శివపురాణమ్
Partial text — Vidyeśvara and Vāyavīya Saṃhitās only
ఒకనాడు మహర్షులు, కాలక్రమంలో సమాజంలో కలిగిన అవస్థలను విచారిస్తూ సూత మహర్షిని ప్రశ్నించారు. వారు చూశారు—బ్రాహ్మణులు కటువుగా, దయ లేకుండా, తాము చాలా జ్ఞానులమని భావిస్తూ, తమ స్వధర్మాన్ని, వ్రతాలను నిర్లక్ష్యం చేస్తూ, వ్యవసాయంలో మునిగిపోయి, దురాశయాలతో, క్రూరత్వంతో జీవిస్తున్నారు. క్షత్రియులు కూడా తమ ధర్మాన్ని విడిచిపెట్టి, దుష్టులతో కలసి, పాపకార్యాలలో ఆనందం పొందుతూ, పరస్త్రీగమనంలో మునిగిపోయారు. వీరికి వీరత్వం లేదు, అడవుల్లో తిరుగుతూ, పరాయిపోతూ, చిట్టచిత్తరువుల్లా దొంగతనానికి పాల్పడుతున్నారు. కామానికి బానిసలై, ఆయుధ విద్యను విస్మరించి, గోవులను, బ్రాహ్మణులను రక్షించకుండా, సంరక్షణ లేకుండా, కామమనే వేటగాడికి పరుగులు పెట్టే జింకలవలె జీవిస్తున్నారు. రాజ్యపాలన, న్యాయమార్గాలు లేకుండా, భోగాల్లో మునిగి, దుష్టత్వంతో ప్రజలను హింసిస్తూ, జంతువులపై హింసను ఆనందంగా చేస్తుంటారు. వైశ్యులు తమ కర్మలను విస్మరించి, యాజ్ఞాదులు చేయకుండా, తప్పుడు మార్గాల్లో నడుచుకుంటూ, స్వార్ధపరులై, తూకంలో, వ్యాపారంలో మోసం చేస్తున్నారు. గురువులు, దేవతలు, ద్విజులకు భక్తి లేకుండా, దుష్టబుద్ధితో, బ్రాహ్మణులను పోషించకుండా, కఠినహృదయంతో జీవిస్తున్నారు. పరస్త్రీగమనంలో, మలినసంగమంలో, లోభం, మోహంలో మునిగి, పుణ్యకార్యాలు, దానం చేయకుండా ఉంటున్నారు. శూద్రులు కూడా బ్రాహ్మణుల వేషధారణను అనుకరిస్తూ, వెలుగు పోయిన తెలివితక్కువవారై, తమ కర్మలను విస్మరిస్తున్నారు. వారు తపస్సు చేస్తారు కాని ద్విజుల తేజస్సును తగ్గిస్తారు; పిల్లలకి అకాల మరణాన్ని కలిగిస్తారు; మంత్రోచ్చారణలో నిమగ్నమై ఉంటారు. వారు రాళ్ళను, గ్రామదేవతలను పూజిస్తూ, తేడా దారుల్లో, వక్రబుద్ధితో, ద్విజులను అపహాస్యం చేస్తారు. ధనవంతులు అయినా దుష్టకార్యాలలో నిమగ్నమై, విద్యావంతులు అయినా వాదప్రియులై, ధర్మకథలను చెప్పినా, ధర్మాన్ని బలహీనపరిచేలా ప్రవర్తిస్తారు. వారు రాజుల వేషంలో, గొప్పవారిగా, దానశీలులు, గర్వంతో మునిగిపోయి, బ్రాహ్మణులకు సేవ చేయడాన్ని తమ గొప్పతనంగా భావిస్తారు. స్వధర్మం లేకుండా, మూర్ఖులు, మిశ్రమ జాతులై, క్రూరహృదయంతో, గర్వంతో, నాలుగు వర్ణాల్ని నాశనం చేస్తారు. మంచి కుటుంబాల్లో పుట్టినా, తాము గొప్పవారమని భావిస్తూ, నాలుగు