శివపురాణమ్

ప్రతి రోజు, పరమభక్తితో, ఆహ్వానం నుండి సమాప్తి వరకు యాగాలు, పూజలు చేయాలి. ఈ విధంగా శివలింగాన్ని, శంకరుని విగ్రహాన్ని భక్తితో పూజిస్తూ ఉండాలి. శివుని అనుగ్రహంతో, వినికిడి మొదలైన ఇతర సాధనాలు లేకపోయినా, విజయాన్ని పొందగలుగుతారు. పురాతన కాలంలో మహానుభావులు కేవలం లింగాన్ని, విగ్రహాన్ని పూజించడం ద్వారానే మోక్షాన్ని పొందారు. ప్రపంచంలో అన్ని దేవతలను విగ్రహ రూపంలోనే పూజిస్తారు. కానీ శివుడిని మాత్రం ఎక్కడైనా లింగరూపంలోనూ, విగ్రహరూపంలోనూ పూజిస్తారు. ఇది ఎలా సాధ్యమైంది? మహర్షులారా, మీరు అడిగిన ఈ ప్రశ్న ధర్మసంబంధమైనది, అద్భుతమైనది. దీనికి సమాధానం చెప్పగలిగేది మహాదేవుడే; మరెవ్వరూ లేరు. ఇప్పుడు నేను మీకు శివుడు స్వయంగా ఉపదేశించిన సత్యాన్ని గురువు ముఖతః విన్నట్లు వివరించబోతున్నాను. శివుడు పరబ్రహ్మస్వరూపుడు కనుక 'నిర్వికల్పుడు', అంటే అవయవరహితుడు. కాని ఆయనకు రూపం కూడా ఉంది కనుక, అవయవములు కలవాడు కూడా. అందువల్ల ఆయన అవయవరహితుడూ, అవయవసంపన్నుడూ. అవయవరహితుడైనందున, ఆయన లింగం నిరాకారమైనది, ఆయనతో ఏకమై ఉంటుంది. అవయవసంపన్నుడైనందున, ఆయన విగ్రహమే ఆయన స్వరూపం. ఈ రెండు లక్షణాల వలన ఆయనను 'బ్రహ్మ' అని పిలుస్తారు. అందుకే, ప్రజలు లింగాన్ని, విగ్రహాన్ని రెండింటినీ ఎప్పుడూ పూజిస్తారు. ఇతర దేవతలు బ్రహ్మస్వరూపులు కానందున, అవయవరహితులు కావు. అందువల్ల, లింగాన్ని దేవతాధిపతులు పూజించరు; ఇతర దేవతలు బ్రహ్మస్వరూపులు కాక, జీవరాశులే. కాబట్టి, ఇతర దేవతలను కేవలం విగ్రహరూపంలోనే పూజిస్తారు. శంకరుడు మాత్రం బ్రహ్మస్వరూపుడు. ఈ సిద్ధాంతం వేదాంతసారంతో స్థాపించబడింది, ప్రణవార్థంతో వెల్లడించబడింది. ఇలాంటి ప్రశ్నను గతంలో మందర పర్వతంపై నందికేశ్వరునికి కూడా అడిగారు. బ్రహ్మసుతుడు, మునుల్లో గొప్పవాడు అయిన సనత్కుమారుడు, శివుడు మరియు ఇతర ఆధీనదేవతల గురించి ప్రశ్నించాడు. ఇతర దేవతల పూజలో విగ్రహమే వినిపిస్తుంది, కనబడుతుంది. కానీ శివుని పూజలో మాత్రం లింగం, విగ్రహం రెండూ కనిపిస్తాయి. కనుక, ఈ రహస్యమైన బ్రహ్మలక్షణ ప్రశ్నకు, నన్ను సద్వినయంతో అడిగావు, నేను నీకు శివుడు స్వయంగా ఉపదేశించిన సత్యాన్ని చెబుతాను. శివుడు బ్రహ్మస్వరూపుడు, అవయవరహితుడు కనుక ఆయన లింగం కూడా అవయవరహితమైనదే. అందుకే, అన్ని వేదాలలో శివలింగాన్ని పూజించడానికి అంగీకరించారు. అదే విధంగా, శివుని విగ్రహాన్ని కూడా ఎక్కడైనా పూజిస్తారు. ఇతర దేవతలు జీవరాశులై, అవయవసంపన్నులై ఉన్నారు కనుక, వారు కేవలం విగ్రహరూపంలోనే పూజించబడతారు. దేవతలు ప్రత్యక్షమయ్యే సమయంలో కూడా, అవయవసంపన్నమైన రూపమే కనిపిస్తుంది. శివుని లింగం, విగ్రహం రెండూ దర్శనంలో కనిపిస్తాయి. లింగవిగ్రహ ప్రచారం గురించి నీవు ప్రశ్నించావు. పరమార్థంలో శివుడు మరియు ఇతర దేవతల మధ్య తేడా ఉంది. కాబట్టి, లింగం, విగ్రహం మొదలైన వాటి ద్వారా ఉత్పన్నమైనది పరమోన్నతమైనదిగా భావించాలి. ఓ యోగేశ్వరా! లింగావతరణ లక్షణాలను వినాలనుకుంటున్నాను. శ్రద్ధతో విను, నీపై ప్రేమతో నేను పరమసత్యాన్ని వివరిస్తాను. చాలా కాలం క్రితం, ఒక మహాయుగాంతంలో, బ్రహ్మ, విష్ణువు అనే రెండు మహాత్ములు పరస్పరం గొడవపడ్డారు. వారి అహంకారాన్ని తొలగించడానికి, పరమేశ్వరుడు అనంతమైన అగ్నిస్థంభంలా తన నిజస్వరూపాన్ని వారి మధ్య ప్రత్యక్షపరిచాడు. ఆ స్థంభరూపంలో తన లింగాన్ని ప్రదర్శించాడు. అప్పటి నుండి, లోకాలలో శివలింగాన్ని నిరాకారంగా భావించటం మొదలైంది, అలాగే, రూపంతో కూడిన విగ్రహాన్ని శివుని స్వరూపంగా స్థాపించారు. ఇతర దేవతలకు కేవలం విగ్రహమే స్థాపించబడింది. ప్రతి దేవుని విగ్రహం వారికి అనుకూలమైన అనుభూతులను ప్రసాదిస్తుంది. కానీ శివుని లింగవిగ్రహం అనుభూతిని, మోక్షాన్ని రెండింటినీ ప్రసాదిస్తుంది. ఒకసారి, ఓ యోగేశ్వరా, విష్ణువు పాముపై విశ్రాంతి తీసుకుంటూ, ఆనందంగా తన పరివారులతో ఉన్నాడు. ఆ సమయంలో, బ్రహ్మ, బ్రహ్మజ్ఞాని, అక్కడికి వచ్చి, శయనిస్తున్న కమలనయనుని ప్రశ్నించాడు: "నీకు ఎవరు? ఇక్కడ మానవుడిలా పడుకుని నన్ను గర్వంగా చూస్తున్నావు? లెమ్ము, బిడ్డా! నిన్ను చూసేందుకు వచ్చిన నీ యజమానిని చూడు." "తన గురువు, ప్రభువు వచ్చినప్పుడు గర్వంతో ప్రవర్తించేవాడు ద్రోహి, మూర్ఖుడు; అతనికి ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలి," అని బ్రహ్మ అన్నారు. ఈ మాటలు విన్న విష్ణువు, కోపాన్ని లోపల దాచుకుని, వెలుపల శాంతంగా, "శాంతి కలుగనీ, స్వాగతం, బిడ్డా, కూర్చో, ఈ ఆసనాన్ని తీసుకో," అని అన్నాడు. బ్రహ్మ ఇలా అడిగాడు: "నీ ముఖం ఎందుకు ఉగ్రంగా ఉంది? నీ చూపు ఎందుకు అసమానంగా ఉంది? నీవు పులిలా చూస్తున్నావు, ఓ విష్ణో! కాలప్రేరణతో నీకు గొప్ప గర్వం వచ్చిందేమో!" "బిడ్డా! ప్రపితామహుడైన నేను లోకానికి అధిపతి, నీవు రక్షకుడు. ఈ లోకం నాలోనే ఉంది, అయినా నీవు మానవులలో దొంగవలె ప్రవర్తిస్తున్నావు." "నా నాభికమలంలో జన్మించిన నీవు నా కుమారుడివే; అయినా నీవు వ్యర్థంగా మాట్లాడుతున్నావు." ఈ విధంగా, ఈ ఇద్దరు మాయలోని, పరాజయంలేని మహానుభావులు పరస్పరం వాదించుకుంటూ— "నేనే పరముడు, నువ్వు కాదు; నేనే ప్రభువు, నువ్వు కాదు," అంటూ ఒకరిని ఒకరు హతమార్చాలని యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యారు. ఆ ఇద్దరు అమరవీరులు, బ్రహ్మ హంసపై, విష్ణువు గరుడపైన, పరస్పరం యుద్ధానికి దిగారు. బ్రహ్మ, విష్ణువుకు అనుచరులు కూడా పరస్పరం యుద్ధం చేశారు. అప్పుడు, ఆకాశంలో విహరించే దేవతా గణాలందరూ, విమానాల్లో వచ్చి, ఆ అద్భుతమైన యుద్ధాన్ని చూడాలని ఉత్సాహంగా చేరారు. వారు పుష్పవర్షం కురిపిస్తూ, స్వేచ్ఛగా ఆకాశంలో చూస్తూ ఉండగా, గరుడవాహనుడు అయిన విష్ణువు బ్రహ్మ ఛాతీపై కోపంతో దాడిచేశాడు. విష్ణువుపై కోపంతో బ్రహ్మ అనేక బాణాలను, భయంకర ఆయుధాలను సంధించాడు. ఆ సమయంలో, ఇద్దరూ అగ్నిలా మండే అనేక ఆయుధాలను, బాణాలను ప్రయోగించారు. వారి యుద్ధం నిజంగా అద్భుతమైన దృశ్యంగా మారింది.