శివపురాణమ్

ఒకప్పుడు, మహర్షులు యజ్ఞాన్ని నిర్వహించేటప్పుడు అనుసరించాల్సిన విధానాన్ని గురువు వారికి వివరించారు. ఆ యజ్ఞంలో, ఆహ్వానమునుండి అన్ని కార్యాలను గురువు ఒక్కరే చేయాలి. గురువు, ఋత్వికులతో కలిసి నియమించిన మంత్రాలను జపించాలి. పశ్చిమ వైపున కుంభం దగ్గర మంత్రోచ్చారణ అనంతరం, జ్ఞానులు హోమాన్ని చేయాలి. ఈ హోమాన్ని కోటి, లక్ష, వెయ్యి, వంద, లేక వంద ఎనిమిది సార్లు చేయవచ్చు. ఇది ఒక్కరోజులో, తొమ్మిది రోజుల్లో, లేక మాండలికంగా నలభై రోజుల్లోనైనా, కాలప్రదేశానుసారం నిర్వహించవచ్చు. శాంతికోసం సమీ దారును, ఐశ్వర్యానికి పాలాశ దారును హోమంలో ఉపయోగించాలి. ఇంధనం, అన్నం, నెయ్యి వంటి ద్రవ్యాలతో, వాటికి సంబంధించిన పేర్లు, మంత్రాలతో హోమార్పణ చేయాలి. ప్రారంభించిన తరువాత, యజ్ఞానికి సిద్ధం చేసిన పదార్థాలతో సంపూర్ణంగా పూర్తి చేయాలి. చివరగా, మంగళ మంత్రాన్ని ఉచ్చరించి, ఆ ప్రదేశాన్ని నీటితో చల్లాలి. తర్వాత, హోమార్పణల సంఖ్యను బట్టి బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్టాలి. గురువు, ఋత్వికులు కూడా ప్రసాదాన్ని భక్తితో స్వీకరించాలి. అన్నీ ఆర్పణలు పూర్తయ్యాక, సూర్యుని మొదలు గ్రహాలను పూజించి, ఋత్వికులకు క్రమంగా అన్నపదార్థాలు, రత్నాలు వంటి దానాలు ఇవ్వాలి. దాని తరువాత, పండితులు పది దానాలు ఇవ్వాలి; తరువాత, పిల్లలకు, ఉపనయనం పొందినవారికి, గృహస్థులకు, వనప్రస్థులకు మరింత గొప్ప దానాలు చేయాలి. తరువాత, కన్యలకు, వివాహితలకు, విధవరాలకు దానాలు ఇవ్వాలి. అక్కడ ఉపయోగించిన అన్ని ఉపకరణాలను గురువుకి సమర్పించాలి. అపాయాలు, వ్యాధులకు అధిపతి అయిన యముని ప్రసన్నత కోసం, కాలద అనే దానాన్ని ఇవ్వాలి. మానవాకృతిలో, పాశం, అంకుశం పట్టిన కాలుని బంగారంతో (వంద నిష్కలు లేదా పదిహేను నిష్కలతో) రూపాన్ని తయారుచేసి, దానంగా ఇవ్వాలి. ఆ బంగారు విగ్రహాన్ని ఇతర దానంతో కలిపి సమర్పించాలి. దీర్ఘాయుష్కు తిలాన్ని సమర్పించాలి. వ్యాధి నివారణకు నెయ్యి దానం చేయాలి. వెయ్యి మంది బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్టాలి; లేకపోతే, కనీసం వంద మందికైనా చేయాలి. దరిద్రుడు అయితే, తన శక్తికి అనుగుణంగా ఎంతైనా చేయాలి. భైరవుని మహాపూజను ఆత్మశాంతి, దిక్పాలకుల శాంతికోసం నిర్వహించాలి. చివరగా, శివునికి మహాభిషేకం, మహానైవేద్యం సమర్పించాలి. తరువాత బ్రాహ్మణులకు సమృద్ధిగా భోజనం పెట్టాలి. ఇలాంటి విధంగా యజ్ఞాన్ని నిర్వహిస్తే, దోషాలు, అపశాంతులు తొలగిపోతాయి. ఈ శాంతి యజ్ఞాన్ని ప్రతి సంవత్సరం ఫాల్గుణ మాసంలో చేయాలి. అపశకునం మొదలైన వెంటనే, లేదా కనీసం నెలలోపల ఇది నిర్వహించాలి. పెద్ద పాపం కలిగితే భైరవుని పూజించాలి. మహావ్యాధి కలిగితే, మళ్లీ సంకల్పం చేసి యజ్ఞాన్ని చేయాలి. అన్ని సందర్భాల్లో, దరిద్రుడు