శివుడు — సమస్తానికి అధికుడైన పరమేశ్వరుడు — కాలానికి, బంధానికి, మోక్షానికి అతీతుడు. ఆయన మనిషి కాదు, ప్రకృతి కాదు, విశ్వం కాదు; ఆయన రూపాలు అద్భుతంగా, విభిన్నంగా ఉంటాయి. ఈ శివునికి నమస్సులు. ఇప్పుడు, ఈ కాలంలో జీవనspan ఎలా నిర్ణయించబడుతుంది? కాలానికి పరిమితి ఏమిటి? కాలాన్ని ఎలా లెక్కపెడతారు? ఇక్కడ, జీవనspanను మొదట “నిమేషం” అంటారు — కళ్లని మూసే క్షణం. లెక్కించే, కొలిచే కాలం పరిమితి ప్రశాంతతకు అతీతమైన స్థితికి చేరుతుంది. నిమేషం అంటే కళ్లను మూసే క్షణం. ఇలాంటివి పదిహేను కలిస్తే ఒక “కాష్ట” అవుతుంది. ముప్పై కాష్టలు కలిస్తే “కలా”; ముప్పై కలాలు కలిస్తే “ముహూర్తం”; ముప్పై ముహూర్తాలు కలిస్తే ఒక రోజు-రాత్రి అవుతుంది. ఒక నెలలో ఇలాంటి ముప్పై రోజు-రాత్రులు ఉంటాయి; రెండు పక్షాలు కలిస్తే ఒక నెల. పితృదేవతలకు, ఒక నెల — కృష్ణపక్షం, శుక్లపక్షం — ఒక రోజు-రాత్రిగా భావించాలి. ఆరు నెలలు కలిస్తే ఒక అయన; రెండు అయనాలు కలిస్తే ఒక సంవత్సరం; ఈ విధంగా మానవ సంవత్సరాన్ని లెక్కపెడతారు. శాస్త్రం ప్రకారం, దక్షిణాయనం దేవతలకు రాత్రి, ఉత్తరాయనం దేవతలకు పగలు. దేవతల నెల ముప్పై రోజు-రాత్రులు; దేవతల సంవత్సరం పన్నెండు ఇలాంటి నెలలు. దేవతల సంవత్సరం అంటే మూడొందల అరవై మానవ సంవత్సరాలు. ఈ divine కాలాన్ని ఆధారంగా యుగాలు లెక్కపడతాయి; భారతదేశంలో నాలుగు యుగాలు ఉంటాయని ఋషులు తెలుసుకున్నారు. మొదట కృతయుగ, తర్వాత త్రేతాయుగ, ఆపై ద్వాపరయుగ, చివరికి కలియుగ — ఇవే నాలుగు యుగాలు. కృతయుగ నాలుగు వేల సంవత్సరాలు, దుఃఖ-సంధ్యలు వందల సంవత్సరాలు; మిగిలిన యుగాలు వాటి dawns, twilightsతో కలిపి ఒక్కో యుగం నాలుగో వంతు తక్కువగా ఉంటుంది. ఈ నాలుగు యుగాలు కలిపి పన్నెండు వేల divine సంవత్సరాలు; ఇలాంటి వెయ్యి యుగాలు కలిస్తే ఒక “కల్పం”. నలబై ఒక్క యుగచక్రాలు కలిస్తే ఒక “మన్వంతరం”; ఒక కల్పంలో పద్నాలుగు మన్వంతరాలు ఉంటాయి. ఇలా, వందల, వేల కల్పాలు, మన్వంతరాలు, వాటి సంతతి గతించాయి. అవి తెలియజేయడం, వివరించడం అసాధ్యమని చెప్పబడింది. “కల్పం” అంటే బ్రహ్మదేవుని రోజు; వెయ్యి కల్పాలు కలిస్తే బ్రహ్మదేవుని సంవత్సరం. బ్రహ్మదేవుని యుగం ఎనిమిది వేల సంవత్సరాలు; వెయ్యి యుగాలు కలిస్తే బ్రహ్మదేవుని “సవన”. వెయ్యి సవనాలు మూడుసార్లు, మళ్లీ మూడుసార్లు కలిస్తే