వర్ణాల్లో కలవరపాటు కలిగించి, అన్ని జాతులను కలుషితం చేస్తారు. వారు మూర్ఖులు, పుణ్యకార్యాలు చేసినా కూడా. స్త్రీలు కూడా అధోగతికి లోనై, భర్తలను గౌరవించకుండా, అత్తింటిని హాని చేస్తూ, భయములేని వనితలై, అపవిత్రమైన భోజనంలో నిమగ్నమై ఉంటారు. మాయ, మోసంలో నిపుణులై, కామబంధనంలో చిక్కుకుని, పరస్త్రీగమనంలో నిమగ్నమై, తాము భర్తలకు దూరంగా ఉంటారు. పిల్లలు తల్లిదండ్రుల పట్ల భక్తిలేకుండా, దురాశయాలతో, విద్యను అభ్యసించకుండా, శరీరంగా వ్యాధితో బాధపడతారు. ఇలా, స్వధర్మాన్ని విడిచిపెట్టిన, బుద్ధి మాయమైనవారు ఇక్కడ, పరలోకంలో కూడా మార్గం పొందగలరా? ఇలా మనసు కలవరపడి, మహర్షులు సూత మహర్షిని అడిగారు: ‘‘హే సూత! ఇలాంటి బాధలను తొలగించేందుకు సులభమైన మార్గం ఏమిటి? దయతో దయ చేసినవారు ధర్మంలో గొప్పవారు. దయతో, అన్ని సిద్ధాంతాలను సులభంగా గ్రహించదగిన మార్గాన్ని మాకు చెప్పు.’’ మహర్షుల పవిత్రమైన ప్రశ్నను వినిన సూతుడు, తన హృదయంలో శంకరుని స్మరించుకుంటూ, వారితో ఇలా అన్నాడు: ‘‘ఓ మహర్షులారా! మీరు అన్ని లోకాల మంగళార్థం గొప్ప ప్రశ్న అడిగారు. గురువుని స్మరించుకుంటూ, మీ పట్ల ప్రేమతో నేను చెప్పబోతున్నాను—శ్రద్ధతో వినండి. ఈ పరమశివ పురాణం, వేదాంత సారభూతమై, అన్ని పాపాలను తొలగించగలిగేది, పరమసత్యాన్ని ప్రసాదించగలిగేది. ఇందులో శివుని మహిమ ఎల్లప్పుడూ విస్తరించిపోతుంది; ఇది కలియుగ మలినతను నాశనం చేస్తుంది; బ్రాహ్మణులకు ధర్మ, అర్థ, కామ, మోక్ష ఫలాలను ప్రసాదిస్తుంది. ఈ ఉత్తమమైన శైవ పురాణాన్ని అధ్యయనం చేసినవారికి, వారు పరమ మంగళస్థితిని పొందుతారు. శైవ పురాణం లోకంలో ప్రచారం చేయబడకపోతే, బ్రాహ్మణహత్య మొదలైన పాపాలు విస్తరిస్తాయి—హాయ్! కలియుగంలో మహా కష్టాలు భయములేక సంచరిస్తాయి—హాయ్! ఇతర శాస్త్రాలు పరస్పరం కలహిస్తాయి—హాయ్! శివుని పరమస్వరూపాన్ని గ్రహించటానికి గొప్పవారికీ కష్టం—హాయ్! యమదూతలు భయములేక సంచరిస్తారు—హాయ్! ఇతర పురాణాలు భూమిపై గర్జిస్తాయి—హాయ్! పుణ్యక్షేత్రాలు, మంత్రాలు, పీఠాలు, దానాలు, దేవతలు—ఇవి అన్నీ పరస్పరం కలహిస్తూనే ఉంటాయి, శైవ పురాణం ప్రచారం చేయబడకపోతే. అన్ని సిద్ధాంతాలు కూడా భూమిపై కలహిస్తూనే ఉంటాయి, శైవ పురాణం ప్రచారం చేయబడే వరకు. ఈ శైవ పురాణాన్ని చదవడం, వినడం వల్ల కలిగే ఫలితాన్ని నేను పూర్తిగా వివరించలేను, ఓ మహర్షులారా!