అయినా కనీసం ఒక దీపం పెట్టాలి. అది కూడా సాధ్యపడకపోతే, స్నానం చేసి, చేతిలో ఉన్న కొద్దిగా దానం చేసి, సూర్యునికి మంత్రంతో నూరెనిమిది సార్లు నమస్కరించాలి. జ్ఞానులు వెయ్యి, పది వేల, లక్ష, లేదా కోటి నమస్కారాలు చేయవచ్చు. ఈ నమస్కార యజ్ఞంతో అన్ని దేవతలు సంతోషిస్తారు. "ప్రభూ! మనస్సును మీ రూపానికి సమర్పించినవాడు శూన్యతలో ఆనందించడు. మనలోని ‘నేను’ అనే భావం, మీ దర్శనంతో పోయిపోతుంది. నా శరీరంతో నేను చిన్నవాడిని, మీరు మహోన్నతుడు. నా స్వభావం శూన్యంగా లేదు; ఇప్పుడు నేను నిజంగా మీ భక్తుడిని." తరువాత, యథాశక్తిగా ఆత్మకు పూజ, నమస్కారం చేయాలి. అనంతరం, శివునికి నైవేద్యం సమర్పించి, తాంబూలాన్ని స్వీకరించాలి. శివుని ప్రదక్షిణను తానే స్వయంగా నూరెనిమిది సార్లు చేయాలి. ఇతరులు వెయ్యి, పది వేల, లక్ష, లేదా కోటి సార్లు చేయవచ్చు. శివుని ప్రదక్షిణతో అన్ని పాపాలు క్షణంలోనే నశించిపోతాయి. దుఃఖానికి మూలం వ్యాధి; వ్యాధికి మూలం పాపమే. పాప నివారణ ధర్మంతోనే సాధ్యమవుతుంది. శివునికై చేసిన ధర్మం పాపాన్ని తొలగించగలదు. శివునికి సంబంధించిన కర్తవ్యాలలో ప్రదక్షిణ ప్రధానమైనది. ప్రదక్షిణ నిజంగా ఓంకార జపమే అని చెప్పబడింది. జననం, మరణం అనే ద్వంద్వాలు మాయచక్రంగా పిలవబడతాయి. హోమమండపం శివుని మాయచక్రమే అని చెప్పబడింది. హోమమండపం దగ్గర మొదలుపెట్టి, ప్రదక్షిణ క్రమంలో అడుగడుగునా ఖాళీ పెట్టుకొని ప్రవేశించాలి. తరువాత నమస్కారం చేయాలి; ఇది ప్రదక్షిణగా చెప్పబడింది. బయటకు వెళ్లినప్పుడు జననం లభిస్తుంది; నమస్కారంతో ఆత్మను సమర్పించాలి. జననం, మరణం అనే ద్వంద్వాలను శివుని మాయకు అర్పించాలి. ఇవి శివుని మాయకు అర్పించినవాడు మళ్లీ వాటికి లోబడడు. శరీరంలో కర్మపై ఆధారపడినంత వరకు బంధనంలో ఉంటాడు. మూడవిధాలైన శరీరాలపై అధికారం కలిగినవాడే ముక్తుడు అని జ్ఞానులు చెబుతారు. శివుడు మాయచక్రాన్ని నడిపేవాడు, పరమకారణం. శివుడే తన మాయకు అర్పించిన ద్వంద్వాలను తొలగించగలడు. శివుని వల్ల కలిగిన ద్వంద్వాలను శివునికే అర్పించాలి. జ్ఞానులు ప్రదక్షిణ, నమస్కారాలను శివునికి అత్యంత ప్రీతికరమైనవిగా భావిస్తారు. శివునికి ప్రదక్షిణ, నమస్కారాలు చేయడం వల్ల షోడశోపచార పూజఫలం లభిస్తుంది. భూమిపై ప్రదక్షిణతో నశించని పాపం ఏదీ లేదు. అందువల్ల, ప్రదక్షిణతో అన్ని పాపాలను నిర్మూలించాలి. శివభక్తుడు మౌనంగా, సత్యాదిగుణాలతో, యజ్ఞం, తపస్సు, జపం, జ్ఞానం, ధ్యానం వంటి కార్యాలను చేయాలి. ఈ కార్యాల ఫలితంగా రాజ్యాధికారం, దివ్యశరీరం, జ్ఞానం, అజ్ఞాన నివృత్తి, శివుని సాన్నిధ్యం లభిస్తాయి. కర్మ ద్వారా ఫలితం లభిస్తుంది; అంధకారం తొలగిపోతుంది. జననఫలితాలు, జ్ఞానంతో కలిగేవి కూడా తొలగిపోతాయి. శివభక్తుడు దేశకాలశరీరధనానుసారంగా, యోగ్యతకు అనుగుణంగా కార్యాలు చేయాలి.