బ్రహ్మదేవుని సంపూర్ణ కాలంగా లెక్కపడుతుంది. బ్రహ్మదేవుని రోజులో పద్నాలుగు ఇంద్రులు మారతారు; నెలలో ఎనబై నాలుగు, వందలు కలిపి; సంవత్సరంలో ఐదు వేల నలబై; వారి జీవనspan నలబై వేల, ఐదు లక్షలు. బ్రహ్మదేవుని రోజు విష్ణువు రోజు; విష్ణువు రోజు రుద్రుని రోజు; రుద్రుని రోజు ఈశ్వరుని రోజు. ఈ సంఖ్యలు శివునికి, సదాశివునికీ వర్తిస్తాయి — నలబై వేల, ఐదు లక్షలు. ఆయనకు రోజు లేదు; సృష్టి ఆయన రోజు, లయ ఆయన రాత్రి. కానీ నిజంగా, ఆయనకు రోజు, రాత్రి లేవు — అర్థం చేసుకోవాలి. ఇది ఉపమానంగా చెప్పబడింది, లోకాలకు, జీవులకు, వారి అధిపతులకు, దేవతలకు, అసురులకు. ఇంద్రియాలు, వాటి విషయాలు, మహాభూతాలు, సూక్ష్మభూతాలు, మూలభూతం, బుద్ధి, వాటి అధిపతులు — ఇవన్నీ పరమేశ్వరుని పగలు కొనసాగుతాయి; పగలు చివర లయ, రాత్రి చివర విశ్వం మళ్ళీ ఉద్భవిస్తుంది. ఈ విశ్వానికి ఆత్మ, కర్మ, కాలం, ప్రకృతి రూపమైన మహాశంకరునికి నమస్సులు. ఆయన ఆజ్ఞతోనే అన్నీ నడుస్తాయి; దాన్ని దాటడం అసాధ్యం. ఈ సమస్తాన్ని సృష్టించి, లయ చేసి, పరమేశ్వరుడు తన ఆజ్ఞతో, తన లీలను ఎలా ఆడతాడు? మొదట ఏమి ఉద్భవించింది? ఎవరు అన్నీ వ్యాపించారు? ఎవరు అన్నీ గ్రహించారు, ఎవరి పొడవైన పొత్తిలో అన్నీ కలిపారు? శక్తి మొదట ఉద్భవించింది — ప్రశాంతతకు అతీతమైన స్థితి. తర్వాత మాయ, తర్వాత అవ్యక్తం — ఇవన్నీ శక్తిమంతుడు అయిన శివుని నుండి. శక్తి నుండి ప్రశాంతతకు అతీతమైన స్థితి, తర్వాత ప్రశాంతత స్థితి; దాని నుండి జ్ఞానం, దాని నుండి ఆధార స్థితి ఉద్భవిస్తుంది. ఆధార స్థితి నుండి లయ స్థితి వస్తుంది; ఈ విధంగా, పరమేశ్వరుడు ప్రేరేపించిన సృష్టి వివరించబడింది. ప్రకృతి ప్రకారం ఇవి ఉద్భవిస్తాయి; వ్యతిరేకంగా లయమవుతాయి. ఐదు విధానాల కంటే వేరే సృష్టికర్తను అంగీకరించరు. అందుకే, ఈ విశ్వం ఐదు శక్తుల ద్వారా వ్యాపించబడింది; అవ్యక్తమైన కారణం స్వయంగా స్థాపితమైనది. అది మహాతత్త్వం నుండి విశేషం వరకు సృష్టిస్తుంది; అయినా, అవ్యక్తం, ఆత్మకు కార్యసాధన లేదు. ప్రకృతి చైతన్యం లేని, పురుషుడు తెలియని; మహాతత్త్వం నుండి పరమాణువు వరకు అన్నీ చైతన్యం లేనివి. ఇలా, పరమేశ్వరుని సృష్టి, కాల పరిమితులు, యుగాలు, కల్పాలు, సృష్టి-లయల రహస్యాలు, శక్తి-ప్రకృతి-మాయ-అవ్యక్తం — అన్నీ పరమేశ్వరుని ఆజ్ఞతో జరుగుతాయని, ఆయనకు నమస్సులు.