ భద్రుడితో సమానమైన పరాక్రమంతో ఉన్న గణేశ్వరులు. ప్రపంచం అంతా, దిశలన్నీ, వీరి ఉనికితో నిండిపోయింది. వారందరికీ వెయ్యి చేతులు, ప్రతి చేతిలో వెయ్యి ఆయుధాలు; వారు అందరూ రుద్రుని అనుచరులు, రుద్రుని తేజస్సుతో ప్రకాశించారు. త్రిశూలాలు, శూలాలు, గదలు, పరశువులు, ఖపాలాలు, రాళ్లు ధరించి, కాలాగ్ని రుద్రునిలా కనిపించారు. వారు మూడు కళ్లతో, జటాజూటాలతో ఉన్నారు. వందలాది మంది సింహాలపై స్వారీ చేస్తూ, ఆకాశంలో వేగంగా దూసుకొచ్చారు. వారు గర్జనలతో మేఘగర్జనలను తలపించారు. వీరు భద్రుని సంతానం. వీరి మధ్యలో, శివుడు అనేక అగ్నిజ్వాలలతో చుట్టుముట్టబడి, కాలభైరవునిలా ప్రకాశించాడు. వారిలో, గొప్ప ఎద్దుపై అధిష్టితుడై, వృషధ్వజుడు అయిన భద్రుడు, మేఘాలలో బ్రహ్మను తలపిస్తూ ముందుకు సాగాడు. అప్పుడే, భస్మవర్ణుడైన భద్రుడు ఎద్దుపై అధిష్టితుడై, ముత్యపు తెల్ల ఛత్రాన్ని ధరించి, శుభ్రమైన చామరాన్ని పట్టుకున్నాడు. భద్రుని పక్కన, భస్మవర్ణుడైన ప్రభువు, శివుడు, పర్వతాధిపతిని గురువుని పక్కన ఉన్నట్లు ప్రకాశించాడు. భద్రుడు, తెల్ల చామరంతో, చంద్రమండలంలా మెరిసిపోయాడు; త్రిశూలధారి శివుడూ అలాగే కనిపించాడు. భద్రుని ముందు, బంగారు ఆభరణాలతో అలంకరించబడిన ప్రకాశవంతమైన భాను, పవిత్రమైన శంఖాన్ని ఊదుతూ, భూమిని కంపింపజేశాడు. ఆకాశంలో దేవతా మృదంగాలు మోగాయి; వందలాది మేఘాలు వారి తలపై పుష్పవర్షం కురిపించాయి. తేనెతో నిండిన పుష్పాల సువాసనను మోసుకొంటూ గాలులు మృదువుగా వీశాయి. ఈ విధంగా, గణేశ్వరులు తమ బలాన్ని తలచుకొని, ఉల్లాసంగా ముందుకు సాగారు. ఆ సమయంలో, భద్రుడు తన గణసేన మధ్య నిలబడి, త్రయంబకుడు అంబికతో రుద్రగణాల మధ్య ఎలా ఉంటాడో, అలా ప్రకాశించాడు. అదే సమయంలో, బలమైన భుజాలు కలిగిన విరభద్రుడు తన గొప్ప అనుచరులతో కలిసి, యుద్ధభూమిగా మారిన దక్షుడి యజ్ఞవాటికలో ప్రవేశించాడు. ఆ సమయంలో, రుద్రుని సేనాధిపతి అయిన మహాశివుడు, జగత్తును అంతం చేయాలనే ఉద్దేశంతో, దక్షుడు స్థాపించిన యజ్ఞస్థలిలో ప్రవేశించాడు. అక్కడ, విష్ణువు ఆధ్వర్యంలో ఉన్న దేవతల మహాయజ్ఞాన్ని చూశాడు. వారు అపారమైన శక్తిశాలి, అద్భుతమైన పతాకాలతో అలంకరించబడి ఉన్నారు. భూమి మీద పవిత్రమైన దర్భ గడ్డి, ఋతుపరంగా సమర్పించిన పుష్పాలు, బాగా వెలిగిన అగ్ని, బంగారు పాత్రలతో యజ్ఞవేదిక వెలిగిపోతుంది. అక్కడ వేదవిధానాన్ని పాటిస్తూ, యజ్ఞకర్మలో నిపుణులైన ఋషులు యజ్ఞాన్ని నిర్వహిస్తున్నారు. ఆ యజ్ఞస్థలిలో వేలాది దేవకన్యలు, అప్సరసలు, వేదఘోషలు, వీణలు, వంశీ స్వరాలతో ఆకాశాన్ని మార్మోగించాయి. ఈ మహాయజ్ఞాన్ని చూసిన విరభద్రుడు, గంభీరమైన మేఘగర్జనను తలపించే రోదనాన్ని విసిరాడు. వెంటనే, గణాధిపతులు చేసిన గొప్ప శబ్దం ఆకాశాన్ని నింపింది. ఆ శబ్దం సముద్రాన్ని కూడా మించిపోయింది. ఆ భయంకరమైన శబ్దాన్ని విని, స్వర్గంలో నివసించే దేవతలు భయంతో తమ వస్త్రాభరణాలు పడిపోతూ, అన్ని దిశలా పారిపోయారు. వారు భయంతో, "విజృంభించిన మేరు పర్వతమా కూలిపోయిందా? భూమి చీలిపోతుందా? ఇది ఏమిటి, ఏమిటి?" అని అరవసాగారు. అడవిలో సింహం గర్జన విని ఏనుగులు భయంతో ప్రాణాలు విడిచినట్లు, ఆ శబ్దాన్ని విని కొందరు దేవతలు భయంతో ప్రాణాలు విడిచారు.