శివపురాణమ్

శివ పురాణంలో, శతరుద్ర మరియు కోతిరుద్ర అనే గ్రంధాలు, ఆకాశానికి సమానంగా విస్తరించి, రెండవేల రెండు వందల శ్లోకాలతో ఉన్నాయి. అలాగే, ఔమ అనే గ్రంధం వెయ్యి శ్లోకాలతో ఉంది. కైలాస గ్రంధం వెయ్యి నలభై ఎనిమిది శ్లోకాలతో, వాయవీయ గ్రంధం వెయ్యి నలభై రెండు శ్లోకాలతో ఉంది. ఈ సంఖ్యా విభాగాల ప్రకారం, అత్యంత పవిత్రమైన శివ పురాణం మొత్తం నాలువేల శ్లోకాలుగా చెప్పబడింది. వాయవీయ పురాణం కూడా నాలువేల శ్లోకాలతో, రెండు భాగాలుగా ఉంది. దీనిని ఇప్పుడు నేను మీకు వివరించబోతున్నాను. ఈ పరమ శాస్త్రాన్ని వేదాలకు అనవసరమైనవారికి, విశ్వాసం లేనివారికి, పురాణాల గురించి తెలియని వారికి చెప్పకూడదు. శివ భక్తి కలిగి, ధర్మ మార్గంలో నడిచే, అసూయ రహితమైన, పరీక్షించబడిన శిష్యునికి మాత్రమే దీనిని బోధించాలి. అతివిశిష్టమైన విక్రమంతో కూడిన వ్యాస మహర్షికి నమస్కారం. ఆయన అనుగ్రహంతోనే పురాణాల సముదాయం నా లోనికి ప్రవేశించింది. ప్రాచీన కాలంలో, ఒక మహా యుగం ముగిసిన తర్వాత, కొత్త యుగం ప్రారంభమైనప్పుడు, సృష్టి కార్యం ప్రారంభమైంది. సమాజం ఏర్పడి, ప్రజలు చైతన్యాన్ని పొందినప్పుడు, ఆరు తరగతుల ఋషులు పరస్పరం చర్చలకు లోనయ్యారు. “ఇది అత్యుత్తమం”, “ఆది కాదు” అని గొడవలు జరిగాయి. కానీ పరమ సత్యాన్ని నిర్ధారించటం చాలా క్లిష్టం, అందువల్ల స్పష్టతకు వారు రాలేదు. అప్పుడు, ఆ ఋషులు, సృష్టికర్త అయిన, అవినాశి బ్రహ్మను దర్శించేందుకు వెళ్లారు. అక్కడ, దేవతలు మరియు అసురులు బ్రహ్మను స్తుతిస్తున్న దృశ్యాన్ని చూశారు. అందమైన, సుఖదాయకమైన మేరు శిఖరంపై, దేవతలు, అసురులు, సిద్ధులు, చారణులు, యక్షులు, గంధర్వులు సమూహంగా ఉండగా, పక్షుల గుంపులతో మారుమూలగా, మణులు, పొగాకులు, వనాలు, గుహలు, పర్వత ప్రవాహాలు, అందమైన జలపాతాలతో అలంకరించబడిన ప్రాంతం ఉంది. అక్కడ, బ్రహ్మవన అనే అరణ్యం ఉంది, వివిధ జంతువులతో నిండినది, పది యోజనాల వెడల్పుతో, వంద యోజనాల పొడవుతో విస్తరించి ఉంది. అందులో, మధురమైన, స్వచ్ఛమైన నీటితో నిండిన ఆహ్లాదకరమైన సరస్సు ఉంది. పుష్పాలతో నిండిన వృక్షాలు, మదిరపానానికి లోనైన తేనెటీగలు వాటిని చుట్టుముట్టాయి. అక్కడ, ఒక మహా నగరం వెలుగుతో మెరిసిపోతుంది, ఉదయించే సూర్యునిలా ప్రకాశిస్తుంది. అక్కడ బలమైన, గర్వితమైన దైత్యులు, దానవులు, రాక్షసులు నివసిస్తున్నారు. ఆ నగరం ఉక్కు వంటి బంగారం తో నిర్మించబడినది, ఎత్తైన గోడలు, ద్వారాలు, వందల కొద్దీ ప్రాంగణాలు, మంటపాలు, గోపురాలు, ప్రధాన వీధులతో అలంకరించబడింది. ఆ నగరం ఆకాశాన్ని తాకుతున్నట్లు అనిపిస్తుంది, విలువైన రత్నాలతో, అనేక విస్తారమైన భవనాలతో ముస్తాబై ఉంది. అందులో, బ్రహ్మ, ప్రాణికుల అధిపతి, తన సభతో కలిసి నివసిస్తున్నాడు. అక్కడికి వెళ్లిన ఋషులు, ప్రపంచానికి ఆదికర్త అయిన బ్రహ్మను ప్రత్యక్షంగా దర్శించారు. ఆ ఋషులు, దేవతలు, బ్రహ్మను