మహర్షులు, దేవతలు, మరియు అసురులు సృష్టికర్త, నాశించలేని బ్రహ్మను దర్శించడానికి వెళ్లారు. ఆ సమయంలో, పుణ్యశీలి బ్రహ్మ దేవతలు, దానవులు, మరియు అసురులచే స్తుతించబడుతూ ఉన్నాడు. అందమైన, ఆనందదాయకమైన మేరు శిఖరంపై, దేవతలు, అసురులు పెద్ద సంఖ్యలో చేరి ఉన్నారు; సిద్ధులు, చారణులు సంభాషణలతో ఆ ప్రదేశం నిండిపోయింది. యక్షులు, గంధర్వులు కూడా అక్కడ సేవకులుగా ఉన్నారు. పక్షుల గుంపులు అరుపులతో ఆ శిఖరం మారుమోగుతోంది; మణులు, ముత్యాలు, మోపురాలు అలంకరించబడి, వృక్షాలు, గుహలు, కొండ ప్రవాహాలు, అద్భుతమైన జలపాతాలతో ఆ ప్రాంతం మరింత అందంగా కనిపిస్తోంది. అక్కడ బ్రహ్మవనమనే అరణ్యం ఉంది; వివిధ జంతువులతో నిండినదిగా, పది యోజనాల వెడల్పుతో, నూరు యోజనాల పొడవుతో విస్తరించింది. ఆ అరణ్యంలో మధురమైన, స్వచ్ఛమైన నీటితో నిండిన ఆకర్షణీయమైన సరస్సు ఉంది; పుష్పాలతో నిండిన వృక్షాలు, మత్తులో ఉన్న తేనెటీగలు వాటిని చుట్టుముట్టి ఉన్నాయి. అందులో ఒక మహానగరం ఉంది, ఉదయించే సూర్యునిలా ప్రకాశిస్తోంది; శక్తివంతమైన, గర్విష్టమైన దైత్యులు, దానవులు, రాక్షసులు అక్కడ నివసిస్తున్నారు. ఆ నగరం కరిగిన బంగారంతో నిర్మించబడింది; ఎత్తైన గోడలు, ద్వారాలు, వందలాది ప్రాంగణాలు, మేడలు, గోపురాలు, ప్రధాన వీధులతో అలంకరించబడి ఉంది. ఆ నగరంలోని మణులు, మోపురాలు ఆకాశాన్ని తాకుతున్నట్లుగా కనిపిస్తున్నాయి; అనేక అద్భుతమైన భవనాలతో నగరం సింగారంగా ఉంది. అక్కడ బ్రహ్మ, ప్రాణుల అధిపతి, తన సభతో కలిసి నివసిస్తున్నాడు. మహర్షులు అక్కడికి వెళ్లి, ఆ మహాత్ముడు, జగత్తుకు ఆదిపిత అయిన బ్రహ్మను ప్రత్యక్షంగా దర్శించారు. మహర్షులు, దేవతలు, బ్రహ్మను దర్శించగా, ఆయన చుట్టూ అనేక దివ్య ఋషులు ఉన్నారు; ఆయన స్వర్ణంలా ప్రకాశిస్తూ, అన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించబడి ఉన్నాడు. బ్రహ్మ ముఖం ఆనందంగా, స్వభావం మృదువుగా, కన్నులు పద్మదళాల్లా పొడవుగా, దివ్య తేజస్సుతో, దివ్య సుగంధంతో రమ్యంగా ఉన్నాడు. ఆయన దివ్యశ్వేత వస్త్రాలు ధరించి, ఆకాశమాలతో అలంకరించబడి, ఆయన పద్మపాదాలు దేవతాధిపతులు, అసురాధిపతులు, యోగులు పూజిస్తున్నారు. ఆయన శరీరంలో అన్ని శుభలక్షణాలు ఉన్నాయి; చేతిలో చామరము పట్టుకుని, సరస్వతీ ప్రకాశంతో సూర్యునిలా మెరుస్తున్నాడు. అతన్ని చూసిన మహర్షులు, ఆనందంతో ముఖాలు ప్రకాశిస్తూ, చేతులను తలపై ఉంచి, దేవతల్లో అగ్రగణ్యుడైన బ్రహ్మను స్తుతించారు. “ఓ త్రిమూర్తి! సృష్టి, స్థితి, లయానికి కారణుడవు; ఆదిపురుషుడు, పురాతనుడు, బ్రహ్మ, పరమాత్మా! నీకు నమస్సులు. ప్రధానమే నీ శరీరం; ప్రధానాన్ని కదిలించేవాడు; ఇరవై మూడు మార్పులు కలిగినా, నీవు మారని వాడవు. జగత్కోశమే నీ శరీరం; దానిలో నివసిస్తూ, అన్ని పనులను నీవే నెరవేర్చావు. నీవే అన్ని లోకాలు, వాటిని ఏర్పాటుచేసేవాడు; అన్ని జీవుల కలయిక, వేర్పుకు కారణమైన వాడవు. నీ వల్లే జగత్తంతా సృష్టించబడుతుంది, నాశించబడుతుంది, కాపాడబడుతుంది; అయినా, నీ మాయ వల్ల, ఓ పితా, మేము నిన్ను తెలుసుకోలేకపోతున్నాం.” ఇలా మహర్షులు బ్రహ్మను స్తుతించగా, బ్రహ్మ గంభీరమైన స్వరంతో, ఋషులను సంతోషపరుస్తూ, “ఓ మహాబలశాలి, మహాశక్తి కలిగిన ఋషులారా! మీరు ఇక్కడ ఎందుకు చేరారు?” అని అడిగాడు. బ్రహ్మ ఇలా అడిగినప్పుడు, బ్రహ్మజ్ఞులు, చేతులు జోడించి, వినయంతో ఇలా అన్నారు: “ప్రభూ! మేము గొప్ప అంధకారంలో చిక్కుకున్నాం; కలహాలు, బాధతో ఉన్నాం; ఇక్కడ ఏది పరమమైనదో తెలుసుకోలేకపోతున్నాం. నీవే అన్ని లోకాలకు ఆధారమైనవాడు, అన్ని కారణాలకు కారణమైనవాడు; ప్రభూ! ఇక్కడ నీకు తెలియని దేనీ లేదు. అన్ని భూతాలలో పరమమైన, పురాతనమైన, శుద్ధమైన, సంపూర్ణమైన, శాశ్వతమైన, అత్యున్నతమైన ప్రభువు ఎవరు? ఈ జగత్తు మొదట ఎలా సృష్టించబడింది? ఏ అద్భుతమైన కార్యం వల్ల? మాకు నిజాన్ని చెప్పు, ఓ మహర్షీ! మా సందేహాలను నివారించు.” ఇలా అడిగినప్పుడు, బ్రహ్మ ఆశ్చర్యంతో, చిరునవ్వుతో, దేవతలు, అసురులు, మహర్షుల సమక్షంలో, దీర్ఘమైన ధ్యానం తరువాత, “రుద్ర” అని పిలిచి, ఆనందంతో శరీరం తడిపి, చేతులు జోడించి ఇలా పలికాడు: “యందునుంచి వాక్యాలు, మనస్సు తిరిగి వెళ్తాయో, అందుకోలేకపోతాయో, ఆయన ఆనందాన్ని తెలుసుకున్నప్పుడు, జ్ఞానులు ఏదీ భయపడరు. బ్రహ్మ, విష్ణు, రుద్రతో పాటు, అన్ని భూతాలు, ఇంద్రియాలతో కలిపి, మొదట ఎక్కడి నుండీ ఉద్భవించాయో, ఆయనే. అన్ని కారణాలకు మూలమైన, ధ్యానించేవాడు, పరమకారణుడు; ఆయన ఎప్పుడూ, ఎక్కడి నుండీ, మరొకరి నుండీ జన్మించడు. అన్ని ఐశ్వర్యాలతో నిండినవాడు, ‘సర్వేశ్వరుడు’ అనే పేరుతో పిలవబడే వాడు; ముక్తికాంక్షులందరూ ధ్యానించవలసిన శంభువు, ఆకాశ మధ్యలో నివసించేవాడు. అతనే నన్ను, తన కుమారుడిని, సృష్టించాడు; జ్ఞానం ప్రసాదించాడు; ఆయన కృప వల్లనే నేను ప్రజాపతిగా ఈ స్థితి పొందాను. ఆ ప్రభువు, వృక్షంలా స్థిరంగా, ఆకాశంలో ఒంటరిగా నిలబడి ఉన్నాడు; ఆయన మహాత్ముడు, ఈ జగత్తంతా నిండ్చాడు. అనేక భూతాలలో, నిశ్చలమైనవారిలో, చలనం కలిగినవాడు; అనేక రూపాల్లో, విత్తనంగా మారి, సర్వేశ్వరుడవాడు. ఆయనే ధన్యుడు, రుద్రుడు; మరొకరు లేరు. అతడు ఎప్పుడూ ప్రజల హృదయాల్లో నివసిస్తాడు, కానీ ఇతరులు perceiv చేయరు; ఆయన అన్నింటిని perceiv చేస్తూ, జగత్తులో ఎప్పుడూ ఉండేవాడు. అనంతమైన శక్తి కలిగిన ప్రభువు, సమయం నుండి విడుదలైన కారణాలు అన్ని లయమైనప్పుడు, ఆయనే మిగిలేవాడు. ఆయనకు neither day nor night, సమానమైనవాడు లేదా ఎక్కువవాడు లేరు; ఆయన అత్యున్నత శక్తి సహజమైనది, శాశ్వతమైనది, జ్ఞానం, క్రియ కూడా. వినాశిలేని, అవ్యక్తమైనది, మరణరహితమైన, నాశించలేని తత్వం – ఇవన్నీ, పరమతత్వాన్ని కలిగిన ఆ దేవుడు హరానే.” ఈ విధంగా బ్రహ్మ, మహర్షులకు, దేవతలకు, అసురులకు, రుద్రుని పరమతత్వాన్ని, జగత్తుకు మూలాన్ని, సృష్టి రహస్యాన్ని వివరించాడు.