శివపురాణమ్

దక్షుడు తన కుమార్తెను పరమ తత్త్వంగా గుర్తించక, కేవలం తన సంతానంగా మాత్రమే చూసాడు. ఆ అజ్ఞానంతో, ఆమె పట్ల అతనిలో శత్రుత్వ భావన కలిగింది. ఆ శత్రుత్వంతో, విధి వశాత్తూ, దీక్షగ్రహణం చేసినప్పటికీ, దక్షుడు భవుని ఆహ్వానించలేదు. తన కుమార్తె పట్ల కూడా ద్వేషాన్ని పెంచుకున్నాడు. దక్షుడు వేర్వేరు శ్రేష్ఠమైన శతాదిక యజ్ఞాలను ఘనంగా నిర్వహించాడు. ఈ యజ్ఞాల సంగమాన్ని నారదుని వలన విన్న రుద్రాణీ, తన తండ్రి నిర్వహిస్తున్న సభ విషయాన్ని రుద్రునికి తెలియజేసింది. అప్పుడు, దిక్కులన్నింటికీ ముందుగా నిలిచిన ఒక దివ్యమైన విమానం ప్రత్యక్షమైంది. అది మంగళచిహ్నాలతో అలంకరించబడి, ఎక్కడానికి సులభంగా, అత్యంత ఆకర్షణీయంగా మెరిసిపోయింది. ఆ విమానం కరిగిన బంగారం వలె ప్రకాశిస్తూ, వివిధ రత్నాలతో అలంకరించబడి, ముత్యాల పందిరులతో, పుష్పమాలికలు, ఆభరణాలతో కళకళలాడింది. విమాన నిర్మాణం శుద్ధ బంగారంతో, వందలాది రత్నస్థంభాలతో చుట్టుముట్టబడి, వజ్రపు మెట్లతో, పగడపు ద్వారాలతో ముస్తాబైంది. లోపల పూల పరుపులతో, రంగురంగుల రత్నాలతో కూడిన మహాసింహాసనంతో, వజ్రపు జాలరాల కిటికీలతో, నిష్కళంకమైన రత్నపాటితో అలంకరించబడింది. విమానం ముందు భాగంలో రత్నదండం, గొప్ప నంది చిహ్నం, మేఘసమానమైన శుభ్రమైన ధ్వజం కనిపించాయి. రత్న కవచాలతో, శోభాయమానమైన దండాలతో ఉన్న సేవకులు, ధర్మాధిపతులైన మహాబలులు, కాపలా వహిస్తూ నిలిచారు. అందులో అనేక సంగీత నిపుణురాళ్లు—మృదంగం, తాళాలు, పాటలు, వేణువు, వీణ వంటి వాద్యాల్లో నైపుణ్యంతో, చాతుర్యంగా అలంకరించబడిన వస్త్రాభరణాలతో ఉన్నారు. ఆ మహాదేవి తన ప్రియ సఖులతో కలిసి ఆ విమానాన్ని ఎక్కింది. ఆమె కోసం రత్నపు దండతో ఉన్న మనోహరమైన చామరాలు ఊపారు. రెండు శుభ్రమైన రుద్రకన్యలు ఆ దేవిని చామరాలుతో సేవించగా, ఆ ఇద్దరి మధ్యలో దేవికి చంద్రబింబంలా ప్రకాశించే ముఖం కనబడింది. ఆ ఇద్దరు హంసల వలె పోటీ పడుతూ నిలిచినప్పుడు, మధ్యలో పుష్పమాలలతో అలంకరించబడిన, చంద్రునిలా మెరిసే పద్మధ్వజం ఆమె తలపై అలంకరించబడింది. ముత్యాల వలయంతో ఆ పరసోల్ ప్రకాశిస్తూ, ప్రేమతో కూడినదిగా, దేవి ముఖంపై మెరిసింది. ఆపైన, అమృతపాత్రా చక్రంలా లేదా పౌర్ణమి చంద్రుడిలా, ఆ దేవి అందంగా, చిరునవ్వుతో, ముందు భాగంలో ఆసీనమైంది. సుయశ అనే సఖి పాశాక్రీడతో దేవిని వినోదింపజేసింది; ఆమెకు శుభ్రమైన రత్నపాదుకలు సమీపంలో ఉన్నాయి. ఆ పాదుకలను తన వక్షోజాల మధ్య ఉంచి, ఆమె సేవ చేసింది. మరొకరు, బంగారు వర్ణంతో మెరిసే కాంతివంతురాలు, ప్రకాశించే అద్దాన్ని చేతబట్టి నిలిచింది. మరొకరు తాళపత్రా చామరా, ఇంకొకరు పానస పెట్టెను పట్టారు; అందమైన యువతి ఒక ఆట వస్త్రాన్ని తీసుకుంది. ఒకరు సుగంధ ద్రవ్యాలతో కూడిన పూలను తెచ్చింది; మరొకరు కమలనయనురాలు ఆభరణాల పెట్టెను తీసుకువచ్చింది. ఇంకొకరు