దర్శించగా, ఆయన దేవదృష్టుల సమూహంతో కూడి, స్వచ్ఛమైన బంగారం వలె మెరిసిపోతూ, అన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించబడినవాడుగా కనిపించాడు. ఆయన ముఖం హర్షంతో నిండినది, స్వభావం మృదువుగా ఉంది, కన్నులు పద్మదళాల వలె దీర్ఘంగా, దివ్య ప్రకాశంతో, ఆకాశవాణి సుగంధంతో పూసబడిన వాడు. దివ్యమైన తెలుపు వస్త్రాలు ధరించి, స్వర్గీయ మాలలు అలంకరించుకొని, దేవతాధిపతులు, అసురులు, యోగులు ఆయన పద్మపాదాలను పూజిస్తున్నారు. శుభ చిహ్నాలతో కూడిన అవయవాలు, చేతిలో చామరాన్ని పట్టుకొని, సరస్వతి ప్రకాశంతో సూర్యునిలా మెరిసిపోతున్నాడు. బ్రహ్మను చూసిన ఋషులు, ముఖాలు ఆనందంతో మెరిపించగా, చేతులను తలపై పెట్టి, దేవతలలో శ్రేష్ఠుడైన బ్రహ్మను స్తుతించారు. “ఓ త్రిమూర్తి! సృష్టి, స్థితి, లయకు కారణమైన, ఆదిపురుషుడైన, పురాతనమైన, బ్రహ్మన్, పరమాత్మ! నమస్కారం. ప్రధానమే నీ శరీరం, ప్రధానాన్ని చలనం చేయునవాడు, ఇరువై మూడు మార్గాల్లో పరిణామాన్ని పొందినా, నీవు మారని వాడు. బ్రహ్మాండమే నీ శరీరం, దాని లోపల నివసించేవాడు, అన్ని కార్యాలను నీవే నిర్వహించేవాడు. నీవే అన్ని లోకాలుగా, వాటిని క్రమపరచేవాడు, సమస్త జీవుల కలయిక, వేరుచేయడానికి కారణమైన వాడు. నీవే సర్వాన్ని సృష్టించేవాడు, లయ చేయేవాడు, రక్షించేవాడు. అయినా, నీ మాయ వల్ల మేము నిన్ను తెలుసుకోలేకపోతున్నాం, ఓ ఆదిపితా!” అలా, మహాశక్తిని కలిగిన ఋషులు బ్రహ్మను స్తుతించగా, బ్రహ్మ, గంభీరమైన స్వరంతో, ఋషులను ఆనందపరిచేలా మాట్లాడాడు. “ఓ ప్రసిద్ధ ఋషులారా! మీరు అంతా ఇక్కడ ఎందుకు వచ్చారు?” అందుకు, బ్రహ్మను ఉద్దేశించి, బ్రహ్మజ్ఞులు, చేతులు జోడించి, వినయంతో ఇలా అడిగారు: “ఓ ప్రభూ! మేము గొప్ప చీకటిలో చిక్కుకున్నాం, కలహాలతో, కష్టంతో, ఇక్కడ అత్యుత్తమమైనది ఏమిటో గ్రహించలేకపోతున్నాం. మీరు సర్వ లోకాల నిధానుడు, అన్ని కారణాలకు కారణుడు. ఇక్కడ మీకు తెలియని విషయం లేదు. సమస్త జీవుల్లో అత్యుత్తమమైన, పురాతనమైన, పవిత్రమైన, సంపూర్ణమైన, నిత్యమైన, పరమేశ్వరుడు ఎవరు? విశ్వం ముందు ఎలా సృష్టించబడింది? మాకు నిజాన్ని చెప్పండి, మా సందేహాలను నివృత్తి చేయండి!” అలా అడిగిన ఋషులను బ్రహ్మ, ఆశ్చర్యంతో, చిరునవ్వుతో, దేవతలు, అసురులు, ఋషుల సమక్షంలో చూశాడు. అనంతరం, బ్రహ్మ, దీర్ఘంగా ధ్యానించి, “రుద్ర” అని ఉచ్చరించాడు. ఆనందంతో శరీరం తడిసిపోయి, చేతులు జోడించి, ఇలా పలికాడు: “వారి నుంచి వాక్యాలు, మనస్సు తిరిగి వస్తాయి, చేరలేవు; వారి ఆనందాన్ని తెలుసుకున్నప్పుడు, జ్ఞానులు ఏదీ భయపడరు. బ్రహ్మ, విష్ణు, రుద్రుడు, సమస్త జీవులు, ఇంద్రియాలతో సహా, మొదటగా వారినుంచే ఉద్భవించాయి.” ఇలా, ఋషులు, దేవతలు, బ్రహ్మను దర్శించి, పరమ సత్యాన్ని తెలుసుకునేందుకు ఆయనను ప్రశ్నించారు. బ్రహ్మ, రుద్రుని మహిమను తెలిపాడు, సృష్టి, స్థితి, లయకు ఆయనే కారణమని బోధించాడు.