శుభ్రంగా తయారుచేసిన గంధాన్ని రాసింది; ఇతరులు తమ తమ విధులను నిబద్ధతతో నిర్వహించారు. ఈ విధంగా, మహాదేవిని చుట్టుముట్టి, అన్ని దిశల నుంచీ ఆమెకు సేవ చేశారు. వారందరిలో ఆ పరమేశ్వరి అత్యంత ప్రకాశవంతంగా వెలిగింది. తారా సేవకుల మధ్య ఆ దేవి శరదృతువులో చంద్రకిరీటి వలె కనిపించింది. అప్పుడు శంఖనాదం వినిపించింది. వెంటనే పెద్ద మృదంగం మోగింది; తాళాలు మోగిస్తూ, మధురమైన సంగీత వాయిద్యాలు కలిసిపడ్డాయి. వందలాది మృదంగాలు, తాళాలు, స్వయంగా మోగుతున్నట్లు ధ్వనించాయి. దేవతా గణాధిపతులు ఆయుధాలతో, కాంతివంతంగా అక్కడ హాజరయ్యారు. అప్పుడు వేల సంఖ్యలో, ఎనిమిది వందల మంది ముందుకు సాగారు. వారిలో నందివాహనుడైన ఒకరు, గురువు ఏనుగు మీదున్నట్లు ముందుకు నడిచాడు. గణాధిపతుల్లో ప్రముఖుడైన ఆయన, సోమానందీశ్వరుని ఆరాధనతో ముందుకు సాగాడు. ఆకాశంలో దివ్య మృదంగాలు మోగాయి, మేఘాలు ఆనందాన్ని ప్రసాదించాయి. అందరు ఋషులు నాట్యం చేశారు; సిద్ధయోగులు ఆనందపడ్డారు. మేఘాలు పూల వర్షం కురిపించాయి. ఇలా, ఇతర దేవతా గణాలతో కలసి, పరమేశ్వరి తన తండ్రి ఇంటికి క్షణార్ధంలో, అన్ని మార్గాల ద్వారా ప్రవేశించింది. ఆమెను చూసిన దక్షుడు, ఆమె వల్ల తనకు అపకర్షణ కలిగిందనే కోపంతో, అయినా తన చిన్న కుమార్తెల కంటే ఎక్కువగా, ఆమెకు గౌరవార్చన చేశాడు. చంద్రబింబ ముఖముతో అంబికా, తన తండ్రి సభలో ఆసీనుడై ఉన్నాడని చూసి, స్థిరంగా, కరుణ లేని మాటలతో ఇలా పలికింది: "నాన్నా, బ్రహ్మ మొదలుకొని గంధర్వాదులు వరకూ ఎవ్వరూ అనుసంధానం లేకుండా ఆ దేవునికి విధేయులవుతారు—ఆయనను ఈ రోజు యాజ్ఞికరీతిగా ఇక్కడ ఆరాధించలేదు. సరే, నేను మీ పెద్ద కుమార్తెగా పూజింపబడకపోవడం ఒకవైపు ఉండనీ; కానీ దీనిని నిర్లక్ష్యం చేయడమే తప్పు. ఇలా ఆమె పలికిన వెంటనే, దక్షుడు కోపంతో, అసూయతో ఇలా ప్రతివాదించాడు: 'నా కుమార్తెల్లో నీవు కన్నా గొప్పవారు, విశిష్టులైన వారు అనేక మంది ఉన్నారు. వారు ఇంకా చిన్నవారైనా, గౌరవించదగినవారు. వారి భర్తలు కూడా నాకు ఎంతో ప్రీతికరులు, సర్వగుణశాలులు—నీ భర్త త్రయంబకునికంటే ఎంతో శ్రేష్ఠులు. నీ భర్త అహంకారంతో, అజ్ఞానంతో ఉన్నవాడు. నీవు అతనినే ఆశ్రయించావు. అందువల్ల, నేను నిన్ను పట్టించుకోను. అతడు నా పట్ల శత్రుత్వం కలిగి ఉన్నాడు.' దక్షుడు ఇలా పలికిన వెంటనే, కోపంతో ఉన్న దేవి, అక్కడున్న యాజ్ఞిక సభలో అందరూ వినగ, ఇలా పలికింది: 'కారణం లేకుండా, దక్షా, నీవు జగత్తుకు అధిపతియైన నా భర్తను, నిష్కళంకుడైన ఆయనను, నీ మాటలతో నిందిస్తున్నావు. జ్ఞానాన్ని దొంగిలించేవాడు, గురువును ధిక్కరించేవాడు, వేదాలను అపవిత్రం చేసేవాడు—వారందరూ మహాపాతకులు, శాస్త్రం ప్రకారం శిక్షార్హులు. కాబట్టి, నీవు చేసిన ఈ ఘోరపాపానికి, దైవిక చిత్తం వల్ల, తగిన కఠినమైన శిక్ష త్వరలో నీపై పడుతుంది.